{"id":1000,"date":"2022-11-07T18:43:04","date_gmt":"2022-11-07T17:43:04","guid":{"rendered":"https:\/\/flint.blog.polityka.pl\/?p=1000"},"modified":"2022-11-08T00:21:24","modified_gmt":"2022-11-07T23:21:24","slug":"dla-hedory-wolnosc-pachnie-benzyna-recenzja","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/2022\/11\/07\/dla-hedory-wolnosc-pachnie-benzyna-recenzja\/","title":{"rendered":"Dla Hedory wolno\u015b\u0107 pachnie benzyn\u0105 (recenzja)"},"content":{"rendered":"\n

W\u0142a\u015bnie celebrowali\u015bmy 30-lecie gniewnego, wiecznie niestety aktualnego debiutu Rage Against The Machine<\/strong>. Nie wiem, co Zack de la Rocha i Tom Morello chcieliby dosta\u0107 na urodziny swojego wspaniale krn\u0105brnego bachora, ale gdyby pos\u0142ugiwali si\u0119 j\u0119zykiem polskim, rozwa\u017cy\u0142bym pos\u0142anie im epki projektu Hedora. Niby optyka polityczna inna, daleka od lewicowej, ale w\u015bciek\u0142o\u015b\u0107 na rz\u0105dy, korporacyjny \u0142ad i uciemi\u0119\u017cenie analogiczna.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

Hedora to Prykson Fisk<\/strong> i \u0143emy<\/strong>, \u017cadne tam rozpuszczone wielkomiejskie dzieciaki, tylko synowie Siedlec i Sierpca, kt\u00f3rzy nigdy nie mogli cieszy\u0107 si\u0119 statusem adekwatnym do wk\u0142adanej przez lata pracy. Wsp\u00f3\u0142praca tych dw\u00f3ch w konwencji antysystemowej i surrealnego lo-fi to bardzo dobry pomys\u0142. Prykson nie do\u015b\u0107, \u017ce p\u0142odny, to jeszcze ci\u0105\u017cy ku (esencjonalnie hiphopowemu, ale jednak!) rymowaniu o rymach. A\u017c si\u0119 prosi\u0142o, \u017ceby ten niski g\u0142os, podbity dosadn\u0105 artykulacj\u0105, pcha\u0142 wersy ostre, odpowiednio ukierunkowane i by nie wybrzmiewa\u0142 sam. \u0143emy mia\u0142 z kolei tendencj\u0119 do odlatywania w abstrakcj\u0119, wi\u0119c zej\u015bcie na ziemi\u0119 by\u0142o wskazane. W dodatku przyziemno\u015b\u0107 przekazu prze\u0142o\u017cy\u0142a si\u0119 na takie dopracowanie formy, \u017ce gr\u0119 s\u0142owem i uk\u0142ad rym\u00f3w artysta m\u00f3g\u0142by wyk\u0142ada\u0107.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Hedor\u0119 w najlepszej jako\u015bci znajdziecie na bandcampie<\/a><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

„Nie boisz si\u0119?” – to pytanie wita s\u0142uchaczy na wst\u0119pie. I mo\u017cna si\u0119 przestraszy\u0107, np. hydraulicznej prasy basu, kr\u00f3tkich wymierzonych w spok\u00f3j ducha i ucha sampli, precyzyjnie wrzucanych cytat\u00f3w w „Siekierze”<\/strong>. Nie masz tu swojego zdania albo jeste\u015b ruskim szpiegiem<\/em> – grzmi Prykson. A \u0143emy, odgrywaj\u0105cy tu rol\u0119 zar\u00f3wno rapera, jak i producenta, buja swoj\u0105 zwrotk\u0105 od lewa do prawa tak, \u017ce mo\u017cna dosta\u0107 choroby morskiej.<\/p>\n\n\n\n

I tak to dzia\u0142a dalej. Jeden z pan\u00f3w to walec, brutalna, r\u00f3wnomiernie przyk\u0142adana do bitu si\u0142a, drugi to finezja. W „Benzynowych ka\u0142u\u017cach”<\/strong> ten pierwszy irytuje si\u0119 er\u0105 pluszowego buntu<\/em> i gwiazdami propagandy wymy\u015blonymi przy biurku<\/em>, podczas gdy drugi odmalowuje p\u0119dzelkiem korytarze w rze\u017ani nazwanej \u017cyciem<\/em>, z lodowatym spokojem k\u0142adzie refren, g\u0142oski s\u0105 dla niego jak tworzywo, kt\u00f3re mo\u017cna zbi\u0107 czy rozci\u0105gn\u0105\u0107. Rage Against The Machnie mia\u0142o p\u0142on\u0105cego buddyjskiego mnicha na ok\u0142adce, Hedora ma cuty. Tu przemawia z gramofon\u00f3w W\u0142odi<\/strong>: jak Ryszard Siwiec p\u0142on\u0119, by\u015b my\u015bla\u0142<\/em>.<\/p>\n\n\n\n

