{"id":391,"date":"2022-04-01T08:00:20","date_gmt":"2022-04-01T06:00:20","guid":{"rendered":"https:\/\/flint.blog.polityka.pl\/?p=391"},"modified":"2023-07-15T19:19:22","modified_gmt":"2023-07-15T17:19:22","slug":"dycha-najlepsze-rapy-marca-22","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/2022\/04\/01\/dycha-najlepsze-rapy-marca-22\/","title":{"rendered":"Dycha. Najlepsze rapy marca 22"},"content":{"rendered":"\n

Marcowe publikacje na blogu u\u0142o\u017cy\u0142y si\u0119 tak, \u017ce nie ma potrzeby jeszcze raz pochyla\u0107 si\u0119 nad dwoma z dziesi\u0119ciu wybranych numer\u00f3w. \u201ePolonez\u201d Ryfy Ri<\/strong>, Panamy <\/strong>i sp\u00f3\u0142ki mamy zrecenzowany,<\/a> a \u201eBumpomat<\/strong>\u201d ekipy Bump\u201912 <\/strong>nawet om\u00f3wiony raper po raperze<\/a>. Obydwa wysokoenergetyczne utwory cechuje niezatrzymywalny groove i ten rodzaj energii, kt\u00f3ry wytwarza si\u0119 wy\u0142\u0105cznie przy pracy kolektywnej. Hip-hop to zjednoczone dzieci funku, a jak\u017ce.<\/p>\n\n\n\n

Bohaterem miesi\u0105ca mo\u017cna by \u015bmia\u0142o og\u0142osi\u0107 donGURALesko<\/strong>, o kt\u00f3rym te\u017c w sumie by\u0142o co nieco<\/a>, ale akurat numer z Ero i Tede min\u0105\u0142 si\u0119 o w\u0142os z pierwsz\u0105 dych\u0105, podobnie jak bardzo udany wyst\u0119p u Mi\u0142ego ATZ<\/a>. Wszystko po to, by m\u00f3g\u0142 zmie\u015bci\u0107 si\u0119 \u201ePotop\u201d<\/strong>, pierwszy singiel z p\u0142yty \u201eMowa ciemna\u201d. Mowa jest ciemna, bo ciemny jest bit, poznaniak wr\u00f3ci\u0142 do szama\u0144stwa, bajera okazuje si\u0119 \u201ele\u015bna\u201d, a przy okazji jest ca\u0142kiem serio. Drugi numer Gurala w zestawieniu przynosi wersy jeszcze g\u0119stsze i jeszcze bardziej wyraziste. \u201eGdy w\u0142adza nie ma hamulc\u00f3w, nie s\u0142ycha\u0107 g\u0142osu rozs\u0105dku w zgie\u0142ku \/ Gdy nie ma szacunku dla tw\u00f3rc\u00f3w, wiatr na podw\u00f3rku, hu\u015btawki l\u0119ku\u201d \u2013 rapuje na drillowym podk\u0142adzie, tym razem go\u015bcinnie. Charyzmatyczny gospodarz Waldemar Kasta<\/strong> oczekuje od zaproszonych konkretu, bo sam zapewnia konkret, nie owija w bawe\u0142n\u0119, szybko wymusza pos\u0142uch. Wiadomo, \u017ce \u201eAntyhit\u201d<\/strong> to jego jego utw\u00f3r.<\/p>\n\n\n\n

Po popisy tekstowe zapraszam do \u201eTa piosenka mia\u0142a by\u0107 o czym\u015b innym\u201d<\/strong> Gimnastyki Artystycznej<\/strong> i \u201eDzi\u0119ki, ci tato\u201d<\/strong> \u0106PAJ STAJL<\/strong>u. Pierwszy numer traktuje o tym, jak wojna militaryzuje nam wra\u017cliwo\u015b\u0107 i my\u015bli, Afrojax<\/strong> lubi i umie przyj\u0105\u0107 niepopularn\u0105 optyk\u0119 i jest uprzejmy mie\u0107 w\u0105tpliwo\u015b\u0107<\/a>. Krakowski kolektyw serwuje rodzinn\u0105 traum\u0119, przypominaj\u0105c, \u017ce spokojne m\u00f3wienie o rzeczach strasznych robi najwi\u0119ksze wra\u017cenie. Oczywi\u015bcie s\u0142owo \u201em\u00f3wienie\u201d pad\u0142o roboczo, to rapowanie, i to warsztatowo du\u017co lepsze ni\u017c kiedy\u015b. Ostatnio w rozmowie z redaktorem Weltrowskim (Noise Magazine) wykoncypowali\u015bmy odno\u015bnie do C\u015a okre\u015blenie \u201eporanieni, ale u\u015bmiechni\u0119ci\u201d i pasuje jak ula\u0142. Nie do przegapienia.<\/p>\n\n\n\n

