
{"id":971,"date":"2022-10-28T13:52:00","date_gmt":"2022-10-28T11:52:00","guid":{"rendered":"https:\/\/flint.blog.polityka.pl\/?p=971"},"modified":"2022-10-28T20:51:02","modified_gmt":"2022-10-28T18:51:02","slug":"brzmienie-czempionow-recenzja-projektu-hvncwoty","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/2022\/10\/28\/brzmienie-czempionow-recenzja-projektu-hvncwoty\/","title":{"rendered":"Brzmienie czempion\u00f3w. Recenzja projektu HVNCWOTY"},"content":{"rendered":"\n<p>Wsp\u00f3\u0142praca <strong>Barto Katta<\/strong> i <strong>Soulpete<\/strong>\u2019a, a wi\u0119c tw\u00f3rc\u00f3w z absolutnej czo\u0142\u00f3wki producenckiej ostatnich lat, sprawia, \u017ce jeste\u015bmy bli\u017cej Jayliba i Madvillain ni\u017c kiedykolwiek. W latach 2003-04, kiedy na \u015bwiat wysz\u0142y kooperacje <strong>Madliba<\/strong> z &#8211; nie\u017cyj\u0105cymi ju\u017c niestety &#8211; <strong>Jayem Dee<\/strong> i <strong>MF Doomem<\/strong>, to by\u0142o dla tych bardziej alternatywnie nastawionych s\u0142uchaczy jak trz\u0119sienie ziemi.<\/p>\n\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<p>Czy polski duet kimkolwiek wstrz\u0105\u015bnie? To zupe\u0142nie inne czasy, ale te\u017c owoc ich wsp\u00f3lnej pracy wydaje si\u0119 mniej wymagaj\u0105cy przy konsumpcji. Dochodzi ciekawie skomponowana lista \u015bwietnie dysponowanych go\u015bci. Projekt <strong>HVNCWOTY<\/strong>, jedna z dzisiejszych premier (obok np. <strong>Szczyla<\/strong> z <strong>Magier\u0105<\/strong>), jest nie do przegapienia.<\/p>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-image\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"1024\" height=\"1012\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2022\/10\/cover-1024x1012.jpg\" alt=\"\" class=\"wp-image-973\" srcset=\"\/flint\/wp-content\/uploads\/2022\/10\/cover-1024x1012.jpg 1024w, \/flint\/wp-content\/uploads\/2022\/10\/cover-300x296.jpg 300w, \/flint\/wp-content\/uploads\/2022\/10\/cover-768x759.jpg 768w, \/flint\/wp-content\/uploads\/2022\/10\/cover.jpg 1784w\" sizes=\"(max-width: 1024px) 100vw, 1024px\" \/><\/figure>\n\n\n\n<p>\u017beby na wst\u0119pie rozwia\u0107 w\u0105tpliwo\u015bci \u2013 produkuje jedynie Pete, Barto nawija, a wi\u0119c m\u00f3j tytu\u0142 troch\u0119 z przekory, bo wzorzec jest z \u201eMadvillainy\u201d, nie z \u201eChampion Sound\u201d. Przed przes\u0142uchaniem powiedzia\u0142bym \u201eszkoda\u201d, teraz tak nie uwa\u017cam. Kto \u015bledzi tw\u00f3rczo\u015b\u0107 lubelaka, ten spodziewa\u0142 si\u0119 wysmakowanego samplingu i oszcz\u0119dnych b\u0119bn\u00f3w tworz\u0105cych kr\u0105g\u0142\u0105, p\u0142yn\u0105c\u0105 jak nic innego ca\u0142o\u015b\u0107. Nie zawiedzie si\u0119, takie zorientowane na feeling bity te\u017c tu s\u0105. Rozwibrowany, mi\u0119kki jazzik pozbawiony nachalnego, przet\u0142uszczonego b\u0119bna wita nas na otwarciu. \u201eFlanki\u201d nie lej\u0105 si\u0119 jak woda, lej\u0105 si\u0119 jak mi\u00f3d. Wolniutkie, fantastycznie rozplanowane przestrzennie, zbudowane na ciep\u0142ym pianinie \u201eNienawidz\u0119 chodzi\u0107 po lekarzach\u201d przedstawia Piotra jako arystokrat\u0119 podk\u0142adu. \u201eAlbo rybki, albo akwarium\u201d &#8211; jako kr\u00f3la samplowania gitar i wokali. Wszystko to bardzo \u0142adne, do tego nie bez charakteru.