\u017beby zrozumie\u0107, dlaczego Emmanuel Macron powo\u0142a\u0142 Jeana Castexa, wysokiego rang\u0105 urz\u0119dnika, kt\u00f3ry nigdy nie pe\u0142ni\u0142 funkcji politycznej, na premiera, trzeba zrozumie\u0107, \u017ce Francja i ca\u0142a Unia Europejska s\u0105 w takiej samej sytuacji jak Europa w 1945 r.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Oczywi\u015bcie nie wychodzimy z tej samej otch\u0142ani grozy i zniszczenia, ale wstrzymuj\u0105c produkcj\u0119 na dwa miesi\u0105ce, powoduj\u0105c wzrost bezrobocia i niszcz\u0105c tak wiele du\u017cych przedsi\u0119biorstw i ma\u0142ych firm, pandemia drastycznie obni\u017cy\u0142a PKB.\u00a0Obna\u017cy\u0142a te\u017c nasze s\u0142abo\u015bci, zagro\u017cenia zwi\u0105zane z dezindustrializacj\u0105 i zmianami w kluczowych sektorach, jak przemys\u0142 samochodowy i lotniczy. Kryzys zwi\u0119kszy\u0142 og\u00f3ln\u0105 \u015bwiadomo\u015b\u0107 niebezpiecze\u0144stw czyhaj\u0105cych na planecie. I pokaza\u0142, \u017ce Chiny przeobra\u017caj\u0105 si\u0119 w pot\u0119\u017cny kraj nowych technologii.<\/p>\n\n\n\n
We Francji, podobnie jak w ca\u0142ej Unii, musimy wypracowa\u0107 nowe priorytety przemys\u0142owe. Trzeba nadrobi\u0107 stracony czas, przyspieszy\u0107 walk\u0119 z globalnym ociepleniem i wyposa\u017cy\u0107 si\u0119 w bro\u0144, dzi\u0119ki kt\u00f3rej b\u0119dziemy bardziej konkurencyjni wobec USA i Chin. Tak jak po wojnie trzeba przemy\u015ble\u0107 wszystko na nowo. Do w\u0142adz publicznych nale\u017cy wi\u0119c szczeg\u00f3lna koordynacja r\u00f3\u017cnych sektor\u00f3w przemys\u0142u, aby przygotowa\u0107 si\u0119 na epokowe zmiany, kt\u00f3re nadchodz\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Po francusku to „dirigisme”, co oczywi\u015bcie nie oznacza komunizmu ani upa\u0144stwowienia \u015brodk\u00f3w produkcji, lecz realizacj\u0119, w ramach gospodarki rynkowej, polityki przemys\u0142owej pa\u0144stwa w porozumieniu z g\u0142\u00f3wnymi podmiotami \u017cycia gospodarczego i spo\u0142ecznego.\u00a0Tak to dzia\u0142a\u0142o w Europie przez ca\u0142y okres powojenny, ale po osi\u0105gni\u0119ciu szczytu we Francji pod rz\u0105dami gen. de Gaulle’a \u201edirigisme\u201d przegra\u0142 z neoliberalizmem promowanym przez „rewolucj\u0119 konserwatywn\u0105” lat 80.<\/p>\n\n\n\n
Ronald Reagan i Margaret Thatcher og\u0142osili, \u017ce „pa\u0144stwo nie jest rozwi\u0105zaniem, lecz problemem”.\u00a0\u015awiat pod\u0105\u017ca\u0142 za nimi przez cztery dekady, ale ko\u0142o zn\u00f3w si\u0119 zakr\u0119ci\u0142o.\u00a0Po raz kolejny pa\u0144stwo mia\u0142o by\u0107 rozwi\u0105zaniem i po raz kolejny jest niezb\u0119dne gospodarce rynkowej, bo konieczne jest dzia\u0142anie na rzecz wsp\u00f3lnego dobra, kt\u00f3re wykracza poza bezpo\u015bredni interes akcjonariuszy; r\u00f3wnie\u017c dlatego, \u017ce tylko w\u0142adze publiczne mog\u0105 zmobilizowa\u0107 i zagwarantowa\u0107 kapita\u0142 niezb\u0119dny do walki z kryzysem. Demokratycznie wybrane w\u0142adze musz\u0105 ustali\u0107, jak zainwestowa\u0107 setki miliard\u00f3w euro w krajowe i europejskie gospodarki.<\/p>\n\n\n\n
