Trzeba si\u0119 liczy\u0107 z jego ko\u0144cem. Za trzy dni, trzy miesi\u0105ce lub trzy lata po W\u0142adimirze Putinie nie zostanie nic. Nie tylko dlatego, \u017ce rosyjskie media spo\u0142eczno\u015bciowe p\u0119kaj\u0105 od skarg obywateli, kt\u00f3rzy borykaj\u0105 si\u0119 z trudno\u015bciami gospodarczymi i coraz cz\u0119stszymi atakami Ukrai\u0144c\u00f3w. Wojna, kt\u00f3ra mia\u0142a by\u0107 tak b\u0142yskawiczna, \u017ce Putin nawet jej nie nazwa\u0142, przybra\u0142a dla niego naprawd\u0119 bardzo z\u0142y obr\u00f3t. W\u0142adzy po nim nie przejmie jednak jego klon. Kiedy d\u0142ugie i mroczne rz\u0105dy dyktatora si\u0119 zako\u0144cz\u0105, putinizm ulegnie rozpadowi. D\u0142uga agonia systemu przekre\u015bli\u0142a ju\u017c bowiem jego pierwotny triumf.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Pocz\u0105tkowo W\u0142adimir Putin mia\u0142 t\u0119 zalet\u0119, \u017ce by\u0142 zupe\u0142nym przeciwie\u0144stwem polityka, jaki Rosjanom ju\u017c obmierz\u0142. Na prze\u0142omie wiek\u00f3w w miejsce starego, wiecznie podchmielonego alkoholika pojawi\u0142 szczup\u0142y, umi\u0119\u015bniony i stosunkowo m\u0142ody m\u0119\u017cczyzna, by\u0142y funkcjonariusz s\u0142u\u017cb specjalnych. Ojciec chrzestny dzikiej prywatyzacji Borys Jelcyn zosta\u0142 odsuni\u0119ty na rzecz Jamesa Bonda, kt\u00f3ry jednym tchem obieca\u0142 zemst\u0119 za grabie\u017c bogactw narodowych i potwierdzenie wielko\u015bci Rosji.<\/p>\n\n\n\n
W\u0142adimir Putin, nieprawdopodobna zapowied\u017a rosyjskiej Mani pulite<\/em> <\/em>i Make Russia Great Again<\/em>, by\u0142 wi\u0119c witany jako zbawca. \u201eM\u015bciciel upokorzonej Rosji\u201d cieszy\u0142 si\u0119 ogromn\u0105 popularno\u015bci\u0105 i Rosjanie dopiero po dziesi\u0119ciu latach zrozumieli, \u017ce zamienili oligarch\u00f3w Jelcyna na oligarch\u00f3w Putina, a \u0142agodnego i zniedo\u0142\u0119\u017cnia\u0142ego mafiosa na okrutnego przyw\u00f3dc\u0119 gangu, pod rz\u0105dami kt\u00f3rego dzia\u0142alno\u015b\u0107 opozycyjna grozi \u015bmierci\u0105.<\/p>\n\n\n\n W\u0142a\u015bnie wtedy sko\u0144czy\u0142a si\u0119 pierwsza faza putinizmu. Poniewa\u017c nawet dyktatorzy potrzebuj\u0105 legitymizacji, a ambicja taka \u0142echta\u0142a mu ego, Putin przyst\u0119pi\u0142 do odbudowy imperium. Nie stara\u0142 si\u0119 jednak odtwarza\u0107 ZSRR, lecz odbudowa\u0107 mocarstwo car\u00f3w, kt\u00f3re jego zdaniem Lenin zniszczy\u0142, przekszta\u0142caj\u0105c je w zwi\u0105zek republik narodowych.<\/p>\n\n\n\n W tym celu W\u0142adimir Putin dokona\u0142 aneksji Krymu i podst\u0119pnie przej\u0105\u0142 kontrol\u0119 nad Donbasem. P\u00f3\u017aniej zaatakowa\u0142 Ukrain\u0119, co pocz\u0105tkowo nie budzi\u0142o powszechnego sprzeciwu rosyjskich mieszczan z klasy \u015bredniej. To nie ich synowie trafiali na front, a, jak szeptali mi\u0119dzy sob\u0105, Krym, Ukraina \u201ewcze\u015bniej i tak nale\u017ca\u0142y do nas\u201d.<\/p>\n\n\n\n Przedsi\u0119wzi\u0119cie to mog\u0142o zapewni\u0107 re\u017cimowi ci\u0105g\u0142o\u015b\u0107 na wiele dziesi\u0119cioleci, ale druga faza putinizmu rozbi\u0142a si\u0119 o ukrai\u0144ski op\u00f3r. Trzeciej fazy ju\u017c nie b\u0119dzie, poniewa\u017c Putin jest za stary, by wymy\u015bli\u0107 si\u0119 na nowo.