<\/p>\n\n\n\n<p>Widzimy tu jednak r\u00f3wnie\u017c inne, nieeksponowane singlami oblicze Soulpete\u2019a. \u201eConcertina\u201d to prawie <strong>Mobb Deep<\/strong>, griseldowy \u201eOdm\u0119t\u201d te\u017c ma t\u0119 zwichrowan\u0105, klawiszow\u0105 pr\u00f3bk\u0119 boruj\u0105c\u0105 czaszk\u0119 i du\u017co wspania\u0142ego, mi\u0119sistego do\u0142u. \u201ePlot Twist\u201d, \u201eSkaza\u201d i \u201eBez kaga\u0144ca\u201d s\u0105 niczym p\u00f3j\u015bcie na wojn\u0119, muzyka jest wroga, zeschizowana, na poz\u00f3r chaotyczna, b\u0119bn\u00f3w nie spos\u00f3b zlekcewa\u017cy\u0107, bo bywaj\u0105 jak bomby, intensywne sample bywaj\u0105 z kolei jak narz\u0119dzia tortur, ca\u0142o\u015b\u0107 tworzy szeroko rozci\u0105gni\u0119ty front. Dzie\u0142o wie\u0144cz\u0105 skrecze <strong>DJ-a Te<\/strong>. Jest niemi\u0142o.<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eHVNCWOTY\u201d to te\u017c dobra okazja, by spojrze\u0107 na Barto Katta w oderwaniu od jego szalonej, nieprzewidywalnej produkcji. To zawsze by\u0142 raper z flow, umia\u0142 pop\u0142yn\u0105\u0107, niemniej traktowa\u0142o si\u0119 te wokale jak kolejn\u0105 dobrze zestrojon\u0105, w\u0142a\u015bciwie zlepion\u0105 z innymi \u015bcie\u017ck\u0119. Mo\u017cliwo\u015bci artykulacyjne tworz\u0105 z Barto rapera charakterystycznego (na tej zasadzie co \u201eaktor charakterystyczny\u201d), on sam m\u00f3g\u0142by by\u0107 wyczulony na unikanie okre\u015blonych, demaskuj\u0105cych zbitek, mam jednak poczucie, \u017ce rzadko wcze\u015bniej pisa\u0142 rzeczy tak wa\u017cne i tak emocjonuj\u0105ce. Tekst nigdy na tym projekcie nie bierze g\u00f3ry nad muzyk\u0105 (no, mo\u017ce poza sielskim, ilustracyjnym \u201eJunakiem\u201d, gdzie dobra opowie\u015b\u0107 przeci\u0119ta jest dobrym refrenem), ale bywa r\u00f3wnowa\u017cny. I to jest komplement.<\/p>\n\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"100%\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/Li1_9xoRPL0\" title=\"YouTube video player\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n\n\n\n<p>Tak, Barto Katt wzrusza, gdy m\u00f3wi, \u017ce po bracie mo\u017cna mie\u0107 ciuchy oraz <em>immunitet na osiedlu<\/em> i przeprasza mam\u0119, \u017ce w ksi\u0105\u017cce nie pisa\u0142 o\u0142\u00f3wkiem, albo kiedy chce pu\u015bci\u0107 ziomkowi przelew, \u017ceby chocia\u017c mia\u0142 na chleb. Jest bystry w kr\u00f3tkich konkluzjach, jak wtedy gdy informuje, \u017ce jedn\u0105 ba\u0144k\u0119 zrobi, a z drugiej wyjdzie, czy stwierdza o rapie, \u017ce <em>ta muza nie dziadzieje, co\u015b jak twarz Gwen Stefani<\/em>, a do tego potrafi ud\u017awign\u0105\u0107 ca\u0142o\u015bciowo \u2013 \u201eNienawidz\u0119 chodzi\u0107 po lekarzach\u201d to jedne z najlepszych podej\u015b\u0107 do tematu mi\u0142o\u015bci w polskim rapie. Je\u017celi co\u015b \u017ale zrozumia\u0142em, nie wyprowadzajcie mnie, prosz\u0119, z b\u0142\u0119du.<\/p>\n\n\n\n<p>I jeszcze go\u015bcie, przemy\u015blani i dobrze wkomponowani. <strong>Laikike1<\/strong> i Barto pokazuj\u0105 w \u201eBez kaga\u0144ca\u201d na bolesnych przyk\u0142adach, co znaczy naturalistycznie obrazowa\u0107 i a\u017c dobrze, \u017ce <strong>Nawaj<\/strong> pozwala z\u0142apa\u0107 oddech, wychyli\u0107 \u0142eb z tej czernuchy. W \u201eSkazie\u201d wszystko si\u0119 gospodarzowi zgadza \u2013 zag\u0119\u015bci rym, przyspieszy, grzmotnie punchline\u2019em, niemniej <strong>Miodu<\/strong> jest