W edukacji nie ma jednolitego systemu przeliczania punkt\u00f3w na oceny. Niejedna szko\u0142a szczyci si\u0119 tym, \u017ce u niej dw\u00f3jka zaczyna si\u0119 od 50 proc., za\u015b w innych wystarczy 30 proc., aby ocena by\u0142a pozytywna. S\u0105 takie plac\u00f3wki, w kt\u00f3rych dopuszczaj\u0105cy stawia si\u0119 dopiero za 60 procent, dostateczny\u00a0– 70 proc., dobry\u00a0– 80 proc., bardzo dobry\u00a0– 90 proc., a celuj\u0105cy mo\u017cliwy jest dopiero przy 100 proc., jednak to ju\u017c przesada. W moim liceum istnieje anachroniczny przelicznik, pochodz\u0105cy z czas\u00f3w starej matury, wi\u0119c nie ma sensu go stosowa\u0107. Od wrze\u015bnia b\u0119dziemy musieli poprawi\u0107 szkolny system oceniania, gdy\u017c nie pasuje on do wyzwa\u0144 wsp\u00f3\u0142czesno\u015bci.<\/p>\n
Poniewa\u017c w edukacji nie ma wzorca, jak nale\u017cy przelicza\u0107 punkty na oceny, si\u0119gn\u0105\u0142em do przelicznika, jaki stosuje si\u0119 w testach samochodowych. Wed\u0142ug „Auto Moto” samoch\u00f3d otrzymuje not\u0119 niedostateczn\u0105 za uzyskanie 0-20 proc. punkt\u00f3w, ocen\u0119 dopuszczaj\u0105c\u0105, inaczej miern\u0105, za 21-34 proc., dostateczn\u0105 za 35-48 proc., dobr\u0105 za 49-62 proc., bardzo dobr\u0105 za 63-76 proc., za\u015b celuj\u0105c\u0105 ju\u017c od 77 do 100 proc.\u00a0 punkt\u00f3w. Uwa\u017cam, \u017ce system ten powinien powszechnie obowi\u0105zywa\u0107 w szko\u0142ach i s\u0142u\u017cy\u0107 do oceniania uczni\u00f3w.<\/p>\n
Jedna z moich uczennic uzyska\u0142a na egzaminie maturalnym 87 proc. Nie bardzo wiedzia\u0142a, jaka to ocena, a rodzina koniecznie chcia\u0142a przeliczy\u0107 procenty na tradycyjny stopie\u0144. A zatem\u00a0– pyta\u0142a mnie dziewczyna\u00a0– czw\u00f3rka czy pi\u0105tka? Odpowiedzia\u0142em, \u017ce uzyska\u0142a celuj\u0105cy. Nie mia\u0142em \u017cadnych w\u0105tpliwo\u015bci, \u017ce 87 proc. z j\u0119zyka polskiego, do tego zdawanego na poziomie rozszerzonym, nale\u017cy przeliczy\u0107 na celuj\u0105cy. Niestety, uczennica nie bardzo mi wierzy\u0142a, poniewa\u017c inni nauczyciele wm\u00f3wili jej, \u017ce to raczej mocna czw\u00f3rka.<\/p>\n
Dlaczego zaostrzamy kryteria przeliczania punkt\u00f3w na oceny? Czy chcemy bocznymi drzwiami wprowadzi\u0107 do edukacji wy\u017csze wymagania? Skoro nie uda\u0142o si\u0119 zwi\u0119kszy\u0107 trudno\u015bci w zakresie materia\u0142u, to chcemy przynajmniej ograniczy\u0107 dost\u0119pno\u015b\u0107 wysokich ocen. Uwa\u017cam, \u017ce tak nie mo\u017cna. To raczej tre\u015bci programowe powinny by\u0107 trudne, natomiast ka\u017cdy zdobyty punkt powinien by\u0107 ceniony i umo\u017cliwia\u0107 uczniowi uzyskanie najwy\u017cszej oceny. Ca\u0142ym sercem popieram system stosowany w testach samochodach. Uwa\u017cam, \u017ce w szkole ocena pozytywna powinna zaczyna\u0107 si\u0119 po zdobyciu jednej pi\u0105tej punkt\u00f3w, a celuj\u0105ca po przekroczeniu trzech czwartych. To by\u0142oby nie tylko sprawiedliwe, ale motywowa\u0142oby tak\u017ce uczni\u00f3w do zwi\u0119kszonego wysi\u0142ku. Ka\u017cdy mia\u0142by wtedy szans\u0119 zdoby\u0107 sz\u00f3stk\u0119, a nie tylko uczniowie wybitnie zdolni\u00a0i olimpijczycy.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
W edukacji nie ma jednolitego systemu przeliczania punkt\u00f3w na oceny. Niejedna szko\u0142a szczyci si\u0119 tym, \u017ce u niej dw\u00f3jka zaczyna si\u0119 od 50 proc., za\u015b w innych wystarczy 30 proc., aby ocena by\u0142a pozytywna. S\u0105 takie plac\u00f3wki, w kt\u00f3rych dopuszczaj\u0105cy stawia si\u0119 dopiero za 60 procent, dostateczny\u00a0– 70 proc., dobry\u00a0– 80 proc., bardzo dobry\u00a0– 90 […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/800"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=800"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/800\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=800"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=800"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=800"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}