Dyrekcja hospitowa\u0142a moj\u0105 lekcj\u0119 w klasie II c. Opr\u00f3cz naczelnego i wice obecny by\u0142 te\u017c niespodziewany go\u015b\u0107 w osobie dyrektor szko\u0142y polskiej w Wilnie. Poniewa\u017c temat po\u015bwi\u0119ci\u0142em analizie fragmentu „Pana Tadeusza”, szanowny go\u015b\u0107 naocznie si\u0119 przekona\u0142, \u017ce mi\u0142o\u015b\u0107 do Litwy jeszcze w Polsce nie zgin\u0119\u0142a.<\/p>\n
Klasa uczestniczy\u0142a w dziesi\u0105tym \u0107wiczeniu (w tym roku szkolnym) po\u015bwi\u0119conym przygotowaniu do napisania pracy stylistycznej opartej na regu\u0142ach nowej matury. Po zako\u0144czeniu lekcji dyrektor wyg\u0142osi\u0142 kr\u00f3tk\u0105 mow\u0119, zobowi\u0105zuj\u0105c uczni\u00f3w do tego, aby zamkn\u0119li buzie swoich rodzic\u00f3w, kt\u00f3rzy anonimowo wydzwaniaj\u0105 do szko\u0142y, skar\u017c\u0105c na nauczycieli, m. in. na mnie, \u017ce nie przygotowuj\u0105 dzieci do matury. By\u0142em zdziwiony zachowaniem dyrektora. Przecie\u017c mieli\u015bmy zagranicznego go\u015bcia, a tu takie brudy. Widocznie szef musia\u0142 by\u0107 porz\u0105dnie wkurzony.<\/p>\n
Pami\u0119tam, jak kiedy\u015b ja zdenerwowa\u0142em si\u0119 na dyrektora. Tak si\u0119 w\u015bciek\u0142em, \u017ce wszystko napisa\u0142em na kartce, podpisa\u0142em si\u0119 czytelnie i wr\u0119czy\u0142em pismo dyrektorowi, maj\u0105c oczy czerwone z w\u015bciek\u0142o\u015bci. Przela\u0142em m\u00f3j gniew na papier, poniewa\u017c czu\u0142em, \u017ce furia nie pozwoli mi m\u00f3wi\u0107 po polsku. Kilka godzin p\u00f3\u017aniej dyrektor wezwa\u0142 mnie do siebie. Rozmow\u0119 zacz\u0105\u0142 s\u0142owami: „Widz\u0119, \u017ce mi\u0119dzy prze\u0142o\u017conym a pracownikiem powsta\u0142 konflikt. Teraz musimy, panie Darku, w\u0142asnym wysi\u0142kiem go rozwi\u0105za\u0107”. I pogadali\u015bmy godzin\u0119 albo i dwie, a potem podali\u015bmy sobie r\u0119ce.
\n\u00a0
\nPodczas wycinania guza m\u00f3zgu pacjent mo\u017ce utraci\u0107 to, co jest podstaw\u0105 cz\u0142owiecze\u0144stwa: zdolno\u015b\u0107 komunikowania si\u0119 z innymi lud\u017ami. Mam wra\u017cenie, \u017ce mn\u00f3stwo uczni\u00f3w i ich rodzic\u00f3w przesz\u0142o operacj\u0119 usuwania guza m\u00f3zgu i przy okazji stracili zdolno\u015b\u0107 m\u00f3wienia i s\u0142uchania, stoj\u0105c twarz\u0105 w twarz z drugim cz\u0142owiekiem. Przestali by\u0107 lud\u017ami dialogu, a stali si\u0119 inwalidami, kt\u00f3rzy bez protezy, np. anonim\u00f3w, nie potrafi\u0105 rozmawia\u0107.<\/p>\n
Kto\u015b mo\u017ce powiedzie\u0107, \u017ce uczniowie i rodzice nie chc\u0105 otwarcie rozmawia\u0107 z nauczycielami, obawiaj\u0105c si\u0119 zemsty. Tacy ludzie si\u0119 myl\u0105, zupe\u0142nie nie znaj\u0105c \u017cycia. Mog\u0119 zapewni\u0107 ka\u017cdego ucznia i jego rodzic\u00f3w, \u017ce nie mszcz\u0119 si\u0119 z bardzo egoistycznych powod\u00f3w. Moj\u0105 okulistk\u0105 jest mama mojej uczennicy (dzi\u0119kuj\u0119, Pani Doktor), z\u0119by lecz\u0119 u taty mojego ucznia (dzi\u0119kuj\u0119, Panie Doktorze), kredytu w banku udziela mi bez por\u0119cze\u0144 m\u00f3j absolwent (dzi\u0119kuj\u0119, P.). Garnitur obstalowa\u0142em u mojego by\u0142ego ucznia (le\u017cy, jak ula\u0142\u00a0– dzi\u0119kuj\u0119, D.). Wczasy za granic\u0105 zamawiam u absolwenta (nigdy nie musia\u0142em przerywa\u0107 urlopu, nie wyrzucono mnie z hotelu itd., za co dzi\u0119kuj\u0119 Ci, A.).<\/p>\n
