{"id":93,"date":"2019-11-26T21:27:50","date_gmt":"2019-11-26T20:27:50","guid":{"rendered":"https:\/\/demianczuk.blog.polityka.pl\/?p=93"},"modified":"2019-11-27T16:26:23","modified_gmt":"2019-11-27T15:26:23","slug":"snow-blind-recenzja-komiksu","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/demianczuk\/2019\/11\/26\/snow-blind-recenzja-komiksu\/","title":{"rendered":"Alaska noir, czyli nikt nie jest tym, kim si\u0119 wydaje"},"content":{"rendered":"\n<p>\u201eSnow Blind\u201d to porz\u0105dnie skrojony krymina\u0142 po\u0142\u0105czony z\nopowie\u015bci\u0105 o bardzo przyspieszonym dojrzewaniu. <\/p>\n\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-image is-resized\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2019\/11\/Snow-Blind_okladka-1.jpg\" alt=\"\" class=\"wp-image-98\" width=\"578\" height=\"894\" srcset=\"\/demianczuk\/wp-content\/uploads\/2019\/11\/Snow-Blind_okladka-1.jpg 587w, \/demianczuk\/wp-content\/uploads\/2019\/11\/Snow-Blind_okladka-1-194x300.jpg 194w\" sizes=\"(max-width: 578px) 100vw, 578px\" \/><\/figure>\n\n\n\n<p class=\"has-drop-cap\">Serial \u201ePrzystanek Alaska\u201d ugruntowa\u0142 przed laty wizerunek tytu\u0142owego stanu jako idealnego schronienia dla wszystkich szukaj\u0105cych ucieczki przed zgie\u0142kiem cywilizacji, wy\u015bcigiem szczur\u00f3w i miejskim po\u015bpiechem. Ot, taki prawie-raj dla outsider\u00f3w \u2013 pod warunkiem \u017ce s\u0105 odporni na d\u0142ug\u0105 zim\u0119. W komiksie \u201eSnow Blind\u201d okazuje si\u0119, \u017ce Alaska to te\u017c niez\u0142e miejsce dla rodziny obj\u0119tej programem ochrony \u015bwiadk\u00f3w. G\u0142\u00f3wny bohater, nastoletni Teddy, nie zna zreszt\u0105 rodzinnych sekret\u00f3w. Dowiaduje si\u0119 o nich, gdy wrzuca na media spo\u0142eczno\u015bciowe zdj\u0119cie swojego pijanego ojca. Niesmaczny \u017cart, pr\u00f3ba odegrania si\u0119 za familijne niesnaski, ko\u0144czy si\u0119 najgorzej, jak mo\u017ce: nie do\u015b\u0107, \u017ce Teddy dowiaduje si\u0119, i\u017c wszystko, co wiedzia\u0142 o swojej rodzinie, jest k\u0142amstwem, to jeszcze \u015bladami jego ojca na Alask\u0119 przybywa zab\u00f3jca gotowy wyr\u00f3wna\u0107 rachunki. Wszystko przez g\u0142upie zdj\u0119cie na Facebooku. <br>Dalszych fabularnych zwrot\u00f3w zdradza\u0107 nie zamierzam: \u201eSnow Blind\u201d jest solidnym czarnym krymina\u0142em, wi\u0119c lepiej nie wiedzie\u0107 przed lektur\u0105 zbyt du\u017co. To jednocze\u015bnie do\u015b\u0107 sprawnie poprowadzona opowie\u015b\u0107 o przyspieszonym dojrzewaniu. Mo\u017ce nawet zbytnio przyspieszonym, decyzje podejmowane przez Teddy\u2019ego wydaj\u0105 si\u0119 nieco zbyt pochopne, nawet jak na ch\u0142opaka, kt\u00f3rego \u017cycie w\u0142a\u015bnie okaza\u0142o si\u0119 zbudowane na k\u0142amstwie. Ale w tym przypadku akcja wydaje si\u0119 nadrz\u0119dna, a jako historia noir \u201eSnow Blind\u201d sprawdza si\u0119 bardzo dobrze. <\/p>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-image\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"1024\" height=\"830\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2019\/11\/Snow-Blind_01-1024x830.jpg\" alt=\"\" class=\"wp-image-94\" srcset=\"\/demianczuk\/wp-content\/uploads\/2019\/11\/Snow-Blind_01-1024x830.jpg 1024w, \/demianczuk\/wp-content\/uploads\/2019\/11\/Snow-Blind_01-300x243.jpg 300w, \/demianczuk\/wp-content\/uploads\/2019\/11\/Snow-Blind_01-768x623.jpg 768w\" sizes=\"(max-width: 1024px) 100vw, 1024px\" \/><figcaption>Snow Blind, rys. Tyler Jenkins, Non Stop Comics<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n<p>Pochodz\u0105cy