{"id":898,"date":"2022-09-21T13:58:22","date_gmt":"2022-09-21T11:58:22","guid":{"rendered":"https:\/\/flint.blog.polityka.pl\/?p=898"},"modified":"2022-09-22T21:11:18","modified_gmt":"2022-09-22T19:11:18","slug":"iggy-not-pop-tap3s-i-igorilla-na-skrzyzowaniu-rapu-i-bluesa","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/2022\/09\/21\/iggy-not-pop-tap3s-i-igorilla-na-skrzyzowaniu-rapu-i-bluesa\/","title":{"rendered":"Iggy Not Pop, Tap3s i Igorilla na skrzy\u017cowaniu rapu i bluesa"},"content":{"rendered":"\n

Ciekawe po\u0142\u0105czenia to s\u00f3l – nie tylko hip-hopu, ca\u0142ej muzyki. I za spraw\u0105 utworu „Guru”<\/strong> do takiego w\u0142a\u015bnie dosz\u0142o. Z jednej strony Iggy Not Pop<\/strong>, u kt\u00f3rego co numer, to nieszablonowy pomys\u0142. Z drugiej – Igorilla<\/strong>, stylowiec, gwarant jako\u015bci i niespokojna artystycznie dusza. Po \u015brodku Bartek „Orange” Owczarek<\/strong> i Artur Kondas,<\/strong> nie tylko producenci, ale i po prostu muzycy dzia\u0142aj\u0105cy w duecie. W tek\u015bcie podejrzani idole i manipulatorzy, w podk\u0142adzie americana i blues.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

Po drugiej stronie g\u0142o\u015bnik\u00f3w za\u015b ja, kt\u00f3ry chcia\u0142by nada\u0107 tej premierze szerszy kontekst. A gdyby tak wybra\u0107 par\u0119 po\u0142\u0105cze\u0144 rapowo-bluesowych i da\u0107 ch\u0142opakom pod dyskusj\u0119? Nie ma co gdyba\u0107, trzeba to zrobi\u0107, przy czym od razu doda\u0107 (np. samym artystom pomstuj\u0105cym na brak czego\u015b z Blackroc<\/strong> czy Mos Defa<\/strong> z Shuggie’em Otisem<\/strong>), \u017ce to wierzcho\u0142ek g\u00f3ry lodowej. Ca\u0142a playlista, \u0142\u0105cznie z utworem wypowiadaj\u0105cych si\u0119, pod tekstem. Tymczasem prosz\u0119 bra\u0107 sztu\u0107ce, b\u0119dziemy je\u015b\u0107 piosenki.<\/p>\n\n\n\n

A$AP Rocky x Joe Fox \u2013 Holy Ghost<\/strong><\/h2>\n\n\n\n

IGORILLA:<\/strong> Mam s\u0142abo\u015b\u0107 do A$AP Rocky\u2019ego<\/strong> na gitarowych brzmieniach. Czy kr\u0105\u017cy po orbicie Kevina Parkera<\/strong> w \u201eLSD\u201d<\/strong>, czy leniuchuje w \u201eKids Turned Out Fine\u201d<\/strong>, ja odp\u0142ywam.\u00a0W \u201eHoly Ghost\u201d dostajemy niecodzienn\u0105 twarz Rakima<\/strong> kaznodziei i stylow\u0105, gitarow\u0105 produkcj\u0119 Danger Mouse<\/strong>\u2019a. ASAP, jak rasowy bluesman, zap\u0119tla wersy niczym mantr\u0119, kr\u0105\u017cy wok\u00f3\u0142 nich i hipnotyzuje prostym i skutecznym flow, kt\u00f3rym wbija linijki jak gwo\u017adzie w krucyfiks. Przygotujcie si\u0119 na spacer po miejscu, gdzie duch \u015bwi\u0119ty unosi si\u0119 jak mg\u0142a nad bagnami Nowego Orleanu, a nie jak dym grilla podczas Rawa Blues Festiwal.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
A$AP Rocky pozna\u0142 Joe Foxa, gdy ten gra\u0142 na londy\u0144skich ulicach. I wyci\u0105gn\u0105\u0142 go bezdomno\u015bci (grafika: BBC)<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Pjus x Sobota \u2013 Callarm<\/strong><\/h2>\n\n\n\n