Grzechy odpuszcza mi m\u00f3j dawny ucze\u0144, D., teraz ksi\u0105dz. Sto\u0142uj\u0119 si\u0119 w restauracji, gdzie kelnerem jest absolwent (dzi\u0119kuj\u0119 za podw\u00f3jne porcje, A.). Piwo pij\u0119 podane przez by\u0142ego ucznia (dzi\u0119kuj\u0119 za ogromne zni\u017cki, M.). Kto\u015b powie, \u017ce zmy\u015blam. Poprosi\u0142a mnie kiedy\u015b siostra, abym przywi\u00f3z\u0142 jej w nocy butl\u0119 z gazem. Pojechali\u015bmy. Na stacji benzynowej cz\u0142owiek wyci\u0105gn\u0105\u0142 do mnie r\u0119k\u0119 przez kas\u0119 (absolwent), sprzeda\u0142, w\u0142o\u017cy\u0142 towar do baga\u017cnika (czego robi\u0107 nie nale\u017cy) i pojechali\u015bmy. Uda\u0142em si\u0119 z siostr\u0105 do innego miejsca w innej sprawie\u00a0– znowu absolwent albo absolwentka. I tak w k\u00f3\u0142ko. Moja \u017cona m\u00f3wi, \u017ce wstyd ze mn\u0105 gdziekolwiek i\u015b\u0107, wsz\u0119dzie byli uczniowie. Gdybym si\u0119 m\u015bci\u0142 na uczniach lub rodzicach za cokolwiek, nie zrobi\u0142bym w \u0141odzi ani jednego kroku bez powa\u017cnych k\u0142opot\u00f3w. O absolwentach i ich rodzicach w s\u0105dzie, urz\u0119dzie skarbowym, policji i wielu innych miejscach nie b\u0119d\u0119 wspomina\u0142. Uczy\u0142em ju\u017c grubo ponad 3 tysi\u0105ce os\u00f3b.<\/p>\n
Dla w\u0142asnego dobra rozwijam w sobie t\u0119 cech\u0119, kt\u00f3ra jest podstaw\u0105 cz\u0142owiecze\u0144stwa\u00a0– dialog z lud\u017ami. Wiem, \u017ce dla wielu m\u0142odych os\u00f3b nie jest \u0142atwe porozmawia\u0107 z nauczycielem, przedstawiaj\u0105c mu swoje obawy, w\u0105tpliwo\u015bci, negatywne oceny. Dzi\u015b przys\u0142a\u0142a do mnie swojego dziadka moja studentka z Wy\u017cszej Szko\u0142y Pedagogicznej. Czy ba\u0142a si\u0119 rozmawia\u0107, czy nie mia\u0142a czasu na dialog, czy te\u017c nie umia\u0142a tego robi\u0107\u00a0– nie wiem. Fakt faktem, \u017ce zdecydowa\u0142a si\u0119 pos\u0142u\u017cy\u0107 swoim dziadkiem. A starszy pan okaza\u0142 si\u0119 mistrzem dialogu. Pok\u0142oni\u0142em mu si\u0119 nisko i powiedzia\u0142em: „Niech przyjdzie wnuczka, powie to samo i sprawa b\u0119dzie za\u0142atwiona”.<\/p>\n
Wsp\u00f3\u0142czuj\u0119 wszystkim istotom, kt\u00f3re z niezale\u017cnych od nich powod\u00f3w nie mog\u0105 si\u0119 z lud\u017ami komunikowa\u0107, gardz\u0119 za\u015b tymi istotami, kt\u00f3re same wyrzekaj\u0105 si\u0119 przyrodzonego im cz\u0142owiecze\u0144stwa i wysy\u0142aj\u0105 anonimowe bzdury.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Dyrekcja hospitowa\u0142a moj\u0105 lekcj\u0119 w klasie II c. Opr\u00f3cz naczelnego i wice obecny by\u0142 te\u017c niespodziewany go\u015b\u0107 w osobie dyrektor szko\u0142y polskiej w Wilnie. Poniewa\u017c temat po\u015bwi\u0119ci\u0142em analizie fragmentu „Pana Tadeusza”, szanowny go\u015b\u0107 naocznie si\u0119 przekona\u0142, \u017ce mi\u0142o\u015b\u0107 do Litwy jeszcze w Polsce nie zgin\u0119\u0142a. Klasa uczestniczy\u0142a w dziesi\u0105tym \u0107wiczeniu (w tym roku szkolnym) po\u015bwi\u0119conym […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/79"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=79"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/79\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=79"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=79"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=79"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}