
{"id":876,"date":"2022-09-07T19:24:01","date_gmt":"2022-09-07T17:24:01","guid":{"rendered":"https:\/\/flint.blog.polityka.pl\/?p=876"},"modified":"2022-10-18T13:57:55","modified_gmt":"2022-10-18T11:57:55","slug":"beat-it-6-amatowsky-kontra-1988-i-piernikowski-fidser-bokun-pln-beatz-l-u-c","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/2022\/09\/07\/beat-it-6-amatowsky-kontra-1988-i-piernikowski-fidser-bokun-pln-beatz-l-u-c\/","title":{"rendered":"Beat it #6. Amatowsky kontra 1988 i Piernikowski, Fidser, BOKUN, PLN.Beatz, L.U.C"},"content":{"rendered":"\n<p>W sz\u00f3stej ods\u0142onie raptusowego cyklu <strong>Beat It<\/strong> rz\u0105dzi producent znany ze wsp\u00f3\u0142pracy z <strong>donGURALesko<\/strong>, <strong>Sariusem<\/strong> i <strong>Wen\u0105<\/strong> (ale te\u017c zawsze gotowy stworzy\u0107 na w\u0142asn\u0105 r\u0119k\u0119 co\u015b instrumentalnego albo wesprze\u0107 zdolnych undergroundowc\u00f3w, takich jak <strong>Mada<\/strong> czy <strong>Prykson Fisk<\/strong>). <strong>Amatowsky<\/strong> to nie tylko podk\u0142ady, da\u0142 si\u0119 pozna\u0107 r\u00f3wnie\u017c jako kolekcjoner i aktywny &#8211; a do tego sprawny logicznie i j\u0119zykowo &#8211; komentator rapowego \u017cycia.<\/p>\n\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<p>W grze jest od 2003 r. i cho\u0107 jak nikt inny inspirowali go producencko <strong>Large Professor<\/strong>, <strong>Dilla <\/strong>(za album <strong>&#8222;Dilla Dawg&#8221;<\/strong> dosta\u0142 od gremium Lech Polish Hip-hop Music Awards nominacj\u0119 w kategorii &#8222;instrumentalna p\u0142yta roku 2021&#8221;) oraz <strong>Alchemist<\/strong>, to nie chce by\u0107 postrzegany jako niewolnik sentyment\u00f3w i tradycjonalista. &#8222;Przenigdy nie stan\u0119 si\u0119 go\u015bciem, kt\u00f3ry jest zamkni\u0119ty tylko na jedno brzmienie&#8221; &#8211; zarzeka\u0142 si\u0119 w <a href=\"https:\/\/www.redbull.com\/pl-pl\/amatowsky-producent-musi-znac-swoja-wartosc\">wywiadzie dla Red Bull Music<\/a>. I dobrze si\u0119 sta\u0142o, bo w spadku od <a href=\"https:\/\/flint.blog.polityka.pl\/2022\/08\/02\/beat-it-5-samborski-kontra-molehead-xdzvonx-boris-kranzky-scolop333ndra-coolp-i-m-gad\/\">go\u015bcia poprzedniego odcinka <\/a><strong><a href=\"https:\/\/flint.blog.polityka.pl\/2022\/08\/02\/beat-it-5-samborski-kontra-molehead-xdzvonx-boris-kranzky-scolop333ndra-coolp-i-m-gad\/\">Rafa\u0142a Samborskiego<\/a><\/strong> dosta\u0142 do\u015b\u0107 eklektyczn\u0105 selekcj\u0119. Warto mie\u0107 na niego baczenie, bo za chwil\u0119 rusza\u0107 b\u0119dzie preorder jego p\u0142yty &#8222;Pe\u0142nia&#8221;. Singiel znalaz\u0142 si\u0119 w <a href=\"https:\/\/flint.blog.polityka.pl\/2022\/09\/01\/dycha-najlepsze-rapy-sierpnia-22\/\">blogowym zestawieniu najlepszych utwor\u00f3w sierpnia<\/a>.