Podczas ostatniego w tym roku kalendarzowym spotkania wychowawc\u00f3w z m\u0142odzie\u017c\u0105, w pi\u0105tek przed Bo\u017cym Narodzeniem, zwyczajowo wszyscy wymieniali si\u0119 prezentami. Kilkana\u015bcie dni wcze\u015bniej gospodarze klas przygotowali losy, na kt\u00f3rych by\u0142o wypisane nazwisko osoby, kt\u00f3rej mamy kupi\u0107 prezent. Ustalono cen\u0119 upomink\u00f3w, zwykle nie mniej ni\u017c 20-25 z\u0142. Wystarczy\u0142o wylosowa\u0107, potem i\u015b\u0107 do sklepu i naby\u0107 co\u015b zabawnego dla kolegi lub kole\u017canki, a potem czeka\u0107, \u017ce kto\u015b inny te\u017c nas mile zaskoczy. Tak nakazuje tradycja.<\/p>\n
W tym roku szkolnym nie jestem wychowawc\u0105, nie bra\u0142em udzia\u0142u w ca\u0142ej zabawie, wi\u0119c mia\u0142em wi\u0119cej czasu na obserwowanie m\u0142odzie\u017cy. Zobaczy\u0142em, \u017ce wielu uczni\u00f3w nie chce ryzykowa\u0107. Przecie\u017c mog\u0105 kupi\u0107 komu\u015b co\u015b ciekawego, a samemu dosta\u0107 w prezencie \u015bmie\u0107 i zosta\u0107 po\u015bmiewiskiem klasy. Aby tak si\u0119 nie sta\u0142o, nale\u017ca\u0142oby wylosowa\u0107 swoje w\u0142asne nazwisko, a potem kupi\u0107 samemu sobie co\u015b naprawd\u0119 ekstra. Jednak los bywa nie\u0142askawy. Na palcach jednej r\u0119ki mo\u017cna policzy\u0107 w ca\u0142ej szkole (ponad 600 uczni\u00f3w) tych, kt\u00f3rzy wylosowali samych siebie (podobno 2 osoby). Szcz\u0119\u015bciarze!<\/p>\n
Ale szcz\u0119\u015bciu mo\u017cna pom\u00f3c. Jak? Po zako\u0144czeniu procedury losowania zacz\u0119\u0142o si\u0119 masowe wymienianie los\u00f3w. Kogo masz? – pytali si\u0119 nawzajem koledzy i kole\u017canki. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 szuka\u0142a tak d\u0142ugo, a\u017c znalaz\u0142a siebie, a w ostateczno\u015bci swego najbli\u017cszego przyjaciela. Gdy si\u0119 ju\u017c naprawi\u0142o to, co usi\u0142owa\u0142 zepsu\u0107 \u015blepy los, mo\u017cna by\u0142o kupowa\u0107 prezent.<\/p>\n
Wiedz\u0105c o tym wszystkim, u\u015bmia\u0142em si\u0119 do \u0142ez, gdy jeden z wychowawc\u00f3w zapyta\u0142 mnie, co powinien kupi\u0107 nastolatce. O Bo\u017ce – pomy\u015bla\u0142em – on nie zosta\u0142 wtajemniczony w zasady gry. Nikt nie powiedzia\u0142 wychowawcy, \u017ce trzeba si\u0119 zamienia\u0107 losami, a\u017c trafi si\u0119 na los z w\u0142asnym nazwiskiem. Biedny nauczyciel! Ale chyba jeszcze biedniejsza jest ta nastolatka, dla kt\u00f3rej kupuje wychowawca prezent. Skoro ka\u017cdy w klasie kupuje prezent samemu sobie, a wychowawca nie, to znaczy, \u017ce ta dziewczyna te\u017c nie kupuje dla siebie, lecz dla wychowawcy.<\/p>\n
W dniu rozdawania prezent\u00f3w s\u0105 jedynymi osobami w klasie, kt\u00f3re wymieni\u0142y si\u0119 prezentami zgodnie z regu\u0142ami starej tradycji. Pozostali unowocze\u015bnili tradycj\u0119. Prezenty nadal by\u0142y kupowane, ale ju\u017c tylko dla siebie. Ciekawe, jak wielu wychowawc\u00f3w nie zdaje sobie sprawy, \u017ce tradycja obdarowywania si\u0119 w szkole to zamierzch\u0142a przesz\u0142o\u015b\u0107. Podejrzewam, \u017ce tylko nauczyciele i niewyrobieni uczniowie ho\u0142duj\u0105 jeszcze tej starej tradycji. Reszta kupuje tylko dla siebie i dzi\u0119ki temu nie czuje si\u0119 zawiedziona.<\/p>\n
\u015awiat si\u0119 zmienia, zwyczaje \u015bwi\u0105teczne te\u017c.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Podczas ostatniego w tym roku kalendarzowym spotkania wychowawc\u00f3w z m\u0142odzie\u017c\u0105, w pi\u0105tek przed Bo\u017cym Narodzeniem, zwyczajowo wszyscy wymieniali si\u0119 prezentami. Kilkana\u015bcie dni wcze\u015bniej gospodarze klas przygotowali losy, na kt\u00f3rych by\u0142o wypisane nazwisko osoby, kt\u00f3rej mamy kupi\u0107 prezent. Ustalono cen\u0119 upomink\u00f3w, zwykle nie mniej ni\u017c 20-25 z\u0142. Wystarczy\u0142o wylosowa\u0107, potem i\u015b\u0107 do sklepu i naby\u0107 co\u015b […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/90"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=90"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/90\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=90"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=90"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=90"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}