Postawmy na lew\u0105 nog\u0119, Panie Prezydencie! Prosz\u0119 pilnie obci\u0105\u017cy\u0107 z powrotem lew\u0105 nog\u0119, bo potrzebuje Pan teraz narodowego konsensusu. Francja oczywi\u015bcie unikn\u0119\u0142a najgorszego: importu w\u0119gierskiego modelu „demokracji”, os\u0142abienia gospodarki, parali\u017cu Unii Europejskiej i sukcesu, jaki wyb\u00f3r Marine Le Pen przyni\u00f3s\u0142by rosyjskiemu prezydentowi.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Francja i Unia zawr\u00f3ci\u0142y z kraw\u0119dzi, ale ju\u017c w czerwcu Francuzi mog\u0105 wys\u0142a\u0107 do Zgromadzenia Narodowego trzy dominuj\u0105ce ugrupowania, mi\u0119dzy kt\u00f3rymi nie b\u0119dzie porozumienia: niepokorn\u0105 lewic\u0119 Jean-Luc M\u00e9lenchona, Rassemblement national Marine Le Pen i centryst\u00f3w pod szyldem prezydenta.<\/p>\n\n\n\n
Nie maj\u0105c wi\u0119kszo\u015bci parlamentarnej, Emmanuel Macron mo\u017ce by\u0107 wkr\u00f3tce zmuszony rozwi\u0105za\u0107 Zgromadzenie. Ryzykowa\u0142by w\u00f3wczas, \u017ce zostanie zdezawuowany przez wyborc\u00f3w, a nawet gdyby uda\u0142o mu si\u0119 zawi\u0105za\u0107 koalicj\u0119, ju\u017c po lecie by\u0142by na s\u0142abej pozycji, gdy b\u0119dzie stawia\u0142 czo\u0142a „trzeciej turze spo\u0142ecznej” – niezadowoleniu, inflacji i spadkowi si\u0142y nabywczej.<\/p>\n\n\n\n
Jak wszyscy jego poprzednicy od Jacques’a Chiraca pocz\u0105wszy, Macron mo\u017ce stan\u0105\u0107 w obliczu niemo\u017cno\u015bci wprowadzenia cho\u0107by najmniejszej zmiany, a w szczeg\u00f3lno\u015bci reformy emerytalnej, kt\u00f3rej nie uda\u0142o mu si\u0119 uchwali\u0107 ju\u017c podczas pierwszej kadencji. To drugie niebezpiecze\u0144stwo, kt\u00f3re na niego czyha. Stopy procentowe znowu rosn\u0105 i mo\u017ce nie by\u0107 w stanie zmniejszy\u0107 deficyt\u00f3w wywo\u0142anych przez covid-19.<\/p>\n\n\n\n
Francuskie finanse by\u0142yby w niepokoj\u0105cym stanie, a to stawia\u0142oby go w kiepskiej pozycji – to trzecie niebezpiecze\u0144stwo – tak\u017ce w Radzie Europejskiej i blokowa\u0142o rozw\u00f3j Unii w czasie, gdy to konieczne.<\/p>\n\n\n\n
S\u0142owem: na razie prezydent tylko nie przegra\u0142. Je\u017celi chce teraz wygra\u0107 i przej\u015b\u0107 do historii jako cz\u0142owiek, dzi\u0119ki kt\u00f3remu Francja pomog\u0142a uczyni\u0107 Uni\u0119 pot\u0119g\u0105 polityczn\u0105, je\u017celi chce osi\u0105gn\u0105\u0107 to, co jest jego wielk\u0105 ambicj\u0105, a nie okaza\u0107 si\u0119 bezsilnym na francuskiej scenie, musi zyska\u0107 poparcie lewicy.<\/p>\n\n\n\n
To pilna potrzeba chwili. Macron musi zaproponowa\u0107 program na wybory parlamentarne, kt\u00f3ry lewica i Zieloni b\u0119d\u0105 mogli zaakceptowa\u0107. Zacz\u0105\u0142 to robi\u0107 w ostatnich dw\u00f3ch tygodniach, m\u00f3wi\u0105c, \u017ce opowiada si\u0119 za zdwojeniem wysi\u0142k\u00f3w w walce z globalnym ociepleniem i otwarciem, najp\u00f3\u017aniej w lipcu, konferencji spo\u0142ecznej na temat finansowania i rozszerzenia ochrony socjalnej.<\/p>\n\n\n\n
