{"id":163,"date":"2022-02-07T15:22:47","date_gmt":"2022-02-07T14:22:47","guid":{"rendered":"https:\/\/flint.blog.polityka.pl\/?p=163"},"modified":"2022-02-18T11:56:19","modified_gmt":"2022-02-18T10:56:19","slug":"najciekawiej-to-nowe-najlepiej-czesc-iv-zza-popkultury-ku-abstrakcji","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/2022\/02\/07\/najciekawiej-to-nowe-najlepiej-czesc-iv-zza-popkultury-ku-abstrakcji\/","title":{"rendered":"Najciekawiej to nowe najlepiej. Cze\u015b\u0107 IV: zza popkultury, ku abstrakcji"},"content":{"rendered":"\n<p>Czwarta, przedostatnia cz\u0119\u015b\u0107 podsumowania najciekawszych polskich rapowych p\u0142yt 2021 r. to ogie\u0144 i l\u00f3d, klasyka i awangarda, siatka odniesie\u0144, drwina z gatunk\u00f3w, a mo\u017ce nawet ich dekonstrukcja. A do tego ca\u0142e mn\u00f3stwo kunsztu i wra\u017cliwo\u015bci w operowaniu s\u0142owem.<\/p>\n\n\n\n<p><a href=\"https:\/\/flint.blog.polityka.pl\/2022\/01\/02\/najciekawiej-to-nowe-najlepiej-czesc-i-sny-klasy-polsredniej-i-narodowe-ptsd\/\">CZ\u0118\u015a\u0106 I: sny klasy p\u00f3\u0142\u015bredniej i narodowe PTSD<\/a><\/p>\n\n\n\n<p><a href=\"https:\/\/flint.blog.polityka.pl\/2022\/01\/15\/najciekawiej-to-nowe-najlepiej-czesc-ii-punk-nie-zyje-za-to-eskapizm-ma-sie-swietnie\/\">CZ\u0118\u015a\u0106 II: punk nie \u017cyje, za to eskapizm ma si\u0119 \u015bwietnie<\/a><\/p>\n\n\n\n<p><a href=\"https:\/\/flint.blog.polityka.pl\/2022\/01\/24\/najciekawiej-to-nowe-najlepiej-czesc-iii-przeklety-yuppie-gimnastykuje-sie-z-kokosem\/\">CZ\u0118\u015a\u0106 III: przekl\u0119ty yuppie gimnastykuje si\u0119 z kokosem<\/a><\/p>\n\n\n\n<h2 class=\"wp-block-heading\">Schowani za popkultur\u0105<\/h2>\n\n\n\n<p>Rok 2021 nie pozostawi\u0142 z\u0142udze\u0144, \u017ce w rapie op\u0142aca si\u0119 by\u0107 memem, trollem i produktem. Co si\u0119 da &#8211; zredukowa\u0107, reszt\u0119 przerysowa\u0107, voila. W tym czasie <strong>Bisz<\/strong>, po latach powracaj\u0105cy do wsp\u00f3\u0142pracy z producentem <strong>Kos\u0105<\/strong>, rozpina\u0142 si\u0119 na osi czasu mi\u0119dzy Bladym Kr\u00f3lem a Ma\u0142ym Ksi\u0119ciem, mi\u0119dzy <strong>Davidem Fosterem Wallacem<\/strong> a <strong>Antoine&#8217;m de Saint-Exup\u00e9rym<\/strong>. Liryzowa\u0142, dramatyzowa\u0142, tragizowa\u0142. Wdycha\u0142 antyk, wydycha\u0142 filozofi\u0119. M\u00f3wi\u0142 mediom regionalnym o upiorach, fatum i katharsis. Portale oko\u0142ostudenckie pisa\u0142y o \u201eza\u0142amaniu \u015bwiatopogl\u0105du podmiotu lirycznego\u201d. Nadzieje rozbudzone w 2012 r. r\u00f3wnie niekwestionowanym, co niespodziewanym sukcesem p\u0142yty <strong>\u201eWilk Chodnikowy\u201d<\/strong> okaza\u0142y si\u0119 p\u0142onne, wi\u0119c p\u0142on\u0119\u0142y, a w\u0142a\u015bciwie dopala\u0142y si\u0119. Aktor r\u00f3l szekspirowskich zosta\u0142 sam po\u015brodku Netflixa.