<\/p>\n\n\n\n<h2 class=\"wp-block-heading\">SYNY x Anika \u2013 Nie testuj bia\u0142asa [prod. 1988 i Piernikowski]<\/h2>\n\n\n\n<p>Piernikowski i Etamski (p\u00f3\u017aniej 1988) w abstrakcyjnym, posthiphopowym duecie, kt\u00f3ry wywo\u0142a\u0142 o\u017cywiaj\u0105c\u0105 og\u00f3lnobran\u017cow\u0105 dyskusj\u0119 si\u0119gaj\u0105c\u0105 ponad pytanie \u201eOni tak serio?\u201d. \u201eNie testuj bia\u0142asa\u201d pochodzi z drugiej p\u0142yty, wydanego w 2018 r. <strong>\u201eSnu\u201d<\/strong>. Dudni i telepie si\u0119 paranoicznie, a do tego nieregularnie. Uwaga na nieprzewidywalne d\u017awi\u0119ki i zwroty akcji! (I na produkowan\u0105 przez 1988 p\u0142yt\u0119 <strong>Brodki<\/strong> za nied\u0142ugo).<\/p>\n\n\n\n<p><strong>AMATOWSKY<\/strong>: &#8211; Alchemist w jednym z wywiad\u00f3w powiedzia\u0142, \u017ce je\u015bli za dziecka mia\u0142e\u015b rozwini\u0119t\u0105 wyobra\u017ani\u0119, to w muzyce b\u0119dziesz kierowa\u0142 si\u0119 wysoce rozwini\u0119t\u0105 kreatywno\u015bci\u0105. Swoje obrazy b\u0119dziesz ubiera\u0142 w d\u017awi\u0119ki i tym samym b\u0119dziesz przyci\u0105ga\u0142 kompan\u00f3w z r\u00f3wnie wysokim poczuciem \u015bwie\u017co\u015bci. 1988 jest w\u0142a\u015bnie takim &#8222;alchemikiem&#8221;, kt\u00f3ry w swoim laboratorium \u0142\u0105czy sk\u0142adniki z idealn\u0105 proporcj\u0105. Obaj Panowie musieli si\u0119 spotka\u0107. To by\u0142o nieuniknione. Utw\u00f3r &#8222;Nie testuj bia\u0142asa&#8221; rozpoczyna sekwencja, kt\u00f3r\u0105 z ka\u017cdym taktem urozmaica inny d\u017awi\u0119k analogowego klawisza. Jest przestrzennie i minimalistycznie, a jednak w czterech minutach 1988 (podpisany jako autor bitu, pod produkcj\u0105 figuruje r\u00f3wnie\u017c nazwisko Piernikowskiego \u2013 przyp. MF) nie pozwala si\u0119 nam (z)nudzi\u0107. Delikatna perkusja o gliczowym charakterze nadaje rytm, kt\u00f3ry nie jest okre\u015blony. Hi-haty na swingu rozwijaj\u0105 si\u0119 w palecie synth\u00f3w, kt\u00f3re wprawiaj\u0105 mnie o niepok\u00f3j w pozytywnym tego s\u0142owa znaczeniu, a wokal Aniki w pierwszej minucie przepuszczony przez vocoder to smaczek, kt\u00f3ry m\u00f3g\u0142bym zap\u0119tli\u0107. 1988 buduje n\u0119c\u0105ce napi\u0119cie, Piernikowski jest tego dzie\u0142a narratorem. Syny nieoczekiwanie zako\u0144czyli wsp\u00f3ln\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107, pozostawiaj\u0105c nam muzyk\u0119, kt\u00f3ra przetrwa d\u0142ugie dekady.<\/p>\n\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"100%\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/mbi-PbnhaIU\" title=\"YouTube video player\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n\n\n\n<h2 class=\"wp-block-heading\">Wuzet x Ginger x Mi\u0142y Atz x Fidser \u2013 Pierwsze skrzypce [prod. Fidser]<\/h2>\n\n\n\n<p>Grime to nie hip-hop, to dzieciak brytyjskiej muzyki garage, wnuczek jungle, rapu i dancehallu. Zna si\u0119 na nim w Polsce niewielu, tym bardziej id\u0105ce w stron\u0119 produkcji Fidsera komplementy, \u017ce brzmi jak z Wysp, znacz\u0105 du\u017co. Ale te\u017c krakowski producent, dekad\u0119 temu debiutuj\u0105cy p\u0142yt\u0105 w Concrete Cut, bez kompleks\u00f3w skacze od future bassu do footworku, drillu, postdubstepu i glitch-hopu. Ten eklektyzm i bieg\u0142os\u0107 w basowej muzyce w \u201ePierwszych skrzypcach\u201d s\u0142ycha\u0107. Wcale nie s\u0142ycha\u0107, \u017ce kawa\u0142ek ma ponad sze\u015b\u0107 lat.