{"id":2094,"date":"2023-10-10T16:43:03","date_gmt":"2023-10-10T14:43:03","guid":{"rendered":"https:\/\/flint.blog.polityka.pl\/?p=2094"},"modified":"2023-10-12T12:59:17","modified_gmt":"2023-10-12T10:59:17","slug":"wiatru-czas-polski-rap-nostalgia-stoi","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/2023\/10\/10\/wiatru-czas-polski-rap-nostalgia-stoi\/","title":{"rendered":"Wiatru czas. Polski rap nostalgi\u0105 stoi"},"content":{"rendered":"\n<p>Taki ju\u017c urok naszej jesieni, \u017ce rozpami\u0119tujemy i wspominamy na pot\u0119g\u0119. Rap nie jest wyj\u0105tkiem, bo, niczym u <strong>\u0141ony<\/strong>, ogrzewanie splata si\u0119 w nim z przemijaniem. I gdzie\u015b od ponad dw\u00f3ch dekad, od &#8222;\u015awiate\u0142 Miasta&#8221; grupy <strong>Grammatik<\/strong>, trwa ten splot, niekoniecznie s\u0142oneczny. W tym roku obchody na dobre w\u0142a\u015bnie si\u0119 rozpocz\u0119\u0142y: Pawe\u0142 z Ursynowa wyda\u0142 singiel &#8222;Stary <strong>Pezet<\/strong>&#8222;, w dodatku bior\u0105c podk\u0142ad <strong>Waco<\/strong> z 1999, coraz starszy <strong>Taco Hemingway<\/strong> na <a href=\"https:\/\/open.spotify.com\/album\/2ItrzcwLrygr4I6wlZ3HGU?si=SkMG1PH6RDmQGjSTpzpzVA\">p\u0142ycie &#8222;1-800-O\u015aWIECENIE&#8221;<\/a> brnie przez sentymenty, zn\u00f3w uprawia turystyk\u0119 wewn\u0119trzn\u0105, skacz\u0105c po osi czasu.<\/p>\n\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"100%\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/f-yvsDoD_50?si=6IdDBm4PbWEbjbvv\" title=\"YouTube video player\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n\n\n\n<p><\/p>\n\n\n\n<p>Nostalgia jest jak ten ten stary serial z telewizji, \u201eCudowne lata\u201d &#8211; niby si\u0119 u\u015bmiechasz, a jednocze\u015bnie masz ochot\u0119 si\u0119 rozp\u0142aka\u0107. Jak wrze\u015bniowe s\u0142o\u0144ce, kt\u00f3re jeszcze wszystko oz\u0142oci, ale ju\u017c nie rozgrzeje, jakby\u015b chcia\u0142, za\u015b pod cienk\u0105 warstw\u0105 z\u0142otego kryje si\u0119 ciemno i zimno. Nostalgia to strata i \u015bwiat nieistniej\u0105cy, nie do odwiedzenia wymarzonym Deloreanem, kt\u00f3ry zreszt\u0105 nie wygl\u0105da tak fajnie jak z VHS, wygl\u0105da jak kupa z\u0142omu. B\u00f3l fantomowy.<\/p>\n\n\n\n<p>Ale te\u017c ka\u017cdy ma prawo do swojej definicji. Zaprosi\u0142em wi\u0119c dziennikarskie grono, by\u015bmy nawzajem pozaskakiwali si\u0119 tym, gdzie rzeczon\u0105 nostalgi\u0119 mo\u017cna dojrze\u0107, sk\u0105d mo\u017ce wychyn\u0105\u0107, a tak\u017ce jak j\u0105 dookre\u015bli\u0107. I \u017ceby nasze rekomendacje prze\u0142o\u017cy\u0142y si\u0119 koniec ko\u0144c\u00f3w na zestaw utwor\u00f3w, kt\u00f3ry u\u0142atwi chwile, w kt\u00f3rych &#8211; znowu \u0141ona, kt\u00f3ry nawiasem m\u00f3wi\u0105c, te\u017c ma now\u0105 p\u0142yt\u0119 i motyw &#8222;kiedy\u015b to by\u0142o&#8221; r\u00f3wnie\u017c na niej wyst\u0119puje &#8211; <em>jesie\u0144 nas tak nasz\u0142a bez zapowiedzi<\/em>.