{"id":477,"date":"2022-04-23T09:35:51","date_gmt":"2022-04-23T07:35:51","guid":{"rendered":"https:\/\/flint.blog.polityka.pl\/?p=477"},"modified":"2022-04-23T12:51:26","modified_gmt":"2022-04-23T10:51:26","slug":"czynny-zal-dwa-koncertowe-oblicza-bisza","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/2022\/04\/23\/czynny-zal-dwa-koncertowe-oblicza-bisza\/","title":{"rendered":"Czynny \u017cal. Dwa koncertowe oblicza Bisza"},"content":{"rendered":"\n

Pandemia pokrzy\u017cowa\u0142a koncertowe plany po wydanym w pa\u017adzierniku 2019 r. „Duchu oporu”, p\u0142ycie Bisza<\/strong> z Radeksem<\/strong>. Z kolei te, kt\u00f3re by\u0142y po „Bladym Kr\u00f3lu”, albumie stworzonym z producentem Kos\u0105<\/strong> i puszczonym w obiegu w marcu 2021, w\u0142a\u015bciwie storpedowa\u0142a. Do\u015b\u0107 powiedzie\u0107, \u017ce wczoraj drugie z tych dzie\u0142 mia\u0142o w warszawskim Praga Centrum swoj\u0105 premier\u0119 na \u017cywo.<\/p>\n\n\n\n

Tw\u00f3rcy wpadli zatem na pomys\u0142, \u017ceby gra\u0107 z obydwoma wydawnictwami. Dla odbiorc\u00f3w to dobrze – mo\u017ce poza tym, \u017ce z Radeksem bis\u00f3w nie by\u0142o. W cenie jednego biletu mieli szans\u0119 do\u015bwiadczy\u0107 dw\u00f3ch r\u00f3\u017cnych zespo\u0142\u00f3w, dw\u00f3ch r\u00f3\u017cnych energii. A to wszystko w stylowych, przestrzennych i dobrze nag\u0142o\u015bnionych wn\u0119trzach.<\/p>\n\n\n\n

Szczeg\u00f3lnie ciekawy by\u0142em „Ducha Oporu”<\/strong> – dwa i p\u00f3\u0142 roku to w rapowej bran\u017cy ca\u0142e mn\u00f3stwo czasu, sama p\u0142yta po premierze wydawa\u0142a si\u0119 nie do ko\u0144ca szeroko zrozumiana i zaakceptowana, a i rozwi\u0105zania muzyczne, ich bogactwo nie wydawa\u0142y si\u0119 specjalnie proste do prze\u0142o\u017cenia na koncert. Tw\u00f3rc\u00f3w czeka\u0142o wyzwanie. Czy podo\u0142ali?<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Duch ju\u017c od rozpoczynaj\u0105cego numeru tytu\u0142owego dawa\u0142 po oczach \u015bwiat\u0142ami i po uszach porcj\u0105 zgie\u0142ku. „Margines”<\/strong> pozwoli\u0142 poczu\u0107 ci\u0119\u017car b\u0119bn\u00f3w Marcina Sojki<\/strong>, to by\u0142a muzyka bardziej udr\u0119czona ni\u017c ug\u0142adzona. W „Ko\u015bci”<\/strong> Radek \u0141ukasiewcz zamieni\u0142 bas na gitar\u0119 i to nie po to, \u017ceby mie\u0107 nowy rekwizyt. Ustawi\u0142 pog\u0142os, pojecha\u0142, nawet w jego refrenie by\u0142o troch\u0119 punkowej dezynwoltury. „Oflajn”<\/strong> oskubany do g\u0142osu i przesterowanej gitary w\u0142a\u015bnie brzmia\u0142 bardziej przekonuj\u0105co od wersji studyjnej. Nostalgia wysz\u0142a na \u017cer. Z kolei „Znak zapytania”<\/strong> – powr\u00f3t do debiutu Bisza i Radeksa – wzbudzi\u0142 entuzjazm publiki od pierwszych d\u017awi\u0119k\u00f3w basu. I mia\u0142 groove!<\/p>\n\n\n\n

W Praga Centrum uda\u0142o si\u0119 spu\u015bci\u0107 z „Ducha Oporu” troch\u0119 powietrza, os\u0142abi\u0107 poczucie, \u017ce kto\u015b tu chcia\u0142 i napi\u0105\u0142 si\u0119 za bardzo. Pomaga\u0142y w tym bezpretensjonalne, autoironiczne gadki mi\u0119dzy wykonawcami (przy okazji „\u015awiat\u0142a wody”<\/strong> Radek nazwa\u0142 Jarka „romantycznym raperem, kt\u00f3ry czeka na koniec wakacji”), ta szczypta punku i industrialu, a tak\u017ce fakt, \u017ce arty\u015bci z numeru na numer si\u0119 rozkr\u0119cali. Wie\u0144cz\u0105ce „Lascaux”<\/strong> to ju\u017c by\u0142 jaki\u015b „Yeezus”<\/a>, perkusista i gitarzysta mieli przestrze\u0144, dobrze j\u0105 wykorzystali. Chcia\u0142bym takiej trzeciej p\u0142yty duetu.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Gdy muzycy odes\u0142ali ludzi do baru na kwadrans przerwy, scena i atmosfera na niej uleg\u0142a zmianie. Gitarzystk\u0105 i wokalistk\u0105 zosta\u0142a Monika Fortuniak<\/strong>, za b\u0119bnami siad\u0142 Marcel Witkowski<\/strong>, elektronik\u0119 nadzorowa\u0142 producent Kosa<\/strong>. Grano w dymie, do oszcz\u0119dnego \u015bwiat\u0142a, w kolejno\u015bci z albumu „Bladego Kr\u00f3la”.<\/p>\n\n\n\n

