Sta\u0142o si\u0119. Nawet w Niemczech s\u0105 teraz dwie prawice. Tabu radykalnej prawicy jest tam po nazizmie bardzo silne. Sojusz przypiecz\u0119towany w Turyngii mi\u0119dzy AfD, libera\u0142ami i cz\u0119\u015bci\u0105 CDU pokaza\u0142 jednak, \u017ce prawica i skrajna prawica mog\u0105 si\u0119 zbli\u017cy\u0107, mimo \u017ce kanclerz Angela Merkel i CDU uwa\u017caj\u0105 taki alians za niedopuszczalny.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Na razie to ta druga prawica zwyci\u0119\u017cy\u0142a. Tymczasem kanclerz odchodzi, a minister, kt\u00f3r\u0105 mianowa\u0142a swoj\u0105 nast\u0119pczyni\u0105, z\u0142o\u017cy\u0142a rezygnacj\u0119, bo nie panowa\u0142a nad sytuacj\u0105. Debata dopiero si\u0119 zacznie.<\/p>\n\n\n\n
W Niemczech, podobnie jak w ca\u0142ej Europie i w du\u017cej cz\u0119\u015bci \u015bwiata, znaczna cz\u0119\u015b\u0107 prawicy porozumiewa si\u0119 ze skrajn\u0105 prawic\u0105 lub staje si\u0119 skrajn\u0105 prawic\u0105. Ca\u0142a powojenna sytuacja polityczna odwraca si\u0119 do g\u00f3ry nogami. Wraca zmarginalizowany od czasu kl\u0119ski nazist\u00f3w nacjonalizm. Nienawi\u015b\u0107 do innych, niemaj\u0105ca nic wsp\u00f3lnego z mi\u0142o\u015bci\u0105 do kraju, czyli patriotyzmem, zn\u00f3w ma pierwsze\u0144stwo przed ideami multilateralizmu i wsp\u00f3\u0142pracy mi\u0119dzynarodowej. Podobnie jak przed II wojn\u0105 \u015bwiatow\u0105 si\u0142a okazuje si\u0119 wa\u017cniejsza ni\u017c prawo. Widzimy, \u017ce Putin dokonuje w Europie aneksji terytorialnej, niewidzianej od 75 lat. Chi\u0144ski prezydent Xi zak\u0142ada bazy na spornych wyspach Morza Po\u0142udniowochi\u0144skiego, a Trump decyduje, \u017ce terytoria okupowane nie s\u0105 ju\u017c palesty\u0144skie, lecz izraelskie.<\/p>\n\n\n\n
Wr\u00f3ci\u0142 protekcjonizm i wypowiadane s\u0105 porozumienia rozbrojeniowe zapisane w spadku po upadku muru. Nacjonalizm obci\u0105\u017ca atmosfer\u0119 do tego stopnia, \u017ce pa\u0144stwa musz\u0105 weryfikowa\u0107 swoje decyzje o zmniejszeniu \u015brodk\u00f3w na zakupy wojskowe. Ryzyko nowych wojen staje si\u0119 realne. Czy da si\u0119 jeszcze zatrzyma\u0107 ten wy\u015bcig ku otch\u0142ani?<\/p>\n\n\n\n
Odpowied\u017a brzmi: tak, ale pod trzema warunkami.<\/p>\n\n\n\n
Po pierwsze, nie nale\u017cy d\u0142u\u017cej lekcewa\u017cy\u0107 niebezpiecze\u0144stwa. Trzeba uzna\u0107, \u017ce nic, absolutnie nic nie jest dzi\u015b wa\u017cniejsze od dzia\u0142ania na rzecz unikni\u0119cia zagro\u017cenia.<\/p>\n\n\n\n
Po drugie, nale\u017cy wci\u0105\u017c potwierdza\u0107, \u017ce Unia Europejska to pot\u0119ga, zdolna wywrze\u0107 wp\u0142yw na arenie mi\u0119dzynarodowej, a je\u015bli pojawi si\u0119 niebezpiecze\u0144stwo, b\u0119dzie w stanie broni\u0107 si\u0119 sama.<\/p>\n\n\n\n
Po trzecie – praca. Nie ma chwili do stracenia. Konieczna jest wsp\u00f3\u0142praca zielonych, socjaldemokracji i centroprawicy. Utrwalanie europejskiego konsensusu opartego na o\u017cywieniu inwestycji prowadz\u0105cych do transformacji ekologicznej, wzmocnienia wysi\u0142ku zbrojeniowego i wzrostu gospodarczego potrzebnego do zatrzymania upadku klasy \u015bredniej.<\/p>\n\n\n\n
To wszystko ma sens. Bez o\u017cywienia wkr\u00f3tce nie b\u0119dzie Unii, bo nacjonali\u015bci wygraj\u0105. A bez Unii nie b\u0119dzie pokoju, b\u0119d\u0105 tylko wojny.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Czy da si\u0119 jeszcze zatrzyma\u0107 ten wy\u015bcig ku otch\u0142ani?<\/p>\n","protected":false},"author":7,"featured_media":131,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/123"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/users\/7"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=123"}],"version-history":[{"count":7,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/123\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":132,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/123\/revisions\/132"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/media\/131"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=123"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=123"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=123"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}