Nauczyciele narzekaj\u0105, \u017ce skala ocen jest za ma\u0142a. Czw\u00f3rka czw\u00f3rce nier\u00f3wna, pi\u0105tka u jednego ucznia znaczy co innego ni\u017c pi\u0105tka u drugiego. Niekt\u00f3rzy s\u0105dz\u0105, \u017ce ocen powinno by\u0107 wi\u0119cej, np. od zera do dziesi\u0119ciu. Inni uwa\u017caj\u0105, \u017ce powinno si\u0119 przej\u015b\u0107 na system procentowy, wtedy mo\u017cna by poszale\u0107. \u017badna ocena w klasie by si\u0119 nie powt\u00f3rzy\u0142a.<\/p>\n
Mnie skala ocen w zupe\u0142no\u015bci wystarcza, a nawet uwa\u017cam, \u017ce jest za du\u017ca. W\u0142a\u015bciwie to lubi\u0119 dwie oceny: maksymaln\u0105 i minimaln\u0105, tzn. dobrze i niedobrze. Mo\u017cna powiedzie\u0107, \u017ce preferuj\u0119 jedynki i pi\u0105tki. Uwa\u017cam, \u017ce te dwie oceny s\u0105 najwa\u017cniejsze, poniewa\u017c przygotowuj\u0105 do \u017cycia, a pozosta\u0142e s\u0105 fikcj\u0105 i tylko zniekszta\u0142caj\u0105 rzeczywisto\u015b\u0107.<\/p>\n
W szkole ucze\u0144 cieszy si\u0119, gdy otrzymuje trzy plus albo cztery z minusem, ale tak naprawd\u0119 powinien by\u0107 zaniepokojony. Gdy nie chc\u0119 mu takiej oceny wstawi\u0107 do dziennika, lecz prosz\u0119, aby przygotowa\u0142 si\u0119 ponownie do odpowiedzi i zaliczy\u0142 materia\u0142 na pi\u0105tk\u0119, nie mo\u017ce zrozumie\u0107, o co mi chodzi. Wi\u0119c wyja\u015bniam. W pracy nie ma czego\u015b takiego jak robota wykonana na trzy plus. Nawet ma\u0142a wada mo\u017ce skutkowa\u0107 wielkimi stratami. Powiedzmy, \u017ce kto\u015b przygotowa\u0142 dokumenty do przetargu na czw\u00f3rk\u0119. Czy mo\u017ce by\u0107 zadowolony? Nie, przecie\u017c albo przetargu nie wygra, albo je\u015bli wygra, to firma straci na tym znaczne pieni\u0105dze. Nieraz drobne potkni\u0119cie mo\u017ce skutkowa\u0107 stratami id\u0105cymi w grube tysi\u0105ce z\u0142otych, czasem nawet w miliony. Dlatego ju\u017c uczni\u00f3w trzeba przyzwyczaja\u0107, \u017ce pracujemy na pi\u0119\u0107 z plusem albo na jedynk\u0119. Inne oceny to mydlenie oczu. Pozytywna ocena jest tylko jedna, a jest ni\u0105 pi\u0105tka, czyli bardzo dobry.<\/p>\n
S\u0142ysz\u0119 od znajomych, kt\u00f3rzy zarz\u0105dzaj\u0105 personelem, \u017ce ich pracownicy spoczywaj\u0105 na laurach. Ludzie s\u0105 zadowoleni, \u017ce robot\u0119 wykonali prawie dobrze, tzn. na tr\u00f3jk\u0119 z plusem albo na czw\u00f3rk\u0119 z minusem. I w\u0142a\u015bnie z powodu takiej postawy pracownik\u00f3w firma przegrywa z konkurencj\u0105. Praca wykonana na ocen\u0119 mniejsz\u0105 ni\u017c pi\u0119\u0107 jest wykonana \u017ale. Nie ma ju\u017c znaczenia, czy to by\u0142a czw\u00f3rka, tr\u00f3jka czy dw\u00f3jka. Efekt jest taki sam, jakby si\u0119 dosta\u0142o jedynk\u0119. Po prostu praca na mniej ni\u017c pi\u0119\u0107 jest wykonana niedostatecznie. I do tego trzeba uczni\u00f3w przyzwyczai\u0107, je\u015bli chcemy, aby szko\u0142a przygotowywa\u0142a m\u0142odzie\u017c do \u017cycia.<\/p>\n
Nie chodzi mi o wymuszanie wysokich ocen ze wszystkich przedmiot\u00f3w. Niemo\u017cliwo\u015bci\u0105 jest mie\u0107 ze wszystkich przedmiot\u00f3w pi\u0105tki. Ucze\u0144 powinien sobie wybra\u0107, z czego chce wykonywa\u0107 robot\u0119 na medal. Wystarczy, je\u015bli wysokie wyniki osi\u0105gnie z jednego, ewentualnie dw\u00f3ch przedmiot\u00f3w (zale\u017cy od talentu), a reszt\u0105 niech si\u0119 nie przejmuje. Uwa\u017cam, \u017ce trzeba uczni\u00f3w, szczeg\u00f3lnie w liceum, motywowa\u0107 do zdobywania pi\u0105tek (z wybranego przedmiotu\/-\u00f3w). Naprawd\u0119 dwustopniowa skala ocen wystarczy, czyli dobrze, niedobrze.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Nauczyciele narzekaj\u0105, \u017ce skala ocen jest za ma\u0142a. Czw\u00f3rka czw\u00f3rce nier\u00f3wna, pi\u0105tka u jednego ucznia znaczy co innego ni\u017c pi\u0105tka u drugiego. Niekt\u00f3rzy s\u0105dz\u0105, \u017ce ocen powinno by\u0107 wi\u0119cej, np. od zera do dziesi\u0119ciu. Inni uwa\u017caj\u0105, \u017ce powinno si\u0119 przej\u015b\u0107 na system procentowy, wtedy mo\u017cna by poszale\u0107. \u017badna ocena w klasie by si\u0119 nie powt\u00f3rzy\u0142a. […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/746"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=746"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/746\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=746"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=746"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=746"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}