{"id":1904,"date":"2023-08-12T12:38:28","date_gmt":"2023-08-12T10:38:28","guid":{"rendered":"https:\/\/flint.blog.polityka.pl\/?p=1904"},"modified":"2023-08-18T14:09:31","modified_gmt":"2023-08-18T12:09:31","slug":"na-50-lat-hip-hopu-cz-i-gladko-milo-i-z-najlepszymi-opowiesciami","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/2023\/08\/12\/na-50-lat-hip-hopu-cz-i-gladko-milo-i-z-najlepszymi-opowiesciami\/","title":{"rendered":"Na 50 lat hip-hopu, cz. 1. G\u0142adko, mi\u0142o i z najlepszymi opowie\u015bciami"},"content":{"rendered":"\n

D\u0142ugo si\u0119 zastanawia\u0142em jak uczci\u0107 50-lecie hip-hopu (11 sierpnia min\u0119\u0142a pi\u0105ta dekada od pami\u0119tnej imprezy Kool Herca<\/strong> na Sedgwick Avenue na nowojorskim Bronksie). Najlepszy spos\u00f3b wymy\u015bli\u0142 Peja<\/strong>, kt\u00f3ry wyda\u0142 w tym dniu z Magier\u0105 „HIP_HOP_50”. Pogratulowa\u0107 nale\u017cy Bartkowi Chaci\u0144skiemu<\/strong> wnikliwego i zarazem bardzo przyst\u0119pnego tekstu w najnowszej „Polityce”<\/a>, zwr\u00f3ci\u0107 uwag\u0119 na id\u0105cy chronologicznie przegl\u0105d redakcyjny <\/a>Braku Kultury<\/a><\/strong>. Kto si\u0119 rozejrzy, znajdzie z pewno\u015bci\u0105 wi\u0119cej publikacji. Nie jest moj\u0105 intencj\u0105 wymieni\u0107 je wszystkie.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

Ja ju\u017c swoj\u0105 pokutn\u0105, wieloetapow\u0105 w\u0119dr\u00f3wk\u0119 od Fatback Bandu<\/strong> i Sugarhill Gangu<\/strong> odby\u0142em w magazynie „\u015alizg”, teraz pozwol\u0119 sobie na inny klucz. Postaram si\u0119 w pi\u0119ciu tekstach wybra\u0107 i opisa\u0107 dziesi\u0119\u0107 zaledwie kawa\u0142k\u00f3w, kt\u00f3re pozwol\u0105 zrozumie\u0107, czym hip-hop jest (mam nadziej\u0119, \u017ce nie tylko dla mnie), i z kt\u00f3rych p\u0142ynie wa\u017cna do dzi\u015b lekcja. Zaczynam dopiero w 1988 r. od tego, \u017ce nie trzeba, a wr\u0119cz nie powinno si\u0119 m\u00f3wi\u0107 wy\u0142\u0105cznie o muzyce zbuntowanych, nies\u0142uchanych i sfrustrowanych. I \u017ce historie wcale nie musz\u0105 by\u0107 prawdziwe, za to musz\u0105 by\u0107 dobre.<\/p>\n\n\n\n

