
{"id":143,"date":"2022-02-01T10:37:13","date_gmt":"2022-02-01T09:37:13","guid":{"rendered":"https:\/\/flint.blog.polityka.pl\/?p=143"},"modified":"2023-07-15T19:18:35","modified_gmt":"2023-07-15T17:18:35","slug":"dycha-najlepsze-rapy-stycznia-22","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/2022\/02\/01\/dycha-najlepsze-rapy-stycznia-22\/","title":{"rendered":"Dycha. Najlepsze rapy stycznia 22"},"content":{"rendered":"\n<p>Stycze\u0144 to nigdy nie by\u0142 najgor\u0119tszy fonograficznie okres, ale polski rap potrafi\u0142 zaskoczy\u0107. Na przyk\u0142ad w 2020, kiedy na pocz\u0105tku roku debiutanckie materia\u0142y pu\u015bcili <strong>Mata<\/strong>, <strong>Oki<\/strong>, <strong>Kabe<\/strong> i <strong>Trill Pem<\/strong>, dzi\u015b g\u0142o\u015bne ksywki g\u0142\u00f3wnego nurtu. Ja zestawienie miesi\u0119czne otwieram utworami, kt\u00f3re mog\u0142yby wywr\u00f3ci\u0107 wiele zesz\u0142orocznych zestawie\u0144. <strong>\u201e2021\u201d K\u0119K\u0119<\/strong> i <strong>\u201eDzisiaj nie mo\u017cemy umrze\u0107\u201d<\/strong> duetu <strong>Dwa S\u0142awy<\/strong> to rap bardzo osobisty, zdolny obudzi\u0107 emocje cho\u0107by w kamieniu, \u015bwietnie napisany, \u015bwietnie wykonany.<\/p>\n\n\n\n<p><strong>\u201eM\u0142ody Prodigy\u201d \u015aliwy<\/strong>, \u201e<strong>Burner\u201d <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2022\/01\/14\/nie-rozumiem-ale-sie-wypowiem\/\">Pryksona<\/a><\/strong> i \u201e<strong>Endorfiny\u201d <a href=\"https:\/\/flint.blog.polityka.pl\/2022\/01\/20\/feno-pluc-na-to-na-co-nie-wolno-wywiad\/\">Feno<\/a> <\/strong>z<strong> Floral Bugsem<\/strong> zapewniaj\u0105 popis porz\u0105dnego sk\u0142adania rym\u00f3w, pewno\u015bci siebie i ulicznego sznytu. Ale podk\u0142ady \u2013 zw\u0142aszcza dwa ostatnie, przygotowane przez odpowiednio <strong>IFS<\/strong> i <strong>Plughuba<\/strong> \u2013 te\u017c odbiegaj\u0105 daleko od hiphopowej rutyny. To zdecydowanie nie brzmi \u201ejak kiedy\u015b\u201d. Za to energi\u0119 ma tamt\u0105.<\/p>\n\n\n\n<p>Czym zainteresowa\u0142a mnie <strong>\u201ePaczka\u201d Zero<\/strong> i <strong>\u201e600 baniek\u201d <\/strong>sygnowane jako <strong>Kraj\u00f3wa<\/strong>? Unurzaniem w przesz\u0142o\u015bci, ale nie tylko. Jeden z numer\u00f3w intryguj\u0105co zwalnia, drugi zaczyna si\u0119 jak singiel Lady Pank, by chwiejnym krokiem opu\u015bci\u0107 terytorium muzyki do radia. Na mierniku zaskocze\u0144 poza skal\u0119 wywala <strong>Tektonika<\/strong>, nawet je\u015bli Krzysztof Skonieczny to etatowy zaskakiwacz. Tu wsp\u00f3\u0142pracuje m.in. z <strong>Jerzykiem Krzy\u017cykiem<\/strong>, <strong>Alickiem<\/strong> z <strong>\u0106paj Stajlu<\/strong>, <strong>Urbanskim<\/strong>, <strong><a href=\"https:\/\/flint.blog.polityka.pl\/2022\/01\/24\/najciekawiej-to-nowe-najlepiej-czesc-iii-przeklety-yuppie-gimnastykuje-sie-z-kokosem\/\">Ignacym Matuszewskim<\/a><\/strong>. Niecodziennie, zacne grono, ostry i \u015bwie\u017cy rezultat na granicy za\u017cenowania i absolutnej fascynacji. Jest co\u015b niezwykle poruszaj\u0105cego w s\u0142owach \u201e\u015apij spokojnie mamo, jutro &#8211; obiecuj\u0119 &#8211;  znajd\u0119 wszystkie kurwy \u015bwiata i rozjebi\u0119\u201d, jaka\u015b tkliwo\u015b\u0107 pomimo wulgarno\u015bci.