{"id":1605,"date":"2023-05-12T15:25:08","date_gmt":"2023-05-12T13:25:08","guid":{"rendered":"https:\/\/flint.blog.polityka.pl\/?p=1605"},"modified":"2023-05-12T17:42:26","modified_gmt":"2023-05-12T15:42:26","slug":"najbardziej-niedocenieni-po-nominacjach-polish-hip-hop-music-awards","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/2023\/05\/12\/najbardziej-niedocenieni-po-nominacjach-polish-hip-hop-music-awards\/","title":{"rendered":"Najbardziej niedocenieni. Po nominacjach Polish Hip-Hop Music Awards"},"content":{"rendered":"\n

W lipcu, a wi\u0119c wcze\u015bniej ni\u017c w zesz\u0142ych latach, po raz trzeci zostan\u0105 przyznane hiphopowe nagrody bran\u017cowe. Nie s\u0105 jedyne, zaledwie miesi\u0105c temu przyznano Popkillery<\/a>. PLHHMA ma jednak kilka przewag – nie jest zwi\u0105zana z jednym konkretnym portalem, nie rozdziela statuetek na te od gremium i te od publiczno\u015bci (przy okazji ogranicza rol\u0119 tej drugiej, przez co nie mamy do czynienia ze sterowanym poprzez social media artyst\u00f3w festiwalem popularno\u015bci), za\u015b samo gremium, cho\u0107 w\u0119\u017csze, to skupia osoby czynnie i regularnie rapem si\u0119 zajmuj\u0105ce.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

We Wroc\u0142awiu (a od drugiej edycji – w P\u0142ocku) nie premiuje si\u0119 dawnych zas\u0142ug, dzia\u0142alno\u015bci regionalnej, kontaktu z fanami, ustanawiania trend\u00f3w, nie pr\u00f3buje si\u0119 wyodr\u0119bnia\u0107 rapu klasycznego, alternatywnego, lirycznego, ulicznego czy nowej szko\u0142y (cho\u0107 jest undergroundowy, r\u00f3wnie\u017c dyskusyjny). Nie ma tu tej bardzo odczuwalnej w Warszawie potrzeby nagrodzenia wszystkich, \u017ceby nikt si\u0119 tylko nie obrazi\u0142. Jest bardziej merytorycznie i wed\u0142ug ja\u015bniejszych kryteri\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Dobrze wida\u0107 to po og\u0142oszonych wczoraj nominacjach, kt\u00f3re ka\u017cdy oceni oczywi\u015bcie wed\u0142ug gustu, niemniej raczej ob\u0119dzie si\u0119 bez pyta\u0144: „co ten artysta\/ta p\u0142yta tu robi\u0105?”. Podziemie przeczesano od susk<\/strong>, przez Kolektyw Fala<\/strong>, a\u017c do Inicjatywy<\/strong>. Nie zapomniano o wyborach nieoczywistych, patrz Maro Music<\/strong> w wydarzeniach albo Fiszoski<\/strong> z Sekt\u0105<\/strong> w debiutach. Konarski<\/strong> w epkach czy Pstyk<\/strong> w instrumentalach to selekcja raczej oczywista, ale wy\u0142\u0105cznie wtedy, kiedy bacznie i z bliska ten rap obserwujesz. I kiedy niczego nie zas\u0142ania ci dyktat wy\u015bwietle\u0144 – pi\u0119\u0107 nominacji Barto Katta<\/strong> jasno pokazuje, \u017ce szcz\u0119\u015bliwie nie by\u0142 priorytetowy. Szerokie uj\u0119cie tematu bez maniakalnego mno\u017cenia kategorii? Tak, to mo\u017cliwe.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Inicjatywa to dla mnie po prostu polska hiphopowa p\u0142yta 2022, a nie tylko undergroundowa. Ale uk\u0142on w stron\u0119 gdy\u0144skiej ekipy jest nie do przecenienia.<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Ciesz\u0119 si\u0119 bardzo, \u017ce opr\u00f3cz no\u015bnych singli rzucono \u015bwiat\u0142o na utwory, kt\u00f3re powinny nimi by\u0107 cho\u0107by ze wzgl\u0119du na zaszczepion\u0105 dawk\u0119 emocji – „Dzi\u0119ki ci tato” \u0106paj Stajlu<\/strong> czy „Dzisiaj nie mo\u017cemy umrze\u0107” Dw\u00f3ch S\u0142aw\u00f3w<\/strong> to numery serio, odpoczynek od wszechobecnego rapu memu i prowokacji. Super, \u017ce nie umkn\u0119\u0142a tak stabilnie wysoka, \u017ce a\u017c nu\u017c\u0105ca forma Soulpete’a<\/strong>, kompleksowa dzia\u0142alno\u015b\u0107 HWR<\/strong>-a i spojrzenie tak w\u0142asne, jak to Ko\u015bcieya<\/strong>. Ale skoro jest tak dobrze, to… poszukajmy dziury w ca\u0142ym, najwi\u0119kszych nieobecnych tego zestawienia.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
HWR w 2022 r. pracowa\u0142 na uznanie bardzo ci\u0119\u017cko, cho\u0107 je\u015bli chodzi o wk\u0142ad did\u017cejski, to dla mnie nikt jak Chwia\u0142 na p\u0142ycie Dw\u00f3ch S\u0142aw\u00f3w.<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

