zob. \u017ar\u00f3d\u0142o<\/a>)<\/p><\/blockquote>\nGdyby na serio potraktowa\u0107 t\u0119 propozycj\u0119, szefostwo musia\u0142oby codziennie wystawia\u0107 stopnie co najmniej dw\u00f3m nauczycielom. Doprowadzi\u0142oby to do patologii, zamiast bowiem motywowa\u0107 do pracy, szef stawia\u0142by danemu pracownikowi stopie\u0144 i zajmowa\u0142 si\u0119 kolejnym belfrem. Pozornie ka\u017cdy nauczyciel by\u0142by oceniany raz w miesi\u0105cu, ale de facto tylko w jednym dniu miesi\u0105ca. Wygl\u0105da\u0142oby to tak: poniedzia\u0142ek\u00a0– oceniam polonist\u0119 X i fizyka P, wtorek oceniam polonist\u0119 Y i fizyka Q, \u015broda\u00a0– oceniam polonist\u0119 Z i geografa P, czwartek\u00a0– oceniam anglist\u0119 X i matematyka Q, pi\u0105tek\u00a0– oceniam anglist\u0119 Y i matematyka R itd., a reszta nauczycieli mo\u017ce robi\u0107, co chce, bo szef nie ma czasu nimi si\u0119 zaj\u0105\u0107. Kilka tygodni takiej pracy i wieziemy szefa do wariatkowa, ewentualnie fundujemy mu zawa\u0142.<\/p>\n
Trzeba by utworzy\u0107 nowy etat, czyli wicedyrektora od ocen. Ten m\u00f3g\u0142by specjalizowa\u0107 si\u0119 w kontrolowaniu pracy nauczycieli. Robi\u0142by nam kartk\u00f3wki ze znajomo\u015bci metod dydaktycznych, sprawdziany z wiedzy pedagogicznej, odpytywa\u0142by z prawa szkolnego oraz sprawdza\u0142, czy znamy na pami\u0119\u0107 wszystkie dane swoich uczni\u00f3w. Aby ocena by\u0142a niepodwa\u017calna, ocenia\u0107 powinna komisja dyrektor\u00f3w. A zatem proponuj\u0119 powo\u0142a\u0107 dwa nowe etaty\u00a0– wicedyrektor\u00f3w od ocen, a w szko\u0142ach wi\u0119kszych\u00a0– trzech. Wtedy mo\u017ce jako\u015b uda si\u0119 zapanowa\u0107 nad ba\u0142aganem, jaki chc\u0105 nam zafundowa\u0107 samorz\u0105dowcy.<\/p>\n
A tak powa\u017cnie, to znowu wida\u0107, \u017ce samorz\u0105dowcy nie maj\u0105 bladego poj\u0119cia o pracy nauczycieli. Nauczyciel to nie ucze\u0144, \u017ce mo\u017cna mu wystawia\u0107 stopie\u0144 za ka\u017cd\u0105 czynno\u015b\u0107, np. za to, \u017ce nie uk\u0142oni\u0142 si\u0119 dyrekcji, \u017ce nie sprawdzi\u0142 listy obecno\u015bci, \u017ce nie wpisa\u0142 tematu do dziennika, \u017ce nie rozpocz\u0105\u0142 punktualnie lekcji itd. Ocenianie ka\u017cdego pracownika co miesi\u0105c zmusi dyrekcj\u0119 do wychwytywania ka\u017cdej drobnostki, wr\u0119cz do polowania na ka\u017cd\u0105 nieprawid\u0142owo\u015b\u0107. B\u0119dzie si\u0119 liczy\u0142o wszystko, inaczej nie spos\u00f3b ocenia\u0107. W ko\u0144cu i szef, nawet najbardziej skrupulatny, zacznie kierowa\u0107 si\u0119 uprzedzeniami, bo nie da rady zgromadzi\u0107 danych o tym, jak pracuj\u0105 wszyscy nauczyciele. Przestanie widzie\u0107 popraw\u0119, zacznie czyha\u0107 na ka\u017cde potkni\u0119cie, gdy\u017c b\u0142\u0105d \u0142atwiej zauwa\u017cy\u0107. Doprowadzi to do efekt\u00f3w odwrotnych od zamierzonych. W pewnym momencie ludzie powiedz\u0105: „Mam to w d…”, motywacja do pracy spadnie, a szko\u0142a zejdzie na psy.<\/p>\n
Samorz\u0105dowcy nie s\u0105 g\u0142upi. Oni dobrze wiedz\u0105, co robi\u0105. Wysy\u0142aj\u0105 nauczycielom jasne przes\u0142anie: „Pracujesz w szkole? To si\u0119 ciesz tym, co masz, bo w przysz\u0142o\u015bci mo\u017cesz mie\u0107 tylko gorzej”. I ja w to wierz\u0119. Jak pomy\u015bl\u0119, co mnie czeka za kilka lat, to zaczynam postrzega\u0107 obecne warunki pracy jako idea\u0142.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Obecnie dyrektor ma obowi\u0105zek oceni\u0107 nauczyciela przynajmniej raz na pi\u0119\u0107 lat, zwykle jednak czyni to raz w roku (przyznaj\u0105c dodatek motywacyjny). Samorz\u0105dowy projekt zak\u0142ada, \u017ce powinien ocenia\u0107 o wiele cz\u0119\u015bciej. W „Gazecie Prawnej” czytamy: „Praca nauczycieli b\u0119dzie oceniana co miesi\u0105c przez dyrektora szko\u0142y.” (zob. \u017ar\u00f3d\u0142o) Gdyby na serio potraktowa\u0107 t\u0119 propozycj\u0119, szefostwo musia\u0142oby codziennie wystawia\u0107 […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/876"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=876"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/876\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=876"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=876"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=876"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}