{"id":1723,"date":"2019-01-24T16:07:48","date_gmt":"2019-01-24T15:07:48","guid":{"rendered":"http:\/\/dietetyczny.blog.polityka.pl\/?p=1723"},"modified":"2019-01-25T13:00:36","modified_gmt":"2019-01-25T12:00:36","slug":"mieso-in-vitro-coraz-taniej-coraz-bardziej-etycznie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/dietetyczny\/2019\/01\/24\/mieso-in-vitro-coraz-taniej-coraz-bardziej-etycznie\/","title":{"rendered":"Mi\u0119so in vitro: coraz taniej, coraz bardziej etycznie"},"content":{"rendered":"

\"\"W USA trwaj\u0105 prac\u0119 nad regulacjami prawnymi dotycz\u0105cymi mi\u0119sa produkowanego w warunkach in vitro<\/em>. Kolejne stany rozwa\u017caj\u0105 uznanie za mi\u0119so tylko tych produkt\u00f3w, kt\u00f3re pochodz\u0105 od urodzonych i zabitych w rze\u017ani zwierz\u0105t. O „swoje” walcz\u0105 firmy inwestuj\u0105ce w produkcj\u0119 mi\u0119sa in vitro<\/em>. W mi\u0119dzyczasie koszt tego typu produkt\u00f3w istotnie si\u0119 obni\u017ca – izraelski Aleph Farms otrzyma\u0142 niedawno steki wo\u0142owe in vitro<\/em> za jedyne 50 dolar\u00f3w za sztuk\u0119.
\n
\nKoncepcja produkcji produkt\u00f3w mi\u0119snych w laboratorium, z wyizolowanych kom\u00f3rek, jeszcze nie dawno wydawa\u0142a si\u0119 komercyjnie nie osi\u0105galna. Patrick Brown, za\u0142o\u017cyciel Impossible Foods, kalifornijskiej firmy, producenta ro\u015blinnego burgera<\/a>, kt\u00f3ry smakuje identycznie jak wo\u0142owy, stwierdzi\u0142 niegdy\u015b, \u017ce mi\u0119so in vitro<\/em> to pomylony pomys\u0142, cho\u0107by dlatego, \u017ce kompletnie nieop\u0142acalny wielkoskalowo. Czy\u017cby?<\/p>\n

W\u0142a\u015bnie trwaj\u0105 prace<\/a> ameryka\u0144skiej Agencji \u017bywno\u015bci i Lek\u00f3w (FDA) oraz Departamentu Rolnictwa (USDA) nad regulacjami prawnymi dotycz\u0105cymi produkcji i wprowadzania na rynek produkt\u00f3w mi\u0119snych produkowanych w warunkach in vitro<\/em>. Pocz\u0105tkowo zacz\u0119\u0142a zajmowa\u0107 si\u0119 tym tylko ta pierwsza, ale po interwencji \u015brodowisk przemys\u0142u mi\u0119snego u Donalda Trumpa, w prac\u0119 w\u0142\u0105czono r\u00f3wnie\u017c USDA. W rozw\u00f3j technologii inwestuj\u0105 miliarderzy, wizjonerzy, potentat farmaceutyczny i europejski lider dystrybucji mi\u0119sa. Z roku na rok ro\u015bnie liczba firm chc\u0105cych wytwarza\u0107 takie produkty: specjali\u015bci od wo\u0142owiny, wieprzowiny, drobiu, mi\u0119sa ryb<\/a> i owoc\u00f3w morza – w USA, Europie i Azji. Jedna z chi\u0144skich firm zainwestowa\u0142a w wytwarzanie… p\u0119cherzy p\u0142awnych, kt\u00f3re wykorzystuje si\u0119 do przyrz\u0105dzania tradycyjnej zupy. Pod koniec marca w Berlinie odb\u0119dzie si\u0119 konferencja New Food Conference<\/a>, podczas kt\u00f3rej ca\u0142y jeden dzie\u0144 po\u015bwi\u0119cony b\u0119dzie w\u0142a\u015bnie produktom mi\u0119snym wytwarzanym in vitro<\/em>. Nas r\u00f3wnie\u017c na niej oczywi\u015bcie nie zabraknie.<\/p>\n

Kiedy mi\u0119so in vitro <\/em>pojawi si\u0119 na rynku?<\/a> Trudno jednoznacznie powiedzie\u0107. Stanie si\u0119 to najpewniej wpierw w Stanach Zjednoczonych, a najcz\u0119\u015bciej podawan\u0105 dat\u0105 przez przedstawicieli zainteresowanych firm jest rok 2021… Gdyby tak si\u0119 sta\u0142o, to przeprowadzona przez Markets and Markets analiza wskazuje, \u017ce ameryka\u0144ski rynek tych produkt\u00f3w by\u0142by pocz\u0105tkowo wart 15,5 miliona $ i ka\u017cdego roku zwi\u0119ksza\u0142by sw\u00f3j udzia\u0142 o ok. 4%, osi\u0105gaj\u0105c warto\u015b\u0107 20 milion\u00f3w $ w 2027 r. Rozw\u00f3j rynku i sukces produkt\u00f3w b\u0119dzie zale\u017ca\u0142 od trzech krytycznych czynnik\u00f3w: spo\u0142ecznej akceptacji produkt\u00f3w tego typu, odwzorowania smaku i faktury tradycyjnych odpowiednik\u00f3w oraz ceny.<\/p>\n

