Dwa zdania m\u00f3wi\u0105 wszystko. Jedno wypowiedzia\u0142a Angela Merkel, drugie Benjamin Netanjahu. To zapowied\u017a stopniowych, ale g\u0142\u0119bokich zmian, kt\u00f3re obejm\u0105 ca\u0142y \u015bwiat.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Kiedy \u201eBibi\u201d, jak Izraelczycy nazywaj\u0105 swojego premiera, m\u00f3wi Knesetowi, \u017ce \u201enadszed\u0142 czas\u201d, by zastosowa\u0107 izraelskie prawo do ca\u0142ego obszaru Zachodniego Brzegu, czyli de facto<\/em> je anektowa\u0107 – to co to oznacza? C\u00f3\u017c, to zwyczajowe wyznanie wiary prawicowc\u00f3w, dla kt\u00f3rych nie ma mowy o wsp\u00f3\u0142istnieniu dw\u00f3ch pa\u0144stw, a jedynie o rozszerzeniu granic Izraela do tego, czym by\u0142y w czasach biblijnych. Ale poza tym to sygna\u0142 ko\u0144ca ameryka\u0144skiej ery.<\/p>\n\n\n\n Wygrywaj\u0105c II wojn\u0119 \u015bwiatow\u0105, a nast\u0119pnie zimn\u0105 wojn\u0119, Stany Zjednoczone przyjmowa\u0142y, na dobre i z\u0142e, rol\u0119 \u015bwiatowego policjanta, a zatem i \u201euczciwego po\u015brednika\u201d na Bliskim Wschodzie. Sprzymierzeniec Izraela i obro\u0144ca praw Palesty\u0144czyk\u00f3w by\u0142 mediatorem mi\u0119dzy tymi narodami. Uparcie d\u0105\u017cy\u0142 do osi\u0105gni\u0119cia sprawiedliwego i trwa\u0142ego pokoju. \u017baden premier Izraela w takich okoliczno\u015bciach nie m\u00f3g\u0142 oficjalnie powiedzie\u0107, \u017ce woli dekret o aneksji od traktatu pokojowego.<\/p>\n\n\n\n Afga\u0144ski pat USA i iracki chaos przekona\u0142 Stany, \u017ce musz\u0105 dba\u0107 o siebie, a nie o ca\u0142y \u015bwiat. Pod rz\u0105dami Baracka Obamy pot\u0119ga wycofa\u0142a si\u0119 za swoje granice, by po\u015bwi\u0119ci\u0107 si\u0119 zatargom z Chinami, a pod rz\u0105dami Donalda Trumpa konflikt izraelsko-palesty\u0144ski sta\u0142 si\u0119 ju\u017c prost\u0105 kwesti\u0105 polityki wewn\u0119trznej. Nacjonalistyczny prezydent bez skrupu\u0142\u00f3w popiera prawicowego i nacjonalistycznego premiera Izraela, wspieranego nie przez ameryka\u0144skich \u017byd\u00f3w, lecz republika\u0144skich „kingmaker\u00f3w\u201d, cz\u0142onk\u00f3w ko\u015bcio\u0142\u00f3w ewangelikalnych, dla kt\u00f3rych zmartwychwstanie Izraela zwiastuje nadej\u015bcie Mesjasza.<\/p>\n\n\n\n Dla Trumpa pok\u00f3j, kt\u00f3ry USA musz\u0105 promowa\u0107, jest pokojem izraelskiej prawicy. Tej linii si\u0119 trzyma. Dlatego Netanjahu nie musi si\u0119 ba\u0107 ameryka\u0144skiej nie\u0142aski i mo\u017ce wzi\u0105\u0107 na siebie t\u0119 historyczn\u0105 odpowiedzialno\u015b\u0107, staj\u0105c wobec gro\u017aby przekszta\u0142cenia Izraela w pa\u0144stwo apartheidu. Palesty\u0144czycy nie b\u0119d\u0105 ani Izraelczykami, ani Palesty\u0144czykami, ale bezpa\u0144stwowcami bez praw i ojczyzny.