
{"id":1073,"date":"2018-11-04T13:12:56","date_gmt":"2018-11-04T12:12:56","guid":{"rendered":"http:\/\/dziadul.blog.polityka.pl\/?p=1073"},"modified":"2018-11-04T13:12:56","modified_gmt":"2018-11-04T12:12:56","slug":"ii-rp-bez-slaska-czyli-czar-polesia","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/dziadul\/2018\/11\/04\/ii-rp-bez-slaska-czyli-czar-polesia\/","title":{"rendered":"II RP bez \u015al\u0105ska, czyli czar Polesia"},"content":{"rendered":"<p>Z wielu przyczyn dopiero niedawno wpad\u0142 w moje r\u0119ce Pomocnik Historyczny POLITYKI \u201e100 pyta\u0144 na 100 lat historii Polski (1918\u20132018)\u201d. No nie mog\u0119, nie mog\u0119 otrz\u0105sn\u0105\u0107 si\u0119 ze zdumienia nad zawart\u0105 w nim refleksj\u0105 o II Rzeczpospolitej. W pytaniach i odpowiedziach nikt powa\u017cnie nie zaj\u0105kn\u0105\u0142 si\u0119 o wadze przy\u0142\u0105czonego do Polski kawa\u0142ka G\u00f3rnego \u015al\u0105ska i roli Wojciecha Korfantego w tym dziele.<br \/>\n<!--more--><br \/>\nA przecie\u017c, Szanowni Eksperci Od Historii Politycznej i Gospodarczej, odpowiedzcie mi na pytanie: jaka by\u0142aby przedwojenna Polska bez \u015al\u0105ska?<\/p>\n<p>Ju\u017c niegdy\u015b o tym szerzej wspomina\u0142em, lecz si\u0119 powt\u00f3rz\u0119. Polska obj\u0119\u0142a suwerenn\u0105 w\u0142adz\u0119 nad kawa\u0142kiem \u015al\u0105ska w wyniku splotu wielu zdarze\u0144: rezultat\u00f3w I wojny \u015bwiatowej, trzech powsta\u0144, plebiscytu, gier i gierek politycznych, wreszcie decyzji aliant\u00f3w.<\/p>\n<p>W II RP autonomiczne wojew\u00f3dztwo \u015bl\u0105skie zajmowa\u0142o zaledwie 1,1 proc. powierzchni kraju. Ale z nim Polska dosta\u0142a 53 z 67 g\u00f3rno\u015bl\u0105skich kopal\u0144 w\u0119gla, pi\u0119\u0107 z o\u015bmiu hut \u017celaza, wszystkie kopalnie i huty cynku i o\u0142owiu, wi\u0119kszo\u015b\u0107 koksowni i elektrowni na tych ziemiach. Mo\u017ce dzisiaj przemys\u0142 ci\u0119\u017cki nie robi ju\u017c wra\u017cenia, ale w tamtych latach by\u0142 wiod\u0105cy w Europie \u2013 wyznacza\u0142 nasze miejsce i rol\u0119 w powojennej rzeczywisto\u015bci.<\/p>\n<p>To tutaj, na tym jednym procencie naszej nowej ojczy\u017anianej przestrzeni, skupi\u0142o si\u0119 mniej wi\u0119cej 90 proc. jej przemys\u0142owego potencja\u0142u. St\u0105d te\u017c pochodzi\u0142o, a\u017c do wybuchu II wojny \u015bwiatowej, ponad 70 proc. nierolniczego eksportu.<\/p>\n<p>To \u015bl\u0105ski w\u0119giel przede wszystkim wymusi\u0142 budow\u0119 linii kolejowej od Tarnowskich G\u00f3r a\u017c do Gdyni \u2013 a tak\u017ce samego miasta i portu. To \u015bl\u0105ski industrialny potencja\u0142 budowa\u0142 Centralny Okr\u0119g Przemys\u0142owy.<\/p>\n<p>Ten\u017ce przemys\u0142 \u2013 a szczeg\u00f3lnie fabryka zwi\u0105zk\u00f3w azotowych w Kr\u00f3lewskiej Hucie (dzisiejszy Chorz\u00f3w) kierowana przez Ignacego Mo\u015bcickiego \u2013 doprowadzi\u0142 do powstania Zak\u0142ad\u00f3w Azotowych w Tarnowie. M\u00f3g\u0142bym ci\u0105gn\u0105\u0107 t\u0119 wyliczank\u0119 du\u017co d\u0142u\u017cej\u2026<\/p>\n<p>Przyznaj\u0119, \u017ce ci\u0105gn\u0105c j\u0105, z potrzeby sprawiedliwej w moim mniemaniu oceny \u00f3wczesnej sytuacji \u2013 ukradkiem roni\u0119 \u0142z\u0119.<\/p>\n<p>W sercu faceta w wieku p\u00f3\u017ano\u015brednim, urodzonego w dzikim zak\u0105tku pod Wilnem, jest sta\u0142e, serdeczne miejsce dla tamtych rodzinnych sentyment\u00f3w. Tak\u017ce w sercach ludzi, kt\u00f3rzy s\u0105 mi bliscy i w skryto\u015bci czasem t\u0119skni\u0105 do tamtych urokliwych rodzinnych opowie\u015bci. Do bezkresnych po\u0142onin, kt\u00f3re nie maj\u0105 ko\u0144ca, oczeret\u00f3w, p\u00f3l \u201emalowanych zbo\u017cem rozmaitem\u201d \u2013 znam ten b\u00f3l. Spada na mnie czasem i spowija czarem Polesia. Pij\u0119 wtedy czerwone wino i nie pospieszam ulotnych wspomnie\u0144.<\/p>\n<p>Ale kiedy budz\u0119 si\u0119 rano \u2013 wiem, \u017ce tamta decyzja, tamten historyczny fakt, to by\u0142 dobry biznes. Zakasuj\u0119 r\u0119kawy jak Kosiniak- Kamysz i za&#8230; zabieram si\u0119 do roboty. Tutaj, na \u015al\u0105sku, kt\u00f3ry teraz jest m\u00f3j.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Spada na mnie czasem b\u00f3l i spowija czarem Polesia.<\/p>\n","protected":false},"author":8,"featured_media":1074,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/dziadul\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1073"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/dziadul\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/dziadul\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/dziadul\/wp-json\/wp\/v2\/users\/8"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/dziadul\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1073"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/dziadul\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1073\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1075,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/dziadul\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1073\/revisions\/1075"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/dziadul\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1074"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/dziadul\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1073"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/dziadul\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1073"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/dziadul\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1073"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}