{"id":869,"date":"2022-09-06T21:55:22","date_gmt":"2022-09-06T19:55:22","guid":{"rendered":"https:\/\/flint.blog.polityka.pl\/?p=869"},"modified":"2022-09-11T01:38:28","modified_gmt":"2022-09-10T23:38:28","slug":"czarna-mysl-i-biala-psychodelia-recenzja","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/2022\/09\/06\/czarna-mysl-i-biala-psychodelia-recenzja\/","title":{"rendered":"Czarna my\u015bl i bia\u0142a psychodelia (recenzja)"},"content":{"rendered":"\n<p>O rapowym tytule GOAT \u2013 dla najlepszego\/najlepszej wszech czas\u00f3w \u2013 my\u015ble\u0107 mo\u017cna na r\u00f3\u017cne sposoby. Dla jednych decyduj\u0105ca powinna b\u0119dzie wypadkowa stylu i mikrofonowych umiej\u0119tno\u015bci. Wtedy najpro\u015bciej faworyzowa\u0107 raper\u00f3w pokroju <strong>Nasa<\/strong> b\u0105d\u017a <a href=\"https:\/\/flint.blog.polityka.pl\/2022\/05\/18\/jak-obslugiwac-amerykanskiego-krola-kanon-pusha-t-czesc-i\/\"><strong>Pusha T<\/strong>, kt\u00f3ry na swoim w\u0105skim odcinku kokainowego rapu jest nie do pobicia<\/a>. Inni wska\u017c\u0105 na przekaz, spo\u0142eczn\u0105 wra\u017cliwo\u015b\u0107, warto\u015bciowe, wychowuj\u0105ce tre\u015bci, z kt\u00f3rymi na ustach mo\u017cna \u015bmia\u0142o czyni\u0107 \u015bwiat lepszym miejscem \u2013 tacy ludzie b\u0119d\u0105 ci\u0105\u017cy\u0107 ku <strong>Commonowi<\/strong>, m\u0142odsi ku \u2013 dajmy na to &#8211; <strong>J. Cole<\/strong>\u2019owi.<\/p>\n\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<p>S\u0105 jeszcze barwne osobowo\u015bci, nie do uwi\u0119zienia w gatunkach, z wra\u017cliwo\u015bci\u0105 typu 360. Odsy\u0142am do <strong>Andre 3000<\/strong> z <strong>OutKast<\/strong> albo <strong>Tylera, the Creatora<\/strong>. I ludzie instytucje, \u017cywe pomniki, gdy\u017c luz takiego <strong>Snoop Dogga<\/strong> wydaje si\u0119 ponadczasowy, inspiruj\u0105cy dla wszystkich rapowych pokole\u0144, niewypalony za spraw\u0105 niezliczonych nagra\u0144.<\/p>\n\n\n\n<p>Tocz\u0105c\u0105 si\u0119 od pocz\u0105tku hip-hopu dyskusj\u0119 o GOAT psuje nadraper <strong>Kendrick Lamar<\/strong>, kt\u00f3remu przy wielu wy\u017cej wymienionych brakuje mo\u017ce jeszcze sta\u017cu, a do tego sta\u0142 si\u0119 raperem troch\u0119 elitarnym, ale doskonale poradzi sobie w ka\u017cdej kategorii, bo jest niewyobra\u017calnie wr\u0119cz kompletny i jeszcze przypomina o tym ka\u017cd\u0105 p\u0142yt\u0105, <a href=\"https:\/\/flint.blog.polityka.pl\/2022\/05\/26\/osiem-kobiet-rezyseria-kendrick-lamar\/\">z tegoroczn\u0105 w\u0142\u0105cznie<\/a>. Nie szkodzi, bo w innym wypadku i tak deliberacje m\u00f3g\u0142by zako\u0144czy\u0107 <strong>Black Thought.<\/strong> Oczywi\u015bcie pod warunkiem, \u017ce by\u0142yby teoretyczne i nie zacz\u0119\u0142o si\u0119 szafowanie wy\u015bwietleniami, sprzeda\u017c\u0105 itp. Czarne my\u015bli nigdy nie sprzedawa\u0142y si\u0119 jak \u015bwie\u017ce bu\u0142eczki.<\/p>\n\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"100%\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/Ni-e5Uqjces\" title=\"YouTube video player\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n\n\n\n<p>Filadelfijczyk jest niczym niezr\u00f3wnany przeka\u017anik hiphopowej energii, p\u0142yn\u0105cej od <strong>Rakima<\/strong> i <strong>Kool G Rapa<\/strong> (kt\u00f3rymi si\u0119 inspirowa\u0142), a\u017c do <strong>Rapsody<\/strong> i <strong>Joeya Badassa<\/strong> (kt\u00f3rych zainspirowa\u0142). Stoi za nim \u017cycie, w kt\u00f3rym napisa\u0142 zar\u00f3wno rozdzia\u0142 