R\u00f3\u017cnice mi\u0119dzy sk\u0105pcami a zwolennikami sp\u00f3jno\u015bci zacieraj\u0105 si\u0119 wobec potrzeby wsp\u00f3lnych po\u017cyczek. Sp\u00f3r zainicjowany przez rewolucj\u0119 konserwatywn\u0105 dobiega ko\u0144ca w tym samym czasie, w kt\u00f3rym ko\u0144czy si\u0119 sama rewolucja, a jednocze\u015bnie nawet we Francji r\u00f3\u017cnica mi\u0119dzy prawic\u0105 a lewic\u0105 traci na znaczeniu.<\/p>\n\n\n\n
Bo czy ten zwrot, kt\u00f3ry w\u0142a\u015bnie wykona\u0142 Macron, mianuj\u0105c Castexa, ma zabarwienie prawicowe?\u00a0Czy to ruch lewicowy?\u00a0A mo\u017ce zielony?\u00a0Prasa i francuski \u015bwiat polityczny ci\u0105gle o to pytaj\u0105, a to nie jest istotne. W 1945 r. zar\u00f3wno prawica, jak i lewica by\u0142y wyznawczyniami \u201edirigisme\u201d. Nowy premier, kt\u00f3ry przez d\u0142ugi czas by\u0142 na prawicy, pochodzi ze „spo\u0142ecznego gaullizmu”, prawicy, kt\u00f3ra dba o r\u00f3wnowag\u0119 mi\u0119dzy kapita\u0142em a prac\u0105.\u00a0Jest r\u00f3wnie ceniony przez zwi\u0105zki zawodowe i pracodawc\u00f3w, a przede wszystkim znany ze swych zdolno\u015bci organizacyjnych. Cz\u0142owiek, kt\u00f3ry ma po swojej stronie prezydenta Republiki, nie mo\u017ce zosta\u0107 natychmiast zdyskwalifikowany przez lewic\u0119.\u00a0Prawica te\u017c nie mog\u0142a go zdyskwalifikowa\u0107, bo pochodzi z jej szereg\u00f3w. Ta nominacja rozbroi\u0142a wi\u0119c prawic\u0119 i lewic\u0119 jeszcze przed utworzeniem rz\u0105du i rozpocz\u0119ciem restrukturyzacji francuskiego przemys\u0142u.<\/p>\n\n\n\n
Czy to czyni z Jeana Castexa lewicowca?<\/p>\n\n\n\n
Je\u015bli uznamy, \u017ce \u201edirigisme\u201d jest zasadniczo lewicowy, bo chce korygowa\u0107 rynek, to odpowied\u017a brzmi: „tak”. Ale Keynes, mistrz \u201edirigisme\u201d, by\u0142 libera\u0142em.\u00a0Lewica czy prawica – tej debaty ju\u017c nie ma, bo jeste\u015bmy w 1945 r. Mamy Europ\u0119 do odbudowania.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
\u017beby zrozumie\u0107, dlaczego Emmanuel Macron powo\u0142a\u0142 Jeana Castexa, wysokiego rang\u0105 urz\u0119dnika, kt\u00f3ry nigdy nie pe\u0142ni\u0142 funkcji politycznej, na premiera, trzeba zrozumie\u0107, \u017ce Francja i ca\u0142a Unia Europejska s\u0105 w takiej samej sytuacji jak Europa w 1945 r.<\/p>\n","protected":false},"author":7,"featured_media":370,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/351"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/users\/7"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=351"}],"version-history":[{"count":12,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/351\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":371,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/351\/revisions\/371"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/media\/370"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=351"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=351"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=351"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}