
{"id":720,"date":"2022-07-04T11:32:19","date_gmt":"2022-07-04T09:32:19","guid":{"rendered":"https:\/\/flint.blog.polityka.pl\/?p=720"},"modified":"2022-07-04T15:27:15","modified_gmt":"2022-07-04T13:27:15","slug":"dzieckiem-podszyty-ale-nie-infantylny-recenzja","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/2022\/07\/04\/dzieckiem-podszyty-ale-nie-infantylny-recenzja\/","title":{"rendered":"Dzieckiem podszyty, ale nie infantylny (recenzja)"},"content":{"rendered":"\n<p>M\u00f3wi\u0142em ju\u017c o tym, ale takie tre\u015bci nale\u017cy ugruntowa\u0107 &#8211; <strong>Mada<\/strong>, warszawski raper kojarzony s\u0142usznie z duetem <strong>Zetenwupe<\/strong> i ekip\u0105 <strong>WCK<\/strong>, jest jak kompas. I to taki ulepszony, bo nawet blisko\u015b\u0107 konserw nie przeszkadza mu we wskazywaniu miejsc, gdzie akurat dzieje si\u0119 hip-hop. Mada sta\u0142 si\u0119 cz\u0119\u015bci\u0105 z rozmachem zaplanowanej celebracji <strong>&#8222;S.P.O.R.T.&#8221;<\/strong>, debiutu <strong>Tedego<\/strong>. Mada sta\u0142 si\u0119 cz\u0119\u015bci\u0105 warszawskiego koncertu <strong>Barto Katta<\/strong> i <strong>Sydoza<\/strong>. Mada sta\u0142 si\u0119 cz\u0119\u015bci\u0105 wa\u017cnego, zaanga\u017cowanego debiutu <strong>asthmy<\/strong>. Mada sta\u0142 si\u0119 cz\u0119\u015bci\u0105 mixtape&#8217;u <strong>Braku Kultury<\/strong>, oddolnie dzia\u0142aj\u0105cego medium rapowego. I tak mo\u017cna w k\u00f3\u0142ko, bo niezale\u017cnie od tego, czy to g\u0142\u0119boki underground, czy mainstream, czy m\u0142odzi, czy starzy, <a href=\"https:\/\/harrypotter.fandom.com\/pl\/wiki\/Niuchacz\">niuchacz<\/a> zawsze wytropi co\u015b cennego.<\/p>\n\n\n\n<p>&#8222;W zesz\u0142ym roku sko\u0144czy\u0142em trzeci\u0105 dekad\u0119 swojego \u017cycia. Ten fakt, mo\u017ce nie bezpo\u015brednio, ale pchn\u0105\u0142 mnie w zakamarki \u015bwiadomo\u015bci, do kt\u00f3rych wcze\u015bniej zagl\u0105da\u0142em raczej sporadycznie. Pe\u0142en w\u0105tpliwo\u015bci i pokory postanowi\u0142em chocia\u017c pobie\u017cnie przestudiowa\u0107 sw\u00f3j stosunek do rodzicielstwa, wi\u0119z\u00f3w krwi i pochodzenia. Po drodze pieczo\u0142owicie dobra\u0142em muzycznych kompan\u00f3w niedoli, kt\u00f3rzy zgodzili si\u0119 wraz ze mn\u0105 przeprowadzi\u0107 Was przez \u00f3w strumie\u0144 uczu\u0107. Razem sprawnie odnale\u017ali\u015bmy drog\u0119 do po\u0142\u0105czenia lekko konceptualnej tre\u015bci i r\u00f3\u017cnorodno\u015bci serwowanych d\u017awi\u0119k\u00f3w&#8221; &#8211; napisa\u0142 artysta dwa dni temu na swoim profilu facebookowym. Dzi\u015b <a href=\"https:\/\/bfan.link\/kolego-bobasie\">zadebiutowa\u0142o na streamingach<\/a> czteroutworowe <strong>&#8222;Kolego bobasie&#8221;<\/strong>.<\/p>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-image\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"1024\" height=\"1024\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2022\/07\/MADAAAAA-1024x1024.jpg\" alt=\"\" class=\"wp-image-724\" srcset=\"\/flint\/wp-content\/uploads\/2022\/07\/MADAAAAA-1024x1024.jpg 1024w, \/flint\/wp-content\/uploads\/2022\/07\/MADAAAAA-150x150.jpg 150w, \/flint\/wp-content\/uploads\/2022\/07\/MADAAAAA-300x300.jpg 300w, \/flint\/wp-content\/uploads\/2022\/07\/MADAAAAA-768x768.jpg 768w, \/flint\/wp-content\/uploads\/2022\/07\/MADAAAAA.jpg 1184w\" sizes=\"(max-width: 1024px) 100vw, 1024px\" \/><\/figure>\n\n\n\n<p>Wydawnictwo zaczyna si\u0119 biciem serca i rozmytymi d\u017awi\u0119kami, a raper p\u0142ynie z lej\u0105cym si\u0119 bitem <strong>Mayora<\/strong>,<strong> <\/strong>konstruuj\u0105c pi\u0119trow\u0105, niby-zgran\u0105, ale nie do ko\u0144ca oczywist\u0105 metafor\u0119. Bo czy tytu\u0142owe <strong>&#8222;Moje dzieci&#8221;<\/strong> to nagrania, kt\u00f3re zaczynaj\u0105 \u017cy\u0107 niezale\u017cnie od ojca? Grunt, \u017ce \u015bmiej\u0105 si\u0119 g\u0142upio, ale nie potrafi\u0105 jeszcze k\u0142ama\u0107.