<\/p>\n\n\n\n<p><strong>AMATOWSKY<\/strong>: &#8211; Nie jestem bieg\u0142y w grimie i z pewno\u015bci\u0105 nie przeprowadz\u0119 gatunkowej ekspertyzy, ale podk\u0142ad Fidsera gra tu pierwsze skrzypce. Dynamika i zabawa panoram\u0105 na\/w bicie robi tu robot\u0119. Dzieje si\u0119 naprawd\u0119 sporo. Spod g\u0142\u00f3wnej sekwencji wynurza si\u0119 wiele ciekawych d\u017awi\u0119k\u00f3w, one-shot\u00f3w. Hi-haty nakr\u0119caj\u0105 g\u0119sto rytmik\u0119, clapy trzymaj\u0105 energiczny track w ryzach. A bas? Bas, cz\u0142owieku, kopie po mordzie. Na dok\u0142adk\u0119 refren, kt\u00f3ry natychmiast skojarzy\u0142em z house&#8217;owym\/trance&#8217;owym wokalem u\u017cywanym w latach 90. Fidser zainteresowa\u0142 mnie swoj\u0105 tw\u00f3rczo\u015bci\u0105 na tyle, \u017ce w te p\u0119dy namierzy\u0142em jego Soundcloud i Spotify.<\/p>\n\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"100%\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/4dkA-zRzUzc\" title=\"YouTube video player\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n\n\n\n<h2 class=\"wp-block-heading\">BOKUN \u2013 Co\u015b [prod. BOKUN]<\/h2>\n\n\n\n<p>Bokun jest z Drawna. Rapowa\u0142 z<strong> Quebo<\/strong>, w <strong>Popkiller M\u0142ode Wilki<\/strong> i jako koncertowe wsparcie <strong>\u0141ony<\/strong>. Jako producent od wodzirejskiego disco-funku dotar\u0142 do introwertycznej, bardziej z\u0142o\u017conej elektroniki, specjalizacji w karnawale na smutno. I to nie koniec poszukiwa\u0144, mo\u017cna by\u0107 pewnym, \u017ce brzmienie \u201eCo\u015b\u201d z wydanej nak\u0142adem <strong>Asfalt Records<\/strong> p\u0142yty \u201e<strong>Piliada\u201d<\/strong> (2020) to tylko etap. Na pewno ciekawy, rzadko taki puls wi\u0105\u017ce si\u0119 z takimi emocjami.<\/p>\n\n\n\n<p><strong>AMATOWSKY<\/strong>: &#8211; Raper\/producent to dla mnie od zawsze tekstowo i muzycznie ciekawy splot. Na uwag\u0119 w tej produkcji zas\u0142uguje dynamika. Utw\u00f3r wpisuje si\u0119 idealnie pod festiwalowy mood z gr\u0105 \u015bwiate\u0142 i t\u0142umem klaszcz\u0105cych ludzi. Stopa lekko mnie irytuje, ratuje j\u0105 jednak to, \u017ce urywa si\u0119 tam, gdzie (po)trzeba, lub przykryta jest nieco filtrem, by tu\u017c przed samym refrenem uderzy\u0107 z now\u0105 si\u0142\u0105. Aran\u017cacja mocno przewidywalna, uwa\u017cam to za atut. Bardzo przyjemny ambientowy lead, potraktowany przys\u0142on\u0105, dodaje fajnego brudu. Ca\u0142o\u015b\u0107 podbita pojedynczymi akordami, kt\u00f3re pi\u0119knie buduj\u0105 napi\u0119cie. Podoba mi si\u0119 motyw &#8222;ci\u0119tego sampla&#8221; w glitchowym stylu, kt\u00f3ry ko\u0144czy utw\u00f3r. Ch\u0119tnie sprawdz\u0119 inne rzeczy od Bokuna dla samej produkcji.