{"id":1720,"date":"2023-07-03T19:55:25","date_gmt":"2023-07-03T17:55:25","guid":{"rendered":"https:\/\/flint.blog.polityka.pl\/?p=1720"},"modified":"2023-07-03T23:32:51","modified_gmt":"2023-07-03T21:32:51","slug":"dycha-najlepsze-rapy-czerwca-23","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/2023\/07\/03\/dycha-najlepsze-rapy-czerwca-23\/","title":{"rendered":"Dycha. Najlepsze rapy czerwca 23"},"content":{"rendered":"\n

Gdy w g\u0142\u00f3wnym nurcie polskiego rapu w najlepsze trwa licytacja na oportunizm i zblazowanie, o czym zreszt\u0105 czerwiec bardzo bole\u015bnie przekona\u0142, tyszanin Mati Szert<\/strong> nadal brzmi, jakby mu si\u0119 chcia\u0142o. A \u017ce umie i jeszcze do tego kombinuje, to z nagranego z Caterem<\/strong> i produkowanego przez sorryfalkonna<\/strong> „Napalmu” wyszed\u0142 wysokoenergetyczny, brytyjski (drum’n’bass\/UK garage\/grime) koktajl styl\u00f3w. – My nie chcemy wyj\u015b\u0107 z brudu, my chcemy przyj\u015b\u0107 brudem<\/em> – rapuje Mati. Yes, sir!<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

Szert rozrabia u siebie, rozrabia te\u017c go\u015bcinnie na udanej p\u0142ycie Mokebe<\/strong>. W „Udonie” bit (znowu sorryfalkonn) te\u017c jest \u0142amany, cho\u0107 na mod\u0142\u0119 latynosk\u0105, mamy wi\u0119cej melodii, w pami\u0119\u0107 zapada zara\u017aliwy refren. – Zamykam drzwi do mainstreamu twoim kumplom <\/em>– obwieszcza gospodarz. – U mnie w baku wena \/ gdy nad moim miastem ci\u0105\u017cy fatum lenia \/ Tw\u00f3j ulubiony raper – kot w studio \/ Na scenie playback i si\u0119 kr\u0119ci ta karuzela<\/em> – zaczyna zwrotk\u0119 go\u015b\u0107. I mamy przeb\u00f3j, w dodatku z nabojami pos\u0142anymi w kierunku sceny.<\/p>\n\n\n\n

Kolejne dwa utwory to dwie producenckie ods\u0142ony Smokina<\/strong>. Ogie\u0144 i woda. W „Kolejnym kroku” na o\u0142owiane b\u0119bny spada napalm chaotycznej gadki Sydoza<\/strong>, gaszony refrenem Peepza<\/strong>. Ascetyczny, stawiaj\u0105cy na klimat „Prepers” wype\u0142nia g\u0142\u0119boki, stonowany g\u0142os Korsona<\/strong>, uzupe\u0142niany ci\u0119ciami DJ-a Bulba<\/strong>. „Niepewna sytuacja spo\u0142eczno-polityczna zmusza do zajrzenia w g\u0142\u0105b siebie i zebrania si\u0142 do walki z codzienno\u015bci\u0105” – czytamy w opisie. Dwa strza\u0142y, obydwa w \u015brodek tarczy.<\/p>\n\n\n\n

„Ziemia obiecana” Wnyka<\/strong> (ze \u015bwietnymi skreczami DJ-a Flipa<\/strong>) i „Rap o rapie”, gdzie wy\u017cej wymieniony raper jest w towarzystwie ASTROGXRAL-<\/strong>a, to dwa numery trafiaj\u0105ce do zestawienia z kana\u0142u Ordine Sound<\/strong>, tuby m\u0142odej \u0141odzi. Niby troch\u0119 jak kiedy\u015b, bo pod funkuj\u0105cy podk\u0142ad pierwszego numeru m\u00f3g\u0142by nawija\u0107 LL Cool J albo Redman, ale Wnyk szyje rymy tyle\u017c g\u0119sto, co nonszalancko. Jego kompan to sam styl i sam luz.<\/p>\n\n\n\n

Muzyczna og\u0142ada, sporo s\u0142o\u0144ca i \u015bwietne synthy nap\u0119dzaj\u0105 numer Odysa,<\/strong> dobrze rapuj\u0105cego producenta (wcze\u015bniej LOAA<\/strong>). A \u017ce z wizyt\u0105 wpada Mi\u0142y ATZ<\/strong>, to mamy pewniaka na lato. Z kolei imprezowa, hedonistyczna narracja ubrana w starannie posk\u0142adane s\u0142owa sta\u0142a si\u0119 w „Brokacie” domen\u0105 Mihasziego<\/strong>. Numer jest tym ciekawszy, \u017ce raper nawija na odpr\u0119\u017caj\u0105cym podk\u0142adzie Folka<\/strong> z perspektywy nastoletniej dziewczyny, co daje do my\u015blenia. I uzupe\u0142nia go wokal jak najbardziej pe\u0142noletniej Fasoli<\/strong>.<\/p>\n\n\n\n

Z tym wiekiem r\u00f3\u017cnie bywa, wi\u0119c cz\u0119stochowianka susk <\/strong>postanowi\u0142a wykorzysta\u0107 bit Micha\u0142a Tomasika<\/strong>, \u017ceby nagra\u0107 diss na doros\u0142ych, kt\u00f3rzy nie czuj\u0105, jak to buja<\/em>, a wszystko dlatego, \u017ce panowie w garniturach pluli, s\u0142ysz\u0105c, o czym marzy Zuzia<\/em>. Numer ma troch\u0119 pazura, troch\u0119 ujmuj\u0105cej olewczo\u015bci, sporo ekshibicjonizmu. Jedno z odkry\u0107 poprzedniego sezonu nie tylko rapuje lepiej, ale te\u017c zaskakuj\u0105co r\u00f3\u017cnorodnie pod wzgl\u0119dem formy. Teraz czas na tre\u015b\u0107 wychodz\u0105c\u0105 poza ego, u\u017cywki, depresj\u0119 i \u015brodkowy palec. Ale nie wiem jak wy, ja na has\u0142o pomy\u015bl, co los da, jak susk mu umo\u017cliwi<\/em> zaczynam my\u015ble\u0107.<\/p>\n\n\n\n

Ko\u0144czymy Ko\u015bcieyem<\/strong>, wroc\u0142awskim specjalist\u0105 od tekst\u00f3w s\u0142odko-gorzkich, kt\u00f3ry nie tylko my\u015bli, ale i czuje za du\u017co. Gdy obiecuje w tytule, \u017ce tutaj „B\u0119dzie git”, nie wierzymy do ko\u0144ca. On te\u017c nie wierzy, ale chocia\u017c obiecuje, \u017ce zostanie. Wolny, zimny bit pMx<\/strong>\u201aa po gospodarzu przejmuje surowy, agresywny Witek<\/strong>, zamyka naprawd\u0119 \u0142adny refren. Wszystko troch\u0119 z innej bajki, wszystko pasuje i zostawia poruszonym.<\/p>\n\n\n\n

Wszystkie opisywane utwory do wys\u0142uchania poni\u017cej. Na zdj\u0119ciu otwieraj\u0105cym Mati Szert (zdj\u0119cie z oficjalnego profilu FB).<\/p>\n\n\n\n