<\/p>\n\n\n\n<p><strong>KLEMENTYNA SZCZUKA<\/strong> (ex-Papaya.Rocks, ex-Skrr.pl, ex-newonce, &#8222;Vogue Polska&#8221;): <strong>Mokebe <\/strong>jest zmotywowany, by rozwija\u0107 si\u0119 jako raper, i skoncentrowany na swojej drodze. Je\u015bli spogl\u0105da wstecz, to zazwyczaj tylko po to, by zauwa\u017cy\u0107, jaki progres zrobi\u0142 jako cz\u0142owiek i artysta, ile zmieni\u0142o si\u0119 od czas\u00f3w, w kt\u00f3rych jeszcze z pewn\u0105 doz\u0105 nie\u015bmia\u0142o\u015bci nawija\u0142 z kumplami w gara\u017cu przy ulicy Prusa w rodzinnym \u0141ukowie. Ale w utworach Mokebe raczej nie czu\u0107 t\u0119sknoty. Pojawia si\u0119 za to melancholia, kt\u00f3r\u0105 na debiutanckim albumie \u201eChwil Gablota\u201d uwypukla warstwa wizualna inspirowana filmami <strong>Wong Kar-Waia<\/strong>. Dlatego te\u017c na tej p\u0142ycie wyr\u00f3\u017cnia si\u0119 wyprodukowany przez <strong>sorryfalkona<\/strong> refleksyjny \u201eTa\u0144czmy na ulicy\u201d. <em>Sobota wiecz\u00f3r, a tu pusto jak w pandemi\u0119 \/ Gdzie si\u0119 podziali ci ludzie, kompletnie nie wiem \/ Rozbiera\u0142bym ju\u017c pakiet Pere\u0142, ale nie ma ch\u0119tnych, wi\u0119c oblec\u0119 rowerem teren i powt\u00f3rz\u0119 &#8222;Breaking Bad<\/em>&#8221; \u2013 Mokebe rapuje o wspomnianym \u0141ukowie, kt\u00f3ry <em>jako\u015b skis\u0142<\/em>. Zwrotk\u0119 dodaje tak\u017ce <strong>Profeat<\/strong>: <em>Jedyne, co tu pozostanie, to te par\u0119 kaset<\/em>.<\/p>\n\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"100%\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/CifI7yGCbRE?si=yVaselHJrD0N3Dwg\" title=\"YouTube video player\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n\n\n\n<p> <\/p>\n\n\n\n<p>Na \u201eOgrody Mixtape 3\u201d bi\u0142gorajski raper <strong>Kukon<\/strong> znajduje si\u0119 w zupe\u0142nie innym miejscu w \u017cyciu, ni\u017c znajdowa\u0142 si\u0119 trzy-cztery lata temu, nagrywaj\u0105c poprzednie cz\u0119\u015bci kultowej trylogii. Teraz, gdy podr\u00f3\u017cuje po \u015bwiecie i pr\u00f3buje sobie odbi\u0107 troch\u0119 na zdrowiu ten melan\u017c, dopada go przesz\u0142o\u015b\u0107. Niekt\u00f3re wydarzenia odcisn\u0119\u0142y \u015blad na psychice rapera, ale przywo\u0142uje tak\u017ce wspomnienia, do kt\u00f3rych ma sentyment. Pewne rzeczy pozostaj\u0105 niezmienne, jak rap i nocne przeja\u017cd\u017cki autem po mie\u015bcie. Za dawnych lat robi\u0142 to codziennie. W \u201eW aucie noc i 90bpm\u201d Kukon wykorzystuje refren z kawa\u0142ka \u201eNoc rap samoch\u00f3d\u201d <strong>Eldo<\/strong>. <strong>Baltik Beatz<\/strong>, podobnie jak sorryfalkon w \u201eTa\u0144czmy na ulicy\u201d Mokebe, oddaje na bicie klimat deszczowego wieczoru, w trakcie kt\u00f3rego dociera do nas, ile zmieni\u0142o si\u0119 na przestrzeni czasu.