<\/p>\n\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"100%\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/sAinPlGB-XQ\" title=\"YouTube video player\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n\n\n\n<h2 class=\"wp-block-heading\">Borixon \u2013 Nic [prod. PLN.Beatz]<\/h2>\n\n\n\n<p>PLN.Beatz (widoczny na wzi\u0119tym z oficjalnego profilu FB zdj\u0119ciu otwieraj\u0105cym) to czo\u0142\u00f3wka kieleckiej produkcji. Od dekady dostarcza to, czego chcecie: trapu, cloudu, hip-hopu, bass music. Dzia\u0142a\u0142 m.in. z <strong>\u017babsonem, Wuzetem, K\u0119K\u0119, Kazem Ba\u0142agane, Kubanem, Ma\u0142olatem<\/strong>, ale to Borixon wydaje si\u0119 jego najwa\u017cniejszym klientem. Wsp\u00f3\u0142praca trwa od <strong>\u201eNew Bad life\u201d<\/strong> do tej pory i nic dziwnego, \u017ce to PLN stoi za przestrzennym \u201eNic\u201d, jednym z najwa\u017cniejszych i najbardziej osobistych borixonowych singli, kandydatem do rapowego numeru 2018 r.<\/p>\n\n\n\n<p><strong>AMATOWSKY<\/strong>: &#8211; O ile PLN.Beatz przywo\u0142uje mi na my\u015bl utw\u00f3r &#8222;Smutek&#8221; nagrany w absolutnie idealnym po\u0142\u0105czeniu z K\u0119K\u0119, o tyle w produkcji u Borixona osobi\u015bcie nie zagra\u0142o mi &#8222;Nic&#8221;. Prawie nic. Choir synthy przejad\u0142y mi si\u0119 ju\u017c dawno. Zbyt cz\u0119sto je napotykam w produkcjach. Zdecydowanie brakuje mi tutaj zabawy akordami. Synth lead powtarzany z premedytacj\u0105 nie tylko na starcie brzmi jak przepis na bit za 20 dolc\u00f3w, rodem z platformy Beatstars. Zazdraszczam natomiast poprowadzonej tu linii basu. Lubi\u0119 taki pulsuj\u0105cy sound, kt\u00f3rego sam nie praktykuj\u0119 bo wci\u0105\u017c nie odkry\u0142em jego odpowiedniej formy. Gdybym doda\u0142 co\u015b wi\u0119cej, <em>reszta by\u0142a(by) zwyk\u0142ym k\u0142amstwem<\/em>.<\/p>\n\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"100%\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/jCOOCyOt0ug\" title=\"YouTube video player\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n\n\n\n<h2 class=\"wp-block-heading\">L.U.C. x Natalia Grosiak \u2013 Sen<\/h2>\n\n\n\n<p>Zielonog\u00f3rski artysta zapowiada\u0142 si\u0119 w <strong>Kanale Audytywnym<\/strong> na przedstawiciela nowej fali psycho rapu i trip-hopu, ale doszed\u0142 dalej, do przygotowywanych z rozmachem widowisk multimedialnych, nagradzanych s\u0142uchowisk konceptualnych, dzia\u0142a\u0144 interdyscyplinarnych, r\u00f3wnie\u017c mi\u0119dzynarodowych. Go\u015b\u0107 wykorzysta beat box, sample, orkiestr\u0119, ca\u0142y elektroniczny arsena\u0142 i \u015bpiewaj\u0105cych aktor\u00f3w. \u201eSen\u201d jest z 2006 r., z p\u0142yty pod tytu\u0142em, kt\u00f3ry wiele m\u00f3wi o Rostkowskim: <strong>\u201eHaelucenogenoklektyzm. Przypowie\u015b\u0107 o zagubieniu w czasoprzestrzeni\u201d<\/strong>.