Obawiam si\u0119, \u017ce mo\u017ce si\u0119 myli\u0107. To tylko domniemanie, poniewa\u017c w przeciwie\u0144stwie do niego nie spotykam si\u0119 regularnie z prezydentami Rosji i Ukrainy. Ale obawiam si\u0119, \u017ce Emmanuel Macron myli si\u0119, gdy m\u00f3wi i ci\u0105gle powtarza, \u017ce \u201enie wolno nam upokarza\u0107 Rosji\u201d.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Uniknijmy nieporozumie\u0144. Kiedy nadejdzie czas negocjacji pokojowych mi\u0119dzy Kijowem a Moskw\u0105, wszystkie demokracje i wszyscy ludzie rozs\u0105dni musz\u0105 unikn\u0105\u0107 powt\u00f3rki tragicznego b\u0142\u0119du traktatu wersalskiego. Nie wolno zrobi\u0107 z Rosj\u0105 tego, co zwyci\u0119zcy I wojny \u015bwiatowej zrobili z Niemcami, rujnuj\u0105c i upokarzaj\u0105c je tak bardzo, \u017ce szuka\u0142y odwetu w nowej wojnie. Gdy agresja zostanie zatrzymana, trzeba b\u0119dzie oczywi\u015bcie dopilnowa\u0107, aby Rosja nie zosta\u0142a \u201eupokorzona\u201d. Ale dzisiaj?<\/p>\n\n\n\n
Czy mo\u017cna powtarza\u0107 to ostrze\u017cenie, gdy Rosja upokarza si\u0119, siej\u0105c \u015bmier\u0107 i spustoszenie w Ukrainie, atakuj\u0105c szko\u0142y i szpitale, toleruj\u0105c lub nakazuj\u0105c najgorsze nadu\u017cycia?<\/p>\n\n\n\n
To nie ma sensu. W ka\u017cdym razie nie rozumiej\u0105 tego Ukrai\u0144cy, kt\u00f3rzy s\u0105 oburzeni i protestuj\u0105 z tego powodu. Nie akceptuj\u0105 s\u0142\u00f3w Macrona r\u00f3wnie\u017c inne kraje, kt\u00f3re opu\u015bci\u0142y blok sowiecki. Izoluje on Francj\u0119 od najstarszych pa\u0144stw cz\u0142onkowskich Unii, a co gorsza, wskrzesza stare podejrzenia o historyczne konszachty \u0142\u0105cz\u0105ce Pary\u017c z Moskw\u0105 kosztem Europy \u015arodkowej.<\/p>\n\n\n\n
Nie czyni\u0105c nikomu nic dobrego, Francja wyrz\u0105dza sobie jedynie krzywd\u0119, ale czy to oznacza, \u017ce Macron myli\u0142by si\u0119, uwa\u017caj\u0105c, \u017ce rol\u0105 Francji jest w tym przypadku rola \u201emocarstwa po\u015brednicz\u0105cego\u201d?<\/p>\n\n\n\n
Wr\u0119cz przeciwnie, ma racj\u0119, poniewa\u017c rewolucja 1789, kulturowe pi\u0119tno Francji w Rosji, dziedzictwo de Gaulle\u2019a i wyj\u0105tkowo\u015b\u0107 francuskiej dyplomacji w obozie zachodnim wytworzy\u0142y w rosyjskich kr\u0119gach przyw\u00f3dczych i w\u015br\u00f3d Rosjan szczeg\u00f3ln\u0105 wi\u0119\u017a z Francj\u0105. Rosja postrzega Francuz\u00f3w jako wieloletnich przyjaci\u00f3\u0142 – spory z nimi nie podwa\u017caj\u0105 zaufania. Dotyczy to wszystkich nurt\u00f3w politycznych i wszystkich pokole\u0144, a w obecnym kryzysie nak\u0142ada na Francj\u0119 szczeg\u00f3ln\u0105 odpowiedzialno\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Francja jest nie tylko co najmniej odpowiednim krajem do utrzymywania otwartego kana\u0142u mi\u0119dzy Kijowem a Moskw\u0105 przy jednoczesnym dozbrajaniu Ukrai\u0144c\u00f3w, lecz tak\u017ce dzi\u0119ki swojej kulturze i d\u0142ugiej historii jako \u015bwiatowego mocarstwa jest w stanie zaproponowa\u0107 warunki stabilizacji kontynentalnej, bez kt\u00f3rej nie b\u0119dzie trwa\u0142ego pokoju mi\u0119dzy Ukrain\u0105 a Rosj\u0105.<\/p>\n\n\n\n