<\/p>\n\n\n\n<p><strong>KUBA WOJAKOWICZ <\/strong>(Rytmy.pl): Nostalgia od zawsze by\u0142a dla mnie niezwyk\u0142ym uczuciem. \u0141\u0105czy w sobie zwyk\u0142o\u015b\u0107 i codzienno\u015b\u0107 z czym\u015b wr\u0119cz poetyckim. Dotyka ka\u017cdego, nawet tych, kt\u00f3rych zjawiska metafizyczne zdaj\u0105 si\u0119 nie ima\u0107. Najumiej\u0119tniej tej poetyckiej strony zjawiska dotkn\u0105\u0142 w polskim rapie duet <strong>Zaburzenia<\/strong>. <strong>Szatt<\/strong> i <strong>Kuba Witek <\/strong>(znany cz\u0119\u015bci s\u0142uchaczy jako <strong>Tusz Na R\u0119kach<\/strong>) w utworze \u201eIg\u0142y\u201d postanowili <em>ods\u0142oni\u0107 nagie cia\u0142a, a na nich blizny<\/em>. Wyj\u0105tkowo nie lubi\u0119 komuna\u0142\u00f3w w stylu \u201euto\u017csamiania z tekstem\u201d, ale tutaj ci\u0119\u017cko zdoby\u0107 si\u0119 na co\u015b m\u0105drzejszego. Ka\u017cdy w ko\u0144cu ma w\u0142asne ig\u0142y i s\u0142uchaj\u0105c, ma przed oczami inne prze\u017cycia. Chwa\u0142a duetowi, \u017ce odnale\u017ali t\u0119 cienk\u0105 granic\u0119 mi\u0119dzy tani\u0105 ckliwo\u015bci\u0105 a emocjonalno\u015bci\u0105 i idealnie wywa\u017cyli punkt ci\u0119\u017cko\u015bci zar\u00f3wno w kwestii tekstu, jak i niezwykle delikatnego bitu.<\/p>\n\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"100%\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/EwW99xPeArg?si=hWXZh0QryzOTqc77\" title=\"YouTube video player\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n\n\n\n<p><\/p>\n\n\n\n<p>Du\u017co bardziej oczywi\u015bci i konkretni s\u0105 <strong>Bisz<\/strong> i <strong>Radex <\/strong>w \u201eDoros\u0142ych\u201d, co absolutnie nie ujmuje utworowi ani jego autorom. Ci\u0119\u017cko chocia\u017c przez moment nie popatrze\u0107 z rozrzewnieniem na swoj\u0105 przesz\u0142o\u015b\u0107, gdy Bisz, wchodz\u0105c w bit energetycznie, oznajmia nam co\u015b, co cz\u0119\u015b\u0107 mog\u0142a do tej pory wypiera\u0107: <em>Puff! I jeste\u015bmy doro\u015bli<\/em>. I ta mityczna doros\u0142o\u015b\u0107 wcale nie okazuje si\u0119 tak fajna, jak pewnie wi\u0119kszo\u015b\u0107 z nas jako dzieci zak\u0142ada\u0142a. Trudno nie odczu\u0107, \u017ce co\u015b zgubili\u015bmy po drodze. Du\u017c\u0105 zas\u0142ug\u0119 w budowaniu gryz\u0105cego poczucia nostalgii ma tak\u017ce bit Radexa. W pewnym momencie utworu producent dostaje przestrze\u0144, \u017ceby si\u0119 \u201erozhula\u0107\u201d. A wraz z nim nasze my\u015bli.<\/p>\n\n\n\n<p><strong>IGOR WI\u015aNIEWSKI<\/strong> (ex-Popkiller, ex-Rytmy.pl, Studenckie Radio \u017bAK Politechniki \u0141\u00f3dzkiej, &#8222;Plus Minus&#8221;): <strong>Quebonafide<\/strong> nie bez powodu uznawany jest za posta\u0107 prze\u0142omow\u0105. Nie by\u0142o wcze\u015bniej go\u015bcia, kt\u00f3ry dzia\u0142a\u0142 na tak\u0105 skal\u0119; niepodwa\u017calny wk\u0142ad w podziemie, diamentowe wyr\u00f3\u017cnienia, go\u015bcinne wyst\u0119py z ca\u0142ego \u015bwiata, trasa po najwi\u0119kszych obiektach w kraju, kt\u00f3ra bardziej ni\u017c koncerty przypomina\u0142a spektakl. Trudno mi sobie wyobrazi\u0107 lepsze podsumowanie przebytej przez rapera drogi ni\u017c \u201eRefren troch\u0119 jak Lana Del Rey\u201d. Zaczynaj\u0105c od subtelnego, melancholijnego bitu <strong>ka-meala<\/strong>, p\u0142yn\u0105c przez hipnotyzuj\u0105cy wokal <strong>maszyitsme<\/strong>, na samym Kubie ko\u0144cz\u0105c. Bo Grabowski, mimo \u017ce utw\u00f3r trwa pi\u0119\u0107 minut, zdaje si\u0119 oszcz\u0119dny w s\u0142owach. Przytacza strz\u0119pki historii, kt\u00f3re tylko pot\u0119guj\u0105 wyd\u017awi\u0119k ca\u0142o\u015bci i zach\u0119caj\u0105 do chwili refleksji.