<\/p>\n\n\n\n<p><strong>&#8222;Unborn&#8221;<\/strong> to organiczny, wy\u015bcie\u0142any basem, grzechocz\u0105cy perkusjonaliami, perl\u0105cy si\u0119 kilka d\u017awi\u0119kami gitary podk\u0142ad <strong>Aruzo<\/strong>, w refrenie podbity ch\u00f3rkiem <strong>Ryfy Ri<\/strong> i <strong>Very Icon<\/strong>. Troch\u0119 list do nienarodzonego dziecka jak u <strong>2paca<\/strong>, ale ze \u015bwiadomo\u015bci\u0105, \u017ce dziecka nie nakarmi si\u0119 wydychanym powietrzem jak u <strong>Grammatik<\/strong>. Z tego, co mog\u0142o by\u0107 ckliwym bana\u0142em, rodzi si\u0119 ca\u0142kiem poruszaj\u0105ce, bezpretensjonalne wyznanie w\u0142asnej niedojrza\u0142o\u015bci.<\/p>\n\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"100%\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/kPlKYgKomsI\" title=\"YouTube video player\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n\n\n\n<p><strong>&#8222;Z drugiej strony&#8221;<\/strong> przynosi to, czego w polskiej dyskusji o rodzicielstwie cz\u0119sto brakuje &#8211; wej\u015bcie w cudze buty z odpowiedni\u0105 ilo\u015bci\u0105 empatii. Raper anga\u017cuje emocjonalnie, cho\u0107 m\u00f3g\u0142by tu wystylizowa\u0107 j\u0119zyk na nieco starszy, za to Amatowsky znalaz\u0142 z\u0142oty \u015brodek mi\u0119dzy mi\u0119kko\u015bci\u0105 kompozycji i konkretem \u017cywo brzmi\u0105cego b\u0119bna.<\/p>\n\n\n\n<p>&#8222;Kolego Bobasie&#8221; zamkni\u0119cie ma w niespodziewanym stylu, bo drugi bit Aruzo jest zupe\u0142nie inny. <strong>&#8222;Syn Marnotrawny&#8221;<\/strong> chrobocze, rz\u0119zi, pi\u0119trzy b\u0119bny, energi\u0119 ma rockow\u0105, styl nawijania bardziej szatkowany ni\u017c p\u0142yn\u0105cy. Mada zaczyna z <strong>Ostrego<\/strong>, poprawia <strong>Tede<\/strong> (zapomniana zwrotka z <strong>Hardkorowego Brzmienia<\/strong>, jednego z jego najlepszych), a s\u0142owo syn ods\u0142ania kolejne znaczenie, tym razem zwi\u0105zane z rodzinnym miastem. <em>WWA stolica funku, bang<\/em>. I cuty na koniec.<\/p>\n\n\n\n<p>Puenta od recenzenta? Prosz\u0119 bardzo, reprezentuj\u0119 hardo. Tak jak patriotyzm to dla mnie g\u0142\u00f3wnie proste czynno\u015bci robione wok\u00f3\u0142 siebie, a nie wielkie s\u0142owa rzucane na wiatr, tak kwintesencja hip-hopu kryje si\u0119 dla mnie w tym, \u017ce pami\u0119tasz, \u017ceby dobrze opisa\u0107 i przedstawi\u0107 swoich producent\u00f3w; \u017ce przypominasz klasyczne nagrania, odwo\u0142uj\u0105c si\u0119 do nich poprzez swoj\u0105 tw\u00f3rczo\u015b\u0107; \u017ce bezinteresownie, bez kalkulacji rzucisz odbiorcom epk\u0119 na patencie; \u017ce nie boisz si\u0119 ods\u0142oni\u0107. A \u017ce jest to w dodatku dobra epka, tym milej o tym pisa\u0107. Ale musz\u0119 ju\u017c ko\u0144czy\u0107, spiesz\u0119 si\u0119 i\u015b\u0107 tam, gdzie wska\u017ce Mada.<\/p>\n\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" style=\"border-radius:12px\" src=\"https:\/\/open.spotify.com\/embed\/album\/1cCdtrDUreZUlRqQbXJqeq?utm_source=generator\" width=\"100%\" height=\"380\" frameBorder=\"0\" allowfullscreen=\"\" allow=\"autoplay; clipboard-write; encrypted-media; fullscreen; picture-in-picture\"><\/iframe>\n\n\n\n<p> <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>M\u00f3wi\u0142em ju\u017c o tym, ale takie tre\u015bci nale\u017cy ugruntowa\u0107 &#8211; Mada, warszawski raper kojarzony s\u0142usznie z duetem Zetenwupe i ekip\u0105 WCK, jest jak kompas. I to taki ulepszony, bo nawet blisko\u015b\u0107 konserw nie przeszkadza mu we wskazywaniu miejsc, gdzie akurat dzieje si\u0119 hip-hop. Mada sta\u0142 si\u0119 cz\u0119\u015bci\u0105 z rozmachem zaplanowanej celebracji &#8222;S.P.O.R.T.&#8221;, debiutu Tedego. Mada [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":7,"featured_media":724,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1,64],"tags":[505,504,503,506,402,28,507,228],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/720"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/users\/7"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=720"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/720\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":728,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/720\/revisions\/728"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/media\/724"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=720"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=720"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=720"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}