IGGY NOT POP: <\/strong>Darz\u0119 „S\u0142owowt\u00f3ry” Pjusa<\/strong> wielkim sentymentem. W okolicach tej p\u0142yty zacz\u0119li\u015bmy z Karolem nasz\u0105 mesend\u017cerow\u0105 znajomo\u015b\u0107, kt\u00f3ra doprowadzi\u0142a do tego, \u017ce mamy na p\u0142ycie „Powiedz mi co\u015b wi\u0119cej”<\/strong>, prawdopodobnie ostatnie nagrane przez niego wokale. Wymienili\u015bmy w og\u00f3le mas\u0119 wiadomo\u015bci i zda\u0144, a to, co do mnie napisa\u0142, sprawia, \u017ce wci\u0105\u017c chce mi si\u0119 robi\u0107 muzyk\u0119, nawet je\u015bli zdarza mi si\u0119 to ostatnio do\u015b\u0107 rzadko. Ale wr\u00f3\u0107my do jego p\u0142yty i kawa\u0142ka z Sobot\u0105<\/strong>\u2026 Co ciekawe, nie jestem fanem tw\u00f3rczo\u015bci szczeci\u0144skiego rapera, a bardzo lubi\u0119 ten numer w\u0142a\u015bnie ze wzgl\u0119du na jego rap. Za t\u0119 nawijk\u0119, ale i za tekst Karola z faz\u0105 jak z „Matrixa” oraz subtelne gitarowe ozdobniki. To do\u015b\u0107 nieoczywisty wyb\u00f3r, ten blues taki bardziej modern (producent Szogun<\/strong> m\u00f3wi\u0142 o inspiracji Pimpem C<\/strong> i UGK<\/strong> – przyp. Flint), ale niech ludzie pos\u0142uchaj\u0105 i us\u0142ysz\u0105 ten przekaz, \u017ce „Spier******\u015bmy to”.<\/p>\n\n\n\n

UGK x Rick Ross<\/strong> \u2013<\/strong> Cocaine<\/strong>\u00a0<\/h2>\n\n\n\n

IGORILLA:<\/strong> Hit z proszku? Prosz\u0119 bardzo. Bit t\u0142usty jak burgery, kt\u00f3re Bun B<\/strong> sprzedaje teraz w swoim Trill Burgers. Rick Ross<\/strong>, kt\u00f3ry brzmi tu jak trzeci tenor kolumbijskiej opery narodowej. I jeden z najobficiej zaaran\u017cowanych instrumentalnie bit\u00f3w ever. Czy mo\u017ce by\u0107 lepiej? Mo\u017ce, gdy tylko gospodarze w\u0142\u0105cz\u0105 majki na \u201eON\u201d. \u015apiew PIMP C<\/strong> to wej\u015bcie z wysokiego C. \u017badnych ozdobnik\u00f3w, tylko totalnie klej\u0105ca si\u0119 z ca\u0142o\u015bci\u0105 hitowa partia w jego popisowym rejestrze, wysokim jak g\u00f3ry Kolumbii. I w kontrze do tego BUN ze swoj\u0105 uliczn\u0105 erudycj\u0105 i zimnym, wyzbytym z emocji, niskim g\u0142osem, kt\u00f3ry wa\u017cy swoje, jak waga twojego dilera.<\/p>\n\n\n\n

Bisz x Radex \u2013 Bia\u0142e batuty<\/strong><\/h2>\n\n\n\n

ORANGE<\/strong>: Radek \u0141ukasiewicz miesza style i \u0142\u0105czy gatunki od pocz\u0105tku swojej wsp\u00f3\u0142pracy z Biszem i „Duch oporu”<\/strong> nie zmienia tego trendu. W „Bia\u0142ych batutach”<\/strong> pad\u0142o na salonowe pianino nap\u0119dzane organami hammonda. Bit mimo ko\u0144c\u00f3wki prze\u0142adowanej stylow\u0105 harmonijk\u0105 i innymi d\u0119ciakami zostawia du\u017co przestrzeni, a w takich warunkach Bisz ze swoim gadanym flow odnajduje si\u0119, moim zdaniem, najlepiej. Bluesowy sznyt ca\u0142o\u015bci a\u017c si\u0119 prosi o \u015bpiewany refren, ale mimo jego braku kawa\u0142ek l\u0105duje w mojej topce bydgosko-wo\u0142omi\u0144skiego duetu.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Wielcy zderzacze gatunk\u00f3w, Bisz i Radex, wieczorow\u0105 por\u0105 (z oficjalnego profilu FB artyst\u00f3w)<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Outkast \u2013 Idlewild Blue<\/strong><\/h2>\n\n\n\n

KONDAS<\/strong>: Bez Outkast nie by\u0142oby w og\u00f3le mojego grania. „Hey Ya!<\/strong>” ogra\u0142em niezliczon\u0105 ilo\u015b\u0107 razy, ca\u0142\u0105 „Speakerboxxx\/The Love Below”<\/strong> zna\u0142em na pami\u0119\u0107. Bez bicia przyznam si\u0119, \u017ce nast\u0119pna p\u0142yta, czyli „Idlewild”<\/strong>, w moim \u00f3wczesnym odczuciu nie da\u0142a rady nawet zbli\u017cy\u0107 si\u0119 do poziomu zaprezentowanego wcze\u015bniej – ale to te\u017c kwestia tego, \u017ce w 2006 roku, czyli kiedy wyszed\u0142 ten album, by\u0142em kompletnie nieprzygotowany do zrozumienia tego, co Outkast tam zrobi\u0142o. Proste bluesowe riffy, samplowane b\u0119bny i \u015bpiew, kt\u00f3ry nie ma na celu popisywania si\u0119, tylko rozsiania ciar po ca\u0142ych plecach. I tak w\u0142a\u015bnie jest!<\/p>\n\n\n\n