<\/p>\n\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"100%\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/LY0g_qVF2Iw?si=BvPhOBoZDVXCBqnG\" title=\"YouTube video player\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n\n\n\n<p><\/p>\n\n\n\n<p>To, co pi\u0119kne w nostalgii, to jej jednoczesny uniwersalizm i subiektywizm. O ile perspektywa faceta, kt\u00f3ry zdoby\u0142 wszystko, by zda\u0107 sobie spraw\u0119, co rzeczywi\u015bcie ma warto\u015b\u0107, zarezerwowana jest raczej dla wybranych, tak z trudami emigracji uto\u017csami\u0107 mo\u017ce si\u0119 wi\u0119ksze grono. W <a href=\"https:\/\/www.youtube.com\/watch?v=asnIBfWTDks\">\u201eLiniach Lotniczych\u201d<\/a> <strong>Duchu <\/strong>z <strong>Emenem<\/strong> szukaj\u0105 w\u0142asnego miejsca, goni\u0105 za lepszej jako\u015bci \u017cyciem. Zupe\u0142nie jak ich rodzice i przyjaciele. Produkcja PTK mo\u017ce i tr\u0105ci przesadnym patosem, lecz dzi\u0119ki temu rzucane wersy w rodzaju <em>Lec\u0119 do domu i czemu jestem tak bardzo nie st\u0105d?<\/em> maj\u0105 czas, by odbi\u0107 si\u0119 odpowiednim echem.<\/p>\n\n\n\n<p><strong>MARCIN BLIND<\/strong> (FollowRAP, Rapnews): Z nostalgi\u0105 wspominam czysto\u015b\u0107 mi\u0142o\u015bci do rapu, jak\u0105 charakteryzowa\u0142 si\u0119 <strong>Orzeu<\/strong> &#8211; zmar\u0142y cz\u0142onek ekipy <strong>Projekt Nas\u0142uch<\/strong>. Organizowa\u0142 dziesi\u0105tki koncert\u00f3w w swoim mie\u015bcie (bardzo cz\u0119sto dok\u0142adaj\u0105c do interesu), udost\u0119pnia\u0142 swoje studio nagraniowe za darmo, propagowa\u0142 kultur\u0119 hip-hop poza \u015brodowiskiem. <em>Po wielu zosta\u0142y tylko plamy na sto\u0142ach \/ Jasne obr\u0119cze, znak olimpiady \/ Milion melan\u017cy &#8211; nasza Barcelona<\/em> &#8211; za ka\u017cdym razem, kiedy s\u0142ysz\u0119 &#8222;Piach&#8221; i te wersy <strong>RDI<\/strong>, my\u015bl\u0119 sobie, jak bardzo musz\u0105 mu si\u0119 \u0142\u0105czy\u0107 z postaci\u0105 nie\u017cyj\u0105cego przyjaciela. Sam utw\u00f3r to emocjonalna opowie\u015b\u0107 dla ka\u017cdego. Koleje losu dzieci lat 80. i 90. nie mia\u0142y zbyt wielu mo\u017cliwych rozjazd\u00f3w. Dostajemy melancholijny podk\u0142ad autorstwa <strong>BobAira <\/strong>z dominuj\u0105cymi b\u0119bnami. Go\u015bcinnie w utworze pojawia si\u0119<strong> PIH<\/strong>, kt\u00f3ry jak ma\u0142o kto potrafi pisa\u0107 o przemijaniu.