Album: \u201ePine Tree Tape\u201d<\/p>\n\n\n\n
Siedem podwodnych jam\u00f3w wype\u0142nionych czystym cyfrowym ciep\u0142em<\/em> \u2013 reklamuje swoje ostatnie wydawnictwo Typol<\/strong>, producent, kt\u00f3rego mo\u017cecie kojarzy\u0107 z bitowej dru\u017cyny marze\u0144 Himalaya Collective<\/a>. Mnie ten wolny, zaszumiony lo-fi reggae bit przypomina pla\u017c\u0119, aromat nadmorskich sosen i cichy, niesiony wiatrem d\u017awi\u0119k radioodbiornika. Mo\u017cna lepiej zacz\u0105\u0107?<\/p>\n\n\n\n Shield & Moo Latte – \u201eExotic\u201d Moo Latte<\/strong>, urodzony w Toruniu obywatel \u015bwiata, sta\u0142 si\u0119 weget\u0105 polskiej sceny rapowej, tylko tak\u0105 organiczn\u0105. Niezale\u017cnie od tego, czy to g\u0142\u00f3wny nurt, czy podziemie, wystarczy go doda\u0107 i wszystko smakuje lepiej. Razem z Shieldem<\/strong>, kompanem z Danii, stworzyli relaksuj\u0105cy, nienapraszaj\u0105cy si\u0119 utw\u00f3r z mn\u00f3stwem p\u00f3\u017anopo\u0142udniowego s\u0142o\u0144ca.<\/p>\n\n\n\n RTN \u2013 \u201eLong Beach\u201d<\/strong> G w terminie \u201eG-Funk\u201d oczywi\u015bcie oznacza gangster\u00f3w, ale przy tych d\u017awi\u0119kach najbardziej przest\u0119pcze my\u015bli uciekaj\u0105 w stron\u0119 promenad i palm. Nie spos\u00f3b oprze\u0107 si\u0119 melodii, mi\u0119kko\u015bci basu i tym li\u017ani\u0119ciom gitary w kompozycji. Lubelski producent RTN <\/strong>jest w swojej strefie komfortu. Komfortowo jest te\u017c s\u0142uchaczowi.<\/p>\n\n\n\n RTN \u2013 \u201eSunlight\u201d<\/strong> Kolejna pozycja RTN, inne wydawnictwo. Tw\u00f3rca obieca\u0142 podr\u00f3\u017c od funkowania lat 70. do tera\u017aniejszo\u015bci. \u201eSunlight\u201d wie\u0144czy p\u0142yt\u0119, powinno by\u0107 zatem \u201etu i teraz\u201d. Czy na pewno? Soczysto\u015b\u0107 i selektywno\u015b\u0107 brzmie\u0144 mo\u017ce i wsp\u00f3\u0142czesna, pi\u0119knie powtapiano instrumenty, ale jest w tym duch letniej przeja\u017cd\u017cki w o wiele bardziej beztroskich czasach.<\/p>\n\n\n\n Urb \u2013 \u201eSome Ring On It\u201d To nie s\u0105 nieznane elementy sk\u0142adowe. Przyspieszony sampel wokalny. Strz\u0119p pianina. Bas, kt\u00f3ry brzmi, jakby sp\u0142yn\u0105\u0142 z palc\u00f3w muzyka sesyjnego pod koniec lat 70. Ale Urb<\/a><\/strong>, ten z <\/a>Dinala<\/a><\/strong>, uk\u0142ada to tak, \u017ce jest to jego w\u0142asna muzyka, kt\u00f3ra w dodatku nie jest si\u0119 w stanie znudzi\u0107. Tego wyczucia nie kupisz.<\/p>\n\n\n\n Amatowsky \u2013 \u201eGroove Criminal\u201d<\/strong> Wydawa\u0142o si\u0119, \u017ce groove b\u0119dzie si\u0119 Amatowskiemu<\/strong> panoszy\u0142 po kompozycji i sia\u0142 spustoszenie, niemniej numer uspokaja si\u0119, pojawia si\u0119 troch\u0119 w\u0142a\u015bciwej temu tw\u00f3rcy jazz-hopowej melancholii, do tego pra\u017cy syntezator z innej, o wiele bardziej elektronicznej epoki. Bo c\u00f3\u017c, ka\u017cda impreza i ka\u017cda epoka kiedy\u015b si\u0119 ko\u0144czy.<\/p>\n\n\n\n Printempo \u2013 \u201eArcade Degrade\u201d<\/strong> Jeszcze jeden \u201eHimalaista\u201d w zestawieniu, i to nie ostatni. Specjalista od organicznego trip-hopu ulega tym razem o\u015bmiobitowej nostalgii. Nie oznacza to degradacji brzmienia, to jest pe\u0142ne, zupe\u0142nie niezamulone, perkusjonalia pracuj\u0105 pod spodem, ch\u0119\u0107 do \u017cycia wzrasta nawet w tera\u017aniejszo\u015bci.