<\/p>\n\n\n\n Uparcie kontynuuje daremne wysi\u0142ki i nie potrafi zej\u015b\u0107 z raz obranej drogi. By\u0107 mo\u017ce wkr\u00f3tce postanowi sprawdzi\u0107 reakcj\u0119 Europy, atakuj\u0105c kraje ba\u0142tyckie. B\u0119dzie pogr\u0105\u017ca\u0142 si\u0119 w bagnie b\u0142\u0119d\u00f3w, a\u017c wszelkie pr\u00f3by ratunku stan\u0105 si\u0119 niemo\u017cliwe. Jego nast\u0119pcy za\u015b szybko si\u0119 pok\u0142\u00f3c\u0105, tak \u017ce wewn\u0119trzne podzia\u0142y wywo\u0142aj\u0105 efekt domina.<\/p>\n\n\n\n Ka\u017cdy b\u0119dzie chcia\u0142 zaskarbi\u0107 sobie sojusznik\u00f3w. I zdecydowanie zerwa\u0107 z przesz\u0142o\u015bci\u0105 pe\u0142n\u0105 kl\u0119sk i upokorze\u0144. Innymi s\u0142owy, zawieje wiatr odwagi i wolno\u015bci, kt\u00f3ry zawsze k\u0142adzie kres d\u0142ugim dyktaturom, zmiataj\u0105c je z drogi.<\/p>\n\n\n\n Nie da si\u0119 niestety wykluczy\u0107, \u017ce b\u0119dzie to jedynie epizod niewiele d\u0142u\u017cszy ni\u017c Nowa Polityka Ekonomiczna Lenina, odwil\u017c Chruszczowa, perestrojka Gorbaczowa czy anarchia za rz\u0105d\u00f3w Jelcyna. Trudno\u015bci b\u0119d\u0105 tak wielkie, \u017ce po odwil\u017cy mo\u017ce nast\u0105pi\u0107 ponowne zaostrzenie. Po \u015bmierci Stalina Rosja rozpocz\u0119\u0142a jednak powolny i d\u0142ugi marsz ku wolno\u015bci. Przestoje i regresy nie mog\u0105 przes\u0142oni\u0107 faktu, \u017ce jest on nieuchronny i nieustanny. Przed Rosj\u0105 jeszcze d\u0142uga droga. Nic nie jest pewne. Nie mo\u017cna jednak zapomina\u0107, \u017ce od zdobycia Bastylii po ustabilizowanie si\u0119 demokracji Francja do\u015bwiadczy\u0142a osiemdziesi\u0119ciu lat zawirowa\u0144 \u2013 od destalinizacji do dzisiaj up\u0142yn\u0119\u0142o ich siedemdziesi\u0105t.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" W tym celu W\u0142adimir Putin dokona\u0142 aneksji Krymu i podst\u0119pnie przej\u0105\u0142 kontrol\u0119 nad Donbasem. P\u00f3\u017aniej zaatakowa\u0142 Ukrain\u0119, co pocz\u0105tkowo nie budzi\u0142o powszechnego sprzeciwu rosyjskich mieszczan z klasy \u015bredniej. To nie ich synowie trafiali na front, a, jak szeptali mi\u0119dzy sob\u0105, Krym, Ukraina \u201ewcze\u015bniej i tak nale\u017ca\u0142y do nas\u201d.<\/p>\n Przedsi\u0119wzi\u0119cie to mog\u0142o zapewni\u0107 re\u017cimowi ci\u0105g\u0142o\u015b\u0107 na wiele dziesi\u0119cioleci, ale druga faza putinizmu rozbi\u0142a si\u0119 o ukrai\u0144ski op\u00f3r. Trzeciej fazy ju\u017c nie b\u0119dzie, poniewa\u017c Putin jest za stary, by wymy\u015bli\u0107 si\u0119 na nowo.<\/p>\n","protected":false},"author":7,"featured_media":1597,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[62,61,9,6,8],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1595"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/users\/7"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1595"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1595\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1596,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1595\/revisions\/1596"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1597"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1595"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1595"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1595"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}