Wszystko da si\u0119 naprawi\u0107, nic nie jest nieodwracalne. Ale uwaga! W Unii powstaje przepa\u015b\u0107 mi\u0119dzy dwoma kluczowymi krajami, Francj\u0105 i Niemcami, a tymi, kt\u00f3re opu\u015bci\u0142y blok sowiecki lub ZSRR. Zanim to si\u0119 pog\u0142\u0119bi, a Putin uwierzy, \u017ce jest w stanie to wykorzysta\u0107, trzeba wyja\u015bni\u0107 nieporozumienia. To zadanie dla Francji, kt\u00f3ra budzi najwi\u0119kszy strach w Europie \u015arodkowej i Wschodniej.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
By\u0142e kraje komunistyczne zarzucaj\u0105 Niemcom niech\u0119\u0107 do dostarczania Ukrainie ci\u0119\u017ckiej broni i odmow\u0119 bezzw\u0142ocznego zaprzestania importu rosyjskiego gazu. Postrzegaj\u0105 Niemcy jako samolubne i tch\u00f3rzliwe, ale krytykuj\u0105 je mniej zdecydowanie, bo wierz\u0105, \u017ce kanclerz i jego przyjaciele z socjaldemokracji w ko\u0144cu ewoluuj\u0105 pod naciskiem opozycji chrze\u015bcija\u0144skich demokrat\u00f3w i dw\u00f3ch innych partii w koalicji rz\u0105dowej, czyli libera\u0142\u00f3w i zielonych.<\/p>\n\n\n\n
Z kolei Francji zarzuca si\u0119, \u017ce odnowi\u0142a swoje historyczne rusofilstwo, bo chce unikn\u0105\u0107 jawnej pora\u017cki Putina i szuka dla niego jakiego\u015b „wyj\u015bcia”. W przeciwie\u0144stwie do Niemc\u00f3w, kt\u00f3rzy chc\u0105 tylko broni\u0107 swojej wygody i pieni\u0119dzy, my, Francuzi, byliby\u015bmy sk\u0142onni, jednym s\u0142owem, obchodzi\u0107 si\u0119 z Rosj\u0105 ostro\u017cnie, bagatelizuj\u0105c zagro\u017cenia, jakie stwarza dla kraj\u00f3w, kt\u00f3re przesz\u0142o 30 lat temu wyrwa\u0142y si\u0119 spod jej kontroli.<\/p>\n\n\n\n
Te zarzuty s\u0105 zbyt gwa\u0142townie i cz\u0119ste, by Francja mog\u0142a je nadal ignorowa\u0107. Emmanuel Macron musi odpowiedzie\u0107. Musi to zrobi\u0107 jak najszybciej, bo oskar\u017cenia padaj\u0105 ju\u017c od czasu, gdy zaproponowa\u0142 „europejsk\u0105 wsp\u00f3lnot\u0119 polityczn\u0105” dla kraj\u00f3w kandyduj\u0105cych do Unii, kt\u00f3re nie mog\u0105 by\u0107 jeszcze zintegrowane ze wzgl\u0119du na poziom swego rozwoju gospodarczego i politycznego.<\/p>\n\n\n\n
Pomys\u0142 ten, sformu\u0142owany 9 maja w Parlamencie Europejskim, natychmiast odebrano jako pr\u00f3b\u0119 zamkni\u0119cia drzwi Ukrainie do Unii lub przynajmniej odmow\u0119 przyznania jej statusu kraju kandyduj\u0105cego, kt\u00f3ry chcia\u0142aby uzyska\u0107 przed latem. Tymczasem Macron powiedzia\u0142, \u017ce \u017caden kraj nie powinien tkwi\u0107 w d\u0142ugiej pr\u00f3\u017cni pomi\u0119dzy uzyskaniem statusu kraju kandyduj\u0105cego a faktycznym akcesem.<\/p>\n\n\n\n
To w celu wype\u0142nienia tej pr\u00f3\u017cni poprzez zacie\u015bnienie wi\u0119zi mi\u0119dzy Uni\u0105 a krajami kandyduj\u0105cymi zaproponowa\u0142 utworzenie tej nowej struktury. Za jednym zamachem wyci\u0105gn\u0105\u0142 r\u0119k\u0119 do Ukrainy, Gruzji, Mo\u0142dawii, Serbii i Ba\u0142kan\u00f3w Zachodnich. Przez \u0107wier\u0107 wieku Francja tak konsekwentnie wola\u0142a pog\u0142\u0119bia\u0107 jedno\u015b\u0107, ni\u017c poszerza\u0107 jej szeregi, \u017ce prezydent Republiki zosta\u0142 \u017ale zrozumiany.<\/p>\n\n\n\n
Do tego stopnia \u017ale, \u017ce pr\u00f3bowa\u0142 to naprawi\u0107, o\u015bwiadczaj\u0105c w czwartek w obecno\u015bci prezydenta Mo\u0142dawii, \u017ce jego propozycja wsp\u00f3lnoty politycznej nie jest w \u017cadnym wypadku alternatyw\u0105 dla Unii. By\u0142o to jasne o\u015bwiadczenie, ale pr\u00f3\u017cne, bo pozostaje podejrzenie, \u017ce Francja chce trzyma\u0107 Ukrain\u0119 na dystans w nadziei, \u017ce tak \u0142atwiej b\u0119dzie osi\u0105gn\u0105\u0107 kompromis z Putinem. Dlatego Wo\u0142odymyr Ze\u0142enski powiedzia\u0142, \u017ce odrzuca ide\u0119 takiej wsp\u00f3lnoty.<\/p>\n\n\n\n
Emmanuel Macron musi p\u00f3j\u015b\u0107 dalej. Powinien powiedzie\u0107, \u017ce niezb\u0119dne jest przyci\u0105gni\u0119cie kraj\u00f3w kandyduj\u0105cych do Unii poprzez w\u0142\u0105czenie ich, gdy tylko b\u0119d\u0105 chcia\u0142y i mog\u0142y, w inicjatywy i polityki UE, i \u017ce to by\u0142a jego jedyna troska 9 maja, reszta za\u015b to kwestia \u015brodk\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