o handlu narkotykami, jak i ten o studiowaniu dziennikarstwa czy byciu g\u0142ow\u0105 wielodzietnej rodziny. \u015awiadczy o nim rewelacyjna technika u\u017cytkowa, od kumulacji rym\u00f3w wewn\u0105trz i na zewn\u0105trz wers\u00f3w po g\u0142os oraz kontrol\u0119 oddechu. I tre\u015bci \u2013 erudycja bez intelektualnych szanta\u017cy, empatia bez warunk\u00f3w, g\u0142\u0119bia kulturowych kontekst\u00f3w. Bilans mi\u0119dzy tym, co m\u00f3wisz i jak to robisz, jest w tym wypadku bardzo naturalny, przez co raper nie wypala si\u0119 i nie zanudza na \u015bmier\u0107.<\/p>\n\n\n\n<p>Pozycj\u0119 Thoughta budowa\u0142 zesp\u00f3\u0142 <strong>The Roots<\/strong>, zmieniaj\u0105cy si\u0119 z p\u0142yty na p\u0142yt\u0119, w dwie dekady zdolny przej\u015b\u0107 od organicznego hip-hop jazzu na pozycje awangardowe. Ta grupa by\u0142a i b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwem, i przekle\u0144stwem, bo to, jak gra, zawsze wydawa\u0142o si\u0119 wa\u017cniejsze od tego, co ma do powiedzenia. Supertalent Tarika Trottera by\u0142 tu zaledwie elementem sk\u0142adowym.<\/p>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-image\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"1000\" height=\"1000\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2022\/09\/BLACK_OKL.png\" alt=\"\" class=\"wp-image-870\" srcset=\"\/flint\/wp-content\/uploads\/2022\/09\/BLACK_OKL.png 1000w, \/flint\/wp-content\/uploads\/2022\/09\/BLACK_OKL-150x150.png 150w, \/flint\/wp-content\/uploads\/2022\/09\/BLACK_OKL-300x300.png 300w, \/flint\/wp-content\/uploads\/2022\/09\/BLACK_OKL-768x768.png 768w\" sizes=\"(max-width: 1000px) 100vw, 1000px\" \/><figcaption>Ej, nie patrzcie tak, &#8222;Cheat Codes&#8221; jest naprawd\u0119 tak dobre, jak pisz\u0119!<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n<p>Solowa dyskografia artysty mog\u0142a natomiast do tej pory nieco rozczarowa\u0107. Po pierwsze dlatego, \u017ce oczekiwania po go\u015bcinnych wyst\u0119pach by\u0142y ogromne \u2013 facet umia\u0142 zaczarowa\u0107 niezale\u017cnie od tego, czy to by\u0142a odpowiedzialna z renesans boom-bapu <strong>Griselda<\/strong>, czy <strong>Eminem<\/strong>. Po drugie \u2013 na publikowanej w latach trylogii <strong>\u201eStream of thought\u201d <\/strong>bity rzadko wychodzi\u0142y poza poprawno\u015b\u0107, nawet je\u015bli <strong>Salaam Remi<\/strong>, <strong>9th Wonder<\/strong> czy <strong>Sean C<\/strong> to uznane producenckie marki. Rezultatem ich pracy okazywa\u0142y si\u0119 dzie\u0142a, kt\u00f3re szanujesz, ale niekoniecznie z przyjemno\u015bci\u0105 sobie pu\u015bcisz. A je\u017celi do tej pory nie by\u0142o u ciebie szacunku do Trottera, to c\u00f3\u017c, absolutnie bez szans na przekonanie nieprzekonanych, zwerbowanie jakichkolwiek nowych odbiorc\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n<p>Tymczasem<strong> \u201eCheat codes\u201d<\/strong> po prostu \u015bwietnie si\u0119 s\u0142ucha. Na ma ci\u0119\u017caru manifestu i wyk\u0142adu, ma za to do\u015b\u0107 melodii, harmonii i efektownego grania s\u0142owem, p\u0142ynie na tyle bezkolizyjnie, by mog\u0142a si\u0119 sprawdzi\u0107 od razu po wydaniu jako wakacyjna premiera. Nie, nie jedna z tych md\u0142ych na jeden sezon. Oddajmy zreszt\u0105 g\u0142os arty\u015bcie: <em>Puttin\u2019 swords to umbilical cords to cut &#8217;em short \/ Translation: vacation is at a last resort<\/em>.