{"id":1360,"date":"2023-02-10T08:00:11","date_gmt":"2023-02-10T07:00:11","guid":{"rendered":"https:\/\/flint.blog.polityka.pl\/?p=1360"},"modified":"2023-02-13T12:01:58","modified_gmt":"2023-02-13T11:01:58","slug":"pocztowki-z-bialegostoku-w-koncu-dotarly-na-streamingi","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/2023\/02\/10\/pocztowki-z-bialegostoku-w-koncu-dotarly-na-streamingi\/","title":{"rendered":"Poczt\u00f3wki z Bia\u0142egostoku w ko\u0144cu dotar\u0142y na streamingi"},"content":{"rendered":"\n

Nie ma dyskusji o podlaskim rapie bez Micha\u0142a Ciruka, znanego lepiej jako Cira<\/strong> b\u0105d\u017a Cirson<\/strong>. Jego „Zapracowany obibok” by\u0142 jednym z najwa\u017cniejszych undergroundowych wydawnictw lat zerowych. W nast\u0119pnej dekadzie bia\u0142ostocczanin zaprezentowa\u0142 si\u0119 jako warto\u015bciowy zawodnik w szeregach Step Records<\/strong>, mo\u017cecie go te\u017c pami\u0119ta\u0107 np. z folkuj\u0105cej „R\u00f3wnonocy” Donatana<\/strong>, bo jako jeden z nielicznych naprawd\u0119 wiedzia\u0142, po co na tej p\u0142ycie jest.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

O umiej\u0119tno\u015bciach, szerokich muzycznych horyzontach i silnym zwi\u0105zku z ma\u0142\u0105 ojczyzn\u0105 najlepiej \u015bwiadczy nagrywana w latach 2015-21 trylogia „Poczt\u00f3wki z miasta B.”<\/strong>. W ko\u0144cu trafi\u0142a na portale streamingowe po tym jak artysta – co sam przyznaje – przespa\u0142 2022 r. Mo\u017cna pos\u0142ucha\u0107, spojrze\u0107 na wschodnie, nieoszcz\u0119dzone przez wojn\u0119 miasto inaczej ni\u017c przez pryzmat disco polo, Kononowicza z Majorem czy Polski B. Autorowi na tym s\u0142yszalnie zale\u017cy.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Za ca\u0142kiem imponuj\u0105cy projekt graficzny trzecich „Poczt\u00f3wek z miasta B.” odpowiada @biala_kuna.<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Cira pocz\u0105tkowo nie planowa\u0142 trylogii. – Kiedy uda\u0142o mi si\u0119 uzyska\u0107 stypendium na pierwsz\u0105 cz\u0119\u015b\u0107, to po prostu by\u0142em podekscytowany mo\u017cliwo\u015bci\u0105 zrobienia epki o swoim mie\u015bcie. Pomys\u0142 kie\u0142kowa\u0142 od kilku lat, wi\u0119c zapewne je\u015bli nie dosta\u0142bym wsparcia od miasta, to szlifowa\u0142bym temat w\u0142asnym sumptem. Po wydaniu „Poczt\u00f3wek\u2026” spotka\u0142em si\u0119 z bardzo pozytywnym odbiorem od os\u00f3b w r\u00f3\u017cnym wieku. Dostawa\u0142em wiadomo\u015bci w stylu „a bardzo \u0142adny kawa\u0142ek, ale przyda\u0142oby si\u0119 nadmieni\u0107 o tym i tamtym” albo „skoro opowiada pan histori\u0119 tej i tej osoby, to na pami\u0119\u0107 zas\u0142uguje te\u017c\u2026”. I tak naturalnie zacz\u0119\u0142a si\u0119 rodzi\u0107 kontynuacja. Przy drugiej p\u0142ycie pomy\u015bla\u0142em o trylogii<\/em> – t\u0142umaczy raper.<\/p>\n\n\n\n