<\/p>\n\n\n\n<p>Na koniec rozta\u0144czona zwyczajno\u015b\u0107 i prokrastynacja w wersji hip-house\u2019owej w <strong>\u201eZrobi\u0119 to potem\u201d <a href=\"https:\/\/flint.blog.polityka.pl\/2022\/01\/02\/najciekawiej-to-nowe-najlepiej-czesc-i-sny-klasy-polsredniej-i-narodowe-ptsd\/\">Kruliga<\/a><\/strong><a href=\"https:\/\/flint.blog.polityka.pl\/2022\/01\/02\/najciekawiej-to-nowe-najlepiej-czesc-i-sny-klasy-polsredniej-i-narodowe-ptsd\/\"> <\/a>oraz przebojowi milionerzy (m\u00f3wi\u0119 o wy\u015bwietleniach, chocia\u017c&#8230;) z <strong>SB Maffija<\/strong> w delegacji. Drugi Hotel Maffija jawi si\u0119 dotychczas jako bardzo nier\u00f3wny, ale <strong>\u201eChodz\u0119 po Luwrze\u201d<\/strong> to hit uj\u0119ty b\u0142yskotliw\u0105 klamr\u0105 wers\u00f3w <strong>Jana-Rapowanie<\/strong> i<strong> Solara<\/strong>, przerywany refrenem wreszcie wyluzowanego, pozwalaj\u0105cego nie\u015b\u0107 si\u0119 podk\u0142adowi <strong>Bedoesa<\/strong>. Ca\u0142a playlista pod spodem (YouTube, bo szkoda by by\u0142o kilku z tych klip\u00f3w nie zobaczy\u0107), a ja \u017cycz\u0119 sobie i Wam r\u00f3wnie dobrych kawa\u0142\u00f3w w podsumowaniu lutego.<\/p>\n\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"100%\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/videoseries?list=PL5m8BTDyXZfBU5ySywq2vadoZrBURA4Jd\" title=\"YouTube video player\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Stycze\u0144 to nigdy nie by\u0142 najgor\u0119tszy fonograficznie okres, ale polski rap potrafi\u0142 zaskoczy\u0107. Na przyk\u0142ad w 2020, kiedy na pocz\u0105tku roku debiutanckie materia\u0142y pu\u015bcili Mata, Oki, Kabe i Trill Pem, dzi\u015b g\u0142o\u015bne ksywki g\u0142\u00f3wnego nurtu. Ja zestawienie miesi\u0119czne otwieram utworami, kt\u00f3re mog\u0142yby wywr\u00f3ci\u0107 wiele zesz\u0142orocznych zestawie\u0144. \u201e2021\u201d K\u0119K\u0119 i \u201eDzisiaj nie mo\u017cemy umrze\u0107\u201d duetu Dwa [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":7,"featured_media":145,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1,68,22],"tags":[78,86,79,8,366,32,73,71,82,84,77,69,75,2,80,72,70,83,85,76,81,74],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/143"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/users\/7"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=143"}],"version-history":[{"count":10,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/143\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":162,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/143\/revisions\/162"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/media\/145"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=143"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=143"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=143"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}