Chocia\u017c jedna trzecia badanych amerykan\u00f3w deklarowa\u0142a ch\u0119\u0107 jedzenia takiego mi\u0119sa regularnie to niepewne jest czy znajdzie to pokrycie w rzeczywisto\u015bci. Narodowa Unia Rolnik\u00f3w<\/a> postuluje do FDA i USDA, by termin\u00f3w takich jak „mi\u0119so”, „wo\u0142owina”, „kurczak” czy „wieprzowina” u\u017cywa\u0107 tylko w odniesieniu do produkt\u00f3w uzyskanych z urodzonych i zabitych w rze\u017ani zwierz\u0105t. Takie wewn\u0119trzne przepisy wprowadzi\u0142 ju\u017c stan Missouri, a niedawno r\u00f3wnie\u017c Nebraska. Dla konsument\u00f3w to sygna\u0142: nasze jest „prawdziwe”, tamto jest „syntetyczne”. Takiemu podej\u015bciu sprzeciwi\u0142o si\u0119 w li\u015bcie otwartym do FDA i USDA siedem firm zainteresowanych produkowaniem mi\u0119sa in vitro<\/em>. Jedno jest pewne – w obliczu nadchodz\u0105cego zagro\u017cenia, hodowcy zwierz\u0105t tanio sk\u00f3ry (swojej) nie sprzedadz\u0105.<\/p>\n

Odtworzenie smaku i faktury nie jest wcale tak prostym zadaniem. Pierwszy wo\u0142owy burger z 2013 r., kt\u00f3rego koszt zamkn\u0105\u0142 si\u0119 w, bagatela, 300 tys. dolar\u00f3w, by\u0142 suchy – nie zawiera\u0142 t\u0142uszczu. Obecnie jednak firmy doskonal\u0105 techniki hodowli kom\u00f3rek mi\u0119\u015bniowych i t\u0142uszczowych na specjalnych, tr\u00f3jwymiarowych rusztowaniach, a i koszt produkcji na przestrzeni lat obni\u017cy\u0142 si\u0119 niewyobra\u017calnie. Izraelska firma Aleph Farms uzyska\u0142a niedawno steki wo\u0142owe ju\u017c tylko za 50 dolar\u00f3w. Oczywi\u015bcie, to wci\u0105\u017c sporo, ale przyznacie Pa\u0144stwo, \u017ce obni\u017cenie koszt\u00f3w o 6 tysi\u0119cy razy (sic!) na przestrzeni zaledwie 5 lat, bez jakiejkolwiek komercjalizacji jest osi\u0105gni\u0119ciem imponuj\u0105cym. Powtarzamy do znudzenia: mi\u0119so in vitro <\/em>to dzi\u015b ju\u017c nie koncepcja z rodzaju science-fiction.<\/p>\n

\"\"

Neta Lavon i Didier Touba z Aleph Farms w trakcie kontroli kultur (Fot. archiwum Aleph Farms)<\/p><\/div>\n

Jak powiedzia\u0142 nam w rozmowie Didier Toubia, dyrektor Aleph Farms, firma chce w pierwszej kolejno\u015bci skomercjalizowa\u0107 wo\u0142owin\u0119 in vitro<\/em>, ze wzgl\u0119du na ogromny \u015brodowiskowy koszt konwencjonalnej produkcji, o kt\u00f3rych pisali\u015bmy ju\u017c nie raz wcze\u015bniej. Nast\u0119pnie produkcja ma obj\u0105\u0107 jagni\u0119cin\u0119 i wieprzowin\u0119, a wreszcie – dr\u00f3b i ryby.<\/p>\n

Otrzymanie cieniutkich wo\u0142owych stek\u00f3w, kt\u00f3re nast\u0119pnie usma\u017cono i podano na uroczystej degustacji, zabra\u0142o Aleph Farm 3 tygodnie od momentu biopsyjnej izolacji kom\u00f3rek od byd\u0142a. Steki, sk\u0142adaj\u0105ce si\u0119 zar\u00f3wno z kom\u00f3rek mi\u0119\u015bniowych, t\u0142uszczowych, tkanki \u0142\u0105cznej jak i drobnych naczy\u0144 krwiono\u015bnych, cechowa\u0142y si\u0119 bardzo podobnymi w\u0142a\u015bciwo\u015bciami organoleptycznymi jak wo\u0142owina otrzymana na drodze konwencjonalnej. Wed\u0142ug Amira Ilana, szefa kuchni restauracji Paris Texas w Ramat Gan w Izraelu, w kt\u00f3rej degustowano steki Aleph Farms, mi\u0119so to jest ju\u017c dzi\u015b gotowe, by zago\u015bci\u0107 na talerzach luksusowych lokali gastronomicznych.<\/p>\n

\"\"

