Jest ich tylu, \u017ce trudno ich zliczy\u0107. Tych, kt\u00f3rzy oficjalnie og\u0142osili swoj\u0105 kandydatur\u0119, i tych potencjalnych, tych pewnych i tych przyczajonych \u2013 pretendent\u00f3w do fotela prezydenckiego we Francji jest tak wielu, jakby naprawd\u0119 si\u0119 um\u00f3wili, by otworzy\u0107 skrajnej prawicy drog\u0119 do w\u0142adzy.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Centry\u015bci i ekolodzy, socjaldemokraci i prawicowcy \u2013 wszyscy oni tak bardzo rozdrabniaj\u0105 dzi\u015b g\u0142osy demokrat\u00f3w, pr\u00f3buj\u0105c zgarn\u0105\u0107 je dla siebie, \u017ce wynik pierwszej tury jest do przewidzenia. W drugiej stan\u0105 naprzeciw siebie Jean-Luc M\u00e9lenchon i Jordan Bardella lub Marine Le Pen, czyli skrajna lewica kontra skrajna prawica. Poniewa\u017c Francja, podobnie jak reszta \u015bwiata, w wi\u0119kszo\u015bci jest prawicowa, a wielu demokrat\u00f3w odmawia dokonania wyboru lub wr\u0119cz woli zablokowa\u0107 Francj\u0119 Nieujarzmion\u0105 ni\u017c Zjednoczenie Narodowe, rezultat wydaje si\u0119 przes\u0105dzony.<\/p>\n\n\n\n
Skrajna prawica zwyci\u0119\u017ca. Donald Trump i W\u0142adimir Putin otwieraj\u0105 szampana. Nie wierz\u0105 w\u0142asnemu szcz\u0119\u015bciu \u2013 nigdy nie kryli si\u0119 z poparciem dla \u201epatriot\u00f3w\u201d z europejskich pa\u0144stw demokratycznych. I to Francja! Jedyna pot\u0119ga nuklearna w Unii! Jedyne pa\u0144stwo unijne w\u015br\u00f3d sta\u0142ych cz\u0142onk\u00f3w Rady Bezpiecze\u0144stwa ONZ! Wsp\u00f3\u0142autorka koncepcji powojennego zjednoczenia Europy! Druga najwi\u0119ksza gospodarka Unii!<\/p>\n\n\n\n
Ich marzenie si\u0119 spe\u0142ni\u0142o. Skrajna prawica zmniejszy o po\u0142ow\u0119 francuski wk\u0142ad do bud\u017cetu Unii, co doprowadzi do za\u0142amania ca\u0142ej instytucji, poniewa\u017c pozosta\u0142e pa\u0144stwa cz\u0142onkowskie nie uzupe\u0142ni\u0105 tej luki. Wr\u0119cz przeciwnie \u2013 b\u0119d\u0105 zmuszone zmniejszy\u0107 swoje wp\u0142aty. Ameryka pozb\u0119dzie si\u0119 konkurenta gospodarczego, kt\u00f3ry stawia\u0142 j\u0105 w z\u0142ym \u015bwietle. Rosja b\u0119dzie swobodnie zwi\u0119ksza\u0107 naciski na ca\u0142\u0105 Europ\u0119 \u015arodkow\u0105, aby odbudowa\u0107 utracon\u0105 stref\u0119 wp\u0142yw\u00f3w. Ukraina nie b\u0119dzie mia\u0142a ju\u017c przy boku zjednoczonej Europy, kt\u00f3ra wspiera j\u0105 w potyczkach z Kremlem. Moskwa natomiast zacznie wywiera\u0107 wp\u0142yw na ca\u0142y kontynent, bo zabraknie mu ochrony Stan\u00f3w Zjednoczonych i wsp\u00f3lnej obrony budowanej przez Uni\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Jak na ironi\u0119, ci tak zwani \u201epatrioci\u201d czyni\u0105 z Francji narz\u0119dzie w r\u0119kach dw\u00f3ch wrogich mocarstw. Poni\u017caj\u0105 j\u0105, a jednocze\u015bnie niszcz\u0105 media publiczne, by odda\u0107 je w r\u0119ce zaprzyja\u017anionych potentat\u00f3w. Zdradzaj\u0105 te\u017c swoich najubo\u017cszych wyborc\u00f3w: wracaj\u0105c do \u017ar\u00f3de\u0142 swojej ideologii, drastycznie ograniczaj\u0105 zabezpieczenia spo\u0142eczne i us\u0142ugi publiczne.<\/p>\n\n\n\n
W\u0142a\u015bnie na to si\u0119 zanosi. W\u0142a\u015bnie to wkr\u00f3tce si\u0119 zi\u015bci, je\u017celi demokraci nie wezm\u0105 si\u0119 w gar\u015b\u0107 \u2013 wszyscy, niezale\u017cnie od pozycji na politycznym spektrum. Tymczasem ka\u017cda frakcja i podfrakcja francuskich demokrat\u00f3w chce mie\u0107 w\u0142asnego kandydata i liczy na zwyci\u0119stwo nad pozosta\u0142ymi, trac\u0105c z oczu wsp\u00f3lnego wroga.<\/p>\n\n\n\n
Jak to wyja\u015bni\u0107?<\/p>\n\n\n\n
Po cz\u0119\u015bci winne jest ego tych, kt\u00f3rym trudno jest przyzna\u0107, \u017ce nie ka\u017cdy mo\u017ce by\u0107 genera\u0142em de Gaulle\u2019em. Mit m\u0119\u017ca opatrzno\u015bciowego wraca bowiem we Francji przy okazji ka\u017cdego kryzysu.<\/p>\n\n\n\n
A Francja w\u0142a\u015bnie przechodzi kryzys. \u017byje bowiem ponad stan, traci pozycj\u0119 w Afryce, a Niemcy przymierzaj\u0105 si\u0119 do zdetronizowania jej jako czo\u0142owej pot\u0119gi militarnej Unii. Francja nie mo\u017ce ju\u017c gra\u0107 kart\u0105 gaullistowskiej niezale\u017cno\u015bci mi\u0119dzy Waszyngtonem a Moskw\u0105. Przysz\u0142o\u015b\u0107 jej kluczowych sektor\u00f3w zale\u017cy od umocnienia europejskiej polityki przemys\u0142owej.<\/p>\n\n\n\n