<\/p>\n\n\n\n<p><strong>AMATOWSKY<\/strong>: &#8211; O \u0141ukaszu Rostkowskim m\u00f3wiono w \u015brodowisku hiphopowym wiele. Szkoda, \u017ce nie zawsze za spraw\u0105 Kana\u0142u Audytywnego. Utw\u00f3r &#8222;Sen&#8221; pod\u0105\u017ca zdecydowanie w stron\u0119 nu jazzu. Delikatno\u015b\u0107 tej produkcji to niema\u0142y atut, a za spraw\u0105 fenomenalnego wokalu Natalii Grosiak wodzi na my\u015bl spektakl operowy. Przed oczyma natomiast mam slajdy z film\u00f3w Tima Burtona, n\u0119c\u0105ce i nieco surrealistyczne. Skrzypce unosz\u0105 wysoko, ko\u0142ysz\u0105c swobodnie. Tr\u0105bka jest niczym alabastrowe rze\u017aby. Brzmienie \u017cywych instrument\u00f3w doceniam mocno. Nader przychylnie odbieram ten dobrze zaaran\u017cowany numer, jak i ca\u0142\u0105 tw\u00f3rczo\u015b\u0107 L.U.C.&#8217;a. Bo kto nie chcia\u0142by wsp\u00f3\u0142pracowa\u0107 z uznanymi muzykami jazzowymi, takimi jak <strong>Micha\u0142 Urbaniak<\/strong> czy <strong>Leszek Mo\u017cd\u017cer<\/strong>?<\/p>\n\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" style=\"border-radius:12px\" src=\"https:\/\/open.spotify.com\/embed\/track\/1Ql4Byut0e1Sop1Ek9IGnG?utm_source=generator&#038;theme=0\" width=\"100%\" height=\"380\" frameBorder=\"0\" allowfullscreen=\"\" allow=\"autoplay; clipboard-write; encrypted-media; fullscreen; picture-in-picture\"><\/iframe>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>W sz\u00f3stej ods\u0142onie raptusowego cyklu Beat It rz\u0105dzi producent znany ze wsp\u00f3\u0142pracy z donGURALesko, Sariusem i Wen\u0105 (ale te\u017c zawsze gotowy stworzy\u0107 na w\u0142asn\u0105 r\u0119k\u0119 co\u015b instrumentalnego albo wesprze\u0107 zdolnych undergroundowc\u00f3w, takich jak Mada czy Prykson Fisk). Amatowsky to nie tylko podk\u0142ady, da\u0142 si\u0119 pozna\u0107 r\u00f3wnie\u017c jako kolekcjoner i aktywny &#8211; a do tego sprawny [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":7,"featured_media":880,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1,22],"tags":[432,505,274,618,617,620,499,619],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/876"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/users\/7"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=876"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/876\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":892,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/876\/revisions\/892"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/media\/880"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=876"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=876"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=876"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}