{"id":2283,"date":"2023-12-10T10:12:41","date_gmt":"2023-12-10T09:12:41","guid":{"rendered":"https:\/\/flint.blog.polityka.pl\/?p=2283"},"modified":"2023-12-11T21:57:58","modified_gmt":"2023-12-11T20:57:58","slug":"zolnierz-na-luzie-recenzja","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/2023\/12\/10\/zolnierz-na-luzie-recenzja\/","title":{"rendered":"\u017bo\u0142nierz na luzie (recenzja)"},"content":{"rendered":"\n<p>M\u00f3wi si\u0119, \u017ce mi\u0142e z\u0142ego pocz\u0105tki. Tu b\u0119dzie odwrotnie \u2013 popsiocz\u0119 na wst\u0119pie, za\u015b sympatycznie b\u0119dzie p\u00f3\u017aniej. Bo sk\u0142ama\u0142bym, gdybym mia\u0142 przyzna\u0107, \u017ce wi\u0105za\u0142em wi\u0119ksze oczekiwania z \u201eKwezalem\u201d, wsp\u00f3ln\u0105 p\u0142yt\u0105 <strong>Dawida Borysiewicza<\/strong> i <strong>Soulpete\u2019a<\/strong>.<\/p>\n\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<p>R\u00f3\u017cni ich pokolenie, pochodzenie, wiele innych rzeczy, niemniej obaj tw\u00f3rcy narzucili sobie przez lata spore tempo pracy, a brzmia\u0142o to tak, jakby za\u0142o\u017cyli, \u017ce b\u0119d\u0105 odhacza\u0107 kolejnych producent\u00f3w (ten pierwszy) i raper\u00f3w (ten drugi). U Borysiewicza by\u0142y \u015bwietne momenty, by\u0142o te\u017c jednak r\u00f3\u017cnorodnie do stopnia utrudniaj\u0105cego znalezienie w tym wszystkim przekonuj\u0105cego wsp\u00f3lnego mianownika, spajaj\u0105cego projekty stylu. Niby poszukiwanie, a jednak miotanie si\u0119. U Pete\u2019a przeciwnie, to, co w za\u0142o\u017ceniu mia\u0142o by\u0107 \u201ew klimacie\u201d, okazywa\u0142o si\u0119 mul\u0105ce i przesadnie jednorodne. Niedawny <strong>BonSoul<\/strong>, powr\u00f3t do duetu <strong>Bonson<\/strong>\u2013SoulPete, by\u0142 jak \u0142ab\u0119dzi \u015bpiew dw\u00f3jki wypalonych ludzi. To oni zaledwie cztery lata temu nagrali rewelacyjny \u201eReStart\u201d? Nie do wiary.<\/p>\n\n\n\n<p>Nie wiem, czy ambicj\u0105 Dawida by\u0142o pokazanie, \u017ce jest wszechstronnym, by nie powiedzie\u0107: totalnym raperem, takim nie do usidlenia w pokoleniu i estetyce, ale prezentuje si\u0119, jakby mia\u0142 co\u015b do udowodnienia. Je\u017celi tak, to udowodni\u0142. Wzi\u0105\u0142 si\u0119 w gar\u015b\u0107. Poprzedni, cho\u0107 r\u00f3wnie\u017c tegoroczny album \u201eKISS\u201d go przer\u00f3s\u0142 \u2013 mia\u0142o by\u0107 superzmys\u0142owo, eklektycznie, ale artysta wzi\u0105\u0142 si\u0119 za swoje \u201eThe Love Below\u201d ewidentnie za wcze\u015bnie i bez odpowiedniej produkcji wykonawczej, st\u0105d p\u0142yta rozwarstwiona, roz\u0142a\u017c\u0105ca si\u0119, pretensjonalna, bardziej irytuj\u0105ca ni\u017c fascynuj\u0105ca, z najlepszymi utworami do \u0142uskania z przyd\u0142ugiej ca\u0142o\u015bci. Na \u201eKwezalu\u201d zda\u0142 egzamin mo\u017ce nie tyle dojrza\u0142o\u015bci, ile pewno\u015bci siebie. \u015awietnie pos\u0142uguje si\u0119 hiphopowymi narz\u0119dziami.