Przy stole obok rozmawia\u0142y dwie m\u0142ode kobiety, oczywi\u015bcie o emeryturach, jak wszyscy we Francji. „Czy zdajesz sobie spraw\u0119 – powiedzia\u0142a jedna – \u017ce luka mi\u0119dzy emeryturami m\u0119\u017cczyzn i kobiet wynosi 700 euro?”. „A najgorsze – powiedzia\u0142a druga – \u017ce tak jest wsz\u0119dzie, w ca\u0142ej Europie”. Spojrza\u0142y na siebie przygn\u0119bione i scenicznym szeptem jedna z nich doda\u0142a: „A Europa nawet z tym nie jest w stanie nic zrobi\u0107! Jaki jest sens Europy w takim razie?\u201d.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
W\u0142a\u015bciwie powinienem by\u0142 im powiedzie\u0107, \u017ce system emerytalny, sprawiedliwo\u015b\u0107 wynagrodze\u0144 i organizacja urlopu rodzicielskiego nie le\u017c\u0105 w gestii Unii, ale pa\u0144stw cz\u0142onkowskich, i \u017ce nie mo\u017cemy jednocze\u015bnie demonizowa\u0107 „Brukseli” i obwinia\u0107 jej o brak wystarczaj\u0105cych uprawnie\u0144. Dobry pose\u0142 wtr\u0105ci\u0142by si\u0119 w ich rozmow\u0119, aby im to wszystko powiedzie\u0107, ale pose\u0142 czy nie pose\u0142, obiad trzeba zje\u015b\u0107, dlatego nie mia\u0142em szczeg\u00f3lnej ochoty na spotkanie. Potem pomy\u015bla\u0142em jednak: 15 lat.<\/p>\n\n\n\n
Je\u017celi nie wydarzy si\u0119 wojna \u015bwiatowa, nowy kryzys 1929 r. albo morze nie podniesie si\u0119 na tyle wysoko, by zagrozi\u0107 Europie, to pozostanie nam jeszcze maksymalnie 15 lat, aby unikn\u0105\u0107 rozpadu Unii. W ci\u0105gu tych 15 lat albo wzmocnimy pozycj\u0119 europejskiej demokracji na arenie mi\u0119dzynarodowej, Wielka Brytania zn\u00f3w zapuka do naszych drzwi, albo nasza jedno\u015b\u0107 si\u0119 wyczerpie. Powiedzia\u0142em to sobie, poniewa\u017c przez ostatnie dwa dni by\u0142em rozdarty mi\u0119dzy smutkiem i nadziej\u0105, perspektyw\u0105 odej\u015bcia Brytyjczyk\u00f3w a zadowoleniem, \u017ce Unia budzi si\u0119 i mobilizuje w ci\u0105gu tygodnia przeciwko globalnemu ociepleniu i jego ponownemu wynalezieniu.<\/p>\n\n\n\n
Szydercy chichocz\u0105, poniewa\u017c Polska, podpisuj\u0105c si\u0119 pod nim, odm\u00f3wi\u0142a zobowi\u0105zania si\u0119 do realizacji wsp\u00f3lnego celu, jakim jest osi\u0105gni\u0119cie neutralno\u015bci w\u0119glowej w ci\u0105gu 30 lat. Je\u015bli Polacy nie wywi\u0105\u017c\u0105 si\u0119 z tego zobowi\u0105zania – powiedz\u0105 sceptycy – to nie zostanie dotrzymane, a Unia b\u0119dzie tylko pl\u0105ta\u0107 si\u0119 w ma\u0142o znacz\u0105cej retoryce.<\/p>\n\n\n\n
By\u0107 mo\u017ce, ale jednak wiele si\u0119 wydarzy\u0142o! Nowa Komisja umie\u015bci\u0142a obron\u0119 planety w centrum wszystkich swoich przysz\u0142ych dzia\u0142a\u0144. Unia przyzna\u0142a pierwsze\u0144stwo tej matce bitew, po tym jak potwierdzi\u0142a swoje pragnienie, by sta\u0107 si\u0119 aktorem na scenie mi\u0119dzynarodowej. W dzie\u0144 gdy g\u0142osowali Brytyjczycy, pa\u0144stwa cz\u0142onkowskie posz\u0142y w \u015blady dw\u00f3ch instytucji wsp\u00f3lnotowych, Parlamentu i Komisji, i nic si\u0119 nie wydarzy\u0142o?<\/p>\n\n\n\n