<\/p>\n\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"100%\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/10RM92UFt_A\" title=\"YouTube video player\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n\n\n\n<p>Ale te\u017c \u201eCheat Codes\u201d nic nie traci, gdy jesie\u0144 si\u0119 zbli\u017ca, noc wyd\u0142u\u017ca, s\u0142owa zaczynaj\u0105 wi\u0119cej wa\u017cy\u0107 i mniej przelatywa\u0107 mimo uszu. Z najwy\u017cszej klasy rapowego rzemios\u0142a wyziera\u0107 zaczynaj\u0105 kolejne sensy, zza \u0142adnych, zakurzonych retro-sampli i \u015bpiewanych refren\u00f3w wy\u0142ania si\u0119 brudniejszy groove, krwista surowo\u015b\u0107 czy troch\u0119 \u0142oskocz\u0105cego minimalizmu.<\/p>\n\n\n\n<p>Recenzowa\u0107 umiej\u0119tno\u015bci Thoughta jako\u015b niezr\u0119cznie, bo same si\u0119 recenzuj\u0105. Cho\u0107by w rewelacyjnym \u201e<strong>The darkest part\u201d<\/strong>, w kt\u00f3rym raper zaczyna numer od nawi\u0105zania do s\u0142ynnej ok\u0142adki <strong>Theloniousa Monka<\/strong> i wi\u0105\u017c\u0119 cholernie mocne w\u0119z\u0142y ze skojarze\u0144 i odniesie\u0144. <em>Poranna gwiazda Tariq, urodzi\u0142em si\u0119, by by\u0107 nauczycielem<\/em> \u2013 przedstawia si\u0119 raper w <strong>\u201eAquamarine\u201d<\/strong>, kt\u00f3re jest dobr\u0105 wizyt\u00f3wk\u0105 kr\u0105\u017cka b\u0119d\u0105cego lekcj\u0105 w terenie i wieczn\u0105 dygresj\u0105 zarazem. Artysta pod\u0105\u017ca tam od Koranu do nauk uniwersyteckich, od deprawacji sensorycznej do ostatecznej synestezji.<\/p>\n\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"100%\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/6CYsiFjqi1Y\" title=\"YouTube video player\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n\n\n\n<p>Na ca\u0142ym \u201eCheat codes\u201d autor podr\u00f3\u017cuje po popkulturze, jakby mia\u0142 prywatn\u0105 maszyn\u0119 czasu, refleksje na temat natury ludzkiej \u0142\u0105czy z analiz\u0105 procesu tw\u00f3rczego, \u201ezatrute poezje\u201d z ulicznymi haiku. <em>Empire, mosque, Fear of God or Balenciaga \/ Viva to either La R\u00e9sistance or La Raza<\/em> \u2013 to poj\u0119ciowy ba\u0142agan, poparty jednak spokojem, do\u015bwiadczeniem, nieprzypadkowy. Wielu m\u0105drz\u0105cych si\u0119 raper\u00f3w brzmi niczym prenumeruj\u0105cy Reader&#8217;s Digest o miesi\u0105c za d\u0142ugo. Black Thought chce da\u0107 upust wielotorowo\u015bci swojego my\u015blenia. To nie s\u0105 skacz\u0105ce pch\u0142y skojarze\u0144, bardziej gwiazdozbiory wytyczaj\u0105ce kierunki.<\/p>\n\n\n\n<p>Produkcja <strong>Danger Mouse<\/strong>\u2019a brzmi z kolei tak, jak gdyby pl\u0105drowano skarbnic\u0119 czarnego soulu, cho\u0107 to z\u0142udne. Soul jest i czarny, i b\u0142\u0119kitnooki (to wbrew pozorom muzyczny termin), ale konieczny oddech daje samplowanie bia\u0142ego psychodelicznego, gitarowego grania z lat 60. i 70. G\u0142os i podk\u0142ady \u015bwietnie pasuj\u0105 barwowo, do tego eteryczna muzyka czyni dosadny styl Thoughta l\u017cejszym. Vibe zawsze jest pierwszy, nie ma tu sa\u0142atki z pr\u00f3bek, nie ma konkursu na t\u0119 najdziwniejsz\u0105, zakus\u00f3w na ukradzenie show raperowi. Sampel z <strong>Gwen McCrae<\/strong> mieli tu wszyscy \u2013 od Guru, Lil Wayne\u2019a i Lupe Fiasco po Pyskatego, Orteg\u0119 Cartel i Rasmentalism. Po wykorzystany wycinek tw\u00f3rczo\u015bci <strong>Doris &amp; Kelly<\/strong> si\u0119gali producenci 50 Centa i Commona. I co? I nic. Poczucie \u201eju\u017c to s\u0142ysza\u0142em\u201d ust\u0119puje poczuciu, \u017ce wszystko jest absolutnie na miejscu.