<\/p>\n\n\n\n USA zdj\u0119\u0142y z siebie odpowiedzialno\u015b\u0107, to koniec ich ery. Ale przyjrzyjmy si\u0119 teraz o\u015bwiadczeniom Merkel. W \u015brod\u0119 wypowiedzia\u0142a w Bundestagu dwa s\u0142owa, kt\u00f3rych \u017caden jej poprzednik nie wypowiedzia\u0142, a mianowicie: \u201eunia polityczna\u201d. \u201eNie wolno nam zapomnie\u0107\u201d – m\u00f3wi\u0142a \u201eMutti\u201d, czyli mama, jak j\u0105 nazywaj\u0105 rodacy – co powiedzia\u0142 Jacques Delors przed utworzeniem strefy euro: \u201ePotrzebujemy unii politycznej, sama unia walutowa nie wystarczy\u201d. Kanclerz doda\u0142a, \u017ce \u201etrzeba zrobi\u0107 wi\u0119cej, je\u015bli chodzi o polityk\u0119 gospodarcz\u0105, aby przyspieszy\u0107 integracj\u0119\u201d.<\/p>\n\n\n\n Na p\u00f3\u0142tora miesi\u0105ca przed obj\u0119ciem rotacyjnej prezydencji w Unii kanclerz opowiedzia\u0142a si\u0119 w\u0142a\u015bnie za posuni\u0119ciem naprz\u00f3d politycznej Europy, tej „Europy politycznej\u201d, za kt\u00f3r\u0105 Francja opowiada si\u0119 od czas\u00f3w genera\u0142a De Gaulle\u2019a. Merkel wyci\u0105gn\u0119\u0142a w\u0142a\u015bnie r\u0119k\u0119 do Emmanuela Macrona. Powinno to wkr\u00f3tce doprowadzi\u0107 do kompromisu 27 pa\u0144stw w sprawie sposobu finansowania planu naprawy gospodarczej. Covid-19 zobowi\u0105zuje t\u0119 francusko-niemieck\u0105 par\u0119 do zbudowania swej relacji na nowo. Chodzi o to, by wprowadzi\u0107 Uni\u0119 w trzeci\u0105 faz\u0119 jej historii po unii walutowej i wsp\u00f3lnym rynku: w faz\u0119 jedno\u015bci politycznej.<\/p>\n\n\n\n To b\u0119dzie trudna droga. Pow\u00f3z europejski mo\u017ce utkn\u0105\u0107 wi\u0119cej ni\u017c raz, ale gdy Helmut Kohl i Fran\u00e7ois Mitterrand wprowadzali wsp\u00f3ln\u0105 walut\u0119, zanim jeszcze zacz\u0119li si\u0119 zajmowa\u0107 harmonizacj\u0105 polityki gospodarczej pa\u0144stw cz\u0142onkowskich, te\u017c wiedzieli, \u017ce stawiaj\u0105 w\u00f3z przed koniem. Chcieli stworzy\u0107 walut\u0119, kt\u00f3ra zmusi obywateli do harmonizacji ich ochrony socjalnej, inwestycji i podatk\u00f3w. Obecny kryzys dowodzi, \u017ce mieli racj\u0119.<\/p>\n\n\n\n Po raz kolejny jedno\u015b\u0107 europejska posuwa si\u0119 naprz\u00f3d poprzez kryzys, poniewa\u017c to, co nas nie zabija, czyni nas silniejszymi, a gdy jedna pot\u0119ga si\u0119 os\u0142abia, pojawia si\u0119 druga. Ma\u0142e \u015bwiate\u0142ko w tunelu, migocz\u0105ce i kruche, ale odporne na burze.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Dwa zdania m\u00f3wi\u0105 wszystko. Jedno wypowiedzia\u0142a Angela Merkel, drugie Benjamin Netanjahu. To zapowied\u017a stopniowych, ale g\u0142\u0119bokich zmian, kt\u00f3re obejm\u0105 ca\u0142y \u015bwiat.<\/p>\n","protected":false},"author":7,"featured_media":257,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/252"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/users\/7"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=252"}],"version-history":[{"count":12,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/252\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":265,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/252\/revisions\/265"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/media\/257"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=252"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=252"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=252"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}