To w\u0142a\u015bnie z Francji mo\u017ce wyj\u015b\u0107 impuls do stworzenia nowego zwi\u0105zku mi\u0119dzy Uni\u0105 a Federacj\u0105 Rosyjsk\u0105. Francja mo\u017ce odegra\u0107 istotn\u0105 rol\u0119 w zbli\u017ceniu tych dw\u00f3ch filar\u00f3w kontynentu i umo\u017cliwi\u0107 wypracowanie porozumienia kontynentalnego. Ju\u017c sam ten fakt powinien wystarczy\u0107, aby Francja nie pozwoli\u0142a, by wkrad\u0142 si\u0119 cie\u0144 braku zrozumienia jej polityki w innych stolicach Unii. Ale co mo\u017ce zrobi\u0107 w tych warunkach, \u017ceby nie zaprzepa\u015bci\u0107 w\u0142asnych szans na przyczynienie si\u0119 do pokoju?<\/p>\n\n\n\n
Powinna, przede wszystkim, poprawi\u0107 stosunki z Ukrain\u0105 i przesta\u0107 powtarza\u0107, \u017ce nie nale\u017cy upokarza\u0107 Rosji, i w ten spos\u00f3b da\u0107 sobie mo\u017cliwo\u015b\u0107 dalszego odgrywania roli dobrego po\u015brednika.<\/p>\n\n\n\n
Po drugie, powinna najaktywniej wspiera\u0107 Ukrain\u0119 i zabiega\u0107 o przyznanie jej statusu pa\u0144stwa kandyduj\u0105cego do Unii Europejskiej, aby w odpowiednim czasie mog\u0142a legalnie pracowa\u0107 nad historycznymi kompromisami, niezb\u0119dnymi dla utrwalenia pokoju.<\/p>\n\n\n\n
Wreszcie Francja powinna d\u0105\u017cy\u0107 do tego, by 27 pa\u0144stw publicznie zaproponowa\u0142o Rosji, jej obywatelom i przyw\u00f3dcom og\u00f3lny zarys porozumienia o bezpiecze\u0144stwie i wsp\u00f3\u0142pracy, kt\u00f3re chcieliby z ni\u0105 podpisa\u0107 po zaprzestaniu agresji na Ukrain\u0119. W ten spos\u00f3b UE przyczyni\u0142aby si\u0119 do o\u017cywienia rosyjskiej debaty politycznej. Przygotowa\u0142aby si\u0119 tak\u017ce na przysz\u0142o\u015b\u0107, a przede wszystkim pokaza\u0142a, \u017ce jest gotowa wyci\u0105gn\u0105\u0107 r\u0119k\u0119 do Rosji, traktowa\u0107 j\u0105 jak niezb\u0119dnego partnera i na pewno nie upokarza\u0107.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Obawiam si\u0119, \u017ce mo\u017ce si\u0119 myli\u0107. To tylko domniemanie, poniewa\u017c w przeciwie\u0144stwie do niego nie spotykam si\u0119 regularnie z prezydentami Rosji i Ukrainy. Ale obawiam si\u0119, \u017ce Emmanuel Macron myli si\u0119, gdy m\u00f3wi i ci\u0105gle powtarza, \u017ce \u201enie wolno nam upokarza\u0107 Rosji\u201d.<\/p>\n","protected":false},"author":7,"featured_media":766,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[12,14,6],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1102"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/users\/7"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1102"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1102\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1107,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1102\/revisions\/1107"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/media\/766"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1102"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1102"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1102"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}