Najlepszy Prykson to ten, kt\u00f3ry w „Poetic Homicide”<\/strong> formu\u0142uje esencj\u0119 p\u0142yty: gwa\u0142tem k\u0142ad\u0119 wokale na tym barbarzy\u0144skim b\u0119bnie \/ produkcje s\u0105 brutalne jak rze\u017a klasy \u015bredniej<\/em>. I zapowiada horror punk jak The Misfits<\/em>. Jest dobry, gdy z niewystudiowan\u0105 pewno\u015bci\u0105 siebie i znaczn\u0105 rytmiczn\u0105 bieg\u0142o\u015bci\u0105 m\u00f3wi o Polsce bezgot\u00f3wkowej w korporacyjnych r\u0119kach<\/em>, cho\u0107 ja ceni\u0119 sobie ten moment, kiedy wspomina w „Wielkim trucicielu”<\/strong> o raku matki i wuja. Bezlitosny golem nabiera w\u00f3wczas cech ludzkich.<\/p>\n\n\n\n

Najlepszy \u0143emy to ten, kt\u00f3ry w zawiesinie d\u017awi\u0119kowej „Z\u0142ego miejsca”<\/strong> przemyka po palach b\u0119bn\u00f3w i rzuca ironiczne system przypomina, \u017ce nie zainstalowa\u0142em dzi\u015b nic \/ uaktualnienia wjad\u0105 z asyst\u0105 policji<\/em>, a nafaszerowan\u0105 \u015bwidruj\u0105cymi d\u017awi\u0119kami „Decepcj\u0119”<\/strong> przyozdabia poetyckimi okre\u015bleniami w rodzaju zmechanizowanych \u015bwi\u0105ty\u0144 gospel<\/em>. Uwaga te\u017c na nasz\u0105 najlepiej zarapowan\u0105 po angielsku zwrotk\u0119 w historii i pi\u0119knie wkomponowane w p\u0142yt\u0119 „For Yoshimitsu B.”<\/strong>, kompozycj\u0119 instrumentaln\u0105 ze \u015bwietnie rozegranym samplem wokalnym.<\/p>\n\n\n\n

S\u0142ysz\u0119 narzekania, \u017ce zaledwie 20-minutowe, acz g\u0119ste jak smo\u0142a „Eighty Seven”<\/strong> jest szurskie i spiskowe. C\u00f3\u017c, osobi\u015bcie nie witam z otwartymi ramionami \u017cadnych tre\u015bci sprzyjaj\u0105cych rozszerzaniu si\u0119 pandemii ani pr\u00f3b symetryzowania w kwestii wojny na Ukrainie. Hedora to nie s\u0105 jednak \u017cadni po\u017cyteczni idioci – po pierwsze, m\u00f3zgi dzia\u0142aj\u0105 jak trzeba, po drugie, po\u017cytek dla sensat\u00f3w z tego niewielki, bo to nie jest krzykliwa, dos\u0142owna nagonka w stylu Hucpy<\/strong>, artyzm bierze g\u00f3r\u0119 nad agitacj\u0105, zreszt\u0105 to zawsze w kontrze, nigdy za czym\u015b. Po trzecie, jako\u015bci, zw\u0142aszcza hip-hopu, nie wypada ocenia\u0107 pod\u0142ug tego, czy si\u0119 z zgadzamy z tre\u015bci\u0105.<\/p>\n\n\n\n

Jasne, rap o myciu r\u0105k, zbierania psiego stolca, szkodliwo\u015bci kopciuch\u00f3w i zaniku efektywno\u015bci pracy przy 40 godzinach w tygodniu by\u0142by po\u017cyteczny. A ja by\u0142bym pierwszym fanem. Decyzji o tym, \u017ceby go nigdy nie w\u0142\u0105czy\u0107. Poza wszystkim Hedora jest niszowy i bez z\u0142udze\u0144 mocarstwowych, dla koneser\u00f3w, rzeczoznawc\u00f3w i muzycznych ci\u0119\u017carowc\u00f3w. Prosz\u0119 m\u0119czy\u0107 o edukacj\u0119 w typie szkolnym tych namaszczonych na g\u0142osy pokolenia.<\/p>\n\n\n\n

Czy to od takiego jad\u0105cego na oparach punku rapu uciekali\u015bmy po latach 90.? Tak, a o co chodzi? Asthma przypomnia\u0142, jak takiego rapu brakowa\u0142o. I – \u017ceby ju\u017c zostawi\u0107 to RATM ze wst\u0119pu – mo\u017cna troch\u0119 mniej t\u0119skni\u0107 za naszym Run The Jewels<\/strong>. Mo\u017ce nawet sporo mniej? M\u00f3wi\u0119 to, co jako sta\u0142emu s\u0142uchaczowi p\u0142yt hiphopowych zwykle nie przechodzi przez gard\u0142o. Chcia\u0142bym d\u0142u\u017csze!<\/p>\n\n\n\n