{"id":513,"date":"2022-05-05T11:08:01","date_gmt":"2022-05-05T09:08:01","guid":{"rendered":"https:\/\/flint.blog.polityka.pl\/?p=513"},"modified":"2022-05-05T15:20:13","modified_gmt":"2022-05-05T13:20:13","slug":"dycha-najlepsze-rapy-kwietnia-22","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/2022\/05\/05\/dycha-najlepsze-rapy-kwietnia-22\/","title":{"rendered":"Dycha. Najlepsze rapy kwietnia 22"},"content":{"rendered":"\n

Tak dobrego rapowo miesi\u0105ca jak kwiecie\u0144 jeszcze w tym roku w Polsce nie mieli\u015bmy, selekcja by\u0142a trudna, dziesi\u0119\u0107 miejsc to zdecydowanie za ma\u0142o. Ale i tak trzy z nich bez zawahania oddaj\u0119 \u201eSuprematyzmowi\u201d Bisza<\/strong>, \u201eMelodyjkom\u201d Borixona<\/strong> i \u201eAmy Winehouse\u201d Mioda<\/strong> (z BRK<\/strong>). Panowie debiutowali w innym czasie, z r\u00f3\u017cnych estetyk si\u0119 wywodz\u0105, niemniej \u0142\u0105czy ich jedno \u2013 nie cackaj\u0105 si\u0119 z rapem, a przy tym nie oszcz\u0119dzaj\u0105 siebie. To autorozliczeni\u00f3wka przemy\u015blana na poziomie wersu i ca\u0142o\u015bci, gdzie przesz\u0142o\u015b\u0107 mo\u017ce wygl\u0105da\u0107 z tekst\u00f3w, lecz w bitach jej nie u\u015bwiadczysz. Uwaga te\u017c na klipy \u2013 wyst\u0119p asthmy<\/strong> u Borixona i Wdowy<\/strong> u Mioda (to on jest na kaflu zajawiaj\u0105cym tekst) z BRK ma sw\u00f3j poziom meta.<\/p>\n\n\n\n

\u0141ona<\/strong> i DAGADANA<\/strong> wsp\u00f3lnie wzywaj\u0105cy do empatii w zwi\u0105zku z wojn\u0105 (i sytuacj\u0105 na granicy z Bia\u0142orusi\u0105) zapowiadali mocny utw\u00f3r. Ale jest co\u015b magicznego w tym, jak trzymany w ryzach przez b\u0119bny i d\u0119ciak „Luksus”<\/strong> rozlewa si\u0119, subtelnieje i ociepla w refrenie, gdzie kr\u00f3luje Daga Gregorowicz<\/strong>. Brawa r\u00f3wnie\u017c dla Narodowej Orkiestry D\u0119tej<\/strong> i Mariusza Dziubka<\/strong>. A je\u015bli kto\u015b liczy\u0142 na to, \u017ce b\u0119dzie \u201eetniczniej\u201d, odsy\u0142am do \u201eCiar\u201d Bartka<\/strong> Koko<\/strong> i Emikae<\/strong>, bo !kos<\/strong> wysamplowa\u0142 tam bia\u0142oruskie \u201eSztoj pa moru\u201d (w wykonaniu <\/a>Laboratorium Pie\u015bni<\/a><\/strong>)<\/a> i zbi\u0142 je z pot\u0119\u017cn\u0105 perkusj\u0105 i basem tak, \u017ce s\u0142ucham w k\u00f3\u0142ko. Ekspresyjny, osobisty rap wraz z nieoczywistym refrenem Pavula<\/strong> tylko w tym pomaga.<\/p>\n\n\n\n