Chodzi o to, by wy\u0142o\u017cy\u0107 wszystkie karty na st\u00f3\u0142. Aby by\u0142o jasne, \u017ce nie znajd\u0105 si\u0119 nowe \u015bwiadczenia dla os\u00f3b niesamodzielnych czy autystycznych bez nowych dochod\u00f3w, a w zwi\u0105zku z tym konieczne b\u0119dzie wyd\u0142u\u017cenie czasu pracy.<\/p>\n\n\n\n
Pytanie brzmi: o ile lat i w jakim tempie. Decyzja nale\u017cy do partner\u00f3w spo\u0142ecznych, a nast\u0119pnie do pos\u0142\u00f3w. Pewne jest, \u017ce nie da si\u0119 tego zrobi\u0107 bez aprobaty i wsparcia wyborc\u00f3w lewicy i Zielonych.<\/p>\n\n\n\n
Innymi s\u0142owy, Macron musi wyznaczy\u0107 premiera, kt\u00f3ry b\u0119dzie w stanie uciele\u015bni\u0107 ten zwrot w lewo bez zra\u017cania do siebie centrum i prawego skrzyd\u0142a. Zwi\u0105zkowiec, taki jak Laurent Berger, sekretarz generalny CFDT, Francuskiej Demokratycznej Konfederacji Pracy, m\u00f3g\u0142by stworzy\u0107 rz\u0105d jedno\u015bci narodowej i odnie\u015b\u0107 sukces.<\/p>\n\n\n\n
Mogliby tego dokona\u0107 r\u00f3wnie\u017c wielcy ekonomi\u015bci. Kandydat\u00f3w nie brakuje, ale ktokolwiek zostanie premierem, b\u0119dzie musia\u0142 stworzy\u0107 podwaliny francuskiej Partii Demokratycznej zdolnej kiedy\u015b przyci\u0105gn\u0105\u0107 cz\u0119\u015b\u0107 elektoratu M\u00e9lenchona, wi\u0119kszo\u015b\u0107 socjaldemokrat\u00f3w, centrum i socjalnej prawicy w tradycji gaullistowskiej.<\/p>\n\n\n\n
Nie jeste\u015bmy jeszcze na tym etapie. Jest za wcze\u015bnie, ale w\u0142a\u015bnie teraz musimy do tego przyst\u0105pi\u0107, bo g\u0142\u00f3wne partie francuskie s\u0105 w ruinie, a prawica i skrajna prawica b\u0119d\u0105 pr\u00f3bowa\u0142y zjednoczy\u0107 si\u0119 w nacjonalistyczny, nieliberalny i ksenofobiczny biegun, kt\u00f3remu musimy przeciwstawi\u0107 front spo\u0142eczny, demokratyczny i europejski. Nigdy od czas\u00f3w de Gaulle’a \u017caden prezydent nie stan\u0105\u0142 przed tak historycznymi wyzwaniami.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Postawmy na lew\u0105 nog\u0119, Panie Prezydencie! Prosz\u0119 pilnie obci\u0105\u017cy\u0107 z powrotem lew\u0105 nog\u0119, bo potrzebuje Pan teraz narodowego konsensusu. Francja oczywi\u015bcie unikn\u0119\u0142a najgorszego: importu w\u0119gierskiego modelu „demokracji”, os\u0142abienia gospodarki, parali\u017cu Unii Europejskiej i sukcesu, jaki wyb\u00f3r Marine Le Pen przyni\u00f3s\u0142by rosyjskiemu prezydentowi.<\/p>\n","protected":false},"author":7,"featured_media":990,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[12,15,14],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1068"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/users\/7"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1068"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1068\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1072,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1068\/revisions\/1072"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/media\/990"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1068"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1068"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1068"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}