<\/p>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-image\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"1024\" height=\"1024\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2023\/12\/kwezal-1024x1024.jpg\" alt=\"\" class=\"wp-image-2286\" srcset=\"\/flint\/wp-content\/uploads\/2023\/12\/kwezal-1024x1024.jpg 1024w, \/flint\/wp-content\/uploads\/2023\/12\/kwezal-150x150.jpg 150w, \/flint\/wp-content\/uploads\/2023\/12\/kwezal-300x300.jpg 300w, \/flint\/wp-content\/uploads\/2023\/12\/kwezal-768x768.jpg 768w, \/flint\/wp-content\/uploads\/2023\/12\/kwezal.jpg 2048w\" sizes=\"(max-width: 1024px) 100vw, 1024px\" \/><\/figure>\n\n\n\n<p>W otwieraj\u0105cym intro obsesyjnie pilnuje podw\u00f3jnego rymu, szyje z dublet\u00f3w, ale nie ma w tym nu\u017c\u0105cej robotyczno\u015bci technicznego nawijania, wra\u017cenia, \u017ce kto\u015b tu liczy sylaby pod nosem. W \u201eLow Key\u201d mamy sprawn\u0105 instrumentacj\u0119 g\u0142oskow\u0105, ale te\u017c dobrze, swobodnie za\u015bpiewany refren. W \u201eK\u0142opotach w raju\u201d Borysiewicz rapuje emocjami, z sercem na d\u0142oni, przy tym za\u015b \u017cyje chwil\u0105 jak na hiphopowego impresjonist\u0119 przysta\u0142o. W \u201eZa trze\u017awo\u201d jest hardkorowym narratorem, jakby wychowa\u0142 si\u0119 z Ma\u0142olatem, w \u201eMy name\u201d okazuje si\u0119 funkowy, przy tym bawi si\u0119 nawijk\u0105 na jedn\u0105 liter\u0119 jak Dizkret, Gural i inni. \u201eMarzy\u0142 o tym ka\u017cdym gnojek\u201d jest singlow\u0105 deklaracj\u0105 si\u0142y. Punchlines, skojarzenia, zbitki s\u0142owne, charyzma. Wszystko si\u0119 w tym kawa\u0142ku zgadza.<\/p>\n\n\n\n<p>Nie wiem r\u00f3wnie\u017c, czy to kwestia tego, \u017ce Borysiewicz jest m\u0142odszy i jego zapa\u0142 si\u0119 udziela, ale d\u017awi\u0119kowa chirurgia Soulpete\u2019a jawi si\u0119 wiele efektowniej ni\u017c ostatnio. Nostalgicznych sampelk\u00f3w wokalnych nie brakuje, nie ma jednak wra\u017cenia ich przedawkowania. Piotr umie uderzy\u0107 zimnym, klaustrofobicznym lo-fi, wolnym tempem i mn\u00f3stwem pog\u0142osu, instrumentalnymi kola\u017cami ze zdawkow\u0105 perkusj\u0105, sielankowymi szkicami opartymi na \u017cywym basie. Muzyczne spektrum mog\u0142oby by\u0107 jeszcze szersze i raper te\u017c by si\u0119 w tym najpewniej odnalaz\u0142, ale b\u0119d\u0105c, jakie jest, nie nudzi. I nie jest to tylko kwestia uwolnienia si\u0119 od raper\u00f3w zblazowanych i zmarudzonych.<\/p>\n\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"100%\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/6L_KQmQTiZo?si=42ziKCTadIj1Bqfx\" title=\"YouTube video player\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n\n\n\n<p>Dawid umie pogodzi\u0107 to, co w obr\u0119bie jednego mistrza ceremonii \u0142\u0105czy\u0107 i bilansowa\u0107 wcale si\u0119 nie musi. Raz wychyli si\u0119 z \u201eKwezala\u201d bawi\u0105cy si\u0119 \u017cyciem utracjusz, innym razem trze\u017awo my\u015bl\u0105ca osoba zdolna mierzy\u0107 si\u0119 z \u017cyciem, gorzko zauwa\u017caj\u0105ca, \u017ce <em>im bardziej otwierasz ramiona, tym \u0142atwiej ci\u0119 ukrzy\u017cowa\u0107<\/em>. Raz odezwie si\u0119 ucze\u0144 z pierwszej \u0142awki w \u201eprawdziwej szkole rap\u201d, taki z obsesj\u0105 literek, innym razem wrotki odepnie melodysta oraz swagger z autoironi\u0105 obc\u0105 weteranom. A\u017c kusi podsumowanie m\u00f3wi\u0105ce o wypo\u015brodkowanych statystykach, niemniej to niesprawiedliwe, bo statystyki wskazuj\u0105 na wy\u017cej ni\u017c \u015brodek, na wi\u0119cej ni\u017c na \u201eporadzi\u0142 sobie\u201d. On jest wreszcie gotowy na sukces. Owszem, da si\u0119 opowiada\u0107 barwniej, a sekwencje rym\u00f3w odepchn\u0105\u0107 troch\u0119 dalej od s\u0142ynnych \u201eHalabard\u201d i ich <em>sztyk\u00f3w, patyk\u00f3w, dywan\u00f3w i guzik\u00f3w<\/em>, niemniej to szukanie dziur w ca\u0142kiem ca\u0142ym.