<\/p>\n\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"100%\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/_CYaPvyN5-w?si=JXmC5pH4PyArKPfC\" title=\"YouTube video player\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n\n\n\n<p><\/p>\n\n\n\n<p>Drugi wyb\u00f3r r\u00f3wnie\u017c jest szczeci\u0144ski. To &#8222;Nocny ekspres&#8221; \u0141ony i<strong> Webbera<\/strong>. Mi\u0142o\u015b\u0107 Adama do kolei daje o sobie zna\u0107 na ka\u017cdym jego albumie. Sam na co dzie\u0144 pracuj\u0119 jako kierownik poci\u0105gu, wi\u0119c ta tematyka jest mi niezwykle bliska. Tym razem otrzymujemy komemoracj\u0119 wsp\u00f3\u0142podr\u00f3\u017cnych, kt\u00f3rzy, b\u0119d\u0105c cia\u0142em w poci\u0105gu, uciekaj\u0105 my\u015blami jak najdalej. Z pozoru nic ich nie \u0142\u0105czy &#8211; poza wsp\u00f3lnym \u015brodkiem podr\u00f3\u017cy, jednak czy aby na pewno? <em>Trzy pary tor\u00f3w wiod\u0105 w mrok bez celu \/ Trzy poci\u0105gi, a w nich trzy przedzia\u0142y, w \u015brodku troje pasa\u017cer\u00f3w \/ Cho\u0107by\u015b si\u0119 wyt\u0119\u017ca\u0142, tor zmienia\u0142 szynom \/ To nie pojad\u0105 razem, mog\u0105 si\u0119 najwy\u017cej min\u0105\u0107<\/em>. Najpi\u0119kniejsze w tym utworze jest to, \u017ce ka\u017cdy z nas zna takich podr\u00f3\u017cnych. \u017bycz\u0119 ka\u017cdemu, aby sam nigdy nie okaza\u0142 si\u0119 jednym z nich.<\/p>\n\n\n\n<p><strong>MARCIN FLINT<\/strong>: Dla mnie kr\u00f3l nostalgii jest w polskim rapie jeden i jest to <strong>Jot.<\/strong> Zwykle udowadniam t\u0119 tez\u0119, si\u0119gaj\u0105c po <a href=\"https:\/\/www.youtube.com\/watch?v=y6fM49m_s1k\">genialne \u201eDla\u201d<\/a>, ale teraz wytypuj\u0119 inaczej. Wyb\u00f3r jest skrajnie szeroki, m\u00f3g\u0142bym si\u0119gn\u0105\u0107 po kt\u00f3rykolwiek z utwor\u00f3w z wrze\u015bniowego \u201eDubu\u201d, stawiam jednak na sze\u015b\u0107 lat starsze \u201eNa ka\u017cdym osiedlu\u201d. Dlaczego? Bo <em>wyobra\u017ania zabija tu nud\u0119, podchody za blokiem \/ laski obok graj\u0105 w klasy, mamy krzycz\u0105 do nas z okien<\/em> i <em>zanim zacz\u0119li\u015bmy goni\u0107 za mira\u017cami na haju \/ bawi\u0142 nas nawet ebonit w samochodach marki maluch<\/em>. Zakochany w swojej m\u0142odo\u015bci wroc\u0142awiak na zwyczajowo mi\u0119kkim, s\u0142onecznym podk\u0142adzie i te wszystkie smako\u0142yki za szyb\u0105 przesz\u0142o\u015bci, po kt\u00f3re nie mo\u017cna si\u0119gn\u0105\u0107, kt\u00f3rych nie mo\u017cna kupi\u0107. Ech.<\/p>\n\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"100%\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/O8xctvUPNtU?si=zvEcp7difIURTQl1\" title=\"YouTube video player\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n\n\n\n<p><\/p>\n\n\n\n<p>W <a href=\"https:\/\/youtu.be\/LnuMWYvQBOY?si=W7H4MZiaKiqM4ZdX\">\u201ePorcelanie\u201d <\/a><strong><a href=\"https:\/\/youtu.be\/LnuMWYvQBOY?si=W7H4MZiaKiqM4ZdX\">Dzikich<\/a><\/strong> podk\u0142ad <strong>BodziersONa<\/strong> jest \u0142adny, ale celowo troch\u0119 zepsuty, przez co s\u0142odko-gorzki. Raper<strong> Igorilla<\/strong> sk\u0142ada relacj\u0119 z odwiedzin w mieszkaniu mamy, rekwizyty podsuwaj\u0105 wspomnienia i skojarzenia. I tylko <em>prawda jest daleko jak Scully dekolt<\/em>, a <em>to, co by\u0142o we mnie, poznika\u0142o \/ jak na p\u00f3\u0142 wywo\u0142any Polaroid<\/em>. <em>Ochroni nas armia anio\u0142\u00f3w