Ju\u017c przy „Zapadam si\u0119 w pami\u0119\u0107”<\/strong> czu\u0107 by\u0142o, \u017ce \u017caru i emocji jest u frontmana wi\u0119cej. W „Jokerze”<\/strong> rapowa\u0142 ju\u017c ca\u0142ym cia\u0142em i dosta\u0142 owacj\u0119 od publiki, kt\u00f3r\u0105 sam nazwa\u0142 „nieprzesadnie ekspresyjn\u0105”. Przy „Traci\u0107”<\/strong> mia\u0142em wra\u017cenie, \u017ce skrzyd\u0142a rapowego flow zosta\u0142y w ko\u0144cu w pe\u0142ni rozwini\u0119te. W „Bladym kr\u00f3lu”<\/strong> kupione audytorium nawija\u0142o razem z artyst\u0105.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Warto wyr\u00f3\u017cni\u0107 Monik\u0119 Fortuniak – z jej refrenem i jej gitar\u0105 „Ma\u0142y ksi\u0105\u017c\u0119” <\/strong>nie straci\u0142 nic ze swojej magii, mo\u017ce nawet zyska\u0142. Monika przyda\u0142a liryzmu w „Jak dziecko”<\/strong>, \u0142adnie, nienachalnie uzupe\u0142ni\u0142a „Traci\u0107”, czu\u0107 by\u0142o dobre zrozumienie z Biszem. Chemia dawa\u0142a zna\u0107 o sobie zawsze – gdy mi\u0119dzy utworami Jarek opowiada\u0142 histori\u0119 o ich hotelowej bezsenno\u015bci synchronicznej i gdy domaga\u0142 si\u0119 od Fortuniak powtarzania refrenu „Zbiega”<\/strong>. Szkoda, \u017ce nie zgrali ich wsp\u00f3lnego (cho\u0107 z repertuaru Moniki) „Czarnego kota”<\/a>.<\/p>\n\n\n\n

Na co jeszcze warto zwr\u00f3ci\u0107 uwag\u0119? Na to, \u017ce tak jak „Duch oporu” straszy\u0142 bardziej, tak „Blady kr\u00f3l” nabra\u0142 rumie\u0144c\u00f3w. B\u0119bny w „Kr\u0119gach”<\/strong> by\u0142y masywne, przy utworze tytu\u0142owym chyba a\u017c za bardzo. Z „Traci\u0107” – nie bez powodu przywo\u0142anym ju\u017c trzeci raz – puls basu zebrani odczuwali ca\u0142ym cia\u0142em. W zagranym na bis „Suprematyzmie”<\/strong>, nowym singlu Bisza<\/a>, ca\u0142a d\u017awi\u0119kowa obudowa przyt\u0142oczy\u0142a wokal. Pierwsze koty za p\u0142oty, wr\u00f3c\u0105 jako tygrysy.<\/p>\n\n\n\n

„M\u00f3wi\u0142am, \u017ce b\u0119dzie dobrze!” – us\u0142ysza\u0142em za plecami g\u0142os wychodz\u0105cej z Centrum nieznanej mi dziewczyny. Ja nie m\u00f3wi\u0142em, podejrzewa\u0142em, mog\u0119 potwierdzi\u0107.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Pandemia pokrzy\u017cowa\u0142a koncertowe plany po wydanym w pa\u017adzierniku 2019 r. „Duchu oporu”, p\u0142ycie Bisza z Radeksem. Z kolei te, kt\u00f3re by\u0142y po „Bladym Kr\u00f3lu”, albumie stworzonym z producentem Kos\u0105 i puszczonym w obiegu w marcu 2021, w\u0142a\u015bciwie storpedowa\u0142a. Do\u015b\u0107 powiedzie\u0107, \u017ce wczoraj drugie z tych dzie\u0142 mia\u0142o w warszawskim Praga Centrum swoj\u0105 premier\u0119 na \u017cywo. […]<\/p>\n","protected":false},"author":7,"featured_media":483,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1,43],"tags":[11,346,347,116,345,344,343,342],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/477"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/users\/7"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=477"}],"version-history":[{"count":7,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/477\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":488,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/477\/revisions\/488"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/media\/483"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=477"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=477"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=477"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}