<\/p>\n\n\n\n Zima Stulecia \u2013 \u201eOstatnia taka zima\u201d<\/strong> Oddaj\u0119 g\u0142os \u0141ukaszowi Komle<\/strong> z Nowej Muzyki: Smoli\u015bcie ci\u0105gn\u0105cy si\u0119 hiphopowy beat perkusji Cancer G powolnie meandruje w utworze \u201eOstatnia taka zima\u201d, a z kolei klawisze Latarnika to mieszanka Ethio-jazzu czy afroameryka\u0144skiej kultury. Nietrudno wbi\u0107 w zasp\u0119 skojarze\u0144 tablic\u0119 z napisem pt. Gil Scott-Heron, Makaya McCraven, Ben LaMar Gay<\/em>.<\/p>\n\n\n\n Wojciech Urba\u0144ski – „Directors Cut” „Mniej znaczy wi\u0119cej” to zasada, kt\u00f3r\u0105 w muzyce kierowa\u0107 si\u0119 warto, a w tej filmowej, to nawet trzeba. Urbanski<\/strong> to superproducent, kt\u00f3ry chwil\u0119 wcze\u015bniej wzi\u0105\u0142 nas w kosmos za spraw\u0105 \u015bcie\u017cki d\u017awi\u0119kowej „Everdome”, a teraz, przy okazji „Fanfica”, pokazuje jak w wysmakowany spos\u00f3b operowa\u0107 przestrzeni\u0105. Ciarki, gdy ju\u017c wejd\u0105 perkusje. <\/p>\n\n\n\n Szczur – „Psilo”<\/strong> Jedyny utw\u00f3r w zestawieniu, kt\u00f3ry pochodzi z albumu poza nim w ca\u0142o\u015bci rapowanego. JWP<\/strong>, a w szczeg\u00f3lno\u015bci Kosi<\/strong>, ma niesamowit\u0105 selekcj\u0119 bit\u00f3w. Te Szczura<\/strong> nazwa\u0142 „paj\u0119czynami d\u017awi\u0119k\u00f3w, w kt\u00f3re wpadacie jak w muchy”. „Psilo” \u0142apie, „Psilo” opowiada, ro\u015bnie, jest domkni\u0119te breakbeatem. Zostawia g\u0142odnym. <\/p>\n\n\n\n Gap1 \u2013 \u201eBlade\u201d<\/strong> Drill mo\u017ce si\u0119 wydawa\u0107 najnudniejsz\u0105 muzyk\u0105 na \u015bwiecie? Nie u Gapa<\/strong>. Ten plemienny rys w dystopijnej muzyce sprawdza si\u0119 w \u201eBlade\u201d \u015bwietnie. Przed oczami staje mi afryka\u0144ski Arnold Schwarzenegger goniony po sawannie przez bezlitosn\u0105 maszyn\u0119. Re\u017cyseria: Neill Blomkamp.<\/p>\n\n\n\n Cok – „Niezadane pytanie”<\/strong> To pytanie trzeba zada\u0107 – co Batman robi w Sosnowcu? Producent Cok<\/strong> przyzwa\u0142 go muzyk\u0105, kt\u00f3ra jest utrzymana w stylistyce lo-fi, lecz wyr\u00f3\u017cnia si\u0119 tym, \u017ce ka\u017cdy z utwor\u00f3w jest zbudowany na r\u00f3\u017cnych podzia\u0142ach rytmicznych<\/em>. Zrobi\u0142o si\u0119 duszno, r\u00f3wnie\u017c od basu, warto przys\u0142ucha\u0107 temu, co wy\u0142ania si\u0119 spo\u015br\u00f3d \u0142amanych b\u0119bn\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n Soulpete \u2013 \u201eDon Siegel\u201d<\/strong> Soulpete<\/strong> zamyka swoj\u0105 filmow\u0105 trylogi\u0119 instrumentaln\u0105. Po krymina\u0142ach i erotykach na warsztat trafi\u0142y obrazy grozy. Tytu\u0142owy Don Siegel nakr\u0119ci\u0142 m.in. \u201eInwazj\u0119 porywaczy cia\u0142\u201d. Ten bit \u017cadnych cia\u0142 nie porwie, cho\u0107 b\u0119bny s\u0105 mocne, a pianino perliste. Niepok\u00f3j wisi w powietrzu, wdziera si\u0119 z ostrym samplem. Czu\u0107, \u017ce stanie si\u0119 co\u015b z\u0142ego.<\/p>\n\n\n\n Solo Gemini \u2013 \u201eTheme III\u201d<\/strong> Nadal filmy. Solo Gemini<\/strong> (patrz Himalaya Collective) postanowi\u0142 stworzy\u0107 \u015bcie\u017ck\u0119 d\u017awi\u0119kow\u0105 do\u2026 nieistniej\u0105cego dzie\u0142a. A to z racji na uczucie, kt\u00f3re towarzyszy odbiorcy, gdy d\u017awi\u0119k i obraz uderzaj\u0105 w tym samym czasie. \u201eTheme III\u201d s\u0142uchacza nie bije, raczej s\u0142uchaczem wlecze przez miejsca ciasne, lepkie, dyskomfortowe. Powsta\u0142o drog\u0105 dekonstrukcji w\u0142asnych jam\u00f3w producenta, kiedy ten my\u015bla\u0142 o sensie istnienia.