Podczas gdy Europa popar\u0142a francusk\u0105 inicjatyw\u0119 wsp\u00f3lnej obrony i autonomii strategicznej, Francuzi czuj\u0105 si\u0119 zdezorientowani i zagubieni. Europa przemawia g\u0142osem Francji. Zamiast jednak czerpa\u0107 z tego si\u0142\u0119 i dum\u0119, Francuzi wahaj\u0105 si\u0119 przed przyj\u0119ciem roli, jak\u0105 oferuje im ten spektakularny sukces polityczny, owoc d\u0142ugotrwa\u0142ych wysi\u0142k\u00f3w. Cho\u0107 mo\u017ce to wydawa\u0107 si\u0119 zaskakuj\u0105ce, Francuzi nie kwapi\u0105 si\u0119 do tego, by zosta\u0107 tw\u00f3rcami europejskiego odrodzenia, a w przysz\u0142o\u015bci \u2013 przewodnikami Europy.<\/p>\n\n\n\n
Oscyluj\u0105 bowiem pomi\u0119dzy to\u017csamo\u015bci\u0105 historyczn\u0105, czyli poczuciem wyj\u0105tkowo\u015bci granicz\u0105cym z arogancj\u0105, a uznaniem to\u017csamo\u015bci europejskiej. To ona jest jednak projektem o wiele ambitniejszym i zgodnym z narodow\u0105 histori\u0105, poniewa\u017c nawi\u0105zuje do czas\u00f3w, kiedy to Francja wiod\u0142a Europ\u0119 ku nowym horyzontom.<\/p>\n\n\n\n
W nadchodz\u0105cych wyborach prezydenckich skonfrontuj\u0105 si\u0119 dwie Francje: Francja przesz\u0142o\u015bci \u2013 kraj uwi\u0119ziony w historii, w kt\u00f3rym skrajna prawica i skrajna lewica s\u0105 leciwe i zaczynaj\u0105 bredzi\u0107 \u2013 oraz Francja przysz\u0142o\u015bci, kt\u00f3ra dzielnie podejmuje wyzwanie odnowy i toruje drog\u0119 do stworzenia pot\u0119gi europejskiej. Wie bowiem, \u017ce w przeciwnym razie czeka j\u0105 tylko skansen utraconej wielko\u015bci.<\/p>\n\n\n\n
Tragedia tej Francji przysz\u0142o\u015bci polega na tym, \u017ce jej zwolennicy wci\u0105\u017c dopatruj\u0105 si\u0119 w swoim gronie roz\u0142am\u00f3w \u2013 mi\u0119dzy bur\u017cuazj\u0105 a proletariatem, prawic\u0105 a lewic\u0105, przedsi\u0119biorcami a zwolennikami redystrybucji. Tymczasem lewica ju\u017c dawno zacz\u0119\u0142a broni\u0107 przedsi\u0119biorstw, a prawica uzna\u0142a system zabezpiecze\u0144 spo\u0142ecznych. Dzi\u015b obie strony sceny politycznej musz\u0105 razem chroni\u0107 nas przed chi\u0144skim dumpingiem, rewan\u017cystowsk\u0105 polityk\u0105 Putina i rozpadem solidarno\u015bci atlantyckiej. Podobnie jak ca\u0142a Europa, Francja potrzebuje wielkiej partii demokratycznej, partii o\u015bwiecenia, sprawiedliwo\u015bci spo\u0142ecznej i innowacji, partii opowiadaj\u0105cej si\u0119 za zjednoczon\u0105 Europ\u0105 i przeciwko imperiom, kt\u00f3re chc\u0105 jej podzia\u0142u. Jeszcze jest na to czas. Tak jak w Londynie i Berlinie, w Pary\u017cu te\u017c jest go jednak coraz mniej.<\/p>\n\n\n\n
[To ostatni wpis na blogu przed przerw\u0105 wakacyjn\u0105. \u201eDziennik Europejczyka\u201d wraca w ostatni poniedzia\u0142ek sierpnia.]<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
W nadchodz\u0105cych wyborach prezydenckich skonfrontuj\u0105 si\u0119 dwie Francje: Francja przesz\u0142o\u015bci \u2013 kraj uwi\u0119ziony w historii, w kt\u00f3rym skrajna prawica i skrajna lewica s\u0105 leciwe i zaczynaj\u0105 bredzi\u0107 \u2013 oraz Francja przysz\u0142o\u015bci, kt\u00f3ra dzielnie podejmuje wyzwanie odnowy i toruje drog\u0119 do stworzenia pot\u0119gi europejskiej. Wie bowiem, \u017ce w przeciwnym razie czeka j\u0105 tylko skansen utraconej wielko\u015bci.<\/p>\n","protected":false},"author":7,"featured_media":1607,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[12,59,11,63],"class_list":["post-1606","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-bez-kategorii","tag-francja","tag-skrajna-prawica","tag-unia-europejska","tag-wybory"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1606","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/users\/7"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1606"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1606\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1608,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1606\/revisions\/1608"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1607"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1606"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1606"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1606"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}