<\/p>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-image\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"1000\" height=\"1000\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2022\/02\/BISZ_blady.jpg\" alt=\"\" class=\"wp-image-171\" srcset=\"\/flint\/wp-content\/uploads\/2022\/02\/BISZ_blady.jpg 1000w, \/flint\/wp-content\/uploads\/2022\/02\/BISZ_blady-150x150.jpg 150w, \/flint\/wp-content\/uploads\/2022\/02\/BISZ_blady-300x300.jpg 300w, \/flint\/wp-content\/uploads\/2022\/02\/BISZ_blady-768x768.jpg 768w\" sizes=\"(max-width: 1000px) 100vw, 1000px\" \/><\/figure>\n\n\n\n<p>W podej\u015bciu Bisza jest co\u015b sadomasochistycznego, ot, USS Enterprise na w\u0142asne \u017cyczenie wystrzelony w kosmos bez os\u0142on. Gdy w rapie trwa w najlepsze konkurs na to, jak zakamuflowa\u0107 swoj\u0105 wra\u017cliwo\u015b\u0107 i obycie, jak zas\u0142oni\u0107 j\u0105 wulgarno\u015bci\u0105, mizantropi\u0105 czy ironi\u0105, tak raper, przybieraj\u0105c marsowe oblicze, kaligrafuje swoje sz\u00f3stkowe wypracowania na temat kl\u0119ski idea\u0142\u00f3w. Wiadomo, \u017cadne melodie, \u017cadne refreny, \u017cadne postrockowo-elektroniczne akcenty, \u017cadne dowody olbrzymiej rapowej sprawno\u015bci nie mog\u0142y ponie\u015b\u0107 tego ci\u0119\u017caru na szczyty. &#8222;Czuj\u0119 apati\u0119 w ka\u017cdej synapsie \/ W prze\u015blicznej walce przegra\u0142em \u2013 trudno \/ zosta\u0142em Budd\u0105 w tragicznej masce\u201d \u2013 rapuje pogodzony z tym (czy aby na pewno?) artysta. Czwarte miejsce w <a href=\"https:\/\/www.facebook.com\/TheMainIn\/posts\/1921345008061632\">zamkni\u0119tym niedawno g\u0142osowaniu na albumy roku The Main Ingredient<\/a> w zachowawczej cz\u0119\u015bci rapowego internetu czy <a href=\"https:\/\/www.youtube.com\/playlist?list=PL9ebKcxx0KaGrpU64__lwtvZEEqZep6F0\">wy\u015bwietlenia id\u0105ce na YouTube w setki tysi\u0119cy<\/a> pokazuj\u0105, \u017ce milczenie po premierze p\u0142yty mog\u0142o by\u0107 milcz\u0105c\u0105 aprobat\u0105. Mo\u017ce jednak stanie w p\u0142omieniach jest staniem w promieniach?<\/p>\n\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"100%\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/cjGg4pCcyFM\" title=\"YouTube video player\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n\n\n\n<p>Tak jak ju\u017c Bisz samym tytu\u0142em pcha\u0142 ku skojarzeniom literackim, tak <strong>Koza <\/strong>z<strong> Kub\u0105 Wi\u0119ckiem<\/strong> automatycznie uruchamia te filmowe. Na wst\u0119pie uderza Wendersem, potem poprawi jeszcze Godardem, Jarmuschem, Koterskim. Podrzuca wystarczaj\u0105co du\u017co r\u00f3\u017cnych trop\u00f3w, by odbiorc\u0119 zawstydzi\u0107 oraz zak\u0142opota\u0107, przy czym narracji rodem z kina nie ma w tym ani troch\u0119, to raczej puzzle. Nie m\u00f3wi\u0119, \u017ce mistrz ceremonii blefuje, \u017ce odniesieniom brak pokrycia, mam za to wra\u017cenie, \u017ce nikt do tzw. kultury wysokiej nie si\u0119ga\u0142 tak swobodnie, tak bezczelnie. I \u017ce sam zainteresowany \u015bmieje si\u0119 do rozpuku ze staruch\u00f3w pr\u00f3buj\u0105cych to sobie dopasowa\u0107, pouk\u0142ada\u0107. Moja teza jest taka, \u017ce to rap kostiumowy, \u017ce Koza jest w gruncie rzeczy bardzo tradycyjnym, dojrzewaj\u0105cym poet\u0105, a czasy i sposoby komunikowania si\u0119 \u2013 tylko na poz\u00f3r niesko\u0144czenie wolne &#8211; zmuszaj\u0105 go do tego postpostmodernistycznego opakowania z ca\u0142ym tym mieszaniem skrajnie powa\u017cnego i zupe\u0142nie niepowa\u017cnego, trylionem bod\u017ac\u00f3w, ekscentryzmem. Wychodzi z tego samotrawi\u0105cy si\u0119 bohater romantyczny zbrojny w epitet, apostrof\u0119, wyk\u0142ady, monologi, MDMA i smartfona.