porcelanowych<\/em> w refrenie to wzruszaj\u0105cy wers, nawi\u0105zuj\u0105cy do tej naiwnej nieska\u017conej, dzieci\u0119cej wiary. Co jeszcze? Dzicy <a href=\"https:\/\/open.spotify.com\/album\/2ntTNztjmF57o1VkakbrXz?si=9iT6PAZBTQuBefvSnCzHqQ\">wydali w\u0142a\u015bnie drug\u0105 p\u0142yt\u0119<\/a> i jest tak dobra jak pierwsza. A jak kto\u015b lubi \u201ePorcelan\u0119\u201d, powinien cofn\u0105\u0107 si\u0119 do \u201ePapieros\u00f3w\u201d z debiutu Mamy Selity. Nawi\u0105zania, nawi\u0105zania\u2026<\/p>\n\n\n\n<p>*<\/p>\n\n\n\n<p>Ci\u0105g dalszy nast\u0105pi\u0142 &#8211; do przeczytania <a href=\"https:\/\/flint.blog.polityka.pl\/2023\/10\/12\/to-wszystko-wraca-nostalgii-w-rapie-ciag-dalszy\">TUTAJ<\/a><\/p>\n\n\n\n<p>Otwieraj\u0105ce zdj\u0119cie \u0141ony wykona\u0142 <strong>Hubert Grygielewicz<\/strong> i pochodzi z oficjalnego profilu FB artysty. Poni\u017cej playlista &#8211; niestety, nieobecno\u015b\u0107 na Spotify dw\u00f3ch utwor\u00f3w wymog\u0142a zmiany, zamiast wybranego przez Igora  Ducha z Emenem jest <strong>Flojd<\/strong> z <strong>Wiro<\/strong>, a zamiast Dzikich (selekcja autora bloga) &#8211; <strong>Inicjatywa<\/strong>. .<\/p>\n\n\n\n<iframe style=\"border-radius:12px\" src=\"https:\/\/open.spotify.com\/embed\/playlist\/71VFciadElrS0n1dGznm18?utm_source=generator\" width=\"100%\" height=\"352\" frameBorder=\"0\" allowfullscreen=\"\" allow=\"autoplay; clipboard-write; encrypted-media; fullscreen; picture-in-picture\" loading=\"lazy\"><\/iframe>\n\n\n\n<p><\/p>\n\n\n\n<p> <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Taki ju\u017c urok naszej jesieni, \u017ce rozpami\u0119tujemy i wspominamy na pot\u0119g\u0119. Rap nie jest wyj\u0105tkiem, bo, niczym u \u0141ony, ogrzewanie splata si\u0119 w nim z przemijaniem. I gdzie\u015b od ponad dw\u00f3ch dekad, od &#8222;\u015awiate\u0142 Miasta&#8221; grupy Grammatik, trwa ten splot, niekoniecznie s\u0142oneczny. W tym roku obchody na dobre w\u0142a\u015bnie si\u0119 rozpocz\u0119\u0142y: Pawe\u0142 z Ursynowa wyda\u0142 [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":7,"featured_media":2098,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1,801,22],"tags":[1242,11,773,1008,1247,1011,1248,1252,1257,400,784,1256,1014,1255,1244,281,1258,1246,961,1249,235,594,1240,1250,159,342,1251,1241,1243,650,408,1253,1245,7],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2094"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/users\/7"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2094"}],"version-history":[{"count":11,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2094\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2119,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2094\/revisions\/2119"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/media\/2098"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2094"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2094"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2094"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}