Obecnie nie jest wa\u017cne, kto uderzy\u0142 pierwszy. Czy Tomek zacz\u0105\u0142 t\u0119 b\u00f3jk\u0119, czy te\u017c tylko broni\u0142 si\u0119 przed ciosami Piotrka? Kto zainicjowa\u0142 napastowanie kole\u017canki? Dominik? Patryk czy raczej Bartek? Kto pierwszy otworzy\u0142 torebk\u0119 nauczyciela i zacz\u0105\u0142 szuka\u0107 w niej telefonu kom\u00f3rkowego? Kto pierwszy wychyli\u0142 piwo w szkolnej toalecie, kto zacz\u0105\u0142 pali\u0107 papierosy, kto zainicjowa\u0142 wdychanie kleju, no kto? Kto pierwszy? Kto drugi? Kto nast\u0119pny?<\/p>\n
Dawniej od znalezienia „pierwszego poruszyciela” nale\u017ca\u0142o rozpocz\u0105\u0107 prac\u0119 wychowawcz\u0105. Dzi\u015b ta metoda to ju\u017c przesz\u0142o\u015b\u0107. Teraz trzeba znale\u017a\u0107 jak najszybciej osob\u0119, kt\u00f3ra pierwsza zadzwoni na policj\u0119. A nauczyciele nie pal\u0105 si\u0119 do tej roboty. Dlatego praca wychowawcza zaczyna si\u0119 w gronie pedagogicznym i wygl\u0105da mniej wi\u0119cej tak:<\/p>\n
– Kto zadzwoni na policj\u0119? – zapyta\u0142a dyrektorka podczas nadzwyczajnej rady pedagogicznej.
\n– Ja nie\u00a0– powiedzia\u0142a nauczycielka t\u0142usta – mam za du\u017co prac do sprawdzenia, za du\u017co spraw do za\u0142atwienia, za du\u017co lekcji do przygotowania.
\n– Ja nie – rzek\u0142a nauczycielka chuda – i tak si\u0119 nie dodzwoni\u0119. Niech kto\u015b inny spr\u00f3buje, ja mam zawsze pecha.
\n– Ja nie\u00a0– krzykn\u0119\u0142a nauczycielka ma\u0142a – mnie nikt nie traktuje powa\u017cnie. Tylko mnie wy\u015bmiej\u0105.
\n– Ja nie\u00a0– odpar\u0142a nauczycielka du\u017ca – a w czym oni nam mog\u0105 pom\u00f3c?
\n– Ja nie\u00a0– szepn\u0119\u0142a nauczycielka modnie ubrana – nie znam si\u0119 na dzwonieniu na policj\u0119. Poza tym policjanci mnie nudz\u0105.
\n– Ja nie – wydusi\u0142a nauczycielka w wiecznym sweterku – z tego mog\u0105 by\u0107 tylko jeszcze wi\u0119ksze problemy. A poza tym do tej pory dawali\u015bmy sobie rad\u0119 bez policji.
\n– Ja nie\u00a0– powiedzia\u0142a nauczycielka stara – i za\u015bpiewa\u0142a „My Pierwsza Brygada”.
\n– Ja nie – odpowiedzia\u0142a nauczycielka m\u0142oda – i wyj\u0119\u0142a puszk\u0119 coca coli.
\n– No to ja zadzwoni\u0119 na policj\u0119 – zaofiarowa\u0142 si\u0119 ucze\u0144, kt\u00f3ry zosta\u0142 z\u0142apany na tym, jak wychyla\u0142 setk\u0119 w\u00f3dki w szkolnym kiblu. – Zrobi\u0119 to dla jaj. B\u0119dzie ubaw, \u017ce a\u017c mi\u0142o.
\n– Nie, to ja zadzwoni\u0119 na policj\u0119 – zaofiarowa\u0142a si\u0119 nauczycielka bohaterskich dziej\u00f3w Polski (wyj\u0105wszy okres PRL, ale poniewa\u017c nie wyrabia\u0142a si\u0119 z programem, wi\u0119c o tej gorszej cz\u0119\u015bci naszej historii uczniowie nie mieli okazji nigdy si\u0119 uczy\u0107).
\n– Je\u015bli poczekamy jeszcze jaki\u015b czas – stwierdzi\u0142a nauczycielka przewy\u017cszaj\u0105ca inteligencj\u0105 wszystkich – ucze\u0144 wytrze\u017awieje i nie b\u0119dziemy musieli nigdzie dzwoni\u0107.
\n– Tak – powiedzia\u0142y nauczycielki\u00a0– nie spieszmy si\u0119 z tym dzwonieniem, bo zanim policja przyjedzie, ucze\u0144 i tak wytrze\u017awieje.
\n– No to nie ma problemu\u00a0– podsumowa\u0142a dyrektorka i zako\u0144czy\u0142a nadzwyczajne posiedzenie rady pedagogicznej.<\/p>\n
I przypomnia\u0142a o obowi\u0105zku zachowania tajemnicy s\u0142u\u017cbowej, aby si\u0119 minister Giertych niepotrzebnie nie martwi\u0142. Ucznia nie trzeba by\u0142o zobowi\u0105zywa\u0107 do milczenia, bo i tak nast\u0119pnego dnia prawie nic nie pami\u0119ta\u0142.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Obecnie nie jest wa\u017cne, kto uderzy\u0142 pierwszy. Czy Tomek zacz\u0105\u0142 t\u0119 b\u00f3jk\u0119, czy te\u017c tylko broni\u0142 si\u0119 przed ciosami Piotrka? Kto zainicjowa\u0142 napastowanie kole\u017canki? Dominik? Patryk czy raczej Bartek? Kto pierwszy otworzy\u0142 torebk\u0119 nauczyciela i zacz\u0105\u0142 szuka\u0107 w niej telefonu kom\u00f3rkowego? Kto pierwszy wychyli\u0142 piwo w szkolnej toalecie, kto zacz\u0105\u0142 pali\u0107 papierosy, kto zainicjowa\u0142 wdychanie […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/66"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=66"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/66\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=66"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=66"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=66"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}