{"id":489,"date":"2022-04-25T16:00:30","date_gmt":"2022-04-25T14:00:30","guid":{"rendered":"https:\/\/flint.blog.polityka.pl\/?p=489"},"modified":"2022-04-26T00:34:50","modified_gmt":"2022-04-25T22:34:50","slug":"funk-w-2022-zyje-ale-czasem-dobrze-sie-ukrywa","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/2022\/04\/25\/funk-w-2022-zyje-ale-czasem-dobrze-sie-ukrywa\/","title":{"rendered":"Funk w 2022 \u017cyje. Ale czasem dobrze si\u0119 ukrywa"},"content":{"rendered":"\n

Je\u017celi szukasz funkowego szarpni\u0119cia, elastyczno\u015bci, kr\u0105g\u0142o\u015bci w nowej zagranicznej muzyce, to nie ma wi\u0119kszego problemu. Wystarczy, \u017ce z\u0142apiesz dowolne tegoroczne wydawnictwo Big K.R.I.T.<\/strong>-a, ostatniego Snoop Dogga<\/strong>, Buna B<\/strong> albo – by nie poprzestawa\u0107 na zas\u0142u\u017conych – Earthgang<\/strong>, i si\u0119 nie zawiedziesz, nawet je\u015bli trzeba b\u0119dzie poprzeskakiwa\u0107 troch\u0119 utwor\u00f3w. W Polsce nie jest tak kolorowo i nic dziwnego – funk nigdy nie by\u0142 nasz, zawsze by\u0142 tu go\u015bciem, nie ma go na weselach, rzadko go\u015bci w mediach. Czasem trzeba go \u0142uska\u0107 z kanciastego rapu, czasem destylowa\u0107 z elektroniki i popu, zagl\u0105da\u0107 zar\u00f3wno na listy przeboj\u00f3w, jak i do nisz. Mam tu dla Was par\u0119 \u015bwie\u017cych k\u0105sk\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Kolorowe JuNouMi to si\u0119gaj\u0105ca 20 lat historia polskiego hip-hopu i kwintesencja tego, co okre\u015blane jest mianem trueschoolu, prawdziwej szko\u0142y<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

P.Unity x Hades „Epikantus”<\/h2>\n\n\n\n

P. Unity w 2018 r. mi\u0142o zaskoczy\u0142o funkowo-soulowo-rockowym debiutem „Pulp”. \u017badna tam ulizana muzyczka, groove czesany pod w\u0142os. Dlatego nowy numer, i to jeszcze jako zapowied\u017a pierwszej od 12 lat epki z logiem wydawnictwa JuNouMi <\/strong>(dzi\u015b rusza TUTAJ<\/a> preorder winyla), to \u015bwietna wiadomo\u015b\u0107. I co najmniej dobra piosenka – z t\u0142u\u015bciutkim basem, miaucz\u0105c\u0105 gitar\u0105, \u015bwietnymi, czarnymi w duchu ch\u00f3rkami. D\u017awi\u0119k leje si\u0119 jak olejek do opalania na rozgrzane cia\u0142o, najprostsze biurowe krzes\u0142o staje si\u0119 niczym sk\u00f3rzany fotel. A warszawski band odwiedza raper Hades, kt\u00f3ry nigdy nie pisa\u0142 rewelacyjnych tekst\u00f3w, za to sama barwa g\u0142osu i organiczny, klej\u0105cy si\u0119 do b\u0119bna styl sprawia\u0142y (i sprawiaj\u0105!), \u017ce muzycy lubi\u0105 z nim wsp\u00f3\u0142pracowa\u0107. Ciekawe, jak kawa\u0142ek wypadnie koncertowo. W\u0142a\u015bciwie to nie trzeba si\u0119 zastanawia\u0107, bo P.Unity gra w czwartek i pi\u0105tek (28.04 i 29.04) w warszawskim DZiKu<\/a>.<\/p>\n\n\n\n