\u0143emy<\/strong> w 2022 zrobi\u0142 naje\u017con\u0105 gwiazdami p\u0142yt\u0119 ze znanym rapuj\u0105cym aktorem Sebastianem Fabija\u0144skim<\/strong>, dorzuci\u0142 hymny buntu i nonkonformizmu na Hedorze <\/strong>(na kt\u00f3rej obok Pryksona Fiska<\/strong> jeszcze rapowa\u0142), a rok zako\u0144czy\u0142, prezentuj\u0105c sw\u00f3j beattape „Omo-sa”. Mo\u017cna powiedzie\u0107, \u017ce o ile facet studiuje mrok, lo-fi i lata 90. niczym Przemys\u0142aw „1988” Jankowiak<\/strong>, o tyle z zupe\u0142nie innymi, cho\u0107 r\u00f3wnie niepokoj\u0105cymi rezultatami. Generalnie samo g\u0119ste, zawsze we w\u0142asnym stylu, zawsze z ogromn\u0105 pieczo\u0142owito\u015bci\u0105, dba\u0142o\u015bci\u0105 o detal. A m\u00f3wi si\u0119 o go\u015bciu o wiele za ma\u0142o, nawet je\u015bli robi hity takie jak opatrzony folkowym samplem „Idealista” czy electropopowy „Szlagier”. To powinna by\u0107 nominacja do producenta roku. Mo\u017ce uda si\u0119 za 2023, po p\u0142ycie W\u0142odiego<\/strong>?<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Nominacja dla Hedory mo\u017ce jako\u015b os\u0142odzi\u0107 \u0143ememu brak indywidualnej nominacji. No i przy okazji nagr\u00f3d Popkiller\u00f3w te\u017c go doceniono.<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Dyskografia Urbanskiego<\/strong> za 2022 r. imponuje. Produkowane przez niego bardzo dobre p\u0142yty Jerzyka Krzy\u017cka<\/strong> i Tymka<\/strong> za nic mia\u0142y gatunkowe szufladki. Punk, funk, trap, pop, alternatywa? Wszystko, a nawet wi\u0119cej, podane tak, by podbi\u0107 w wokalistach to, co w nich najlepsze, a nie si\u0119 popisywa\u0107. Do tego jeszcze cho\u0107by Pezet<\/strong> z Natali\u0105 Szroeder<\/strong> i inne kooperacje. Krzywda sta\u0142a si\u0119 tu wielopoziomowa – Krzy\u017cykowi <\/strong>nale\u017ca\u0142a si\u0119 nominacja do debiutu roku, Dystape (rzecz z prowadzonej przez Urbanskiego wytw\u00f3rni Dyspensa<\/strong>) m\u00f3g\u0142by rywalizowa\u0107 o mixtape roku, a „KARMA” Tektoniki<\/strong> i sp\u00f3\u0142ki – o teledysk i kooperacj\u0119 roku. O producencie roku nawet nie b\u0119d\u0119 wspomina\u0107.<\/p>\n\n\n\n

Nieobecno\u015b\u0107 Himalaya Collective<\/strong> po\u015br\u00f3d instrumentalnych p\u0142yt roku to chyba najwi\u0119ksze zaskoczenie. Ja rozumiem, \u017ce to pewno kategoria dla gremium najtrudniejsza, ale za „Latawcami” sta\u0142e szanowane U Know Me<\/strong>, wiele rozpoznawalnych producenckich ksywek (m.in. Szatt,<\/strong> Pers<\/strong> i Moo Latte<\/strong>). Pomys\u0142 spotka\u0142 si\u0119 z jako\u015bci\u0105 i nawet Bartek Woynicz<\/strong> (swoj\u0105 drog\u0105 cz\u0142onek gremium) napisa\u0142 na „Nowej Muzyce”, \u017ce to \u201ebardzo przyjemny soundtrack pod wakacyjne, s\u0142oneczne dni wype\u0142nione odpoczynkiem. (…) Przynosi relaks najwy\u017cszej pr\u00f3by. Ten album to te\u017c rewelacyjna wizyt\u00f3wka \u2013 jak s\u0142ycha\u0107 \u2013 silnej, rodzimej sceny bitowej”. No w\u0142a\u015bnie, co zatem si\u0119 wydarzy\u0142o?<\/p>\n\n\n\n