<\/p>\n\n\n\n<p>Dawno nie widzia\u0142em tego cytatu u\u017cywanego bez sarkazmu, lecz wygra\u0142 hip-hop, zaw\u0142aszczany przez opcj\u0119 skansenowo-rekonstrukcyjn\u0105, pchany na dziadofestiwale w r\u0119ce weteran\u00f3w, kt\u00f3rzy z frazesami na ustach i wieloma opiniami o tym, czego w \u017cyciu nie s\u0142yszeli, b\u0119d\u0105 si\u0119 szarpa\u0107 o emerytur\u0119. \u201eKwezal\u201d bywa <em>diggedy<\/em> i <em>shimmy shimmy<\/em>, jak pierwsza po\u0142owa najntis\u00f3w przykaza\u0142a, wpada nawet promyk kalifornijskiego s\u0142o\u0144ca (udzia\u0142 <strong>RTN<\/strong>-a). S\u0105 \u201eshout outy\u201d dla <strong>JWP<\/strong> i <strong>WTK<\/strong>, s\u0105 did\u017ceje (<strong>Te<\/strong> i <strong>Chederac<\/strong>), go\u015bcinny wyst\u0119p <strong>asthmy<\/strong>, jest nawet zr\u0119czny uk\u0142on w stron\u0119 ta\u0144cz\u0105cych (<em>Nikt si\u0119 nie spina, chyba \u017ce to popping \/ nikt si\u0119 nie zamyka, chyba \u017ce to locking<\/em>). Nie ma przy tym wra\u017cenia odrabiania lekcji z kurtuazji, to ukorzenienie.<\/p>\n\n\n\n<p>Raper och\u0142on\u0105\u0142, producent si\u0119 o\u017cywi\u0142, kontrola jako\u015bci funkcjonowa\u0142a jak powinna. Tak tw\u00f3rcy powinni na siebie oddzia\u0142ywa\u0107. G\u0142\u00f3wnie rozczarowuj\u0105cy w drugiej po\u0142owie 2023 r. rap mo\u017ce da\u0107 troch\u0119 przyjemno\u015bci. \u201eKwezal\u201d nie prosi o szacunek, zdobywa go sobie bez specjalnego wysi\u0142ku. Nie we\u017amie ci\u0119 w chmury, to wykonanie zadania, przy kt\u00f3rym nie trzeba narzeka\u0107 na styl.<\/p>\n\n\n\n<p><em>(zdj\u0119cie wykorzystane na otwarcie zrobi\u0142a <\/em><strong><em>Catharinam Gra\u017cewicz<\/em><\/strong><em> i pochodzi z oficjalnego profilu facebookowego artysty)<\/em><\/p>\n\n\n\n<iframe style=\"border-radius:12px\" src=\"https:\/\/open.spotify.com\/embed\/album\/6PkV022lUQn2SReyrsokLa?utm_source=generator\" width=\"100%\" height=\"352\" frameBorder=\"0\" allowfullscreen=\"\" allow=\"autoplay; clipboard-write; encrypted-media; fullscreen; picture-in-picture\" loading=\"lazy\"><\/iframe>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>M\u00f3wi si\u0119, \u017ce mi\u0142e z\u0142ego pocz\u0105tki. Tu b\u0119dzie odwrotnie \u2013 popsiocz\u0119 na wst\u0119pie, za\u015b sympatycznie b\u0119dzie p\u00f3\u017aniej. Bo sk\u0142ama\u0142bym, gdybym mia\u0142 przyzna\u0107, \u017ce wi\u0105za\u0142em wi\u0119ksze oczekiwania z \u201eKwezalem\u201d, wsp\u00f3ln\u0105 p\u0142yt\u0105 Dawida Borysiewicza i Soulpete\u2019a.<\/p>\n","protected":false},"author":7,"featured_media":2288,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1,64],"tags":[131,260,1370,684,402,513,42],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2283"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/users\/7"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2283"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2283\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2305,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2283\/revisions\/2305"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/media\/2288"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2283"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2283"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2283"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}