<\/p>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-image\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"1024\" height=\"1024\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2022\/02\/25dfb1-niebo-nad-berlinem-cd-1024x1024.jpg\" alt=\"\" class=\"wp-image-172\" srcset=\"\/flint\/wp-content\/uploads\/2022\/02\/25dfb1-niebo-nad-berlinem-cd-1024x1024.jpg 1024w, \/flint\/wp-content\/uploads\/2022\/02\/25dfb1-niebo-nad-berlinem-cd-150x150.jpg 150w, \/flint\/wp-content\/uploads\/2022\/02\/25dfb1-niebo-nad-berlinem-cd-300x300.jpg 300w, \/flint\/wp-content\/uploads\/2022\/02\/25dfb1-niebo-nad-berlinem-cd-768x768.jpg 768w, \/flint\/wp-content\/uploads\/2022\/02\/25dfb1-niebo-nad-berlinem-cd.jpg 2000w\" sizes=\"(max-width: 1024px) 100vw, 1024px\" \/><\/figure>\n\n\n\n<p>\u201eKoza na p\u0142ycie z Kub\u0105 Wi\u0119ckiem pokaza\u0142, \u017ce potrafi wyj\u015b\u0107 z roli bezczelnie nieuporz\u0105dkowanego intelektualisty, kt\u00f3ry, m\u00f3wi\u0105c troch\u0119 serio, a troch\u0119 trolluj\u0105c, histerycznie wyrzuca\u0142 z siebie emocje przepuszczane przez filtr podawanych w ekspresowym tempie kulturowych aluzji. <em>Niebo nad Berlinem<\/em> to p\u0142yta w du\u017cym stopniu wype\u0142niona subteln\u0105 czu\u0142o\u015bci\u0105\u201d \u2013 \u015bwietnie zauwa\u017ca <strong>Piotr Szwed<\/strong>. Raper z osobistego i popkulturowego klei nieoczywist\u0105 opowie\u015b\u0107, kt\u00f3ra nigdy by si\u0119 nie scali\u0142a, gdyby nie ca\u0142y wachlarz skalibrowanych, oswojonych ju\u017c troch\u0119 emocji. Koza nie tylko wydeptuje w\u0105sk\u0105 \u015bcie\u017ck\u0119 przez nadmiar, ale te\u017c jest gotowy poprowadzi\u0107 przez wszystko to, co przygotuje mu producent \u015bwiadom jazzu, elektroniki, beatu, harmonii, improwizacji. \u201eJa i Kuba jak Sergio Leone-Ennio Morricone\u201d \u2013 podpowiada raper. Zupe\u0142nie nie, nie ma tu grama kluczowej dla hip-hopu, niemal zwi\u0105zkowej chemii raper-producent. To one night stand, gdzie dwie strony umiej\u0105 na siebie reagowa\u0107. I \u017cadna nie chce cynicznie robi\u0107 muzyki dla ma\u0142o s\u0142uchaj\u0105cych i ma\u0142o my\u015bl\u0105cych.