Go\u015bcili\u015bmy w naszym liceum Artura Barcisia i naprawd\u0119 wy\u015bmienicie si\u0119 bawili\u015bmy. M\u0142odzie\u017c co chwila bi\u0142a brawo, \u015bmia\u0142a si\u0119, spontanicznie reaguj\u0105c na wyst\u0105pienie aktora. Warto by\u0142o zaprosi\u0107 tego artyst\u0119 do szko\u0142y. Bawili si\u0119 tak\u017ce nauczyciele (szkoda, \u017ce nie wszyscy byli).<\/p>\n
Ze s\u0142awnymi osobami r\u00f3\u017cnie bywa. Niekt\u00f3rych lepiej do szko\u0142y nie zaprasza\u0107, poniewa\u017c potrafi\u0105 zepsu\u0107 kilka lat pracy wychowawczej. Na przyk\u0142ad nagadaj\u0105 m\u0142odzie\u017cy, \u017ce w \u017cyciu liczy si\u0119 tylko kasa, trzeba mie\u0107 plecy, op\u0142aca si\u0119 by\u0107 cwaniakiem, wozi\u0107 si\u0119 na innych, samemu kombinowa\u0107, a innych robi\u0107 w konia.<\/p>\n
Artur Barci\u015b opowiada\u0142 nie tylko bardzo \u015bmiesznie, ale tak\u017ce m\u0105drze. M\u00f3wi\u0142, jak wa\u017cna jest solidna praca (jak cz\u0142owiek miesi\u0105c wcze\u015bniej nauczy si\u0119 roli, to nie musi si\u0119 ba\u0107, \u017ce da plam\u0119), \u017ce przy ka\u017cdym zadaniu, nawet najdrobniejszym, trzeba w\u0142o\u017cy\u0107 maksimum wysi\u0142ku, gdy\u017c podej\u015bcie do obowi\u0105zk\u00f3w jest wizyt\u00f3wk\u0105 aktora. M\u00f3wi\u0142, jak wa\u017cna jest wsp\u00f3\u0142praca z kolegami w zespole, \u017ce najwi\u0119ksi indywiduali\u015bci i najwybitniejsze osobowo\u015bci powinny umie\u0107 wsp\u00f3\u0142pracowa\u0107, \u017ce trzeba si\u0119 dociera\u0107 z lud\u017ami, dostrzega\u0107 innych, a nie tylko siebie.<\/p>\n
W og\u00f3le Barci\u015b m\u00f3wi\u0142 wiele m\u0105drych rzeczy, a przy tym wcale nie nudzi\u0142. Mo\u017cna si\u0119 od niego uczy\u0107, a mam na my\u015bli siebie i innych nauczycieli, jak m\u00f3wi\u0107 m\u0142odzie\u017cy o idea\u0142ach. Poza tym warto by\u0142o zobaczy\u0107, jak aktor \u015bmieje si\u0119 z siebie, jak fantastyczny ma dystans do swoich ewentualnych wad, co powoduje, \u017ce nikt tych wad nie widzi, za to dostrzega mn\u00f3stwo zalet. Niestety, nauczyciele cz\u0119sto bywaj\u0105 dra\u017cliwi na punkcie lekcewa\u017cenia ich przez uczni\u00f3w. Do\u015b\u0107 cz\u0119sto s\u0142ysz\u0119 w szkole, \u017ce kto\u015b kogo\u015b zlekcewa\u017cy\u0142 i z tego powodu wybucha afera. Dyrekcja czuje si\u0119 lekcewa\u017cona przez nauczycieli, nauczyciele przez uczni\u00f3w i tak w ko\u0142o Macieju. Spotkanie z Barcisiem leczy mnie z tych negatywnych uczu\u0107, gdy\u017c pokaza\u0142 on, jak\u00a0mi\u0142e jest \u017cycie, gdy ma si\u0119 w nosie wszelkie lekcewa\u017cenie. R\u00f3bmy swoje, solidnie, ale bez niepotrzebnego zad\u0119cia, a lekcewa\u017cenie nie b\u0119dzie nas dotyka\u0142o. Fajny facet z tego Barcisia. Uwa\u017cam, \u017ce\u00a0na spotkanie z nim powinna przyj\u015b\u0107 ca\u0142a rada pedagogiczna z dyrekcj\u0105 na czele. Ka\u017cdej szko\u0142y, nie tylko mojej.<\/p>\n
PS: Dziewczyny z III A, Joanna i Paulina, doskonale prowadzi\u0142y spotkanie z Arturem Barcisiem. Brawo!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Go\u015bcili\u015bmy w naszym liceum Artura Barcisia i naprawd\u0119 wy\u015bmienicie si\u0119 bawili\u015bmy. M\u0142odzie\u017c co chwila bi\u0142a brawo, \u015bmia\u0142a si\u0119, spontanicznie reaguj\u0105c na wyst\u0105pienie aktora. Warto by\u0142o zaprosi\u0107 tego artyst\u0119 do szko\u0142y. Bawili si\u0119 tak\u017ce nauczyciele (szkoda, \u017ce nie wszyscy byli). Ze s\u0142awnymi osobami r\u00f3\u017cnie bywa. Niekt\u00f3rych lepiej do szko\u0142y nie zaprasza\u0107, poniewa\u017c potrafi\u0105 zepsu\u0107 kilka lat […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/865"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=865"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/865\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=865"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=865"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=865"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}