z Wielkiej Brytanii scenarzysta Ollie Masters dobrze si\u0119 zreszt\u0105 czuje w takich klimatach. Jest mi\u0119dzy innymi autorem komiks\u00f3w osadzonych w \u015bwiecie serialu \u201eSynowie anarchii\u201d oraz zrealizowanej dla DC Vertigo udanej miniserii \u201eThe Kitchen\u201d \u2013 w Polsce niewydanej, cho\u0107 mieli\u015bmy okazj\u0119 ogl\u0105da\u0107 w kinach jego (znacznie mniej udan\u0105) adaptacj\u0119 \u201eKr\u00f3lowe zbrodni\u201d. Masters pisuje r\u00f3wnie\u017c kawa\u0142ki o superbohaterach \u2013 niedawno Egmont opublikowa\u0142 jedn\u0105 z jego historii w tomie \u201eExtraordinary X-Men: Upadek kr\u00f3lestw\u201d \u2013 ale zdecydowanie lepiej wychodzi mu kombinowanie ze schematami czarnego krymina\u0142u. <br>Do jego mrocznego, g\u0119stego od napi\u0119cia scenariusza \u2013 czy\u017cbym dostrzega\u0142 w nim r\u00f3wnie\u017c biblijne echa, wszak \u201ePan karze grzechy ojc\u00f3w na synach\u201d? \u2013 idealnie pasuj\u0105 ilustracje Tylera Jenkinsa (polskim czytelnikom znanego z ciekawej serii \u201eGrass Kings\u201d). Pe\u0142ne ekspresji, dynamiczne, z ciekawie po\u0142o\u017conym kolorem buduj\u0105 narastaj\u0105c\u0105 atmosfer\u0119 osaczenia. <br>W zachodnich recenzjach \u201eSnow Blind\u201d pojawia\u0142y si\u0119 por\u00f3wnania z filmami \u201eFargo\u201d braci Coen czy \u201eDo szpiku ko\u015bci\u201d Debry Granik \u2013 trafne, cho\u0107 pewnie pasowa\u0142by tu ka\u017cdy thriller w zimowej scenerii. Ciekawy trop podsuwaj\u0105 sami tw\u00f3rcy komiksu: w pokoju Teddy\u2019ego wisz\u0105 plakaty \u201eChinatown\u201d i \u201eTrzeciego cz\u0142owieka\u201d. Skoro ju\u017c si\u0119 inspirowa\u0107, to najlepiej klasyk\u0105 nad klasykami. <\/p>\n\n\n\n<p><strong>Snow Blind<\/strong>, scenariusz: Ollie Masters, rysunki: Tyler Jenkins, prze\u0142. Maciej Muszalski, Non Stop Comics, <strong>4\/6<\/strong><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>\u201eSnow Blind\u201d to porz\u0105dnie skrojony krymina\u0142 po\u0142\u0105czony z opowie\u015bci\u0105 o bardzo przyspieszonym dojrzewaniu.<\/p>\n","protected":false},"author":8,"featured_media":95,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[8,22,9,6],"tags":[19,31,32,30],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/demianczuk\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/93"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/demianczuk\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/demianczuk\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/demianczuk\/wp-json\/wp\/v2\/users\/8"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/demianczuk\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=93"}],"version-history":[{"count":8,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/demianczuk\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/93\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":106,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/demianczuk\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/93\/revisions\/106"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/demianczuk\/wp-json\/wp\/v2\/media\/95"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/demianczuk\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=93"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/demianczuk\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=93"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/demianczuk\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=93"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}