![\"\"](\"\/wp-content\/uploads\/2023\/11\/SISTA-1024x1024.jpg\")
Podoba mi si\u0119 u Sisty praca, nauka i konsekwencja, wszystko to, co wyziera z \u201ePowt\u00f3rz\u201d, pozytywistycznego motywatora, kt\u00f3ry ani nie nu\u017cy, ani nie jest banalny. Ale chyba nawet bardziej to, \u017ce nie musi wype\u0142za\u0107 spod swojego wizerunku. Lubi\u0119, jak w oszcz\u0119dnym, p\u0142yn\u0105cym \u201eSzkoda czasu\u201d (bit Temzki<\/strong>, go\u015bcinnie Fasola<\/strong>) uskakuje od rymowania od linijki. Jeszcze bardziej ceni\u0119 niedos\u0142owno\u015b\u0107, nienachalno\u015b\u0107. Na \u201eZawsze, zawsze\u201d i tak przenika przysz\u0142o\u015b\u0107 maluj\u0105ca si\u0119 w kolorach AI, aura nowej zimnej wojny, wzmo\u017cona dyskusja o redefiniowaniu kobieco\u015bci. Ulga, \u017ce nie ka\u017cda \u201edzisiejsza\u201d – a z tak\u0105 ewidentnie mam teraz do czynienia – p\u0142yta musi wskazywa\u0107 paluchem, kogo j…\u0107, co kupowa\u0107 i gdzie kradn\u0105.<\/p>\n\n\n\n Mniej podoba mi si\u0119 to, co roboczo nazwa\u0142bym syndromem dobrej uczennicy. Tej, co uczy\u0142a si\u0119 tyle, \u017ce bardzo chce to pokaza\u0107, nienagannie wypa\u015b\u0107, co odbywa si\u0119 kosztem swobody i polotu. Igorilla<\/strong> na brawurowym bassline\u2019ie Elmo jest wiele elastyczniejszy. ZuoZone w klasycznym, wolnym \u201eOdpoczywam w mroku\u201d \u015awi\u0119tego Miko\u0142aja jest pewniejsza, przekonuje, gdy twierdzi, \u017ce nie musi zjada\u0107 sceny, bo j\u0105 tworzy\u0142a<\/em>. \u201eBlaoew!\u201d brzmi u Sisty jak onomatopeja, nie jak wystrza\u0142 z broni. Pro\u015bciej u niej o \u015bwie\u017cy patent na ca\u0142y kawa\u0142ek (nigdy nie s\u0142ysza\u0142em czego\u015b takiego jak \u201ePij wod\u0119\u201d) ni\u017c efektown\u0105, wypolerowan\u0105 metafor\u0119 na poziomie wersu.<\/p>\n\n\n\n Deficyty luzu i temperamentu tonuje nie tylko przygotowanie, a przede wszystkim sp\u00f3jno\u015b\u0107 ca\u0142o\u015bci, wizja. No bo jako\u015b g\u0142upio zarzuca si\u0119 takie kwestie, skoro numer nazywa si\u0119 \u201eNerwica natr\u0119ctw\u201d (Anthony Hotbeats \u0142\u0105czy syntetyczn\u0105 obudow\u0119 z niespokojnym rytmem, a na koniec dodaje breakbeatowy gaz \u2013 co za podk\u0142ad!), to nerwowo\u015b\u0107 w gadce jest na miejscu. Tekst, g\u0142os, flow, muzyka \u2013 wszystko tu koresponduje ze sob\u0105 pomimo sporej r\u00f3\u017cnorodno\u015bci, wydaje si\u0119 przemy\u015blane, co z kolei pozwala stworzy\u0107 klimat p\u0142yty (\u201eProcent\u201d z lekk\u0105 Maggy Moroz<\/strong> i ci\u0119\u017ckim, zje\u017cd\u017caj\u0105cym basem St. Elmo lepiej prezentuje si\u0119 jako cz\u0119\u015b\u0107 wi\u0119kszej ca\u0142o\u015bci). A z klimatu p\u0142yty bierze si\u0119 obraz po jednym przes\u0142uchaniu. I wra\u017cenie, \u017ce stoi za nim nagrywaj\u0105cy w zgodzie ze sob\u0105 tw\u00f3rca, nie wykonawca. Ch\u0119\u0107 gry na swoich warunkach, nie popyt.<\/p>\n\n\n\n \u201eZawsze, zawsze\u201d to opis prze\u017cy\u0107 wewn\u0119trznych gotowanych na wolnym ogniu. Brzmi troch\u0119 szkolnie? No bo brzmi troch\u0119 szkolnie, ale to szko\u0142a wy\u017csza, brzmi dobrze, jak w\u0142asna, dojrza\u0142a, przygotowana wypowied\u017a, rozpoznanie siebie, jak szacunek do talentu i wolno\u015bci wsp\u00f3\u0142tw\u00f3rc\u00f3w. To ju\u017c nie jest czas, gdy porz\u0105dnie rapuj\u0105c\u0105 dziewczyn\u0119 nale\u017cy traktowa\u0107 nad Wis\u0142\u0105 w kategoriach niespodzianki. Ale czas na to, \u017ceby rapuj\u0105ce dziewczyny by\u0142y cierpliwe, metodyczne w budowaniu dyskografii, kontrolowa\u0142y jako\u015b\u0107 i nie da\u0142y si\u0119 zwie\u015b\u0107 z\u0142udnym oczekiwaniom czy zaanga\u017cowa\u0107 w karko\u0142omny wy\u015bcig na zdolno\u015b\u0107 adaptacji. Ambicja bycia tu na chwil\u0119 to \u017cadna ambicja.<\/p>\n\n\n\n![\"\"](\"\/wp-content\/uploads\/2023\/11\/SISTA_zdj-1-1024x683.jpg\")