
{"id":1167,"date":"2022-11-02T17:49:44","date_gmt":"2022-11-02T16:49:44","guid":{"rendered":"https:\/\/guetta.blog.polityka.pl\/?p=1167"},"modified":"2022-11-03T00:24:29","modified_gmt":"2022-11-02T23:24:29","slug":"panika-w-urzedzie-kanclerskim","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/2022\/11\/02\/panika-w-urzedzie-kanclerskim\/","title":{"rendered":"Panika w urz\u0119dzie kanclerskim"},"content":{"rendered":"\n<p>To nie jest k\u0142\u00f3tnia ani jeden z tych cz\u0119stych moment\u00f3w w stosunkach francusko-niemieckich, kiedy wszystko si\u0119 zawiesza, bo prezydent nie dostosowa\u0142 si\u0119 jeszcze do nowego kanclerza lub odwrotnie. Nie, powodem, dla kt\u00f3rego nic nie uk\u0142ada si\u0119 dzi\u015b dobrze mi\u0119dzy Pary\u017cem a Berlinem, jest to, \u017ce Europa i \u015bwiat zmieni\u0142y si\u0119 tak bardzo i szybko &#8211; dwie wiod\u0105ce pot\u0119gi musz\u0105 na nowo przemy\u015ble\u0107 swoj\u0105 polityk\u0119, swoje gospodarki, priorytety mi\u0119dzynarodowe i kierunek, jaki chc\u0105 nada\u0107 Unii. I musz\u0105 zrobi\u0107 to wszystko jednocze\u015bnie.<\/p>\n\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<p>To dla Niemiec nasta\u0142y najtrudniejsze czasy, bo do tej pory wszystko opiera\u0142o si\u0119 na niskich cenach rosyjskiej energii, ameryka\u0144skim parasolu i eksporcie do Chin. Pierwsze si\u0119 sko\u0144czy\u0142o, drugie si\u0119 zamyka, trzecie si\u0119 kurczy. W urz\u0119dzie kanclerskim jest taka panika, \u017ce Niemcy wol\u0105 szuka\u0107 ratunku w swoich zasobach finansowych ni\u017c nowych umowach europejskich. Za\u0142atwiaj\u0105 najpilniejsze sprawy, samodzielnie negocjuj\u0105 kontrakty gazowe z nowymi dostawcami, uwalniaj\u0105 200 mld dla swojego przemys\u0142u i kupuj\u0105 mn\u00f3stwo broni od USA, zamiast sk\u0142ada\u0107 zam\u00f3wienia w Europie &#8211; bo lepszy wr\u00f3bel w gar\u015bci ni\u017c kanarek na dachu.<\/p>\n\n\n\n<p>Dla Francji to nieuczciwa konkurencja i ryzyko utraty dochod\u00f3w z jej przemys\u0142u zbrojeniowego. Francja czuje si\u0119 zdradzona &#8211; wszak od czas\u00f3w de Gaulle&#8217;a powtarza\u0142a, \u017ce Unia powinna mie\u0107 wsp\u00f3ln\u0105 polityk\u0119 obronn\u0105 i przemys\u0142ow\u0105, zmierzaj\u0105c\u0105 do tego, co Emmanuel Macron nazwa\u0142 &#8222;autonomi\u0105 strategiczn\u0105&#8221;. Teraz, gdy ta narodowa intuicja okazuje si\u0119 prawdziwa, Niemcy zbroj\u0105 si\u0119 w Waszyngtonie i pobudzaj\u0105 w\u0142asny przemys\u0142 dotacjami, zamiast pracowa\u0107 nad budow\u0105 paneuropejskiego przemys\u0142u.<\/p>\n\n\n\n<p>To tak rozczarowuj\u0105ce, a przede wszystkim tak absurdalne, \u017ce wielu zaczyna widzie\u0107 w tym punkt zwrotny dla Niemiec, podejrzewanych o ch\u0119\u0107 porzucenia UE na rzecz strefy wp\u0142yw\u00f3w gospodarczych i politycznych na Wschodzie. We Francji i innych krajach mo\u017ce to by\u0107 koniec &#8222;tandemu&#8221;, nowa sytuacja strategiczna, kt\u00f3ra pozostawi Francuz\u00f3w na marginesie kontynentu skupionego ponownie na Berlinie. Analiza ta jest r\u00f3wnie niepokoj\u0105ca politycznie, co poci\u0105gaj\u0105ca intelektualnie, ale&#8230;<\/p>\n\n\n\n<p>Ale Polska nie b\u0119dzie w najbli\u017cszym czasie aspirowa\u0107 do wsp\u00f3\u0142pracy z Niemcami. Niemieckie rezerwy finansowe mimo wszystko nie s\u0105 niewyczerpane. Po zwyci\u0119stwie Ukrainy Francuzi i Niemcy b\u0119d\u0105 szuka\u0107 oparcia dla stabilno\u015bci kontynentu w nowych relacjach z postputinowsk\u0105 Rosj\u0105. Innymi s\u0142owy, to nie niemiecka panika wymaga teoretyzowania, lecz realne zbie\u017cno\u015bci francusko-niemieckie, kt\u00f3re trzeba piel\u0119gnowa\u0107.<\/p>\n\n\n\n<p>Ta praca spadnie zapewne na Francj\u0119. I ona przede wszystkim musi wyrzec si\u0119 wszelkiej dwuznaczno\u015bci i uroczy\u015bcie o\u015bwiadczy\u0107 swoim 26 partnerom, \u017ce wsp\u00f3lna obrona mo\u017ce by\u0107 jedynie cz\u0119\u015bci\u0105 Sojuszu Atlantyckiego, jego europejskim filarem. To niezb\u0119dne &#8211; bez tego nie b\u0119dzie Europy Obrony, a Unia rozpadnie si\u0119 pomi\u0119dzy polityki bezpiecze\u0144stwa, kt\u00f3re b\u0119d\u0105 kontrolowa\u0107 reszt\u0119.<\/p>\n\n\n\n<p>Francja musi zarazem od\u0142o\u017cy\u0107 na p\u00f3\u017aniej wielkie idee reformy instytucjonalnej Unii, sprzyja\u0107 Europie konkretnych projekt\u00f3w i przedstawi\u0107, nie tylko Niemcom, ale ca\u0142ej Unii, konkretne, szczeg\u00f3\u0142owe i wymierne propozycje wsp\u00f3lnych polityk w dziedzinie energii, uzbrojenia i przemys\u0142u: zrobi\u0107 to, co zrobi\u0142a w 1951 r. z EWWiS, czyli Europejsk\u0105 Wsp\u00f3lnot\u0105 W\u0119gla i Stali. Poniewa\u017c Francja wymy\u015bli\u0142a jedno\u015b\u0107 europejsk\u0105 po wojnie, to do niej nale\u017cy ponowne jej wymy\u015blenie dzisiaj.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>To nie jest k\u0142\u00f3tnia ani jeden z tych cz\u0119stych moment\u00f3w w stosunkach francusko-niemieckich, kiedy wszystko si\u0119 zawiesza, bo prezydent nie dostosowa\u0142 si\u0119 jeszcze do nowego kanclerza lub odwrotnie. Nie, powodem, dla kt\u00f3rego nic nie uk\u0142ada si\u0119 dzi\u015b dobrze mi\u0119dzy Pary\u017cem a Berlinem, jest to, \u017ce Europa i \u015bwiat zmieni\u0142y si\u0119 tak bardzo i szybko &#8211; [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":7,"featured_media":1168,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1167"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/users\/7"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1167"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1167\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1172,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1167\/revisions\/1172"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1168"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1167"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1167"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1167"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}