Czego on chce? Jaki jest jego cel? Dlaczego Putin zgromadzi\u0142 ok. 100 tys. swoich \u017co\u0142nierzy wzd\u0142u\u017c ukrai\u0144skiej granicy, a jednocze\u015bnie zach\u0119ca\u0142 bia\u0142oruskiego prezydenta, by zorganizowa\u0142 przyjazd migrant\u00f3w, kt\u00f3rych zwabi\u0142a mo\u017cliwo\u015b\u0107 przedostania si\u0119 do UE przez polsk\u0105 granic\u0119?<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Pytanie to dr\u0119czy obecnie Kij\u00f3w, Waszyngton i 27 europejskich stolic, kt\u00f3re przygotowuj\u0105 si\u0119, podobnie jak NATO, na ewentualno\u015b\u0107 rosyjskiej operacji wojskowej przeciw Ukrainie, kt\u00f3ra zar\u00f3wno oczekuje, jak i m\u00f3wi, \u017ce zostanie zaatakowana w styczniu przysz\u0142ego roku. Napi\u0119cie ro\u015bnie i wygl\u0105da na to, \u017ce Putin wst\u0119pnie szuka uzasadnienia dla nowej interwencji – m\u00f3wi przed Uni\u0105 o upokorzeniach i pozbawianiu praw rosyjskoj\u0119zycznych Ukrai\u0144c\u00f3w. Jak wi\u0119c daleko zamierza si\u0119 posun\u0105\u0107?<\/p>\n\n\n\n
By\u0107 mo\u017ce chce po prostu trwale zdenerwowa\u0107 kraje Sojuszu Atlantyckiego i pokaza\u0107 im, \u017ce mo\u017ce robi\u0107 co chce – lub prawie to, co chce – na obszarze by\u0142ego ZSRR, a NATO jest w stanie odpowiedzie\u0107. By\u0142by to, jak to si\u0119 m\u00f3wi, „dobry interes\u201d. Kosztowa\u0142oby go to wszystko tylko benzyn\u0119 dla czo\u0142g\u00f3w zaanga\u017cowanych w t\u0119 akcj\u0119, kt\u00f3ra w tym wypadku by\u0142aby o wiele bardziej polityczna ni\u017c wojskowa. Ale i nie mo\u017cemy wykluczy\u0107, \u017ce Putin testuje reakcje Zachodu, zanim p\u00f3jdzie dalej.<\/p>\n\n\n\n
By\u0107 mo\u017ce rozwa\u017ca on, jako drug\u0105 hipotez\u0119, stworzenie ci\u0105g\u0142o\u015bci terytorialnej pomi\u0119dzy zaanektowanym Krymem a Donbasem, wschodni\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 Ukrainy, gdzie secesjoni\u015bci rz\u0105dz\u0105 broni\u0105 i dzi\u0119ki finansowemu wsparciu, kt\u00f3rego Kreml udziela im od siedmiu lat. Rosyjski prezydent oderwa\u0142by w\u00f3wczas rozleg\u0142y obszar, kt\u00f3ry sta\u0142by si\u0119 de facto<\/em> rosyjski, a wyniku nowego referendum, podobnie jak Krym, m\u00f3g\u0142by nawet zosta\u0107 w\u0142\u0105czony do Federacji Rosyjskiej.<\/p>\n\n\n\n Nie ma tu pewno\u015bci, ale nie mo\u017cna wykluczy\u0107 takiej opcji, bo Putin zdaje sobie spraw\u0119, \u017ce spada mu popularno\u015b\u0107, i z pewno\u015bci\u0105 pami\u0119ta o skoku w sonda\u017cach po aneksji w 2014 r. Mo\u017ce kusi go, by ponownie zagra\u0107 t\u0105 kart\u0105, by jego ludno\u015b\u0107 zapomnia\u0142a o niskim poziomie \u017cycia, \u015bmiertelnej niekompetencji, z jak\u0105 zarz\u0105dza si\u0119 pandemi\u0105, o znu\u017ceniu spowodowanym dwiema dekadami jego rz\u0105d\u00f3w oraz o rosn\u0105cym niepokoju miejskiej klasy \u015bredniej i najbogatszych w obliczu t\u00eate-\u00e0-t\u00eate<\/em> z Chinami.<\/p>\n\n\n\n W tym, co ju\u017c wygl\u0105da jak pocz\u0105tek ko\u0144ca panowania, Putin musi dopracowa\u0107 sw\u00f3j wizerunek. Przygoda na granicach mo\u017ce mu si\u0119 wydawa\u0107 i realna, i op\u0142acalna. Ale gdy historia si\u0119 powtarza, jak m\u00f3wi\u0142 Marks, to staje si\u0119 karykatur\u0105. Ukrai\u0144ska armia nie jest ju\u017c tym, czym by\u0142a w momencie aneksji Krymu. Nawet przeciw armii rosyjskiej mo\u017ce walczy\u0107 i stawia\u0107 op\u00f3r wystarczaj\u0105co d\u0142ugo, aby prawdziwa wojna w sercu Europy wywo\u0142a\u0142a niepok\u00f3j nawet w Rosji i zako\u0144czy\u0142a si\u0119 polityczn\u0105 przegran\u0105.