Daleko nam do szk\u00f3\u0142 we Francji czy w Anglii, gdzie w jednej plac\u00f3wce mo\u017cna spotka\u0107 uczni\u00f3w z kilkudziesi\u0119ciu kraj\u00f3w, ale w Polsce te\u017c mamy\u00a0m\u0142odzie\u017c reprezentuj\u0105c\u0105 r\u00f3\u017cne kultury. Wystarczy\u0142o wej\u015b\u0107 dzisiaj do szko\u0142y, aby si\u0119 o tym przekona\u0107. Cz\u0119\u015b\u0107 uczni\u00f3w m\u00f3wi\u0142a nauczycielom „dzie\u0144 dobry”, a cz\u0119\u015b\u0107 nie. Pami\u0119tam czasy, kiedy dyrekcja przymusza\u0142a wszystkich uczni\u00f3w do k\u0142aniania si\u0119 pracownikom szko\u0142y. Teraz\u00a0– w imi\u0119 respektu dla odmienno\u015bci kulturowej\u00a0– szanujemy zar\u00f3wno tych, kt\u00f3rzy si\u0119 k\u0142aniaj\u0105, jak i tych, kt\u00f3rzy tego nie robi\u0105.<\/p>\n
O wielokulturowo\u015bci uczni\u00f3w mojego liceum \u015bwiadczy nie tylko „dzie\u0144 dobry”. Do dw\u00f3ch r\u00f3\u017cnych kultur nale\u017c\u0105 ci ch\u0142opcy, kt\u00f3rzy przepuszczaj\u0105 dziewczyny w drzwiach, oraz ci, kt\u00f3rzy zawsze pchaj\u0105 si\u0119 pierwsi. Tak\u017ce w tej kwestii my, nauczyciele, popieramy obie kultury. Jak\u017ce byliby\u015bmy ubodzy, gdyby\u015bmy kogokolwiek t\u0119pili. Liczy si\u0119 przecie\u017c r\u00f3\u017cnorodno\u015b\u0107, a inny wcale nie znaczy gorszy.<\/p>\n
Musz\u0119 przyzna\u0107, \u017ce w tolerowaniu wielokulturowo\u015bci nie mamy \u017cadnych zahamowa\u0144. Pami\u0119tam te okropne czasy komuny, kiedy za byle sp\u00f3\u017anienie obni\u017cano uczniom ocen\u0119 zachowania. Teraz akceptujemy obie spo\u0142eczno\u015bci, zar\u00f3wno t\u0119, kt\u00f3ra sp\u00f3\u017ania si\u0119 nagminnie, jak i t\u0119, kt\u00f3ra zawsze przychodzi punktualnie. Przyznam si\u0119 bez bicia, \u017ce czasem pojawia si\u0119 w mej g\u0142owie my\u015bl, aby nie tolerowa\u0107 tych, kt\u00f3rzy chodz\u0105 na wagary, ale zaraz koryguj\u0119 to wstr\u0119tne preferowanie jednych kosztem drugich. Ka\u017cdy ma przecie\u017c niezbywalne prawo by\u0107 sob\u0105. Dlaczego uczniowie maj\u0105 by\u0107 jednowymiarowi? Przecie\u017c wagarowicz to te\u017c cz\u0142owiek i to wcale nie gorszy od os\u00f3b, kt\u00f3re na wagary nie chodz\u0105.<\/p>\n
Nie b\u0119d\u0119 si\u0119 dziwi\u0142, je\u015bli posuniemy si\u0119 w tolerancji o wiele dalej. Ja sam na nic innego nie po\u015bwi\u0119cam tyle czasu, jak na sprawdzanie, czy przypadkiem nie t\u0119pi\u0119 jakiej\u015b spo\u0142eczno\u015bci. Je\u015bli to robi\u0119, to nie ze z\u0142ej woli. W ka\u017cdym razie codziennie uzupe\u0142niam list\u0119 kultur, jakie wyst\u0119puj\u0105 w moim liceum. Dzisiaj odkry\u0142em w klasie ID now\u0105 kultur\u0119, z braku oficjalnej nazwy okre\u015bl\u0119 j\u0105 mianem „cokaczy”. Ot\u00f3\u017c do ujawnienia tej grupy dosz\u0142o, gdy poprosi\u0142em uczni\u00f3w o przeczytanie lektury. Wtedy z kilku miejsc sali doszed\u0142 mnie g\u0142os: „CO?! CO?! CO?!” Nie spodziewa\u0142em si\u0119, \u017ce w tej klasie jest tak du\u017co „cokaczy”. Jestem dumny, \u017ce si\u0119 ujawnili. To dobrze \u015bwiadczy o mojej szkole. Jest tolerancyjna na tyle, \u017ce nikt nie wstydzi si\u0119 by\u0107 tym, kim jest, nawet „cokaczem”. Musz\u0119 przyjrze\u0107 si\u0119 bli\u017cej tej nowej kulturze. Dlatego nie kr\u0119pujcie si\u0119, cokajcie, ile chcecie.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Daleko nam do szk\u00f3\u0142 we Francji czy w Anglii, gdzie w jednej plac\u00f3wce mo\u017cna spotka\u0107 uczni\u00f3w z kilkudziesi\u0119ciu kraj\u00f3w, ale w Polsce te\u017c mamy\u00a0m\u0142odzie\u017c reprezentuj\u0105c\u0105 r\u00f3\u017cne kultury. Wystarczy\u0142o wej\u015b\u0107 dzisiaj do szko\u0142y, aby si\u0119 o tym przekona\u0107. Cz\u0119\u015b\u0107 uczni\u00f3w m\u00f3wi\u0142a nauczycielom „dzie\u0144 dobry”, a cz\u0119\u015b\u0107 nie. Pami\u0119tam czasy, kiedy dyrekcja przymusza\u0142a wszystkich uczni\u00f3w do k\u0142aniania […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/628"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=628"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/628\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=628"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=628"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=628"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}