Wbrew pozorom m\u0142odzi tw\u00f3rcy nie koncentrowali si\u0119 w kwietniu na wy\u015bpiewywaniu reklam<\/a>, obietnicach robienia dzieci<\/a>, \u0142kaniu na sk\u00f3rzanej tapicerce<\/a> i olewaniu bran\u017cowych gal<\/a>. Grudzi\u0105dzki Skippin Wood<\/strong> w \u201ePokoleniu 90\u2019s\u201d<\/strong> spokojnie socjologizuje na egzotycznym bicie, a Szymon_C<\/strong> (nowy nabytek wytw\u00f3rni VNM<\/strong>-a) przyznaje, \u017ce kolejna generacja potrzebuje tutoriala na YouTube i obs\u0142u\u017cy\u0107 pralk\u0119. \u201ePranie\u201d<\/strong> to oczywi\u015bcie alegoria, nie zamierzam jednak psu\u0107 puenty.<\/p>\n\n\n\n

Kariera Tymka<\/strong> skr\u0119ca\u0142a w r\u00f3\u017cne strony i jeszcze pewno poskr\u0119ca, cho\u0107 w \u201eTroch\u0119, troch\u0119\u201d<\/strong> wi\u0119kszego eksperymentu nie ma. Ot wiosenny, seksowny numer, rapowany z dezynwoltur\u0105, \u015bpiewany wysoko i swobodnie, z dopilnowanym groovem Urbanskiego<\/strong>. W \u201e Be Like Loopdigga’s part II\u201d<\/strong> jest jeszcze wolniej, jeszcze czarniej, z feelingiem absolutnym, cho\u0107 s\u0142owa s\u0105 ju\u017c tylko samplowane. To numer Barto Katta<\/strong> w remiksie Soulpete<\/strong>\u2019a, wi\u0119c spotkanie na absolutnym producenckim szczycie.<\/p>\n\n\n\n

Ostatnia propozycja r\u00f3wnie\u017c jest w\u0142a\u015bciwie instrumentalna, Tonfa<\/strong> deklaruje \u201e\u015awiat\u0142o\u201d<\/strong>, a z nieba zabiera do piek\u0142a, do przester\u00f3w i udr\u0119czonych dusz. Alternatywa rapowa najlepiej prezentuje si\u0119 przy wydatnym ograniczeniu wokali w\u0142asnych. Tutaj produkcja jest tak dobra, \u017ce z b\u00f3lem serca wyrzuci\u0142em Aviego<\/a><\/strong> ze \u015bwietnie dysponowanym <\/a>Kazem Ba\u0142agane<\/a><\/strong>, drillowy singiel <\/a>Kabe<\/a><\/strong> i utw\u00f3r z p\u0142yty <\/a>Mi\u0142ego ATZ<\/a><\/strong> (na tyle r\u00f3wnej i dobrej, \u017ce najpierw d\u0142ugo go wybiera\u0142em).<\/p>\n\n\n\n

Na sam koniec b\u0119dzie o pewnej marcowej zaleg\u0142o\u015bci – Susk<\/strong>. O epce r\u00f3wnie neurotycznej, co b\u0142yskotliwej studentki ca\u0142kiem sprawnie napisa\u0142 <\/a>Mateusz Osiak<\/a><\/strong>, s\u0142usznie odnosz\u0105c do Taco Hemingwaya<\/strong> i Skweru<\/strong>. Susk kuleje realizacyjnie i ma problemy z p\u0142ynnym, rytmicznym rymowaniem jak m\u0142ody Taco. Jest przeintelektualizowana, zmanierowana i niedojrza\u0142a jak Skwer czasu \u201ePansofii\u201d<\/a> i \u201ePesymisji\u201d. Za ma\u0142o tu muzyki, przez co \u201eZmienne zak\u0142\u00f3caj\u0105ce\u201d odbiera si\u0119 niczym s\u0142uchowisko. Jeszcze za wcze\u015bnie na recenzj\u0119, za wcze\u015bnie na obecno\u015b\u0107 na playli\u015bcie Dychy, ale ju\u017c magnetyzuje i nie umiem przej\u015b\u0107 obok oboj\u0119tnie. Przynajmniej kawa\u0142ka \u201eSerotonin\u201d<\/a><\/strong> trzeba pos\u0142ucha\u0107.<\/p>\n\n\n\n

WSZYSTKIE DZIESI\u0118\u0106 NUMER\u00d3W KWIETNIA TUTAJ: <\/h2>\n\n\n\n