<\/p>\n\n\n\n To oczywi\u015bcie mo\u017cliwe, \u017ce Putin \u0142udzi si\u0119 co do swoich szans na wygran\u0105 tak szybko jak w 2014. Jest jeszcze trzecia mo\u017cliwo\u015b\u0107, najbardziej niepokoj\u0105ca ze wszystkich: mianowicie, \u017ce liczy on na r\u00f3wnoleg\u0142e otwarcie kolejnego frontu, ju\u017c nie w Europie, ale na Morzu Chi\u0144skim, bo i Xi zaczyna si\u0119 niecierpliwi\u0107.<\/p>\n\n\n\n Chi\u0144ski prezydent widzi, \u017ce Unia i USA cz\u0119\u015bciej wymieniaj\u0105 gesty solidarno\u015bci z Tajwanem, \u017ce ameryka\u0144ska marynarka p\u0142ywa w Cie\u015bninie Formoza\u0144skiej i wszystkie kraje azjatyckie, kt\u00f3re obawiaj\u0105 si\u0119 Chin, coraz bardziej zbli\u017caj\u0105 si\u0119 do Amerykan\u00f3w, Europejczyk\u00f3w lub obu stron Atlantyku jednocze\u015bnie.<\/p>\n\n\n\n Na Zachodzie nast\u0105pi\u0142a ewolucja w kwestii Tajwanu, kt\u00f3ra odzwierciedla ch\u0119\u0107 przeciwstawienia si\u0119 komunistycznym Chinom poprzez wydobycie demokratycznych Chin z izolacji. Z Xi Jinpingiem na czele chi\u0144scy przyw\u00f3dcy nie mog\u0105 pozwoli\u0107, aby zosta\u0142o to odebrane jako oznaka s\u0142abo\u015bci. Nie posuwaj\u0105c si\u0119 nawet do inwazji na wysp\u0119, chi\u0144ski prezydent mo\u017ce chcie\u0107 zaznaczy\u0107 swoj\u0105 militarn\u0105 pot\u0119g\u0119 w Cie\u015bninie Formoza\u0144skiej. Zar\u00f3wno on, jak i Putin tylko skorzystaliby na takim jednoczesnym dzia\u0142aniu.<\/p>\n\n\n\n W obliczu wybor\u00f3w \u015bredniookresowych w USA, prezydenckich we Francji, pocz\u0105tk\u00f3w nowej koalicji w Niemczech, napi\u0119\u0107 w Europie i Azji oraz przyj\u0119cia przez Uni\u0119 „strategicznego kompasu”, kt\u00f3ry wyznaczy pierwsze kroki w stron\u0119 wsp\u00f3lnej obrony, 2022 r. nie zapowiada si\u0119 zbyt spokojnie.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Czego on chce? Jaki jest jego cel? Dlaczego Putin zgromadzi\u0142 ok. 100 tys. swoich \u017co\u0142nierzy wzd\u0142u\u017c ukrai\u0144skiej granicy, a jednocze\u015bnie zach\u0119ca\u0142 bia\u0142oruskiego prezydenta, by zorganizowa\u0142 przyjazd migrant\u00f3w, kt\u00f3rych zwabi\u0142a mo\u017cliwo\u015b\u0107 przedostania si\u0119 do UE przez polsk\u0105 granic\u0119?<\/p>\n","protected":false},"author":7,"featured_media":952,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/949"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/users\/7"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=949"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/949\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":957,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/949\/revisions\/957"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/media\/952"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=949"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=949"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/guetta\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=949"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}