Jednym z takich \u015brodk\u00f3w mog\u0142aby by\u0107 wsp\u00f3lnota polityczna, ale r\u00f3wnie dobrze Unia mog\u0142aby zreorganizowa\u0107 si\u0119 od g\u00f3ry do do\u0142u, by szybko przyj\u0105\u0107 do swojego grona te kraje, kt\u00f3rych kandydatur\u0119 zaakceptowa\u0142a. Oznacza\u0142oby to powr\u00f3t do koncentrycznych k\u00f3\u0142 Jacques’a Delorsa i uczynienie z Unii tr\u00f3jstopniowej rakiety – na jej poziomy, gdy nadejdzie czas, b\u0119dzie m\u00f3g\u0142 wej\u015b\u0107 ka\u017cdy ch\u0119tny.<\/p>\n\n\n\n
Na pierwszym poziomie by\u0142yby pa\u0144stwa po prostu zwi\u0105zane wsp\u00f3lnym rynkiem i poszanowaniem praworz\u0105dno\u015bci. Na drugim znalaz\u0142yby si\u0119 te, kt\u00f3rych ustawodawstwo obejmowa\u0142oby acquis communautaire<\/em>, cz\u0142onkostwo w strefie euro, zielony \u0142ad i zakaz wszelkich form dumpingu socjalnego i podatkowego. Wreszcie na trzecim znalaz\u0142aby si\u0119 mniejsza liczba pa\u0144stw cz\u0142onkowskich, kt\u00f3re \u0142\u0105czy\u0142yby obrona, polityka zagraniczna i inwestycje w przemys\u0142 przysz\u0142o\u015bci.<\/p>\n\n\n\n Nie w tym rzecz, \u017ceby Francja opowiedzia\u0142a si\u0119 za jednym konkretnym rozwi\u0105zaniem, ale by powiedzia\u0142a, \u017ce Ukraina musi by\u0107 niezw\u0142ocznie zakotwiczona w Unii, co oznacza, \u017ce pewnego dnia wejdzie do UE z ok. 35 cz\u0142onkami. Skoro za\u015b obecne instytucje na to nie pozwalaj\u0105, to trzeba rozwa\u017cy\u0107 zalety i wady wszystkich mo\u017cliwych innowacji.<\/p>\n\n\n\n Rozwi\u0105zanie trzystopniowe wymaga\u0142oby najwi\u0119kszej wyobra\u017ani politycznej i inwencji prawnej. W szczeg\u00f3lno\u015bci konieczne by\u0142oby ponownie zdefiniowa\u0107 miejsce i rol\u0119 PE poprzez stworzenie w nim dw\u00f3ch izb. Rozwi\u0105zanie wsp\u00f3lnotowe mia\u0142oby t\u0119 zalet\u0119, \u017ce by\u0142oby \u0142atwiejsze pod wzgl\u0119dem instytucjonalnym, ale i ogromn\u0105 wad\u0119 – kraje kandyduj\u0105ce stanowi\u0142yby odr\u0119bny podmiot, kt\u00f3ry m\u00f3g\u0142by stara\u0107 si\u0119 samodzielnie utrzyma\u0107 swoj\u0105 pozycj\u0119, polegaj\u0105c na Stanach Zjednoczonych albo Wielkiej Brytanii.<\/p>\n\n\n\n Wyb\u00f3r nie jest oczywisty, ale proponuj\u0105c debat\u0119, a jednocze\u015bnie opowiadaj\u0105c si\u0119 za przyznaniem Ukrainie statusu kraju kandyduj\u0105cego, Francja zapobieg\u0142aby p\u0119kni\u0119ciu UE, a potem jej rozpadowi. Odzyska\u0142aby przewag\u0119 i nikt nie m\u00f3g\u0142by jej zarzuci\u0107, \u017ce chce utrzymywa\u0107 kontakty z Kremlem, by po wojnie nie powt\u00f3rzy\u0107 tragicznego b\u0142\u0119du traktatu wersalskiego.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Wszystko da si\u0119 naprawi\u0107, nic nie jest nieodwracalne. Ale uwaga! W Unii powstaje przepa\u015b\u0107 mi\u0119dzy dwoma kluczowymi krajami, Francj\u0105 i Niemcami, a tymi, kt\u00f3re opu\u015bci\u0142y blok sowiecki lub ZSRR. Zanim to si\u0119 pog\u0142\u0119bi, a Putin uwierzy, \u017ce jest w stanie to wykorzysta\u0107, trzeba wyja\u015bni\u0107 nieporozumienia. To zadanie dla Francji, kt\u00f3ra budzi najwi\u0119kszy strach w Europie […]<\/p>\n","protected":false},"author":7,"featured_media":990,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[12,6,8,11],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1083"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/users\/7"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1083"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1083\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1089,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1083\/revisions\/1089"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/media\/990"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1083"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1083"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1083"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}