{"id":2741,"date":"2024-07-01T14:26:14","date_gmt":"2024-07-01T12:26:14","guid":{"rendered":"https:\/\/flint.blog.polityka.pl\/?p=2741"},"modified":"2024-07-02T00:45:25","modified_gmt":"2024-07-01T22:45:25","slug":"dycha-najlepsze-numery-czerwca-24","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/2024\/07\/01\/dycha-najlepsze-numery-czerwca-24\/","title":{"rendered":"Dycha. Najlepsze numery czerwca 24"},"content":{"rendered":"\n

Nigdy bym nie uwierzy\u0142, \u017ce Wzg\u00f3rze Ya-Pa-3<\/strong> dojdzie od skandowania greps\u00f3w pod boom-bap w po\u0142owie lat 90. do dojrza\u0142ego przekazu podawanego na luzie pod bogat\u0105, harmonijn\u0105 produkcj\u0119 z soulowym refrenem Jareckiego<\/strong>. Brawo Borixon<\/strong> i Wojtas<\/strong> za luz, u\u015bmiech i \u017cyciow\u0105 m\u0105dro\u015b\u0107 (By\u0142em m\u0142ody, nie\u015bmiertelny, ale to by\u0142 blef<\/em>), BRK<\/strong> i Moo<\/strong> Latte<\/strong> – dzi\u0119ki za vibe. W czerwcu w polskim rapie nie by\u0142o singlowo nic lepszego ni\u017c \u201eBezcenne s\u0142owa\u201d.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

Do puli weteran\u00f3w dorzucam wroc\u0142awianina Jota<\/strong>, kt\u00f3ry cz\u0119sto wydaje si\u0119 produkowa\u0107 i rapowa\u0107 jeden numer, ale \u201eNa fali\u201d znowu niesie styl, s\u0142o\u0144ce, pogod\u0119 ducha, znowu si\u0119 uda\u0142o. Uciekam jednak do m\u0142odych. Szczeci\u0144ska, zaledwie 16-letnia Queenkutee<\/strong> to ujmuj\u0105cy, prostolinijny rap z w\u0142asn\u0105 melodi\u0105 s\u0142owa i bitem (8 H A N U II<\/strong>) wp\u00f3\u0142 drogi mi\u0119dzy radiem a Dilated Peoples. BeCeKa<\/strong> nagra\u0142 chyba najlepszy numer w swoim \u017cyciu, w czym na pewno zas\u0142uga Magiery<\/strong>, kt\u00f3ry implementuje jersey club na swoich warunkach, pcha go w mrok, intensywno\u015b\u0107 stylu rapera gra z tymi podk\u0142adem. Ale s\u0105 tu te\u017c s\u0142owa, za kt\u00f3re mo\u017cna z\u0142apa\u0107.<\/p>\n\n\n\n

\u00c0 propos s\u0142\u00f3w, to R\u00f3w Babicze<\/strong> w swoim drillowo-burzowym \u201eGraben\u201d pastiszu krzyczy do muzyki 4money<\/strong> strasznie, niemniej to mn\u00f3stwo zr\u0119cznych wers\u00f3w. Humor bywa r\u00f3\u017cny, cho\u0107 parskn\u0105\u0142em wiele razy, np. przy Tylu oddanych ziomk\u00f3w nie widzia\u0142 parapet pod oknem \u017cycia<\/em>, ale te\u017c przy Ta cecha tu nie siedzi, tak si\u0119 pisze historia<\/em>. \u015aliwa<\/strong> we \u201eWracam na rewir\u201d to nie snajperskie skill shots, to ogie\u0144 zaporowy, pi\u0119\u0107 minut faszerowania bitu ANTISOCIAL<\/strong> bez b\u0142\u0119d\u00f3w, pauz i poprawek. Poznaniak ustrzeli\u0142 Smolastego i Blach\u0119 2115, Harpia<\/strong> (Bartek Koko<\/strong> i Plako Wajber<\/strong> na podk\u0142adach Si\u00f3dmego<\/strong>) zdejmuje w \u201eBaggy\u201d White\u2019a 2115 i B.R.O. Muzycznie jest surowiej, ze szczypt\u0105 abstrakcji, ale panowie by si\u0119 ze \u015aliw\u0105 dogadali.<\/p>\n\n\n\n

Nie\u015bmia\u0142o mo\u017cna chyba og\u0142asza\u0107 powr\u00f3t BonSoul <\/strong>do formy, \u201eSpada\u0142y gwiazdy\u201d nie brzmi w ko\u0144cu jak na oparach, bo ju\u017c trzeba. Wraca analogowy, nostalgiczny klimat, jest lekko i gorzko zarazem. Ani chemii, ani zgry\u017aliwo\u015bci, ani podkre\u015blania swojego statusu nie brakuje Madzie<\/strong> i Bryndalowi<\/strong> w \u201eNot funny\u201d. Milcz, jak miaucz\u0105, daj im drapa\u0107 wieloznaczno\u015bci, wczepia\u0107 si\u0119 w drumlessow\u0105 kompozycj\u0119 Qzyna<\/strong>.<\/p>\n\n\n\n

Na koniec zostaje rapersko-producencki duet Woytak\/Dziunek<\/strong>, kt\u00f3rego epk\u0119 \u201e#SLOMO\u201d sytuuj\u0119 w czo\u0142\u00f3wce najprzyjemniejszych polskich wydawnictw tego (s\u0142abego niestety jak na razie) roku. „Next time\u201d to tak napraw\u0119 dzie\u0142o zbiorowe, gdzie liryczny d\u0119ciak Jakubiaka<\/strong>, osiadaj\u0105cy spokojnie refren Spinache\u2019a<\/strong>, anielski, uzupe\u0142niaj\u0105cy wokal Lasieckiej<\/strong> i wie\u0144cz\u0105cy skrecz DJ-a Wolnego S\u0142uchacza<\/strong> zapewniaj\u0105 harmoni\u0119 i odpoczynek.<\/p>\n\n\n\n

Mo\u017ce jeszcze s\u0142owo o nieobecnych. W \u201eBa\u0144ce\u201d<\/a> Meek, Oh Why? pokazuje, \u017ce stale rozwija si\u0119 i indywidualizuje jako raper, a Gibbs – \u017ce nie ogranicza si\u0119 do pchania w eter kolejnej porcji cukru w bli\u017aniaczych refrenach i bitach. W \u201eDzwoni do mnie\u201d<\/a> Pawe\u0142 Bokun ztj. Bocconi odbiera od W\u0142odzimierza Cimoszewicza i daje \u015bwiadectwo absolutnie oryginalnego poczucia humoru. Niestety nagrania nie ma na YouTube.<\/p>\n\n\n\n

\n