<\/p>\n\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"100%\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/ECqxEdYBFns\" title=\"YouTube video player\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n\n\n\n<h2 class=\"wp-block-heading\">Ku abstrakcji<\/h2>\n\n\n\n<p>Wi\u0119kszo\u015b\u0107 s\u0142uchaczy kojarzy <strong>Marcelego Bobera<\/strong> z zespo\u0142em <strong>Lowpass<\/strong>, kt\u00f3ry artysta wsp\u00f3\u0142tworzy z <strong>Mi\u0142ym ATZ<\/strong>, <strong>Miroffem<\/strong> i <strong>Wuj\u0105 HZG<\/strong>. Rzeczony Lowpass mia\u0142 w zesz\u0142ym roku dwa udane wydawnictwa (zw\u0142aszcza epka jest zjawiskowa), w niczym to jednak nie przeszkadza, \u017ceby ca\u0142y personel pojawi\u0142 si\u0119 r\u00f3wnie\u017c na p\u0142ycie <strong>\u201eCzarne \u0142zy\u201d<\/strong>. \u017badne \u201edo trzech razy sztuka\u201d, bo troch\u0119 czemu innemu to s\u0142u\u017cy. Tego nikt w klubach raczej puszcza\u0107 nie b\u0119dzie, chyba \u017ce o czwartej rano, na afterze wyrafinowanego elektronicznego festiwalu. To pandemiczne wydawnictwo faceta, kt\u00f3ry chc\u0105c nie chc\u0105c sp\u0119dzi\u0142 ze sob\u0105 sporo czasu i pozwoli\u0142 nadci\u0105gaj\u0105cym my\u015blom p\u0142yn\u0105\u0107, kot\u0142owa\u0107 si\u0119. Dzia\u0142a w trybie naturalnego spowolnienia, cho\u0107 chcia\u0142oby si\u0119 tu u\u017cy\u0107 ameryka\u0144skiego s\u0142owa \u201escrewed\u201d u\u017cywanego w kontek\u015bcie zwalnianych nagra\u0144, <a href=\"https:\/\/www.texasmonthly.com\/articles\/the-slow-life-and-fast-death-of-dj-screw\/\">zapocz\u0105tkowanej przez <\/a><strong><a href=\"https:\/\/www.texasmonthly.com\/articles\/the-slow-life-and-fast-death-of-dj-screw\/\">DJ-a Screw<\/a><\/strong><a href=\"https:\/\/www.texasmonthly.com\/articles\/the-slow-life-and-fast-death-of-dj-screw\/\"> specjalno\u015bci po\u0142udnia Stan\u00f3w<\/a>, ale te\u017c mog\u0105cego znaczy\u0107 \u201erozpieprzony\u201d.<\/p>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-image\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"1024\" height=\"1024\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2022\/02\/MARCELI-1024x1024.jpg\" alt=\"\" class=\"wp-image-173\" srcset=\"\/flint\/wp-content\/uploads\/2022\/02\/MARCELI-1024x1024.jpg 1024w, \/flint\/wp-content\/uploads\/2022\/02\/MARCELI-150x150.jpg 150w, \/flint\/wp-content\/uploads\/2022\/02\/MARCELI-300x300.jpg 300w, \/flint\/wp-content\/uploads\/2022\/02\/MARCELI-768x768.jpg 768w, \/flint\/wp-content\/uploads\/2022\/02\/MARCELI.jpg 1181w\" sizes=\"(max-width: 1024px) 100vw, 1024px\" \/><\/figure>\n\n\n\n<p>\u201eCzarne \u0142zy\u201d od pocz\u0105tku s\u0105 zm\u0119czone i senne. To ciekawe, bo producent <strong>eemzet<\/strong> podrzuca tu troch\u0119 d\u017awi\u0119kowych plam, a tak\u017ce sporo drillowych rytm\u00f3w, na kt\u00f3rych zwykle nawijasz o tym, jak to wystrzela\u0142e\u015b p\u00f3\u0142 dzielnicy, nie za\u015b snujesz swoj\u0105 katatoniczn\u0105 gaw\u0119d\u0119. Marcelemu to jednak pasuje, jest pijany powietrzem jak <strong>Fokus<\/strong>. A ja jestem troch\u0119 dumny z tego por\u00f3wnania, bo to jest w\u0142a\u015bnie klimat <strong>Pijanych Powietrzem<\/strong>, katowicko-cz\u0119stochowskiego duetu, kt\u00f3ry nagra\u0142<a href=\"https:\/\/www.youtube.com\/watch?v=AvLZTzm5PPM\"> zaledwie jedn\u0105 p\u0142yt\u0119<\/a>, ale w\u0142a\u015bnie tak\u0105: zawieszon\u0105, oleist\u0105, brytyjsk\u0105, niczym nieprzej\u0119t\u0105, na nic nieskalkulowan\u0105, sytuuj\u0105c\u0105 si\u0119 obok sceny, niedopowiedzian\u0105. Raper przep\u0142ywa od dos\u0142ownego do abstrakcyjnego, od obcesowego do lirycznego, je\u017celi ma ochot\u0119 skamle\u0107 i krzycze\u0107 na autotunie, to si\u0119 nie zawaha, dojrzale u\u017cywa ca\u0142ej puli chwyt\u00f3w nowego rapu. Po tej p\u0142ycie nie wiemy, kim jest, za to chcemy si\u0119 dowiedzie\u0107.