
{"id":630,"date":"2022-06-11T22:58:50","date_gmt":"2022-06-11T20:58:50","guid":{"rendered":"https:\/\/flint.blog.polityka.pl\/?p=630"},"modified":"2022-06-11T23:36:41","modified_gmt":"2022-06-11T21:36:41","slug":"sluchasz-fenomenu-nim-jest-pusha-kanon-krola-czesc-ii","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/2022\/06\/11\/sluchasz-fenomenu-nim-jest-pusha-kanon-krola-czesc-ii\/","title":{"rendered":"S\u0142uchasz fenomenu, nim jest Pusha. Kanon kr\u00f3la, cz\u0119\u015b\u0107 II"},"content":{"rendered":"\n<p>Trzy tygodnie temu <a href=\"https:\/\/flint.blog.polityka.pl\/2022\/05\/18\/jak-obslugiwac-amerykanskiego-krola-kanon-pusha-t-czesc-i\/\">opublikowa\u0142em pierwsz\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 kanonu Pusha T<\/a>, gdzie przedstawi\u0142em ju\u017c t\u0119 posta\u0107, ale zosta\u0142o mi kilka bon mot\u00f3w. Na przyk\u0142ad te, od kt\u00f3rych rozpocz\u0105\u0142em kiedy\u015b recenzj\u0119 <strong>&#8222;King Push \u2013 Darkest Before Dawn: The Prelude&#8221;<\/strong>: &#8222;Za co s\u0142uchacze lubi\u0105 hip-hop? Za klimat \u017cycia na kraw\u0119dzi i podnoszenie si\u0119 z przetr\u0105conych przez \u017cycie kolan. Za podk\u0142ady, z kt\u00f3rymi raper umie pop\u0142yn\u0105\u0107 i od kt\u00f3rych umie si\u0119 odci\u0105\u0107. Za krwiste wersy i trafione w punkt refreny. Wszystko to, a nawet wi\u0119cej, znajdziemy u Pusha T&#8221;.<\/p>\n\n\n\n<p>Ano znajdziemy. Go\u015b\u0107 magnetyzuje linijki tak, \u017ce lgn\u0105 do s\u0142uchacza, \u0142aduje je wyzwalan\u0105 przez podk\u0142ad energi\u0105, tote\u017c w ka\u017cdej zwrotce czeka nas co najmniej kilka ma\u0142ych implozji. O akcentowanie mo\u017cna si\u0119 pokaleczy\u0107, tak jest ostre. O ca\u0142y zestaw wykrzyknik\u00f3w, wszelakich <strong>rrrah, yugh, woo<\/strong>, mo\u017cna si\u0119 potkn\u0105\u0107 i rozbi\u0107 sobie nos. A nos to wa\u017cny organ, bo raper czuje nim nie tylko pismo.<\/p>\n\n\n\n<p>O tym wszystkim opowie wam ju\u017c jednak <strong>Tymek Pasierbiak<\/strong>, znany i lubiany Pusholog. Uprzedzam, nie opowiada drugiej cz\u0119\u015bci historii Pushy chronologicznie. Zaczyna w 2006 r., ko\u0144czy w 1999, a propozycja z najnowszego, tegorocznego albumu jest gdzie\u015b po \u015brodku. Nie szkodzi, tu mo\u017cna wspak, od spodu i nadlatuj\u0105c dronem jak u Vegi. Gryzienie tej dyskografii wymaga rekiniej szcz\u0119ki. Mleczne z\u0119by s\u0105 dyskwalifikuj\u0105ce, tego j\u0119zyka za nimi nie schowasz.<\/p>\n\n\n\n<h2 class=\"wp-block-heading\">9: Clipse ft. Bilal &amp; Pharrell &#8211; Nightmares<\/h2>\n\n\n\n<p><strong>TYMEK PASIERBIAK<\/strong>: Rodzynek z p\u0142yty <strong>\u201eHell Hath No Fury\u201d<\/strong>. Ciep\u0142a, otulaj\u0105ca produkcja zamyka mro\u017c\u0105cy &#8211; r\u00f3wnie\u017c krew w \u017cy\u0142ach &#8211; album. Ale to tylko pozory, bo dw\u00f3jk\u0119 hustler\u00f3w spotykamy tutaj na kozetce w momencie spowiadania si\u0119 ze swoich paranoi. Czy dawne grzechy kiedy\u015b ich dogoni\u0105? Pusha w swojej zwrotce nawi\u0105zuje do klasycznego wej\u015bcia <strong>Williego D<\/strong> ze sk\u0142adu<strong> Geto Boys <\/strong>w numerze <a href=\"https:\/\/www.youtube.com\/watch?v=IJtHdkyo0hc\">\u201eMind Playing Tricks on Me\u201d<\/a>.<\/p>\n\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"100%\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/EL4XxIajMVo\" title=\"YouTube video player\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n\n\n\n<h2 class=\"wp-block-heading\">10: Birdman ft. Clipse \u2013 What Happened To That Boy <\/h2>\n\n\n\n<p><strong>TYMEK PASIERBIAK<\/strong>: W czasach, w kt\u00f3rych Clipse trzyma\u0142o si\u0119 z reprezentantami kluczowej dla ameryka\u0144skiego po\u0142udnia tamtych lat wytw\u00f3rni, <strong>Cash Money<\/strong>, \u201eojciec za\u0142o\u017cyciel\u201d marki, zaprosi\u0142 ich do wsp\u00f3lnego utworu. I gdyby nie zwrotki Malice\u2019a i Pushy, straciliby\u015bmy wspania\u0142\u0105 produkcj\u0119 The Neptunes. M\u0142odszy z braci przechwala si\u0119 towarem, kt\u00f3ry \u201estawia na nogi trupy jak w teledysku <em>Thriller<\/em>\u201d, acz jednocze\u015bnie zapewnia, \u017ce pomimo ca\u0142ej tej gangsterki i tak znajdzie czas, by poca\u0142owa\u0107 matk\u0119 w cz\u00f3\u0142ko na dobranoc. Przyjemniaczek!