{"id":2535,"date":"2024-02-04T18:15:56","date_gmt":"2024-02-04T17:15:56","guid":{"rendered":"https:\/\/flint.blog.polityka.pl\/?p=2535"},"modified":"2024-02-05T19:44:18","modified_gmt":"2024-02-05T18:44:18","slug":"trudy-marzyciela-i-marudy-recenzja","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/2024\/02\/04\/trudy-marzyciela-i-marudy-recenzja\/","title":{"rendered":"Trudy marzyciela i marudy (recenzja)"},"content":{"rendered":"\n

W\u015br\u00f3d bydgoskich raper\u00f3w troch\u0119 si\u0119 dzieje. Bedoes co prawda zapowiedzia\u0142, \u017ce nie nale\u017cy spodziewa\u0107 si\u0119 jego p\u0142yty, za to Bisz wyda\u0142 dobry singiel na bicie Kosy<\/a>, do czego b\u0119dzie pewno okazja wr\u00f3ci\u0107. Najwi\u0119kszym wydarzeniem jest jednak nowy, pi\u0105ty materia\u0142 Sompa<\/strong>, kt\u00f3rego mo\u017cna kojarzy\u0107 z rapem \u201eciemnej strony\u201d, hardkorowym, cho\u0107 by\u0142oby to uproszczenie i szufladkowanie, kt\u00f3remu ten tw\u00f3rca, jak sam m\u00f3wi, p\u00f3\u0142 marzyciel, p\u00f3\u0142 maruda<\/em>, zacz\u0105\u0142 wymyka\u0107 si\u0119 dawno.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

Somp jest powi\u0105zany z graffiti, w opisie p\u0142yty przemyci \u201eblask kolorowych obrazk\u00f3w na stacji\u201d (w kt\u00f3rych mieni\u0105 si\u0119 \u201ekoleje szarej rzeczywisto\u015bci\u201d), w wersach pojawi si\u0119 black book (to taki brudnopis maluj\u0105cych), a tak\u017ce \u015brodowiskowe wnioski, \u017ce jako\u015b\u0107 to nie wszystko, bo trzeba robi\u0107 du\u017co, ma by\u0107 ci\u0119 na mie\u015bcie wida\u0107. A jednocze\u015bnie si\u0119 zarzeka: nie lubi\u0119 writer\u00f3w, cho\u0107 nie ca\u0142ego \u015brodowiska<\/em>. Somp jest do\u015bwiadczony na gruncie emceeingu, niemniej odcina si\u0119 kr\u00f3tko: zrobi\u0142em kurs na rolnika, wi\u0119c \u017caden raper<\/em>. M\u00f3wimy o outsiderze, cz\u0142owieku, kt\u00f3ry dedykuj\u0119 p\u0142yt\u0119 ekipie For Life Crew, przy tym wydaje si\u0119 by\u0107 sam sobie sterem i okr\u0119tem. To w tej bran\u017cy najkorzystniejsza tw\u00f3rczo droga, o ile tylko ego nie padnie m\u00f3zg.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Somp osi\u0105gn\u0105\u0142 wiele prac\u0105 w\u0142asnych r\u0105k. Z „Sensorem” by\u0142o tak, \u017ce pocz\u0105tkowo nie planowa\u0142 p\u0142yty, a tylko troch\u0119 ciuch\u00f3w dla koleg\u00f3w. Sko\u0144czy\u0142o si\u0119 jak zawsze – muzyk\u0105.<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Bydgoszczanin skrzywi\u0142by si\u0119 zapewne i w \u015bwietle dw\u00f3ch powy\u017cszych akapit\u00f3w mo\u017cna zrozumie\u0107 dlaczego, gdyby jednak trzeba by go do kogo\u015b odnosi\u0107, to pr\u0119dzej do \u017byta czy Keara ni\u017c wiecznie m\u0142odego duchem JWP. Tu przemiana z ch\u0142opca w m\u0119\u017cczyzn\u0119 nast\u0105pi\u0142a dawno i nie ma powrotu. Somp jest serio, za mikrofonem okazuje si\u0119 ma\u0142o wylewny, ta powaga do pary z ekonomi\u0105 s\u0142owa ka\u017ce go s\u0142ucha\u0107 uwa\u017cnie. Wtedy da si\u0119 nie tylko wy\u0142owi\u0107 bliskie aforyzmom wersy pokroju nogi nie ta\u0144cz\u0105, bo my\u015bli m\u0119cz\u0105<\/em> czy Bo kiedy z\u0142o gra w stereo, nie mono \/ mo\u017ce z poczucia winy zrobi\u0107 si\u0119 winoro\u015bl<\/em>, ale poczu\u0107, \u017ce to przemy\u015blana muzyka.<\/p>\n\n\n\n

A \u201eSensor\u201d jest przemy\u015blany. Ostatnio by\u0142o w tej dyskografii a\u017c za du\u017co eklektyzmu, tu po intensywnym pocz\u0105tku przychodzi stonowana ko\u0144c\u00f3wka. Stawia si\u0119 na jako\u015b\u0107 \u2013 Somp dobrze rymuje, czuje rytm i wie, jak dynamicznie za nim pod\u0105\u017cy\u0107, nie ma brak\u00f3w w dykcji i kontroli g\u0142osu, jego rap z \u017cycia, z do\u015bwiadczenia wolny jest od trzech zmor ulicznych nagra\u0144: patosu, prostactwa i zupe\u0142nej oczywisto\u015bci. Kuleje chyba tylko \u201ePozdr\u00f3w dziadka\u201d \u2013 producencko napastliwy i chaotyczny, rapowo trywialny. Reszta jest wi\u0119cej ni\u017c dobra.<\/p>\n\n\n\n

P\u0142yta rusza z migocz\u0105c\u0105 elektronik\u0105 \u201eM\u0142odej bidy\u201d, urozmaiconej produkcji APmg<\/strong>, w kt\u00f3r\u0105 \u015bwietnie wpisa\u0142 si\u0119 konkret b\u0119bna, skrecz i saksofon. \u201eFox Tail\u201d przywo\u0142uje brytyjskie The Prodigy, DJ wywija m\u0142ynki, raper dwoi si\u0119 i troi, \u017ceby nie brzmie\u0107 na podk\u0142adzie Faded Dollars<\/strong> kwadratowo \u2013 dzieli sobie wyrazy, przyspiesza i wszystko to brzmi dobrze. \u201eMelan\u017c w kuchni\u201d to naturalny singiel: dobitny i plastyczny rapowo, efektowny producencko (znowu FD), przeci\u0119ty nieobciachowym refrenem Kacpra Andrzejewskiego<\/strong>. Co\u015b takiego m\u00f3g\u0142by nagra\u0107 Sok\u00f3\u0142 ze Steezem i np. Mateuszem Krautwurtsem. Drum\u2019n\u2019bassowy \u201eBodyguard\u201d wywo\u0142uje z kolei mi\u0142e skojarzenie z Electric Rudeboyz. Te punkty odniesienia s\u0105 po to, \u017ceby co nieco uzmys\u0142owi\u0107 czytaj\u0105cym, da\u0107 im poj\u0119cie, jednak absolutnie nie wi\u0105\u017c\u0105 si\u0119 z zarzutem, \u017ce Somp ze wsp\u00f3\u0142pracownikami inspirowali si\u0119 za bardzo czy przyci\u0119li na skr\u00f3ty. Tak nie jest.<\/p>\n\n\n\n