<\/p>\n\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"100%\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/VmJOfQpqZrk\" title=\"YouTube video player\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n\n\n\n<p>Wi\u0119kszo\u015b\u0107 s\u0142uchaczy <strong>Ambro Fiszoskiego<\/strong> nie kojarzy w og\u00f3le, co tu kry\u0107. Tu si\u0119 nie lubi motyli, kt\u00f3rych nie mo\u017cna przyszpili\u0107. W tym przypadku nie wiadomo, gdzie artyst\u0119 osadzi\u0107, bo to jednocze\u015bnie katowickie <strong>Bektu<\/strong>, tr\u00f3jmiejska <strong>KOROZJA<\/strong>, ale te\u017c wroc\u0142awski <strong>Palewave<\/strong>, jeden z najciekawszych i najmniej przewidywalnych odcink\u00f3w undergroundu. Nie wiadomo, jak go muzycznie kategoryzowa\u0107, bo je\u015bli wykonujesz skok od funku do black metalu, pomi\u0119dzy jest elektronika, potem blues rock, natomiast wszystko to spaja rap, to to jakie\u015b bezprecedensowe szale\u0144stwo. Tak jak z Marcelego Bobera emocje ciurkaj\u0105, tak z Ambro chlustaj\u0105. Na <strong>\u201eZiarnie naiwno\u015bci<\/strong>\u201d bez w\u0105tpienia jest abstrakcyjny, ale jest te\u017c metafizyczny. Serce z kamienia, cho\u0107 gor\u0105ce, plus niebezpieczna magia &#8211; jak <a href=\"https:\/\/wiedzmin.fandom.com\/wiki\/Olgierd_von_Everec\">Olgierd von Everec<\/a>, najnowsze wcielenie Pana Twardowskiego.<\/p>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-image is-resized\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2022\/02\/AMBRO.jpg\" alt=\"\" class=\"wp-image-174\" width=\"593\" height=\"593\" srcset=\"\/flint\/wp-content\/uploads\/2022\/02\/AMBRO.jpg 500w, \/flint\/wp-content\/uploads\/2022\/02\/AMBRO-150x150.jpg 150w, \/flint\/wp-content\/uploads\/2022\/02\/AMBRO-300x300.jpg 300w\" sizes=\"(max-width: 593px) 100vw, 593px\" \/><\/figure>\n\n\n\n<p>Rapowej awangardzie nie nale\u017cy nigdy za bardzo ufa\u0107, bo to mn\u00f3stwo p\u00f3z, za kt\u00f3rymi stoi cz\u0119sto ma\u0142o umiej\u0119tno\u015bci. Niemniej gdy Fiszoszki m\u00f3wi, \u017ce fascynuje si\u0119 <strong>Mg\u0142\u0105<\/strong>, <strong>Marylinem Mansonem<\/strong> i <strong>polskim jazzem<\/strong>, to to rzeczywi\u015bcie u niego s\u0142ycha\u0107. Kiedy gada o rytuale i teatrze w czasie koncert\u00f3w, to to u niego wida\u0107. A krzyczy nie dlatego, \u017ce ma problem z nawijaniem. Przeciwnie. \u201eDykcja ostra jak brzytwa. Techniczne rapowanie, staranne akcentowanie, ogromny wachlarz flow, (\u2026) kiedy do tego do\u0142o\u017cymy naprawd\u0119 dopracowan\u0105, mroczn\u0105 warstw\u0119 liryczn\u0105 i klimat, kt\u00f3ry tworzy przez po\u0142\u0105czenie wszystkich