<\/p>\n\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"100%\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/pUToSfwUf54\" title=\"YouTube video player\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n\n\n\n<h2 class=\"wp-block-heading\">11: Pusha T \u2013 Alone in Vegas<\/h2>\n\n\n\n<p><strong>TYMEK PASIERBIAK<\/strong>: By\u0107 mo\u017ce jest to jeden z najmocniejszych, a zarazem najbardziej niedocenianych kawa\u0142k\u00f3w rapera. To tutaj Pusha wznosi si\u0119 na wy\u017cyny pisania, a niemal ka\u017cd\u0105 linijk\u0119 tekstu mo\u017cna wieloznacznie interpretowa\u0107. Mistrz ceremonii zrzuca ci\u0119\u017car, ju\u017c w pojedyncze s\u0142owa wk\u0142ada tyle energii i emocji, \u017ce s\u0142uchacz boi si\u0119, \u017ce zaraz skona. Ale nie b\u00f3j si\u0119 o Push\u0119, raczej jak w tytule mixtape&#8217;u, na kt\u00f3rym numer si\u0119 znalaz\u0142 &#8211; b\u00f3j si\u0119 Boga.<\/p>\n\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"100%\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/o011Uuqe_Q4\" title=\"YouTube video player\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n\n\n\n<h2 class=\"wp-block-heading\">12: Pusha T &#8211; Number on the Boards<\/h2>\n\n\n\n<p><strong>TYMEK PASIERBIAK<\/strong>: Pierwszy ods\u0142uch singla promuj\u0105cego oficjalny albumowy debiut <strong>&#8222;My Name Is My Name&#8221;<\/strong> mo\u017ce wzbudzi\u0107 mieszane uczucia. <strong>Kanye West<\/strong> uraczy\u0142 nas dudni\u0105cym basem i perkusj\u0105 zza \u015bciany (Rolling Stone pisa\u0142 o niej, \u017ce to jak &#8222;gra bambusowymi pa\u0142eczkami na zepsutym grzejniku&#8221; &#8211; przyp. MF). Z perspektywy czasu mo\u017cemy powiedzie\u0107, \u017ce to idealny beat do real-talku Pushy. Nie ma tu miejsca na linijki wype\u0142niacze, s\u0105 uliczne przechwa\u0142ki, zawsze trafiaj\u0105ce w punkt.<\/p>\n\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"100%\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/DawrlSwHUiM\" title=\"YouTube video player\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n\n\n\n<h2 class=\"wp-block-heading\">13: Pusha T \u2013 Call My Bluff<\/h2>\n\n\n\n<p><strong>TYMEK PASIERBIAK<\/strong>: Przejd\u017amy do najnowszego wydawnictwa Pushy <strong>\u201eIt\u2019s Almost Dry\u201d<\/strong>. \u201eCall My Bluff\u201d to utw\u00f3r ostrzegawczy, ale zarapowany z rzadko spotykanym u Thorntona luzem. Wydawanie rozkaz\u00f3w facetom, kt\u00f3rzy rozwi\u0105zuj\u0105 problemy, wydaje si\u0119 przychodzi\u0107 mu jak zamawianie posi\u0142ku w Popeye\u2019s. Oczywi\u015bcie wszystko jest pewn\u0105 konwencj\u0105, za\u015b Push sam m\u00f3wi, \u017ce chcia\u0142by by\u0107 odbierany jak <strong>Martin Scorsese<\/strong> rapu. Tym \u015bmieszno-strasznym utworem niew\u0105tpliwie zbli\u017ca si\u0119 do kreacji nieobliczalnego wielokrotnie wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105cego z re\u017cyserem <strong>Joe Pesciego<\/strong>.<\/p>\n\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"100%\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/G8rdT-KPPX8\" title=\"YouTube video player\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n\n\n\n<h2 class=\"wp-block-heading\">14: Pusha T \u2013\u00a0Untouchable<\/h2>\n\n\n\n<p><strong>TYMEK PASIERBIAK<\/strong>: Thornton kolejny raz sk\u0142ada ho\u0142d swojemu idolowi. Tym razem wsp\u00f3lnie z <strong>Timbalandem<\/strong> po\u017cyczaj\u0105 wokal <strong>Notoriousa B.I.G. <\/strong>(postawny i nie\u017cyj\u0105cy niestety raper w\u0142a\u015bnie otworzy\u0142 swoim debiutem list\u0119 dwustu rapowych p\u0142yt wszech czas\u00f3w magazynu Rolling Stone &#8211; przyp. MF) i buduj\u0105 na jego podstawie beat. Sam T dodatkowo wciela si\u0119 w posta\u0107 medium, \u017ceby wypluwa\u0107 wersy godne najt\u0142ustszego nowojorskiego stylu. Nietykalny!