Ja po pierwszych „Poczt\u00f3wkach…” pomy\u015bla\u0142em sobie z kolei, \u017ce chcia\u0142bym by\u0107 na miejscu z map\u0105, na kt\u00f3rej autor pozaznacza\u0142 mi miejsca. O ile o upiorno\u015bci stopni na dworcow\u0105 k\u0142adk\u0119<\/em> sam mia\u0142em okazj\u0119 si\u0119 przekona\u0107, a na Wzg\u00f3rze \u015awi\u0119tej Magdaleny osobi\u015bcie wdrapa\u0107 (na szcz\u0119\u015bcie w czasach, gdy subkulturowe konflikty skejtowc\u00f3w, grand\u017cowc\u00f3w<\/em> i skin\u00f3w<\/em> nale\u017ca\u0142y do przesz\u0142o\u015bci), to ch\u0119tnie dotar\u0142bym do krzy\u017ca na drzewie na Marczukowskiej czy zobaczy\u0142, gdzie na M\u0142ynowej ros\u0142a samosiejka.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Artystyczne usposobienie Ciry wykracza poza muzyk\u0119 (fot. Tomasz Kudaszewicz)<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Cira nie robi\u0142 jednak przewodnika miejskiego. Mia\u0142 trudne zadanie \u0142\u0105czenia profanum i sacrum, bo bimber zawijany w marynar\u0119 w reggae’uj\u0105cej, opatrzonej d\u0119ciakami i ch\u00f3rkami „Samogonce” s\u0105siaduje z anielskim \u015bpiewem i ascetyczn\u0105 produkcj\u0105 „Moich ma\u0142ych sanktuari\u00f3w”. W dynamicznej „Naszej twierdzy” Micha\u0142 \u0142\u0105czy Kas\u0119 Chorych<\/strong>, \u0141ucj\u0119 Prus<\/strong> i pionierski rapowy sk\u0142ad Profesory<\/strong>, a Lukasyno<\/strong> dorzuca jeszcze Tatar\u00f3w, Starowierc\u00f3w i drewniane domy. Zwyk\u0142e \u017cycie idzie w parze z martyrologi\u0105. Chaosu czy dysonansu jednak nie ma.<\/p>\n\n\n\n

– Znalezienie r\u00f3wnowagi nie by\u0142o proste. \u0141atwiutko mog\u0142em popa\u015b\u0107 w patos lokalnego patriotyzmu albo z drugiej strony „przehiphopowa\u0107” p\u0142yt\u0119. Wszystkiego po trosze. Posta\u0107 historyczna i wsp\u00f3\u0142czesna, smaczki dla lokals\u00f3w, nieprzekombinowana warstwa muzyczna, troch\u0119 folkloru, troch\u0119 prywaty. Chyba si\u0119 uda\u0142o, bo po egzemplarz zg\u0142aszaj\u0105 si\u0119 zar\u00f3wno 17-letnie ziomeczki, jak i starsze panie, kt\u00f3rym spodoba\u0142o si\u0119 to novum<\/em> – m\u00f3wi Cirson.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Micha\u0142 wygl\u0105da fan\u00f3w g\u0142odnych egzemplarza p\u0142yty (fot. Marcin Jeziorski).<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Wsp\u00f3\u0142praca z miastem uk\u0142ada\u0142a si\u0119 dobrze. Sk\u0142adaj\u0105c wniosek, tw\u00f3rca musia\u0142 wypisa\u0107 tematy, kt\u00f3re zamierza poruszy\u0107, nie oby\u0142o si\u0119 te\u017c bez biurokracji, ale czu\u0142 zaufanie i swobod\u0119. Osoby, miejsca, sytuacje wybiera\u0142 sam. I wybiera\u0142 odpowiednio – drugie „Poczt\u00f3wki…” mierz\u0105 si\u0119 z gwar\u0105 (Jeste\u015b sza\u0142aput, nie uleczy ci\u0119 szeptucha!<\/em>) w nagranych z Hukosem<\/strong> „Pogwarkach” i handlowymi tradycjami Bia\u0142egostoku, prezentuj\u0105c \u015bwiat golonki, trzech kart, ruskiego z\u0142ota, dywan\u00f3w, palt i nieodzownych pasiastych toreb w barwnym „Na ryneczku”.<\/p>\n\n\n\n

Na pierwszej cz\u0119\u015bci wzrusza\u0142 los tutejszych \u017cyd\u00f3w, poruszony w „Gwiazdach Dawida” przez Cir\u0119 i Praktisa<\/strong>. Niesamowita by\u0142a posta\u0107 Icchaka Malmeda<\/strong>, kt\u00f3ry za oblanie Niemca kwasem solnym zap\u0142aci\u0142 torturami i powieszeniem. Tym razem uwag\u0119 kradnie 13-letni rudzielec Zenek<\/strong>, a przede wszystkim Andrzejek<\/strong> z czerwonego przegubowca, ch\u0142opak z trisomi\u0105 przedstawiany przez rapera jako miejska osobisto\u015b\u0107, troch\u0119 na kszta\u0142t lokalnego Czarnego Romana<\/strong>. Co ciekawe, wsp\u00f3\u0142prace muzyczne Ciry wykraczaj\u0105 ju\u017c poza rodzinne miasto.<\/p>\n\n\n\n