<\/p>\n\n\n\n<p>Akapit nale\u017cy si\u0119 go\u015bciom. Nie\u017cyj\u0105cy ju\u017c <strong>MF Doom<\/strong> w <strong>\u201eBelize\u201d <\/strong>brzmi na bardzo zm\u0119czonego, ale nie ma z\u0142udze\u0144 co do tego, \u017ce panowie si\u0119 z Tarikiem bardzo szanowali i planowali co\u015b zrobi\u0107 jeszcze za \u017cycia. Gdy Thought spotyka si\u0119 z <strong>Conwayem<\/strong>, pada nazwisko <strong>Akiry Kurosawy<\/strong>, podsuni\u0119ty zostaje pod nos obrazek <em>cmentarzyska wymazanych czarnych, kt\u00f3rzy p\u0142acili okupy, jednocze\u015bnie pozuj\u0105c<\/em>, mo\u017cna poczu\u0107 ciarki, zw\u0142aszcza \u017ce zredukowany bit tylko temu sprzyja. Po <strong>\u201eStrangers\u201d<\/strong> pozostaje wra\u017cenie, \u017ce <strong>Run The Jewels<\/strong> mog\u0142oby mie\u0107 inny sk\u0142ad \u2013 materia\u0142 <strong>El-P<\/strong> i Black Thoughta to by\u0142oby naprawd\u0119 co\u015b. <strong>A$AP Rocky<\/strong> ma zwrotk\u0119 wyj\u0105tkowo sprytn\u0105, <strong>Russ<\/strong> wyj\u0105tkowo osobist\u0105, wszyscy pami\u0119taj\u0105 jednak dobrze, u kogo goszcz\u0105.<\/p>\n\n\n\n<p>Po tej bardzo dobrze przyj\u0119tej, rewelacyjnie obsadzonej, nale\u017cycie wyprodukowanej przez renomowanego (patrz <strong>Gorillaz, Gnarls Barkley, Beck, Adele<\/strong>) specjalist\u0119 p\u0142ycie nie ma ju\u017c \u017cadnych powod\u00f3w, \u017ceby rozwa\u017caj\u0105c tytu\u0142 GOAT, marginalizowa\u0107 tego fantastycznie dysponowanego typa z The Roots. Nie b\u0119dzie te\u017c nic dziwnego, je\u015bli \u201eCheat Codes\u201d b\u0119dzie rywalizowa\u0107 z Kendrickiem o najwy\u017csze laury. Ta p\u0142yta musia\u0142a si\u0119 wydarzy\u0107, dobrze, \u017ce to si\u0119 w ko\u0144cu sta\u0142o.<\/p>\n\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" style=\"border-radius:12px\" src=\"https:\/\/open.spotify.com\/embed\/album\/0rEbmIQjHTKzKraH4UqiDy?utm_source=generator\" width=\"100%\" height=\"380\" frameBorder=\"0\" allowfullscreen=\"\" allow=\"autoplay; clipboard-write; encrypted-media; fullscreen; picture-in-picture\"><\/iframe>\n\n\n\n<p>   <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>O rapowym tytule GOAT \u2013 dla najlepszego\/najlepszej wszech czas\u00f3w \u2013 my\u015ble\u0107 mo\u017cna na r\u00f3\u017cne sposoby. Dla jednych decyduj\u0105ca powinna b\u0119dzie wypadkowa stylu i mikrofonowych umiej\u0119tno\u015bci. Wtedy najpro\u015bciej faworyzowa\u0107 raper\u00f3w pokroju Nasa b\u0105d\u017a Pusha T, kt\u00f3ry na swoim w\u0105skim odcinku kokainowego rapu jest nie do pobicia. Inni wska\u017c\u0105 na przekaz, spo\u0142eczn\u0105 wra\u017cliwo\u015b\u0107, warto\u015bciowe, wychowuj\u0105ce tre\u015bci, z [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":7,"featured_media":870,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1,64],"tags":[614,610,612,616,611,613,402,615],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/869"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/users\/7"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=869"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/869\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":893,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/869\/revisions\/893"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/media\/870"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=869"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=869"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=869"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}