
{"id":1436,"date":"2025-10-13T13:04:00","date_gmt":"2025-10-13T11:04:00","guid":{"rendered":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/?p=1436"},"modified":"2025-12-03T13:06:14","modified_gmt":"2025-12-03T12:06:14","slug":"lewica-i-centrum-czas-hipotez","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/2025\/10\/13\/lewica-i-centrum-czas-hipotez\/","title":{"rendered":"Lewica i centrum. Czas hipotez"},"content":{"rendered":"\n<p class=\"has-medium-font-size\">A gdyby tak kryzys polityczny, kt\u00f3ry obecnie n\u0119ka Francj\u0119, stanowi\u0142 szans\u0119 na zbli\u017cenie mi\u0119dzy lewic\u0105 i centrum? To tylko hipoteza, krucha i niepewna, ale wart\u0105 j\u0105 rozwa\u017cy\u0107, bo taki obr\u00f3t sprawy wszystko by zmieni\u0142.<\/p>\n\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<p>Je\u017celi S\u00e9bastien Lecornu, kt\u00f3ry w\u0142a\u015bnie otrzyma\u0142 ponown\u0105 nominacj\u0119 na premiera, zosta\u0142by obalony przed wyborami prezydenckimi i parlamentarnymi wiosn\u0105 2027 roku, Emmanuel Macron musia\u0142by zarz\u0105dzi\u0107 przedterminowe wybory. Skrajna prawica uzyska\u0142by w nich wi\u0119kszo\u015b\u0107, a prezydentowi pozosta\u0142oby podanie si\u0119 do dymisji albo kohabitacja z premierem ze Zjednoczenia Narodowego.<\/p>\n\n\n\n<p>Prezydent powinien zatem do\u0142o\u017cy\u0107 wszelkich stara\u0144, aby mianowany przez niego premier utrzyma\u0142 si\u0119 do czerwca 2027 roku. Wymaga to wypracowania z socjalistami ugody, w kt\u00f3rej zobowi\u0105zaliby si\u0119 do g\u0142osowania przeciwko wotum nieufno\u015bci.<\/p>\n\n\n\n<p>Okoliczno\u015bci te t\u0142umacz\u0105, dlaczego Emmanuel Macron da\u0142 S\u00e9bastienowi Lecornu carte blanche, kt\u00f3rej wymowa jest zupe\u0142nie jasna. Premier ma za zadanie wynegocjowa\u0107 z lewic\u0105 porozumienie, kt\u00f3re pozwoli ocali\u0107 jego rz\u0105d \u2013 i dosta\u0142 pe\u0142n\u0105 swobod\u0119 w jego realizacji.<\/p>\n\n\n\n<p>Nie jest to bynajmniej misja strace\u0144cza, poniewa\u017c lewica oczywi\u015bcie nie chce u\u0142atwi\u0107 zwyci\u0119stwa skrajnej prawicy, a warunki, jakie stawia premierowi, s\u0105 mo\u017cliwe do spe\u0142nienia.<\/p>\n\n\n\n<p>Socjali\u015bci zobowi\u0105zaliby si\u0119 do poparcia rz\u0105du Lecornu w zamian za zapewnienie, \u017ce reforma emerytalna zostanie przynajmniej zamro\u017cona, si\u0142a nabywcza pracownik\u00f3w wzro\u015bnie, a najzamo\u017cniejsze rodziny pomog\u0105 w \u0142ataniu dziury bud\u017cetowej.<\/p>\n\n\n\n<p>Wynegocjowawszy spe\u0142nienie tych trzech warunk\u00f3w, partia socjalistyczna mog\u0142aby pochwali\u0107 si\u0119 tym, \u017ce zapewni\u0142a pa\u0144stwu stabilno\u015b\u0107 polityczn\u0105, forsuj\u0105c decyzje, kt\u00f3re popieraj\u0105 nie tylko wyborcy lewicy. W ten spos\u00f3b p\u00f3\u0142tora roku przed wyborami socjali\u015bci znacznie poprawiliby sw\u00f3j wizerunek. Zanim nar\u00f3d ruszy do urn, przyszli spadkobiercy Emmanuela Macrona z centrolewicy i centroprawicy mogliby natomiast wydoby\u0107 si\u0119 z bagna, w kt\u00f3rym ugrz\u0119\u017ali po wyborach europejskich.