W marcu wychyli\u0142a si\u0119 z mixtapem jeszcze jedna ekipa, nieznana do tej pory gnie\u017anie\u0144ska FALA<\/strong>. Czternastoosobowy (!) sk\u0142ad stanowi przekr\u00f3j miejskiej sceny, wi\u0119c nie dziwi, \u017ce od trapu do boom bapu przechodzi si\u0119 tu w moment, zaskakuje raczej to, jak p\u0142ynne i bezbolesne s\u0105 to przej\u015bcia. Moim faworytem jest \u201eKraken\u201d<\/strong> z go\u015bcinnym udzia\u0142em duetu Dzieci Sarah Lynn<\/strong>. Niefiltrowane emocje, przygn\u0119biaj\u0105ca aura starego Skweru<\/a>, nieoczywiste po\u0142\u0105czenie determinacji i zamu\u0142y. Nic dziwnego, to z miejsc, gdzie ludzie \u201enosz\u0105 blizny, a nie Fendi\u201d.<\/p>\n\n\n\n

\u017babson<\/strong> z Young Igim<\/strong> mog\u0105 nosi\u0107 Fendi, na pewno nosz\u0105 Rolexy, Royal Oaki i tytu\u0142owe \u201eButy na rzepy\u201d<\/strong>. To ten platynowy trap z opartym na wymianach refrenem, wcinaj\u0105cym si\u0119 w g\u0142ow\u0119 tak bardzo jak te kilka nutek powtarzaj\u0105cych si\u0119 w bicie Borucciego<\/strong>. Przew\u00f3zka (jak kto\u015b woli: szpan, swag, flex albo drip) jest fantazyjna, chce si\u0119 tego s\u0142ucha\u0107 na odm\u00f3\u017cd\u017cenie i odtrutk\u0119 na szaro\u015b\u0107. A je\u015bli dla kogo\u015b za nowocze\u015bnie, to odsy\u0142am do wsp\u00f3\u0142pracy \u0141ajzola<\/strong> z The Returners<\/strong>. Cz\u0142onek JWP\/BC<\/a> potrafi by\u0107 bardzo na czasie, ale w numerze \u201e3 do\u0142ki 5 Kolskich\u201d rz\u0105dzi akurat wielkop\u0142ytowa nostalgia i mi\u0119sista muzyka. Nikt nie wie, co to Gucci, za to Maniek wr\u00f3ci\u0142 i trzeba si\u0119 chowa\u0107.<\/p>\n\n\n\n

Byli\u015bmy w lesie, na wojnie, na blokowiskach z przesz\u0142o\u015bci i z tera\u017aniejszo\u015bci, na teatralnej scenie adaptowanej na modowy wybieg, wi\u0119c na koniec polecimy w kosmos. Zabra\u0142 nas tam Keb utworem \u201eJalape\u00f1o\u201d<\/a> (prod. Juri Kolka) i duet Jotu Teusz<\/strong> kawa\u0142kiem \u201ePoza uk\u0142adami\u201d<\/strong>. Miejsce zosta\u0142o jedno, wi\u0119c ostatecznie wybieram t\u0119 drug\u0105 opcj\u0119. Co proponuje? Oddech, du\u017co przestrzeni, oryginalne pisanie ze smakiem i polotem. Na przyk\u0142ad: \u201eMiasto bywa pu\u0142apk\u0105, Ziemia bywa p\u0142ask\u0105, a my autonomicznie jak kanton helweckich syn\u00f3w\u201d. Albo: \u201eTen pot\u0119\u017cny wybuch to jest zaledwie westybul\u201d. No nikt tutaj jak Teusz (kiedy\u015b Emeste).<\/p>\n\n\n\n

Najbardziej zawstydzaj\u0105ca autora nieobecno\u015b\u0107 z zesz\u0142omiesi\u0119cznej \u201eDychy\u201d? Chyba wydany ostatniego dnia lutego \u201eMateusz\u201d Szpaka<\/a> \u2013 niepokoj\u0105cy, rozdzieraj\u0105co szczery i z pulsem nadanym przez Kubiego Producenta. Niestety dwa nast\u0119pne single na bitach PSR-a to ju\u017c nie to.<\/p>\n\n\n\n