Polacy, bardzo uzale\u017cnieni od swojego w\u0119gla, staraj\u0105 si\u0119 jedynie o wi\u0119ksze wsparcie ze strony partner\u00f3w, aby sfinansowa\u0107 transformacj\u0119 energetyczn\u0105, wi\u0119c nie pisa\u0142bym, \u017ce polski op\u00f3r zatrzymuje ca\u0142\u0105 Uni\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Optymist\u00f3w uwa\u017ca si\u0119 za g\u0142upich, ale ryzykuj\u0105c, \u017ce tak w\u0142a\u015bnie zabrzmi\u0119, powiem, \u017ce wszystko si\u0119 zmienia. Gdyby nawet rz\u0105dz\u0105ca polska prawica nie chcia\u0142a sprzeciwi\u0107 si\u0119 neutralno\u015bci w\u0119glowej w 2050 r., poniewa\u017c taka decyzja zaszkodzi\u0142aby jej wizerunkowi, i tak zmieni\u0142oby si\u0119 bardzo wiele. Je\u017celi ca\u0142a Unia podziela t\u0119 ambicj\u0119, to dlatego, \u017ce budzi si\u0119 w niej \u015bwiadomo\u015b\u0107, i dlatego, \u017ce europejska opinia publiczna domaga\u0142a si\u0119 tej \u015bmia\u0142o\u015bci. Je\u017celi jednocze\u015bnie pa\u0144stwa cz\u0142onkowskie zdecydowa\u0142y si\u0119 na zorganizowanie konferencji na temat przysz\u0142o\u015bci Europy, to dlatego, \u017ce trauma niepowodzenia projektu konstytucji ju\u017c min\u0119\u0142a, a wyborcy oczekuj\u0105 wi\u0119kszej wsp\u00f3lnej skuteczno\u015bci, s\u0105dz\u0105c, \u017ce nie id\u0105c naprz\u00f3d, uczyniliby\u015bmy nasz\u0105 jedno\u015b\u0107 marzeniem skazanym na przegran\u0105.<\/p>\n\n\n\n
To wszystko ma sens. Brytyjczycy opuszczaj\u0105 Uni\u0119 nie tylko z powodu imigrant\u00f3w z Europy \u015arodkowej, ale tak\u017ce dlatego, \u017ce nie widzieli, co Unia mog\u0142a im zaoferowa\u0107. Je\u015bli panie przy stole obok zastanawia\u0142y si\u0119, „jaki jest cel Europy”, to jest on taki: spodziewamy si\u0119, \u017ce dzi\u0119ki jedno\u015bci jeste\u015bmy w stanie osi\u0105gn\u0105\u0107 znacznie wi\u0119cej ni\u017c pojedyncze pa\u0144stwa. Nasi krajowi przyw\u00f3dcy byli sfrustrowani nadpobudliwo\u015bci\u0105 Emmanuela Macrona na planie europejskim, ale teraz tak\u017ce powracaj\u0105 na \u015bcie\u017ck\u0119 reform. Jest tak, \u017ce dystans Ameryki, kwestia rosyjska, wyzwania \u015brodowiskowe i technologiczne zmuszaj\u0105 nas do dzia\u0142ania.<\/p>\n\n\n\n
To spotkanie z paniami ze stolika obok, kt\u00f3rego odm\u00f3wi\u0142em, prze\u017cy\u0142em w swej g\u0142owie i bez \u017cadnego t\u0142umaczenia po\u017car\u0142em swoje sajgonki, po czym pozdrowi\u0142em moje s\u0105siadki, m\u00f3wi\u0105c: „do zobaczenia za 15 lat!”.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Przy stole obok rozmawia\u0142y dwie m\u0142ode kobiety, oczywi\u015bcie o emeryturach, jak wszyscy we Francji. „Czy zdajesz sobie spraw\u0119 – powiedzia\u0142a jedna – \u017ce luka mi\u0119dzy emeryturami m\u0119\u017cczyzn i kobiet wynosi 700 euro?”. „A najgorsze – powiedzia\u0142a druga – \u017ce tak jest wsz\u0119dzie, w ca\u0142ej Europie”. Spojrza\u0142y na siebie przygn\u0119bione i scenicznym szeptem jedna z nich […]<\/p>\n","protected":false},"author":7,"featured_media":69,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/68"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/users\/7"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=68"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/68\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":74,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/68\/revisions\/74"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/media\/69"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=68"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=68"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=68"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}