<\/p>\n\n\n\n<p>Ugoda przynios\u0142aby wi\u0119c obop\u00f3lne korzy\u015bci, ale zastan\u00f3wmy si\u0119, co dalej.<\/p>\n\n\n\n<p>Niewykluczone, \u017ce dzi\u0119ki temu rozs\u0105dnemu porozumieniu w pierwszej turze wybor\u00f3w prezydenckich kandydat centrum wyprzedzi\u0142by rywala z prawicy, a socjalista \u2013 reprezentanta skrajnej lewicy. P\u00f3\u017aniej to silniejszy z dw\u00f3ch kandydat\u00f3w \u2013 centrysta lub socjalista \u2013 w drugiej turze zmierzy\u0142by si\u0119 ze Zjednoczeniem Narodowym. A wszystko sprzyja\u0142oby temu, by centrum i lewica zawar\u0142y pakt o wycofaniu si\u0119 jednego z kandydat\u00f3w, a nawet uzgodni\u0142y wsp\u00f3lny program rz\u0105d\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n<p>W szranki z przedstawicielem skrajnej prawicy stan\u0105\u0142by wi\u0119c wsp\u00f3lny kandydat centrum i lewicy. To radykalnie zmieni\u0142oby sytuacj\u0119, stawiaj\u0105c pod znakiem zapytania dzi\u015b niemal pewne zwyci\u0119stwo Zjednoczenia Narodowego.<\/p>\n\n\n\n<p>Carte blanche dla premiera ma potencja\u0142 przeorganizowa\u0107 francusk\u0105 scen\u0119 polityczn\u0105. Da\u0142oby si\u0119 wtedy zbudowa\u0107 ob\u00f3z demokratyczny opieraj\u0105cy si\u0119 skrajnej prawicy. Niestety, nic nie jest przes\u0105dzone.<\/p>\n\n\n\n<p>Nie wiadomo jeszcze, czy socjali\u015bci b\u0119d\u0105 umieli przytemperowa\u0107 swoje roszczenia ani czy premier b\u0119dzie w stanie p\u00f3j\u015b\u0107 im na ust\u0119pstwa umo\u017cliwiaj\u0105ce zawarcie ugody. Nie jest te\u017c pewne, czy Emmanuel Macron faktycznie b\u0119dzie m\u00f3g\u0142 da\u0107 premierowi woln\u0105 r\u0119k\u0119. Przede wszystkim jednak nie ma gwarancji, \u017ce centrum i socjali\u015bci zdo\u0142aliby wykorzysta\u0107 te p\u00f3\u0142tora roku stabilno\u015bci na przygotowanie wsp\u00f3lnych propozycji do drugiej tury.<\/p>\n\n\n\n<p>Nic nie jest przes\u0105dzone. Wszystko jest jeszcze do zrobienia, ale obecny kryzys stworzy\u0142 nowe mo\u017cliwo\u015bci.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>A gdyby tak kryzys polityczny, kt\u00f3ry obecnie n\u0119ka Francj\u0119, stanowi\u0142 szans\u0119 na zbli\u017cenie mi\u0119dzy lewic\u0105 i centrum? To tylko hipoteza, krucha i niepewna, ale wart\u0105 j\u0105 rozwa\u017cy\u0107, bo taki obr\u00f3t sprawy wszystko by zmieni\u0142.<\/p>\n","protected":false},"author":7,"featured_media":1437,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[12],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1436"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/users\/7"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1436"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1436\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1438,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1436\/revisions\/1438"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1437"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1436"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1436"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1436"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}