element\u00f3w, to Ambro jest jedynym takim raperem w kraju\u201d \u2013 chwali\u0142 <strong>Kstyk<\/strong> na muzycznym blogu Czw\u00f3rki. I gdyby \u201eZiarno naiwno\u015bci\u201d nie trwa\u0142o zaledwie dziesi\u0119ciu minut, gdyby ta tw\u00f3rczo\u015b\u0107 nie rozsypywa\u0142a si\u0119 po r\u00f3\u017cnych kana\u0142ach i projektach, a z\u0142o\u017cy\u0142a w ca\u0142o\u015b\u0107, by\u0142by dynamit pod\u0142o\u017cony pod podsumowania 2021 r. \u201eMam w sobie kilkana\u015bcie os\u00f3b\u201d \u2013 rapowa\u0142 Koza. Ambro brzmi, jakby mia\u0142 w sobie wszystkich wy\u017cej opisanych, z ich buntem, rozczarowaniem, nadpobudliwo\u015bci\u0105, wystudzeniem do zera absolutnego. I jeszcze wi\u0119cej.<\/p>\n\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"100%\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/BIG7Vw3CIW4\" title=\"YouTube video player\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n\n\n\n<hr class=\"wp-block-separator\"\/>\n\n\n\n<p>Do playlisty na Spotify do\u0142\u0105czam utwory opisywanych artyst\u00f3w (w tym jednego Ambro Fiszoskiego spoza opisywanej epki) i dorzucam jeszcze projekt <strong>Krzysztofa Skoniecznego<\/strong>, a wi\u0119c <strong>Tektonik\u0119.<\/strong> W\u0142a\u015bciwie ka\u017cdy jej singiel by\u0142 audiowizualnym wydarzeniem, performancem, fascynuj\u0105cym spotkaniem i przekraczaniem granic. \u017badnego albumu nie jestem tak ciekaw.<\/p>\n\n\n\n<figure><iframe loading=\"lazy\" src=\"https:\/\/open.spotify.com\/embed\/playlist\/3xsrVNdyVeAIJ0oemz9qLw?utm_source=generator\" width=\"100%\" height=\"380\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe><\/figure>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Czwarta, przedostatnia cz\u0119\u015b\u0107 podsumowania najciekawszych polskich rapowych p\u0142yt 2021 r. to ogie\u0144 i l\u00f3d, klasyka i awangarda, siatka odniesie\u0144, drwina z gatunk\u00f3w, a mo\u017ce nawet ich dekonstrukcja. A do tego ca\u0142e mn\u00f3stwo kunsztu i wra\u017cliwo\u015bci w operowaniu s\u0142owem. CZ\u0118\u015a\u0106 I: sny klasy p\u00f3\u0142\u015bredniej i narodowe PTSD CZ\u0118\u015a\u0106 II: punk nie \u017cyje, za to eskapizm ma [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":7,"featured_media":165,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1,6],"tags":[121,11,120,116,117,118,119,76],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/163"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/users\/7"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=163"}],"version-history":[{"count":11,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/163\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":202,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/163\/revisions\/202"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/media\/165"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=163"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=163"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=163"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}