W ka\u017cdej szkole s\u0105 utalentowani uczniowie, jednak musi by\u0107 okazja, aby pokazali, co potrafi\u0105. Dzieciom pewnie jest wszystko jedno, z jakiego powodu daj\u0105 wyst\u0119p, natomiast doros\u0142ych pewne sprawy mog\u0105 niepokoi\u0107. Kiedy mnie za m\u0142odu \u0107wiczono w \u015bpiewaniu pie\u015bni rewolucyjnych, gdy\u017c szko\u0142a co roku hucznie \u015bwi\u0119towa\u0142a rocznic\u0119 rewolucji pa\u017adziernikowej, to rodzice nie kryli zdenerwowania. A potrafi\u0142em \u015bpiewa\u0107, a w\u0142a\u015bciwie wydziera\u0107 si\u0119 przy ka\u017cdej okazji. Gdy wi\u0119c po raz setny krzycza\u0142em „Ludu roboczy, na barykady” albo „O, cze\u015b\u0107 wam panowie, magnaci, za nasz\u0105 niewol\u0119, kajdany”, to mama kaza\u0142a mi si\u0119 w ko\u0144cu zamkn\u0105\u0107, poniewa\u017c wstyd przynosi\u0142em rodzinie. Dzisiaj moja c\u00f3rka na okr\u0105g\u0142o \u015bpiewa pie\u015bni ko\u015bcielne, poniewa\u017c w przedszkolu na nic innego nie po\u015bwi\u0119caj\u0105 tyle czasu, jak na uczenie si\u0119 religijnych utwor\u00f3w.<\/p>\n
Id\u0119 wi\u0119c sobie ulic\u0105, a moja 4-letnia pociecha ryczy „Przybie\u017celi do Betlejem…”, a nast\u0119pnie pyta: Tato, co to znaczy „przybie\u017celi”? Wi\u0119c t\u0142umacz\u0119, \u017ce to samo, co przybiegli. A co to znaczy „Betlejem”? Odpowiadam, \u017ce to miasto, gdzie narodzi\u0142 si\u0119 Jezus. A c\u00f3rka \u015bpiewa dalej: „Chwa\u0142a na wysoko\u015bci…” Tato, co to jest „chwa\u0142a”? Odpowiadam, \u017ce to samo, co niech b\u0119dzie pochwalony. I tak idziemy ulic\u0105, chodzimy po sklepach, siedzimy w kawiarni, pij\u0105c czekolad\u0119, a c\u00f3rka wsz\u0119dzie \u015bpiewa kol\u0119dy i za ka\u017cdym razem pyta, poniewa\u017c nie rozumie, o czym \u015bpiewa. Zachowuje si\u0119 tak samo jak ja, gdy \u015bpiewa\u0142em pie\u015bni rewolucyjne. Tak samo nie mia\u0142em poj\u0119cia, o co w nich chodzi.<\/p>\n
Nie lubi\u0119 bezmy\u015blnego \u015bpiewania, dlatego \u015bpiew c\u00f3rki zaczyna mnie dra\u017cni\u0107. Podobnie przez ostatnie dni w szkole dra\u017cni\u0142y mnie ci\u0105g\u0142e \u0107wiczenia uczni\u00f3w, kt\u00f3rzy zwalniali si\u0119, aby wytrenowa\u0107 do perfekcji \u015bpiewanie kol\u0119d. Zastanawiam si\u0119, ile os\u00f3b rozumie, co \u015bpiewa. Nie chodzi mi oto, czy liceali\u015bci rozumiej\u0105 znaczenie s\u0142\u00f3w. Mam na my\u015bli sens moralny kol\u0119d. Pisz\u0119 o tym, poniewa\u017c dzisiaj dosz\u0142y do moich uszu pewne s\u0142owa. A by\u0142o tak. Kto\u015b sk\u0142ada\u0142 \u017cyczenia, w tle gra\u0142y kol\u0119dy, i nagle kto\u015b inny po cichu powiedzia\u0142: „Dobra, a teraz spadaj”. S\u0142owa te by\u0142y skierowane do osoby sk\u0142adaj\u0105cej \u017cyczenia, ale tak, aby ich nie s\u0142ysza\u0142a. Pewnie to by\u0142 \u017cart, ale raczej niesmaczny. Ciekawe, ile os\u00f3b niby bierze udzia\u0142 w \u015bwi\u0105tecznej szopce, sk\u0142ada i przyjmuje \u017cyczenia, ale w g\u0142\u0119bi serca m\u00f3wi do ludzi „spadajcie”. Mo\u017ce mnie te\u017c tak kto\u015b powiedzia\u0142, tylko nie dos\u0142ysza\u0142em.<\/p>\n
Podczas klasowej wigilii kilkoro uczni\u00f3w dla \u017cartu za\u015bpiewa\u0142o piosenk\u0119 „Wszyscy mamy \u017ale w g\u0142owach, \u017ce \u017cyjemy” i ona by\u0142a dzisiaj najprawdziwsza, nie by\u0142o w niej ani nuty fa\u0142szu.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
W ka\u017cdej szkole s\u0105 utalentowani uczniowie, jednak musi by\u0107 okazja, aby pokazali, co potrafi\u0105. Dzieciom pewnie jest wszystko jedno, z jakiego powodu daj\u0105 wyst\u0119p, natomiast doros\u0142ych pewne sprawy mog\u0105 niepokoi\u0107. Kiedy mnie za m\u0142odu \u0107wiczono w \u015bpiewaniu pie\u015bni rewolucyjnych, gdy\u017c szko\u0142a co roku hucznie \u015bwi\u0119towa\u0142a rocznic\u0119 rewolucji pa\u017adziernikowej, to rodzice nie kryli zdenerwowania. A potrafi\u0142em […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/894"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=894"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/894\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=894"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=894"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=894"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}