<\/p>\n\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"100%\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/NPI_6MX74j4\" title=\"YouTube video player\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n\n\n\n<h2 class=\"wp-block-heading\">15: Clipse &#8211;\u00a0Freedom<\/h2>\n\n\n\n<p><strong>TYMEK PASIERBIAK<\/strong>: Pusha z rozbrajaj\u0105c\u0105 szczero\u015bci\u0105 przyznaje, \u017ce wstydzi si\u0119 ostatniego albumu Clipse &#8211; <strong>\u201eTil\u2019 the Casket Drops\u201d<\/strong>. Nie b\u0105d\u017amy jednak a\u017c tak surowi, mimo wszystko album serwuje nam kilka lepszych moment\u00f3w. Dostajemy banger <strong>\u201ePopular Demand\u201d<\/strong> oraz bardzo mocne i emocjonalne intro <strong>\u201eFreedom\u201d<\/strong>, w kt\u00f3rym T ani razu nie wspomina o \u015bniegu, cegle, pudrze, kurzu, cukierku, bia\u0142ym czy nosie! Krytycy zadowoleni, s\u0142uchacze zadowoleni, tylko Pusha wkurwiony.<\/p>\n\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"100%\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/6LX4jHNFLaw\" title=\"YouTube video player\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n\n\n\n<h2 class=\"wp-block-heading\">16: Clipse \u2013\u00a0The Funeral<\/h2>\n\n\n\n<p><strong>TYMEK PASIERBIAK<\/strong>: Historia Clipse i samego Pushy mog\u0142a wygl\u0105da\u0107 zgo\u0142a inaczej, bo trudno powiedzie\u0107, jak potoczy\u0142aby si\u0119 kariera braci Thornton, gdyby <strong>\u201eExclusive Audio Footage\u201d<\/strong> ukaza\u0142o si\u0119 tam, gdzie mia\u0142o, czyli nak\u0142adem <strong>Elektra Records<\/strong>. Album zosta\u0142 pogrzebany przez, nomen omen, pogrzeb, a wi\u0119c w\u0142a\u015bnie opisywany utw\u00f3r. Singiel nie przyj\u0105\u0142 si\u0119, wytw\u00f3rnia zerwa\u0142a kontrakt, a my po latach dostali\u015bmy bootleg kr\u0105\u017cka (trafi\u0142 na streamingi w 2022 r., 23 lata po powstaniu &#8211; przyp. MF). Jednak to w\u0142a\u015bnie dzi\u0119ki temu niepowodzeniu raperzy trafili do wydawnictwa The Neptunes &#8211; <strong>Star Trak<\/strong>, po czym wsp\u00f3lnie z duetem producenckim poprowadzili kariery po swojemu.<\/p>\n\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"100%\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/ZDa27hbu-1M\" title=\"YouTube video player\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Trzy tygodnie temu opublikowa\u0142em pierwsz\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 kanonu Pusha T, gdzie przedstawi\u0142em ju\u017c t\u0119 posta\u0107, ale zosta\u0142o mi kilka bon mot\u00f3w. Na przyk\u0142ad te, od kt\u00f3rych rozpocz\u0105\u0142em kiedy\u015b recenzj\u0119 &#8222;King Push \u2013 Darkest Before Dawn: The Prelude&#8221;: &#8222;Za co s\u0142uchacze lubi\u0105 hip-hop? Za klimat \u017cycia na kraw\u0119dzi i podnoszenie si\u0119 z przetr\u0105conych przez \u017cycie kolan. Za [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":7,"featured_media":639,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1,22],"tags":[447,448,394,101,446,391,449,395],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/630"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/users\/7"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=630"}],"version-history":[{"count":10,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/630\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":646,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/630\/revisions\/646"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/media\/639"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=630"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=630"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=630"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}