tak ostry i tak wprost, \u017ce bierze sobie numer. Z \u201ePlot Twistu\u201d zapami\u0119tujemy g\u0142\u00f3wnie puent\u0119 <strong>Bobera<\/strong>, a\u017c zacytuj\u0119:<em> Jak nagra\u0142em pierwszy numer, to wyp&#8230;oli\u0142em \/ i gdzie dzisiaj u m\u0142odzie\u017cy taka m\u0105dro\u015b\u0107 \/ jak zakola masz od rapu, zmieniasz perspektyw\u0119 \/ i ju\u017c wolisz tylko buja\u0107 g\u0142ow\u0105, zamiast k\u0142apa\u0107 mord\u0105<\/em>. Rywalizacj\u0119 na b\u0142yskotliwo\u015b\u0107  i \u015bwie\u017co\u015b\u0107 metafory wygrywa w \u201eMotywatorze finansowym\u201d <strong>Rau Performance<\/strong>, we \u201eFlankach\u201d najlepiej opowiada <strong>Dizkret<\/strong>. Zreszt\u0105 to nie MMA, tu zwyci\u0119zc\u0105 jest odbiorca.<\/p>\n\n\n\n<p>Uda\u0142y si\u0119 huncwotom \u201eHVNCWOTY\u201d. Soulpete, r\u00f3wnie dobry jako Dr Jekyll i Mr Hyde, kiedy ucho g\u0142aszcze i gdy za nie szarpie. Szanuj\u0105cy s\u0142owo, odbezpieczony Barto Katt zwracaj\u0105cy uwag\u0119 na to, \u017ce nie tylko \u015bwietnie s\u0142yszy, ale i troch\u0119 prze\u017cy\u0142, a do tego zdegustowany bran\u017c\u0105 i niespecjalnie umiej\u0105cy znale\u017a\u0107 sobie miejsce w piekielnie spolaryzowanym \u015bwiatku. Poprosz\u0119 wi\u0119cej kooperacji na takim szczeblu, ponad du\u017cymi wydawnictwami z ich arkuszami kalkulacyjnymi. I wi\u0119cej uwagi po\u015bwi\u0119conej wszystkiemu, co ukazuje si\u0119 w <strong>Bump\u201912<\/strong> i <strong>SoRawRecords<\/strong>, gdzie kontrola jako\u015bci dzia\u0142a, za\u015b pasji mierzy\u0107 nie trzeba.<\/p>\n\n\n\n<iframe style=\"border-radius:12px\" src=\"https:\/\/open.spotify.com\/embed\/album\/6Qk9BboaDZ98eFzW5Tu73n?utm_source=generator\" width=\"100%\" height=\"380\" frameBorder=\"0\" allowfullscreen=\"\" allow=\"autoplay; clipboard-write; encrypted-media; fullscreen; picture-in-picture\" loading=\"lazy\"><\/iframe>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Wsp\u00f3\u0142praca Barto Katta i Soulpete\u2019a, a wi\u0119c tw\u00f3rc\u00f3w z absolutnej czo\u0142\u00f3wki producenckiej ostatnich lat, sprawia, \u017ce jeste\u015bmy bli\u017cej Jayliba i Madvillain ni\u017c kiedykolwiek. W latach 2003-04, kiedy na \u015bwiat wysz\u0142y kooperacje Madliba z &#8211; nie\u017cyj\u0105cymi ju\u017c niestety &#8211; Jayem Dee i MF Doomem, to by\u0142o dla tych bardziej alternatywnie nastawionych s\u0142uchaczy jak trz\u0119sienie ziemi.<\/p>\n","protected":false},"author":7,"featured_media":974,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1,64],"tags":[52,360,254,590,684,589,41,340,362,402,685,42],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/971"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/users\/7"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=971"}],"version-history":[{"count":9,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/971\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":984,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/971\/revisions\/984"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/media\/974"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=971"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=971"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/flint\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=971"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}