Kuba Knap x Jovi \u2013 Gotowy na cud<\/strong><\/h2>\n\n\n\n

IGGY NOT POP<\/strong>: Kuba Knap nie jest raperem, tylko bluesmanem jak ta lala, a „Kuchnia Polska”<\/strong> – jedna z moich ulubionych p\u0142yt ostatnich lat – jest na to dowodem. Ci\u0119\u017cko\u015b\u0107 bit\u00f3w M\u0142odego<\/strong>, gitary Aleksego<\/strong> Drywienia<\/strong> i opowiastki Kuby o jego \u017cyciu, do\u015bwiadczeniach, pogl\u0105dach, a nawet wierze. No bo czym jest blues, jak nie opowiastkami? A jeszcze ten refren Jovi<\/strong>, mia\u0142em ciary za pierwszym razem! S\u0142odko-gorzki love song, zdecydowanie nie na pierwsz\u0105 randk\u0119. No bo jak w refrenie – \u017ceby by\u0107 gotowym na cud, najpierw trzeba by\u0107 gotowym na trud. Knap, je\u015bli to czytasz, czekam na album z pe\u0142nym bandem (mo\u017cesz mnie te\u017c zaprosi\u0107 do jakiego\u015b kawa\u0142ka, 5!).<\/p>\n\n\n\n

KONDAS<\/strong>: PS Mo\u017cemy ca\u0142\u0105 tr\u00f3jk\u0105 zrobi\u0107 dla Ciebie bit! A co, najlepszy sk\u0142ad* do grania blues\/amerikana\/alternative\/country rapu w po\u0142udniowej cz\u0119\u015bci Polski poleca si\u0119!<\/p>\n\n\n\n

*poparte badaniami na grupie kontrolnej z\u0142o\u017conej z o\u015bmiu os\u00f3b. Osoby te by\u0107 mo\u017ce s\u0105 spowinowacone z Iggy Not Pop x Tap3s.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Kuba Knap – analogowy cz\u0142owiek w cyfrowym \u015bwiecie i najbardziej bluesowa dusza w\u015br\u00f3d raper\u00f3w (fot. Bartek Wiski, zdj\u0119cie z oficjalnego fanpage’a Knapa)<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Kacper HTA x Fonos \u2013 Wild West<\/strong><\/h2>\n\n\n\n

ORANGE<\/strong>: Mo\u017cna odnie\u015b\u0107 wra\u017cenie, \u017ce gitara, poza samplowaniem z Nile’a Rodgersa<\/strong>, zbyt rzadko towarzyszy raperom. Niech\u0119tnie brana na tapet przez bitmaker\u00f3w, wci\u0105\u017c wydaje si\u0119 czym\u015b niecodziennym, patrz\u0105c na przekr\u00f3j hiphopowych produkcji. Gibbs<\/strong> jak nikt inny potrafi przeku\u0107 ten fakt w miliony wy\u015bwietle\u0144, ubieraj\u0105c prost\u0105 gitarow\u0105 melodi\u0119 lub kilka akord\u00f3w w bit brzmi\u0105cy na rodzimej scenie wyj\u0105tkowo \u015bwie\u017co. Udowodni\u0142 to przede wszystkim przy wsp\u00f3\u0142pracy z Sariusem<\/strong> nad „Wikingiem”<\/strong>, udowadnia te\u017c tutaj, we wsp\u00f3\u0142pracy z Druidem<\/strong>.<\/p>\n\n\n\n

Big K.R.I.T.<\/strong> x B.B. King \u2013<\/strong> Praying Man<\/strong><\/h2>\n\n\n\n

KONDAS<\/strong>: B.B. King powinien by\u0107 puszczany ka\u017cdemu muzykowi jako przyk\u0142ad, \u017ce czasem mniej znaczy wi\u0119cej. Zreszt\u0105 ca\u0142y bit tutaj siada idealnie o czwartej rano, gdy mamy przed sob\u0105 dziesi\u0105tki, je\u015bli nie setki kilometr\u00f3w do zrobienia za k\u00f3\u0142kiem – idealnie wprowadza w ten vibe, gdy jeste\u015b tylko ty, tw\u00f3j w\u00f3z i kawa\u0142 drogi przed tob\u0105. R\u00f3wnie\u017c z mojego ma\u0142ego riserczu wychodzi na to, \u017ce B.B. King na tym numerze nie zosta\u0142 wysamplowany, tylko w wieku 80 lat zagra\u0142 i za\u015bpiewa\u0142 u Big K.R.I.T. I to zagra\u0142 tak (i za\u015bpiewa\u0142!), \u017ce kapcie zostaj\u0105 w przedpokoju.<\/p>\n\n\n\n