W moim liceum jest pi\u0119cioro polonist\u00f3w i ka\u017cdy z nas uczy inaczej. Uczniowie rozmawiaj\u0105 ze sob\u0105 i nie mog\u0105 zrozumie\u0107, sk\u0105d te r\u00f3\u017cnice. Ostatnio przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do mojej klasy ucze\u0144, kt\u00f3ry wprawdzie nie potrafi\u0142 powiedzie\u0107, jak\u0105 epok\u0119 literack\u0105 omawiaj\u0105 jego koledzy ani jak\u0105 lektur\u0119 analizowali ostatnio, ale za to mia\u0142 za sob\u0105 kilka test\u00f3w na czytanie ze zrozumieniem. Moim uczniom szcz\u0119ka opad\u0142a, \u017ce mo\u017cna nie wiedzie\u0107 kompletnie nic o lekturach i epoce, w kt\u00f3rej powsta\u0142y. Ja jednak dobrze wiem, \u017ce porz\u0105dek historycznoliteracki kole\u017canka wprowadza p\u00f3\u017aniej.<\/p>\n
Wszyscy poloni\u015bci robimy to samo, ale w innej kolejno\u015bci. W\u0142a\u015bciwie prawie to samo, poniewa\u017c jak klasa ma siedem godzin polskiego w tygodniu, to nauczyciel realizuje z ni\u0105 wi\u0119cej materia\u0142u, ni\u017c w klasie, gdzie godzin ma pi\u0119\u0107. Podstawy programowe wszyscy realizujemy identyczne, jednak w ca\u0142kiem innym uk\u0142adzie, np. kole\u017canka omawia literatur\u0119 XX wieku w klasie pierwszej, ja w ostatniej. Kilka lat temu dyrektor podliczy\u0142, ile godzin poloni\u015bci po\u015bwi\u0119caj\u0105 na poszczeg\u00f3lne lektury, a nast\u0119pnie zaleci\u0142 nam umiar i trzymanie si\u0119 programu. Wprawdzie Karta Nauczyciela pozwala nam na swobodne decydowanie, ile konkretnie godzin po\u015bwi\u0119camy na poszczeg\u00f3lne sk\u0142adniki programu, jednak w naszej szkole dyrekcja patrzy nam na r\u0119ce i pilnuje, aby\u015bmy nie przesadzali. Nie mog\u0119 zatem, mimo \u017ce uwielbiam pisarzy moralist\u00f3w (np. Dostojewskiego, \u017beromskiego, Conrada, Na\u0142kowsk\u0105, Camusa), zajmowa\u0107 si\u0119 nimi w niesko\u0144czono\u015b\u0107, m\u00f3g\u0142bym bowiem nie wyrobi\u0107 si\u0119 z reszt\u0105 materia\u0142u.<\/p>\n
Gdy pracowa\u0142em w szkole prywatnej, by\u0142em zobowi\u0105zany realizowa\u0107 materia\u0142 identycznie jak koledzy, dzi\u0119ki czemu uczniowie mieli pewno\u015b\u0107, \u017ce szko\u0142a dobrze przygotowuje ich do matury. By\u0142a to jednak korzy\u015b\u0107 pozorna, poniewa\u017c mi\u0119dzy klasami wyst\u0119powa\u0142y znaczne r\u00f3\u017cnice. Gdy jedna grupa rozumia\u0142a poezj\u0119 w lot, to druga ni w z\u0105b. A jednak maksymalnie ujednolicali\u015bmy program, aby wm\u00f3wi\u0107 uczniom, \u017ce pracujemy jednakowo, czyli dobrze. W publicznej szkole takiego ujednolicenia nie ma, dlatego zdarza si\u0119, \u017ce uczniowie jakiej\u015b klasy wpadaj\u0105 panik\u0119, \u017ce s\u0105 op\u00f3\u017anieni z materia\u0142em albo \u017ce omawiaj\u0105 go szybko, ale po \u0142ebkach, bo inna klasa po\u015bwi\u0119ca na dan\u0105 lektur\u0119 wi\u0119cej godzin. Zapewne nie by\u0142oby tych l\u0119k\u00f3w, gdyby nauczyciele wyja\u015bnili uczniom, jak realizuj\u0105 program, np. \u017ce w klasie A w odwrotnej kolejno\u015bci ni\u017c w klasie B. W szkole prywatnej mn\u00f3stwo czasu po\u015bwi\u0119cali\u015bmy na wyja\u015bnienia, jak pracujemy, ale w plac\u00f3wce publicznej takie rozmowy z uczniami uznaje si\u0119 za strat\u0119 czasu. M\u0142odzie\u017c ma po prostu ufa\u0107, \u017ce nauczyciele trzymaj\u0105 r\u0119k\u0119 na pulsie. Zapewniam, \u017ce gdzie jak gdzie, ale w naszym liceum ka\u017cdy nauczyciel musi trzyma\u0107 r\u0119k\u0119 na pulsie, bo inaczej zosta\u0142by przeczo\u0142gany przez dyrekcj\u0119 po ca\u0142ym boisku na oczach wszystkich uczni\u00f3w.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
W moim liceum jest pi\u0119cioro polonist\u00f3w i ka\u017cdy z nas uczy inaczej. Uczniowie rozmawiaj\u0105 ze sob\u0105 i nie mog\u0105 zrozumie\u0107, sk\u0105d te r\u00f3\u017cnice. Ostatnio przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do mojej klasy ucze\u0144, kt\u00f3ry wprawdzie nie potrafi\u0142 powiedzie\u0107, jak\u0105 epok\u0119 literack\u0105 omawiaj\u0105 jego koledzy ani jak\u0105 lektur\u0119 analizowali ostatnio, ale za to mia\u0142 za sob\u0105 kilka test\u00f3w na […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/968"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=968"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/968\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=968"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=968"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/chetkowski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=968"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}