<\/p>\n\n\n\n Sk\u00f3rysyn – \u201eLazy Kangaroo\u201d<\/strong> Najbardziej alternatywna rzecz na ca\u0142ej skompilowanej przez portal Brak Kultury<\/strong> p\u0142ycie \u201eStrefa bit\u00f3w\u201d. Dzie\u0142o pochodz\u0105cego z B\u0119dzina producenta zwi\u0105zanego z undergroundowym \u015bwi\u0119tuj\u0105cym w\u0142a\u015bnie rok dzia\u0142alno\u015bci labelem Tylda<\/strong> (uwaga na okoliczno\u015bciowy beattape<\/a> ze s\u0142awami pokroju Magiery i Igora Boxxa!). D\u017awi\u0119ki si\u0119 rozje\u017cd\u017caj\u0105, brzmienia si\u0119 porozsypywa\u0142y. Wszystko jest duszne, kwa\u015bne, piwniczne i poryte, chrobocze poprzesuwane albo \u015bwidruje w uszach. Ale jest w tym nieporz\u0105dku nadrz\u0119dny porz\u0105dek.<\/p>\n\n\n\n Barto Katt \u2013 \u201eBroken Nails\u201d<\/strong> Barto Katt<\/strong>, bodaj najwa\u017cniejszy i najmniej przewidywalny producent hiphopowy w Polsce, nie zwyk\u0142 wi\u0119zi\u0107 si\u0119 w konkretnej muzycznej epoce, w gatunkach, ogl\u0105da\u0107 na oczekiwania. Psychotyczny rave, wci\u0105\u017c bardzo taneczny, ale ju\u017c ca\u0142kiem przera\u017caj\u0105cy, pokazuje znudzenie muzyk\u0105 blok\u00f3w, cho\u0107 ma w sobie co\u015b bardzo miejskiego (np. sample). To zapowied\u017a wi\u0119kszej formy. Jeszcze nie wiem, co za tym p\u00f3jdzie, ale dobrze przeszukajcie to na bramce, by nie zrobi\u0142o wam krzywdy.<\/p>\n\n\n\n Krenz \u2013 \u201eSTFU\u201d<\/strong> Dziennikarz Filip Kalinowski<\/strong> napisa\u0142 o Krenzie<\/strong> najciekawiej: perkusyjno-basowe tour de force po warszawskich podziemiach roku bezpa\u0144skiego 2023; brejkowe, \u015bmieciowe \u201elondon zoo\u201d tego miasta, kt\u00f3rego symbol nie umie p\u0142ywa\u0107<\/em>. Ja nie wiem, czy to jeszcze choroba, czy ju\u017c terroryzm, ale cho\u0107 d\u017awi\u0119kowym Frankensteinie pt. \u201eSTFU\u201d nie ma rym\u00f3w, to jest na pewno kawa\u0142ek podpsutego hip-hopu.<\/p>\n\n\n\n Wszystkie opisywane utwory do us\u0142yszenia na playli\u015bcie poni\u017cej:<\/p>\n\n\n\n![\"\"](\"\/wp-content\/uploads\/2023\/07\/Pine_tree-1024x1024.jpg\")
<\/strong>Album: –<\/p>\n\n\n\n
Album: \u201eG-Funk\u201d<\/p>\n\n\n\n
Album: \u201eSunset Music\u201d<\/p>\n\n\n\n![\"\"](\"\/wp-content\/uploads\/2023\/07\/SUNSET-1024x1024.jpg\")
<\/strong>Album: \u201eBasic Batch\u201d<\/p>\n\n\n\n
Album: \u201eListen and learn\u201d<\/p>\n\n\n\n
Album: –<\/p>\n\n\n\n
Album: \u201eMinus 30\u00b0C\u201d<\/p>\n\n\n\n![\"\"](\"\/wp-content\/uploads\/2023\/07\/Zima-Stulecia-Minus-30\u00b0C-1024x1024.jpeg\")
<\/strong>Album: „Fanfic OST”<\/p>\n\n\n\n
Album: „To wydarzy\u0142o si\u0119 naprawd\u0119 opr\u00f3cz tego, co zmy\u015bli\u0142em”.<\/p>\n\n\n\n
Album: „CYRAX (Drill Instrumentals vol. 2)”<\/p>\n\n\n\n
Album: „Ju\u017c nie ma go tam”<\/p>\n\n\n\n![\"\"](\"\/wp-content\/uploads\/2023\/07\/BATMAN-1024x683.jpg\")
Album: \u201eGore Fiction\u201d<\/p>\n\n\n\n
Album: \u201eLove is God\u201d<\/p>\n\n\n\n
Album: \u201eStrefa bit\u00f3w\u201d<\/p>\n\n\n\n![\"\"](\"\/wp-content\/uploads\/2023\/07\/bity.jpg\")
Album: „SOM3THING WR0\/\/G\u201d<\/p>\n\n\n\n
Album: \u201eBO\u017bE DAJ MI BREAK\u201d<\/p>\n\n\n\n