Istotne jest, by wo\u0142owina otrzymana w warunkach in vitro<\/em> mia\u0142a podobny do konwencjonalnej kszta\u0142t, zapach, tekstur\u0119 i smak (Fot. archiwum Aleph Farms)<\/p><\/div>\n

Co wa\u017cne, Aleph Farm w swoim procesie produkcji zrezygnowa\u0142 ze stosowania p\u0142odowej surowicy ciel\u0119cej (ang. fetal bovine serum), kt\u00f3ra cho\u0107 \u015bwietnie sprawdza si\u0119 w hodowli kom\u00f3rek w warunkach in vitro<\/em>, to jest droga (zw\u0142aszcza, gdy potrzebne s\u0105 jej bardzo du\u017ce obj\u0119to\u015bci) i budzi w\u0105tpliwo\u015bci etyczne (bo pozyskiwana jest jak nazwa wskazuje, z ciel\u0119cych p\u0142od\u00f3w, z krwi pobranej przy pomocy ig\u0142y prosto z serca). Jak przyznaje Toubia, „wzrost kom\u00f3rek na medium bez FBSu nie jest wci\u0105\u017c zadowalaj\u0105cy, ale ca\u0142y czas pracujemy nad jego sk\u0142adem”. Z konieczno\u015bci wyeliminowania FBSu zdaje sobie spraw\u0119 coraz wi\u0119cej firm inwestuj\u0105cych w produkcj\u0119 mi\u0119sa in vitro<\/em>.<\/p>\n

\"\"

Otrzymanie tych stek\u00f3w wo\u0142owych nie by\u0142o okupowane cierpieniem zwierz\u0105t (Fot. archiwum Aleph Farms)<\/p><\/div>\n

Aleph Farms planuje skomercjalizowa\u0107 swoje produkty na rynku izraelskim w przeci\u0105gu 3-4 lat – ich wytwarzanie mia\u0142oby miejsce w specjalnie zaprojektowanych fabrykach, kt\u00f3re Toubia nazywa biofarmami. Z pocz\u0105tku tak wyprodukowane mi\u0119so mia\u0142oby by\u0107 dro\u017csze od uzyskiwanego konwencjonalnie, co zreszt\u0105 jest charakterystyczne dla wielu, zupe\u0142nie nowych na rynku, towar\u00f3w. Jednak docelowo koszt wo\u0142owiny in vitro<\/em> mia\u0142by by\u0107 por\u00f3wnywalny lub nawet ni\u017cszy ni\u017c mi\u0119sa pochodz\u0105cego z rzezi.<\/p>\n

„Pocz\u0105tkowo mi\u0119so in vitro<\/em> b\u0119dzie alternatyw\u0105 dla tzw. fleksitarian\u00f3w i innych konsument\u00f3w, chc\u0105cych je\u015b\u0107 produkty zwierz\u0119ce bez obci\u0105\u017ce\u0144. Poza tym wierzymy, \u017ce mi\u0119so produkowane przez Aleph Farms b\u0119dzie motywacj\u0105 dla konwencjonalnego przemys\u0142u mi\u0119snego, by powr\u00f3ci\u0142 do bardziej zr\u00f3wnowa\u017conych i humanitarnych metod hodowli” – opowiedzia\u0142 nam w rozmowie Toubia. Wed\u0142ug niego w najbli\u017cszej przysz\u0142o\u015bci nie ma szans, by produkcja in vitro<\/em> by\u0142a w stanie wyeliminowa\u0107 przemys\u0142ow\u0105 hodowl\u0119 zwierz\u0105t. „Wierzymy jednak, \u017ce bardziej zr\u00f3wnowa\u017cone metody hodowli zwierz\u0105t i produkcja mi\u0119sa in vitro<\/em> b\u0119d\u0105 wsp\u00f3\u0142istnie\u0107”.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

W USA trwaj\u0105 prac\u0119 nad regulacjami prawnymi dotycz\u0105cymi mi\u0119sa produkowanego w warunkach in vitro. Kolejne stany rozwa\u017caj\u0105 uznanie za mi\u0119so tylko tych produkt\u00f3w, kt\u00f3re pochodz\u0105 od urodzonych i zabitych w rze\u017ani zwierz\u0105t. O „swoje” walcz\u0105 firmy inwestuj\u0105ce w produkcj\u0119 mi\u0119sa in vitro. W mi\u0119dzyczasie koszt tego typu produkt\u00f3w istotnie si\u0119 obni\u017ca – izraelski Aleph Farms […]<\/p>\n","protected":false},"author":13,"featured_media":1728,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[159,17,405,18],"tags":[415,416,347,225,406,226,243],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/dietetyczny\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1723"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/dietetyczny\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/dietetyczny\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/dietetyczny\/wp-json\/wp\/v2\/users\/13"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/dietetyczny\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1723"}],"version-history":[{"count":13,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/dietetyczny\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1723\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1741,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/dietetyczny\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1723\/revisions\/1741"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/dietetyczny\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1728"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/dietetyczny\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1723"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/dietetyczny\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1723"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/dietetyczny\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1723"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}