1. G\u0142adko i mi\u0142o<\/h2>\n\n\n\n

M\u0119\u017cczy\u017ani chc\u0105 by\u0107 mn\u0105, kobiety chc\u0105 by\u0107 ze mn\u0105!<\/em> \u2013 m\u00f3wi\u0142 Big Daddy Kane<\/strong>, hiphopowe wcielenie egipskiego boga i symbol seksu zweryfikowany przez sam\u0105 Madonn\u0119<\/strong>. Doda\u0142 te\u017c, \u017ce nie ugania\u0142 si\u0119 wcale za ka\u017cd\u0105 sp\u00f3dniczk\u0105, bo to zabi\u0142oby suspens. Kane \u2013 to skr\u00f3t od \u201eKing Asiatic Nobody\u2019s Equal\u201d \u2013 stanowi lekcj\u0119 dla os\u00f3b mylnie zak\u0142adaj\u0105cych, \u017ce ka\u017cdy hiphopowy kot musia\u0142 by\u0107 kiedy\u015b dachowcem. To kot salonowy, kt\u00f3ry za koteczka napatrzy\u0142 si\u0119 na hustler\u00f3w w czterocz\u0119\u015bciowych garniturach w Cadillacach. I kt\u00f3rego styl\u00f3wk\u0119 \u2013 np. outfit Dapper Dana z obfitym wykorzystaniem barwionej na purpurowo sk\u00f3ry \u2013 wystawiaj\u0105 w Smithsonian jako dobro kultury.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Big Daddy Kane nie zgubi\u0142 unikalnego stylu (zdj\u0119cie z oficjalnego facebookowego profilu tw\u00f3rcy).<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Wizerunek rapera by\u0142 w zgodzie z jego muzyk\u0105. On sam rz\u0105dzi\u0142 jako kr\u00f3l przechwa\u0142ek, kt\u00f3remu talentu starcza\u0142o, by obdziela\u0107 nim innych \u2013 pisa\u0142 rymy Biz Markie\u2019emu<\/strong> i Roxanne Shante<\/strong>. \u201eAin\u2019t no Half Steppin\u201d, hit z jego debiutu z 1988 r., to po prostu nice mellow beat<\/em> i some smooth lyrics<\/em>. \u201eG\u0142adki\u201d i \u201e\u0142agodny\u201d to nie s\u0105 s\u0142owa, kt\u00f3re wi\u0105\u017c\u0105 si\u0119 ze stereotypem towarzysz\u0105cym hip-hopowi, ale to s\u0142owa samego rapera ze wst\u0119pu utworu. Kane m\u00f3wi\u0142 co prawda, \u017ce z podk\u0142adami Marley Marla<\/strong> jest tak, \u017ce czego by nie samplowa\u0142 i ile \u015bwiat\u0142a do tego nie wpu\u015bci\u0142, to i tak wyjdzie mu brudno, ale nie da si\u0119 ukry\u0107, \u017ce bit p\u0142ynie, rap p\u0142ynie i kawa\u0142ek wydaje si\u0119 stworzony po to, by sprawia\u0107 przyjemno\u015b\u0107, pi\u0119\u0107 minut nie d\u0142u\u017cy si\u0119 nic a nic. Nawet ca\u0142e mn\u00f3stwo k\u0105\u015bliwych wers\u00f3w w niebywa\u0142ym zag\u0119szczeniu to co\u015b, co zostawia z wra\u017ceniem linijek pisanych, by audytorium cmoka\u0142o z uznaniem i u\u015bmiecha\u0142o si\u0119 pod nosem, nie za\u015b przeciwnik wykrwawia\u0142 si\u0119 w zau\u0142ku od ci\u0119tych ran.<\/p>\n\n\n\n

Zabawne w kontek\u015bcie ca\u0142ej ewolucji rapu jest to przekonanie, \u017ce \u201ehej, jest ju\u017c 1988, musimy trzyma\u0107 poziom!\u201d, tak sam jako punchlines<\/em> w rodzaju wrzu\u0107 sobie po ksywce p.n.e., bo jeste\u015b histori\u0105<\/em>. Ale to nie jest Kurtis Blow<\/strong>, przy kt\u00f3rym \u2013 przy ca\u0142ym szacunku \u2013 trudno nie roze\u015bmia\u0107 si\u0119 na ca\u0142e gard\u0142o, tu nic si\u0119 specjalnie nie przeterminowa\u0142o. Sekwencja The best, oh yes, I guess, suggest the rest \/ Should fess, don’t mess or test your highness \/ Unless you just address with best finesse \/ And bless the paragraphs I manifest<\/em> kilkana\u015bcie lat p\u00f3\u017aniej mog\u0142aby w Polsce wystarczy\u0107, \u017ceby dosta\u0107 zaproszenie na p\u0142yt\u0119 Dizkreta<\/strong> czy Pezeta<\/strong>. Redakcja \u201eRolling Stone\u2019a\u201d nie na darmo nama\u015bci\u0142a \u201eAin\u2019t No Half Steppin\u201d na 25. najlepszy numer w historii hip-hopu.<\/p>\n\n\n\n