
{"id":2,"date":"2019-10-22T15:14:02","date_gmt":"2019-10-22T13:14:02","guid":{"rendered":"https:\/\/guetta.blog.polityka.pl\/?page_id=2"},"modified":"2019-10-23T14:38:42","modified_gmt":"2019-10-23T12:38:42","slug":"przykladowa-strona","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/przykladowa-strona\/","title":{"rendered":"O autorze"},"content":{"rendered":"<p>Bernard Guetta to jeden z najbardziej znanych francuskich dziennikarzy specjalizuj\u0105cych si\u0119 w sprawach mi\u0119dzynarodowych. W latach 80. korespondent \u201eLe Monde\u201d w Warszawie, Waszyngtonie i Moskwie. Od 1991 r. prowadzi\u0142 codzienne poranne programy o geopolityce w \u201eFrance Inter\u201d. Publicysta \u201eL\u2019Express\u201d, \u201eTemps\u201d oraz \u201eLib\u00e9ration\u201d. Wsp\u00f3\u0142pracuje z dziennikami \u201eLa Repubblica\u201d, \u201eGazet\u0105 Wyborcz\u0105\u201d i tygodnikiem \u201eL\u2019Espresso\u201d. Laureat licznych nagr\u00f3d dziennikarskich, w tym brytyjskiej Nagrody Alberta oraz Nagrody Mumma dla najlepszego dziennikarza Francji. Autor licznych ksi\u0105\u017cek, w tym \u201eJak zosta\u0142em Europejczykiem?\u201d (w Polsce ukaza\u0142a si\u0119 w 2014 r. nak\u0142adem wydawnictwa Universitas).<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Bernard Guetta to jeden z najbardziej znanych francuskich dziennikarzy specjalizuj\u0105cych si\u0119 w sprawach mi\u0119dzynarodowych. W latach 80. korespondent \u201eLe Monde\u201d w Warszawie, Waszyngtonie i Moskwie. Od 1991 r. prowadzi\u0142 codzienne poranne programy o geopolityce w \u201eFrance Inter\u201d. Publicysta \u201eL\u2019Express\u201d, \u201eTemps\u201d oraz \u201eLib\u00e9ration\u201d. Wsp\u00f3\u0142pracuje z dziennikami \u201eLa Repubblica\u201d, \u201eGazet\u0105 Wyborcz\u0105\u201d i tygodnikiem \u201eL\u2019Espresso\u201d. Laureat licznych nagr\u00f3d [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","template":"","meta":{"footnotes":""},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/2"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/2\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":11,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/2\/revisions\/11"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}