{"id":2710,"date":"2024-05-08T16:00:37","date_gmt":"2024-05-08T14:00:37","guid":{"rendered":"https:\/\/flint.blog.polityka.pl\/?p=2710"},"modified":"2024-05-08T20:15:07","modified_gmt":"2024-05-08T18:15:07","slug":"dycha-najlepsze-numery-kwietnia-24","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/2024\/05\/08\/dycha-najlepsze-numery-kwietnia-24\/","title":{"rendered":"Dycha. Najlepsze numery kwietnia 24"},"content":{"rendered":"\n

Mi\u0142o s\u0142ysze\u0107, \u017ce na kanale SBM wychodz\u0105 jeszcze wa\u017cne i dobrze napisane rzeczy. „HUTA” to manifest emancypacyjny m\u0142odego Szarana<\/strong>, w kt\u00f3rym s\u0105 emocje, pewno\u015b\u0107 i ta godna wychowanego na Piotrze Rubiku umiej\u0119tno\u015b\u0107 wykorzystania patosu w muzyce Shd\u00f8wa<\/strong> i Hubiego<\/strong>, kt\u00f3ra mia\u0142a by\u0107 pono\u0107 dla samego Kanyego Westa. „W oczy” Mi\u0142ego ATZ<\/strong> jest r\u00f3wnie prostolinijne i radiowe, ale jeszcze bardziej chwytliwe, r\u00f3wnie\u017c dlatego, \u017ce po\u015bwi\u0119cone kwestii damsko-m\u0119skiej. Przypominaj\u0105 si\u0119 te bardziej liryczne numery Tedego.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

„ASMR” i „Beniowski” trafiaj\u0105 tu g\u0142\u00f3wnie przez bity NOON<\/strong>-a i ekipy Miroff <\/strong>x Hvll<\/strong> x Hubi, o kt\u00f3rych ju\u017c na Raptusie by\u0142o pisane<\/a>. Ale nie tylko ze wzgl\u0119du na nie – Kwiatek Haze<\/strong> w pierwszym z utwor\u00f3w wpisuje si\u0119 w klimat barw\u0105 i katatonicznym flow. \u017byto<\/strong> w drugim kawa\u0142ku przykuwa uwag\u0119 pojedynczymi wersami, kt\u00f3re – jak tw\u00f3rcy sami m\u00f3wi\u0105 – nagrywane s\u0105 w ruchu i pisane od niechcenia. Otwieraj\u0105ca fraza Nie chc\u0119 wraca\u0107 do Polski \/ nie jak kiedy\u015b ten ca\u0142y D\u0105browski<\/em> odbija si\u0119 echem po g\u0142owie.<\/p>\n\n\n\n

Kwiecie\u0144 to \u015bwietna forma Ryfi Ri<\/strong>. Wyr\u00f3\u017cnia si\u0119 w „Underground Kingz”, gdzie \u0141yson\u017ci<\/strong> z Kub\u0105 Knapem<\/strong> doprosili ca\u0142e WCK<\/strong> – ma patenty, \u017ceby gry\u017a\u0107 ten szybki bit M\u0142odego<\/strong>, cho\u0107 warszawskiemu gospodarzowi te\u017c nale\u017c\u0105 si\u0119 komplementy za dostosowanie stylu. Raperka b\u0142yszczy na produkcji Konery<\/strong> w „Grupi.luff”, bo eteryczny za\u015bpiew \u0142\u0105czy p\u0142ynnie z konkretn\u0105 opowie\u015bci\u0105 i siatk\u0105 nawi\u0105za\u0144. Sznyt Ryfy<\/strong> s\u0142ycha\u0107 te\u017c u Hai Graf<\/strong> w „Wersach w trasie”, gdzie boom bap z silnikiem Folka<\/strong> wiezie pewnie, spokojnie i stylowo.<\/p>\n\n\n\n

Co dalej? Mielzky<\/strong> z Persem<\/strong> u boku nawija melodyjniej i kr\u0105glej, s\u0142ycha\u0107 w „Spokojnie bracie” echa s\u0142onecznego, wyspiarskiego 2stepu. W „HHHeadz” Bartka Koko<\/strong>, Barego<\/strong> i Shelleriniego<\/strong> s\u0142ycha\u0107 z kolei bas z pierwszej po\u0142owy lat 90., skrecze (DJ Cutahead<\/strong>) i chemi\u0119 mi\u0119dzy raperami. Tylko hip-hop i a\u017c hip-hop w\u015br\u00f3d kompakt\u00f3w, winyli i tag\u00f3w. Biak<\/strong> (na zdj\u0119ciu otwieraj\u0105cym publikacj\u0119) z Qzynem<\/strong>, duet raper-producent, mog\u0105 nie mie\u0107 w „JOCC” b\u0119bn\u00f3w, maj\u0105 za to feeling i maj\u0105 to staranne pisanie, kt\u00f3re powoduj\u0105, \u017ce chcesz jeszcze. P\u0142yta „Jasny Obraz Ciemnych Czas\u00f3w” pono\u0107 w czerwcu.<\/p>\n\n\n\n